ตอนที่ 20 ซอมบี้ G3
ในเช้าวันที่ 5 ของการล่า ซึ่งวันนี้เขาต้องไปล่าซอมบี้คนเดียว เนื่องจากอายูกำลังอยู่ใน่ของการเลื่อนขั้นกระบวนการของมันกินเวลา 24 ชั่วโมงนั่นเอง
เขาเริ่มออกล่าเวลาเดิมของทุกวัน และทุกอย่างยังคงราบรื่นวันนี้เขาฆ่าซอมบี้ไปเกือบ 2200 ตัวทำให้ริวจิอัพเลเวลมาอีก 2เลเวล ซึ่งตอนนี้เลเวลเขาก็อยู่ที่ 25
หลังจากกลับมาตอนเย็น ริวจิได้เห็นอายูตัวโชกไปด้วยเื ผมสีส้มพลิ้วไหวตามลม ทำให้เห็นใบหน้าที่สวยงามของเธอ เห็นแบบนั่นริวจิยืนอึ้งไปสักพักหนึ่งก่อนจะที่อายู จะพูดดึงสติของเขา
[ เฮ้ มองมองอะไรของนาย ]
ริวจิยิ้มและดึงสติกลับมาพร้อมกับพูดกลับไป
"นี่เธอวิวัฒนาการเสร็จแล้วหรอ"
[ ใช่ นายรู้มั้ยว่าความเร็ว และความแข็งแกร่งของฉัน เพิ่มขึ้น 2เท่าเลยนะ ฮ่าๆ ] หญิงสาวได้โม้โอ้อวดค่าสถานะของเธอให้กับริวจิฟัง พร้อมกับหัวเราะอย่างพอใจ
"โอเคงั้น แล้วนี่เธอไปล่าซอมบี้มาหรอ ทำไมเืเต็มตัวเลย"
[ อ๋อใช่ ฉันไปลองพลังใหม่มาหนะ ]
"อ๋อโอเค งั้นเราขึ้นไปอาบน้ำไปกินข้าวกันเถอะ "
ริวจิใเล็กน้อยที่เธอเพิ่มค่าสถานะตอนเลื่อนขั้นแค่2อย่างแทนที่จะเป็ 3 อย่างเขา จึงwfhตั้งข้อสมมุติฐานว่า แต่ละคนจะเพิ่มค่าความสามารถได้แตกต่างกัน
หลังจากคุยกันสักกพัก ทั้ง 2 คน ก็เดินเข้าไปและอาบน้ำกินข้าวเตรียมพร้อมกับการล่าครั้งต่อไปในวันพรุ่งนี้
หลังตกเย็นวันที่ 6 ของการล่า ริวจิได้ค่าซอมบี้ไปประมาณ 2500 ตัว เลเวลของเขาเพิ่มมาอีก 2 เลเวลและเกือบจะถึงเลเวล 28 เหลือเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น.
หลังจากแยกย้ายกันหลังจากทานข้าวคัตซึมิก็เข้าห้องนอนของเธอตามปกติ เธอไม่ได้สนใจพวกริวจิที่ออกไปล่าซอมบี้ในแต่ละวัน เธอคิดแค่ว่าพวกเขาแค่ไปเอาอาหารมาให้เธอกิน หน้าที่ของเธอมีแต่คือกินแล้วก็นอน
อีกทางด้านหนึ่งเด็กสาวผมส้มกำลังอาบน้ำเผยในเห็น รูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเธอ และผิวของเธอก็ยังสวยมากถึงแม้ ทั้งวันเธอจะตากแดดตากลม แต่ผิวของเธอไม่ได้เสียหายมากถ้าเทียบกับคนปกติ เพราะตอนนี้เธอได้เป็ขั้นที่ 1 แล้วแต่เธอเลือกที่จะไม่ประกาศชื่อเสียงออกไป
อีกทางด้านหนึ่ง
เด็กหนุ่มผมสีดำกำลังยืนอยู่ที่ระเบียง เงยมองพระจันทร์ พร้อมกับพูด
"แม่ มิโกะอดทนรอก่อนนะ ผมกำลังจะไปช่วย" ริวจิพูดพร้อมกับกำหมัด
เช้าวันที่ 7
เด็กหนุ่มผมสีดำแต่งตัวดำทั้งชุด กำลังยืนส่องกล้องไปและข้างหน้าของเขานั้นมีเด็กสาวผมสีส้ม ยืนมองเด็กหนุ่มพร้อมกับเช็คอุปกรณ์ต่างๆ
สักพักเด็กหนุ่มได้เอ่ยขึ้น
"วันนี้เราจะเพิ่มระดับการล่าขึ้นไปนะ ตอนนี้เธอก็แข็งแกร่งมากขึ้นเยอะแล้ว "
หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรและพยักหน้าพร้อมกับเผยรอยยิ้มบางๆที่มุมปาก
"งั้นไปกัน"
ทั้งสองคนได้ออกเดินทางที่เดิมที่พวกเขาเคยไปล่าเป็ประจำทุกวัน แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งสองไม่ได้รอบโจมตีเหมือนอย่างเคย พวกเขาวิ่งใส่ฝูงซอมบี้และเริ่มการฆ่าฟัน เนื่องจากซอมบี้ฝูงนี้ไม่มีซอมบี้ G2อยู่เลย
ฉับ
ฉับ
ฉับ
การล่าเป็ไปอย่างราบรื่นและรวดเร็วเนื่องจาก พวกเขาไม่ต้องเปลี่ยนจุดบ่อยและมุ่งหน้าใส่ซอมบี้ที่เป็ฝูงนับ 3000 ตัว หลังจากผ่านไปไม่ถึง 1 ชั่วโมงทั้งสองได้จำกัดฝูงซอมบี้ได้เป็จำนวณมาก ซึ่งอายูเธอฆ่าไปประมาณ 300 เนื่องจากเธอต้องหนีบ้างและค่าสถานะเธอไม่ได้สูงเหมือนริวจิ แต่เธอก็เลเวลอัพมา 1 เลเวลและตอนนี้เธอก็เลเวลถึง 11 เกือบจะถึง 12 แล้ว
"ทำได้ดีมากพักกันสักหน่อยเถอะ " ริวจิได้เอ่ยพูดกับอายู
เธอนั่งลงไปทันทีด้วยความเหนื่อยล้า และหยิบน้ำขึ้นมาดื่มอย่างหิวกระหาย
[ วันนี้มันโหดเป็บ้าเลย นายเป็สัตว์ประหลาดรีไง ]
ริวจิไม่ได้ตอบเด็กสาวเขาหยิบน้ำขึ้นมาและดื่มเล็กน้อย ตอนนี้เขาสามารถสู้ โดยแกว่งดาบแบบไม่หยุดหย่อนได้ 3 ถึง 4 ชั่วโมง ทันใดนั้น
ตุ้มมมม
ริวจิได้ชักดาบออกมาและป้องกันการโจมตี แต่การโจมตีก็ ส่งให้เขาถะไหลไปประมาณ 30 เมตร พร้อมกับหันมามองที่ตัวต้นเหตุ เผยให้เห็นร่างกายอันกำยำรูปร่างสูงราวๆ 3 เมตร ตาสีขาวดำราวกับเป็มนุษย์ทั่วไป เด็กหนุ่มใเป็อย่างมาก พร้อมกับรีบใช้สกิลประเมินทันที
[ ประเมิน ]
สายพันธุ์ : ซอมบี้ G3
สถานะ : ปกติ
ความแข็งแกร่ง : 200
ความเร็ว : 100
ความอดทน : 50
หมายเหตุ : อันตราย!!!! ห้ามโดนข่วนเด็ดขาดไม่งั้นคุณจะติดเชื้อและตายภายใน1ชั่วโมง
"นี่มันบ้ามากค่าสถานะของมันแข็งแกร่งกว่าเรา 2 เท่าเกือบจะ 3 เท่าในทางด้านความแข็งแกร่ง " ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมแถวนี้จึงไม่มีซอมบี้ G2เลย เพราะมันโดนไอ้ตัวนี้กินไปจนหมดนั่นเอง
ตอนนี้ริวจิรู้สึกถึงอันตรายอย่างแท้จริงและกลิ่นอายของมันที่เเผ่พุ่งออกมามันรุนแรงกว่าซอมบี้ G2 หลายเท่าแบบเทียบไม่ติด
ส่วนทางด้านอายูเธอเห็นริวจิถะไหลไปราวๆ30เมตร เธอใเป็อย่างมาก และตัวอะไรที่สามารถซัดสัตว์ประหลาดอย่างริวจิไปได้ไกลถึงขนาดนั้น มันต้องไม่ธรรมดา แต่ทันทีที่เธอได้รู้สึกถึงกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตตัวนั้น เข่าของเธอก็อ่อนทันที
"สมอง สมอง สมอง "
ซอมบี้ G3ได้พูดออกมาซ้ำๆ เป็แค่คำพูดคำเดียว
ริวจิใเป็อย่างมากและพูดออกมากอย่างใ
"ซอมบี้มันพูดได้ด้วยหรอ "
ถึงแม้ว่ามันจะพูดได้แค่คำเดียวตอนนี้เท่าที่เขาเห็น แต่ถ้ามันกลายเป็ซอมบี้ G4 มันจะคล้ายกับมนุษย์ขึ้นไปอีกแน่ เขาได้คิดกับตัวเอง ขนาดเมืองซัปโปโลซึ่งมาประชากรน้อยกว่าโตเกียวหลายเท่า เค้าไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าซอมบี้กินกันเรื่อยๆ ซอมบี้ที่อยู่ในโตเกียวมันจะแข็งแกร่งแค่ไหน
ทันทีที่ซอมบี้ร่างขาวพูดจบ มันได้พุ่งเข้าใส่ริวจิ ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ เด็กหนุ่มไม่ได้ทันได้ตอบสนอง ทำได้แค่ยกดาบขึ้นมากันเท่านั้นเอง ริวจิได้กระเด็นไปไกล อีกครั้ง ดาบของเขาเริ่มร้าวแล้วตอนนี้
[ ริวจิหนีเถอะ ไอ้ตัวนั้นมันอันตรายเป็บ้า ]
อายูกล่าวเตือนริวจิ เพราะถ้าเธอโดนแบบริวจิแล้วละก็ เธอคงได้ไปเฝ้ายมบาลแน่นอน
ริวจิเข้าใจสิ่งที่อายูกำลังสื่อดี แต่ถึงเขาจะหนีก็ยากที่จะหนีพ้น เขาจึงรวบรวมสติ และลองใช้ดาบนภาไปที่คอของมัน
ดาบนภา
แต่ว่าซอมบี้ร่างขาวมันไม่ได้ยกมือขึ้นมากันอย่างซอมบี้ร่างแดง มันเบี่ยงตัวหลบ คลื่นดาบของริวจิได้อย่างไม่ยากเย็นเนื่องจากเขาใช้จากระยะไกลนั่นเอง ตอนนี้ริวจิรู้ได้อย่างแน่ชัดแล้วว่าาไม่เพียงแต่พวกมันจะแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แต่พวกมันยังสามารถฉลาดขึ้นและเลียนแบบท่าทางมนุษย์เข้าไปได้ทุกที
ริวจิเริ่มตั้งสติและรีบเรียกค่าสถานะเพื่อมาอัพแต้มที่เก็บไว้ทันที เนื่องจากั้แ่เลเวล 23 ริวจิไม่ได้อัพค่าสถานะเลย
[ สถานะ ]
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.29 : 400/3000
ขั้น 1 : 10000/10000
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 60
ความคล่องแคล่ว : 42
ความอดทน : 34
skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน
ค่าสถานะเหลือ : 15
หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G1ได้
เขาเห็นว่าค่า Exp ในการ้าที่จะเลื่อนเลเวลนั้นค่อนข้างสูงเลย เหมือนกับตอนที่เขาจะเลื่อนเป็ขั้นที่ 1 เขาดีใจเล็กน้อย แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาทำอะไรแบบนั้น
ริวจิเลือกอัพไปที่ความแข็งแกร่งและความเร็ว
[ ติ๋ง ]
[ ความแข็งแกร่ง +10 , ความเร็วบวก 5 ]
[สถานะ]
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.29 : 400/3000
ขั้น 1 : 10000/10000
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 70
ความคล่องแคล่ว : 47
ความอดทน : 34
skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน
ค่าสถานะเหลือ : 0
หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G1ได้
ตอนนี้เขาสามารถใช้ดาบนภาได้ 23ครั้ง ในสภาพร่างกายที่เต็มร้อย แต่ตอนนี้ริวจิพึ่งจะสู้กับซอมบี้ไป เกือบ 3000 ตัว พละกำลังเขาตอนนี้เหลือแค่ ไม่ถึง70% เลยด้วยซ้ำ ถึงจะอยู่ในสภาพที่เต็มร้อยเขาก็ยังเสียเปรียบอยู่มากเลยทีเดียว และในสภาพตอนนี้ของเขานั้นสามารถใช้ดาบนภาแค่ 16-17ครั้งเท่านั้น
"สมอง สมอง สมอง "
เมื่อเห็นริวจิแกร่งขึ้นไปอีกซอมบี้ร่างขาวได้พูดดังขึ้นและหิวกระหายมากขึ้น มันได้พุ่งเข้ามาหวังจะชกเข้าที่หัวของริวจิ
ดาบนภา!!
ริวจิได้ใช้ดาบนภาปะทะกับหมัดของซอมบี้ เขาอาศัยแรงปะทะและหลบหมัดของซอมบี้ได้
หลังจากริวจิได้หลบไป 3ครั้ง แต่ละครั้งเค้าต้องใช้สกิลดาบนภาเพื่อ อาศัยแรงลมที่เกิดจากการปะทะ ในการเบี่ยงตัวหลบ ซอมบี้ร่างขาวเริ่มโกรธและคลั่งเมื่อเห็นริวจิโดดเป็ลิง
เมื่อเห็นดังนั้นเขาเลือกใช้สกิลประเมินทันที เขาสังเกตได้ว่า ค่าสถานะของมันได้เปลี่ยนไป
[ ติ๊ง]
[ซอมบี้ได้เข้าสู่โหดคลั่ง ค่าสถานะเพิ่มขึ้น 20% ระยะเวลา 5 นาที หลังจากนั้นค่าสถานะของมันจะลดลงจากเดิม 50% เป็เวลา 10นาที ]
ริวจิได้อ่านค่าสถานะของมันเขาจึงรู้ถึงจุดอ่อนของมัน ซอมบี้ที่เขาเคยเจอมา มันมีความอดทนที่น้อย และโดนยั่วยุได้ง่าย ถ้าเขาสามารถทนได้อีก 5 นาที ริวจิก็จะมีโอกาสฆ่ามันได้
ริวจิหันหลังกลับไปวิ่งเข้าไปที่ตึกโกดังพร้อมกับะโบอกอายู
"เธออย่าเข้ามาใกล้บริเวณนี้เด็ดขาด และมันตะไม่โจมตีเธอถ้าฉันยังไม่ตาย ทางที่ดีเธอควรกลับไปรอที่ ที่พักนะ "
หลังจากพูดจบเขาได้พุ่งเข้าไปในโกดัง ซึ่งลักษณะของโกดังมีของวางเกลื่อนและเส้นทางมันค่อนข้างจะซับซ้อนมากพอสมควร
เมื่อได้ยินแบบนั้นอายูเข้าใจเจตนาที่ริวจิพูด เธอจึงวิ่งถอยออกมาให้ไกลจากตรงนั้น พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา ผู้ชายที่อยู่ด้านหน้าของเธอได้ช่วยชีวิตเธอได้นับครั้งไม่ได้แล้ว ทุกครั้งที่เจอกับอันตรายชายหนุ่ม ก็จะเป็ฝ่ายให้เธอหนีไปก่อน เธอได้กัดฟันเลยรีบถอยออกมากลัวว่าจะเป็ตัวถ่วงของริวจิ
ตู้มม
ตู้มมมม
เสียงดังออกมาจาก โกดังอย่างต่อเนื่องถึงแม้เธอจะอยู่ห่างจากโกดังไปหลายร้อยเมตร แต่เธอก็ยังได้ยินเสียงการต่อสู้ได้อย่างชัดเจน
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ฝากกดติดตามและหัวใจให้ด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
2K
