ลิขิตฟ้าให้ข้าเป็นจอมเวท

        “ท่านเจ้านิกายเหตุใดท่านจึงมาอยู่ที่นี่ ไม่ใช่ว่าท่านเดินทางไปยังดินแดนเฉินหยวนหรอกหรือ?”

        “ข้าจะเดินทางไปที่ใดต้องแจ้งเจ้าด้วยเช่นนั้นหรือ?หวังจื่อ ไปคุมตัวเขามา”

        “ขอรับท่านอาจารย์”

        “พวกท่านช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของทหารอาณาจักรเจิ้นสุ่ยส่วนทหารฝั่งตรงข้ามปล่อยพวกเขาไว้อย่างนั้น”

        หลังจากนั้นเรือเหาะค่อยๆ ลงจอดเฟยหลงรีบเข้าไปประคององค์ชายใหญ่ในทันทีพร้อมกับนำโอสถรักษาอาการบาดเจ็บขององค์ชายใหญ่

        “นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหตุใดจึงเกิดสงครามขึ้นได้?”

        “อย่าพึ่งถามอะไรตอนนี้ เจ้ารีบไปช่วยเสด็จพ่อกับน้องหญิงก่อนตอนนี้กองกำลังของอาณาจักรฉางชุนคงจะไปถึงที่เมืองหลวงอาณาจักรเจิ้นสุ่ยของพวกเราแล้ว”

        เฟยหลงได้ยินดังนั้นเขาจึงปล่อยเสี่ยวเทียนออกมาจากวิหารเทพสงครามพร้อมกับบอกให้มันไปช่วยเหลือคนของอาณาจักรเจิ้นสุ่ยก่อนเมื่อเสี่ยวเทียนทะยานออกไป เฟยหลงรอให้กลุ่มของนักเวททั้งหลายรักษาอาการบาดเจ็บของทหารเรียบร้อยแล้วพวกเขาจึงได้ขึ้นเรือเหาะไปพร้อมกับองค์ชายใหญ่

        ระหว่างทางองค์ชายใหญ่จึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้กับเฟยหลงและผู้อาวุโสหวังเทียนได้รับรู้  บิดาของเฟยหลงได้จัดนักเวทออกเป็นสามส่วนและให้พวกเขามุ่งหน้าไปช่วยเหลือกองกำลังของอาณาจักรเจิ้นสุ่ยในทันที

        “องค์ชายใหญ่นี่บิดาและมารดาของข้าเอง บิดาของข้าเป็นกษัตริย์อาณาจักรกาลเวลา ส่วนผู้นี้คือท่านปู่อู๋ซวงส่วนสองท่านนี้เป็นอาจารย์ของข้า อาจารย์ซุนหวู่ เป็นผู้สอนเวทให้กับข้า ส่วนอาจารย์หวังเทียนเป็นผู้สอนยุทธ์ให้กับข้า”

        “คารวะท่านผู้อาวุโส  คารวะองค์กษัตริย์”

        “ทำตัวตามสบายเถอะคนกันเองทั้งนั้น”

        “ขอบคุณท่านผู้อาวุโส”

        “ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าฉีจุ้นและเหอซูจะเป็นคนเช่นนี้”หวังเทียนเอ่ยขึ้นพร้อมกับจ้องไปยังฉีจุ้นที่ตอนนี้นั่งตัวสั่นอยู่บนเรือเหาะในขณะนี้”

        ทางด้านอาณาจักรเจิ้นสุ่ยเหอชูและกษัตริย์ฉีถังชุนพร้อมกองกำลังของพวกเขาได้ล้อมเมืองหลวงเอาไว้ทั้งหมด แต่เมื่อกองกำลังจำนวนมากของพวกเขาถูกสังหารทำให้กษัตริย์ฉีถังชุน และเหอชูโกรธเป็นอย่างมาก

        “ในเมื่อข้าเตือนพวกเจ้าดีๆ พวกเจ้าไม่ชอบ เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าโหดร้ายก็แล้วกัน” เหอชูเอ่ยด้วยความโกรธเหอชูพลันระเบิดพลังของเขาออกมาทั้งหมด

        “กระบี่ตัดนภา”ปราณกระบี่ขนาดใหญ่สูงกว่าสามร้อยเมตรอัดแน่นด้วยพลังปราณระดับเทวะขั้นที่หกของเหอชูถูกฟาดลงมาอย่างรวดเร็วเหล่าทหารที่อยู่ภายในเมืองต่างหลบเลี่ยงในทันทีรวมถึงกษัตริย์ฟางเหวินเทียนและฟางเซียนที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองด้วย

        ตูมมมม!!!!

        เมืองหลวงกว่าครึ่งถูกทำลายจนย่อยยับโชคดีที่มีคนบาดเจ็บล้มตายเพียงเล็กน้อยเท่านั้นส่วนที่เหลือนั้นถูกพาตัวไปยังที่ปลอดภัยก่อนหน้านั้นแล้วภายในเมืองจึงมีเพียงทหารและแม่ทัพนายกองที่อยู่ประจำจุดรบในตำแหน่งต่าง ๆเท่านั้น

        “ท่านพ่อเมืองหลวงของพวกเรา”

        “ไม่เป็นไรเมืองหลวงของพวกเรายังสร้างใหม่ได้เจ้าไม่ต้องกังวลถึงยังไงพ่อก็ไม่มีวันปล่อยให้เจ้าไปแต่งกับคนอื่นอย่างแน่นอน”กษัตริย์ฟางเหวินเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

        “ดัชนีทะลวงฟ้า”

        “ฝ่าบาทระวัง!!!”แม่ทัพใหญ่ตะโกนพร้อมกับพุ่งตัวเขาไปบังร่างขององค์กษัตริย์ฟางเหวินเทียนเอาไว้ แต่ดัชนีทะลวงฟ้าของเหอชูนั้นก็สามารถทะลุผ่านร่างของแม่ทัพใหญ่คนนั้นไปได้

        ฉุบ!! กษัตริย์ฟางเหวินเทียนกล่าวยังไม่ทันจบร่างของเขาค่อย ๆ ล้มลง หน้าอกด้านซ้ายของเขาเป็นรู จนสามารถมองทะลุผ่านไปได้ฟางเซียนตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวเขารีบประคองร่างของกษัตริย์ฟางเหวินเทียนเอาไว้

        “ท่านพ่อ!!!!”

        “ฝ่าบาทท่านแม่ทัพใหญ่” เหลาขุนนางที่อยู่ไม่ไกลจากที่นั่นรีบเข้าไปหากษัตริย์ฟางเหวินเทียนและแม่ทัพใหญ่ในทันที

        “ฮ่าฮ่า ฮ่า วันนี้ต่อให้พวกเจ้ามีปีกก็ไม่อาจจะหลบหนีไปจากที่นี่ได้อาณาจักรเจิ้นสุ่ยจะต้องตกเป็นของพวกเรา ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

        ก๊าซซซ!!!!!!

        เหมือนมีเมฆหมอกขนาดใหญ่บดบังดวงอาทิตย์ทุกคนต่างแหงนหน้าขึ้นมองยังด้านบน ร่างขนาดมหึมาพุ่งทะยานมาด้วยความเร็วกรงเล็บของมันตรงเข้าไปจิกตรงหัวไหล่ของกษัตริย์ฉีถังชุนและเหอชูอย่างแม่นยำ

        อ๊ากกกก!!!!

        เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทรมานจากความแหลมคมของกรงเล็บที่ทะลุผ่านร่างของทั้งสองคนลอยไปเสี่ยวเทียนเปลวเพลิงที่ถูกพ่นออกมาแผดเผาร่างของทหารอาณาจักรฉางชุนจนมอดไหม้

        “เสี่ยวเทียน”ฟางเซียนเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับน้ำตาร่างของกษัตริย์ฟางเหวินเทียนที่อยู่ในอ้อมกอดของนางพลันยิ้มออกมา

        “ในที่สุดเฟยหลงก็กลับมา อาณาจักรเจิ้นสุ่ยของพวกเรารอดพ้นจากหายนะครั้งนี้แล้ว”

            เรือเหาะขนาดใหญ่พุ่งตามเสี่ยวเทียนมาด้วยความเร็วมันหยุดอยู่เหนือพระราชวังอาณาจักรเจิ้นสุ่ยนักเวทจำนวนมากพุ่งทะยานออกมาพร้อมกับร่ายเวทโจมตีกองกำลังของอาณาจักรฉางชุน

            “นักเวทพวกนั้นมาจากไหนกันทำไมพวกเขาถึงได้มีจำนวนมากมายถึงเพียงนี้”เหล่ากองกำลังของอาณาจักรเจิ้นสุ่ยและอาณาจักรฉางชุนต่างตกตะลึงกับภาพที่เห็นเบื้องหน้าของพวกเขากองกำลังของอาณาจักรฉางชุนแม้จะมีจำนวนมาก แต่เพียงไม่ถึงสิบนาทีพวกเขาถูกนักเวทสังหารอย่างรวดเร็ว

            เฟยหลงรีบทะยานมายังกำแพงเมืองพร้อมกับเหล่าผู้อาวุโสรวมถึงบิดาและมารดาของเขาผู้อาวุโสซุนหวู่รีบเข้าไปตรวจอาการของกษัตริย์ฟางเหวินเทียนและแม่ทัพใหญ่ในทันที

            “ท่านอาจารย์เป็นยังไงบ้างขอรับ”

            ผู้อาวุโสซุนหวู่ทำได้เพียงแค่ส่ายหัว

            “ท่านพ่อท่านอย่าได้เป็นอะไรไปนะ ท่านพ่อท่านต้องอยู่กับลูกอย่าทิ้งลูกไปไหน”

            มือของกษัตริย์ฟางเหวินเทียนค่อยๆ  หมดกำลัง ลมหายใจของเขาเริ่มหยุดทันทีที่ลมหายใจของเขาหยุดไป ทั่วร่างของกษัตริย์ฟางเหวินเทียนค่อย ๆเปล่งแสงสีทองอ่อน ๆ  ออกมาบาดแผลเริ่มสมานตัว ทุกคนที่เห็นต่างพากันตกตะลึงเหตุการณ์เดียวกันเกิดขึ้นกับแม่ทัพใหญ่เช่นเดียวกันร่างของเขาที่พึ่งหมดลมหายใจพลันเปล่งแสงสีทองอ่อน ๆ  ออกมาบาดแผลที่ถูกดัชนีทะลวงฟ้าเริ่มสมานตัวเอง จากนั้นหัวใจและชีพจรของพวกเขาก็เริ่มกลับมาเต้นเป็นปกติอีกครั้งหนึ่ง

            “ผลไม้แห่งชีวิตพวกเขาทานผลไม้แห่งชีวิตเข้าไปไม่น่าเชื่อว่าผลไม้แห่งชีวิตจะสามารถช่วยให้พวกเขากลับฟื้นคืนกลับมาได้อีกครั้งหนึ่งจริงๆ”ขุนนางคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาก่อนที่กษัตริย์ฟางเหวินเทียนและแม่ทัพใหญ่ของพวกเขาจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

            “เสด็จพ่อ ท่านแม่ทัพใหญ่พวกท่านเป็นยังไงบ้าง?”องค์ชายฟางฮุ่ยเอ่ยถามขึ้นมาในทันที

            “องค์ชายใหญ่ข้าไม่เป็นไรฝ่าบาท ฝ่าบาทพระองค์เป็นยังไงบ้างพะยะค่ะ”

            “เราเองก็ไม่เป็นไรแล้วนี่คงเป็นผลจากที่พวกเราทานผลไม้แห่งชีวิตเข้าไปไม่น่าเชื่อว่ามันจะสามารถทำให้พวกเราฟื้นกลับมาได้จริง ๆ”

            ก๊าซซซซ!!!    

            ตุบ!!!! ตุบ!!!!

        เสี่ยวเทียนค่อย  ๆ ปล่อยร่างของเหอชูและกษัตริย์ฉีถังชุนที่หมดสติด้วยความเจ็บปวดตกลงมาต่อหน้าพวกเขาทั้งหมด ก่อนที่มันจะค่อย ๆกลายร่างเป็นเด็กชายตัวน้อย

        “เสี่ยวเทียนเจ้าสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้แล้ว”

        “ท่านพี่เพราะท่านพี่พาข้าไปฝึกที่ดินแดนเทพสวรรค์ด้วยทำให้ระดับของข้าสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดไปได้และทำให้สายเลือดสัตว์เทพภายในตัวของข้าตื่นขึ้น ข้าจึงสามารถเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ได้”หลังจากนั้นเฟยหลงจึงได้แนะนำทุกคนให้รู้จักกับคนภายในครอบครัวรวมถึงอาจารย์ของเขาทั้งสองคน

        “เอาหละเอาหละเรื่องอื่นพวกเราค่อยเอาไว้พูดกันทีหลังพวกเราจัดการสงครามครั้งนี้ให้เสร็จสิ้นเสียก่อนส่วนเรื่องอื่นค่อยพูดกันทีหลัง”อู๋ซวงกล่าวขึ้นมา

        หลังจากนั้นเพียงครึ่งชั่วโมงนักเวทจากอาณาจักรกาลเวลาทั้งหมดจึงได้มารวมตัวกันอีกครั้งพวกเขาทั้งหมดสามารถสังหารกองทัพของอาณาจักรฉางชุนได้ทั้งหมดรวมถึงจับตัวลูกศิษย์ทั้งหมดของเหอชูกลับมาด้วย

        เมื่อเหอชูพร้อมกับกษัตริย์ฉีถังชุนฟื้นขึ้นมาพวกเขาพบว่าพวกเขาไม่สามารถขยับตัวได้แม้แต่น้อย  แม้จะไม่มีอะไรมาผูกมัดพวกเขาก็ตาม

        “พวกเจ้าฟื้นแล้วสินะ”เสียงหนึ่งดังขึ้น ผู้อาวุโสเหอชูพลันหันไปมองยังต้นเสียงแผ่นหลังของเขาชุมไปด้วยเหงื่อเมื่อเห็น ผู้นำนิกายนั่งอยู่ใกล้ ๆ กับเฟยหลง

        “ท่านผู้นำท่านอย่าพึ่งเข้าใจผิด พวกเราแค่......”

        “พวกเจ้าแค่อะไรแค่ทำให้ผู้คนล้มตายไปเท่าไหร่ ทำให้ชาวบ้านเดือดร้อนไปเท่าไหร่ในเมื่อพวกเจ้าคิดที่จะยึดครองอาณาจักรเจิ้นสุ่ยแห่งนี้ ในเมื่อพวกเจ้ากล้าที่จะผิดกฎของนิกายข้าเองก็จะทำโทษตามกฎเจ้าเองก็รู้กฎดีนี่แต่เจ้าก็พาศิษย์ของเจ้ามาทำสงครามเช่นนี้ ในฐานะที่ข้าเป็นผู้นำนิกายกระบี่สวรรค์นับจากนี้ไปพวกเจ้าทั้งหมดถูกขับไล่ออกจากสำนักกระบี่สวรรค์และทำลายวรยุทธ์ทั้งหมดนับแต่นี้เป็นต้นไป”

        “ท่านเจ้านิกายโปรดอภัยให้พวกเราด้วย พวกเราสำนึกผิดแล้ว”

        อ๊ากกก!!!!! เหอชูพร้อมด้วยศิษย์ทั้งหมดถูกทำลายวรยุทธ์และถูกปล่อยตัวไปทั้งหมด

        “เรื่องของนิกายก็จบแล้วเรื่องของอาณาจักรของพวกท่าน เชิญองค์กษัตริย์ตัดสินใจว่าจะทำเช่นไรกับกษัตริย์ฉีถังชุน รวมถึงอาณาจักรฉางชุน”

        “ท่านอาจารย์ศิษย์ขอยืมเรือเหาะของท่านได้หรือไม่ขอรับ?”

        “เจ้าจะเอาไปทำอะไรเช่นนั้นหรือ? หากไม่ทำผิดกฎของนิกายเจ้าสามารถนำไปใช้ได้”

        “ขอบคุณขอรับท่านอาจารย์”

        “องค์ชายใหญ่ท่านนำนักเวทของอาณาจักรกาลเวลาจำนวนสี่พันคนไปจัดการกับอาณาจักรฉางชุนพวกเราจะรวมอาณาจักรฉางชุนเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเจิ้นสุ่ย ด้วยนักเวทจำนวนสี่พันคนคงเป็นเรื่องง่ายสำหรับการจัดการกับอาณาจักรฉางชุนอีกทั้งพวกเรายังมีกษัตริย์ฉีถังชุนคงจะเป็นเรื่องง่าย”

        “ขอบใจเจ้ามากเฟยหลงข้าจะรีบจัดการกับอาณาจักรฉางชุนให้เสร็จโดยเร็ว”

        “พวกเราต้องขออภัยองค์กษัตริย์เฟยอู่หลานด้วย ที่ต้องมาเจอกับสภาพเช่นนี้”

        “ใครก็ไม่อยากให้เกิดสงครามเช่นนี้หรอก โชคดีที่บุตรชายของเราได้เจอกับพวกท่านและได้รับการช่วยเหลือจากพวกท่าน”