ประชันยุทธ์สะท้านฟ้า

สําหรับฉินเซียวนั้น ฉินหนานไม่เพียงแต่รู้จัก ยังคุ้นเคยเป็นอย่างดีด้วย
เมื่อสมัยที่ฉินหนานยังเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของพรรคตระกูลฉินและเปี่ยมไปด้วยอนาคตอันรุ่งโรจน์ ฉินเซียว คอยติดตามเขาไปทุกที่ ในตอนนั้นฉินหนานรู้สึกว่าฉินเซียวผู้ นี้ไม่เลวเลย ถึงขนาดนับถือเป็นพี่เป็นน้องกัน
ในทางกลับกัน ฉินหนานกลับคาดไม่ถึงว่า วันนี้ฉินเซียวจะพังประตู ซ้ำยังข่มขู่เขาอีกด้วย
ในตอนนี้ ฉินหนานก็ตระหนักได้ว่า ตอนนี้เขากลายเป็น 'คนไร้ค่า' ดังนั้นความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองจึงพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมืออย่างยากที่จะหาเจตนาดีไม่
ฉินเซียวเชิดหน้าอย่างโอหัง พร้อมพูดว่า "ที่ข้ามาวันนี้มีเป้าหมายง่ายนิดเดียว ส่งโอสถชุ่ยถี่ของเจ้ามาให้ข้า เจ้าไม่ต้องคิดจะมาหลอกข้า ข้ารู้ดีว่าเจ้ามีโอสถชุ่ยถี่อยู่สิบเม็ด”
เมื่อกล่าวถึงจุดนี้ เขาหยุดไปสักครู่ จากนั้นก็แสดงความหยามเหยียดออกมาอย่างโจ่งแจ้ง "ฉินหนาน อย่าโทษข้าที่ไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์อันเก่าก่อน ตอนนี้เจ้าเป็นเพียงแค่คนไร้ค่าคนนึง โอสถชุ่ยถี่อยู่ที่เจ้าก็ไม่สิ้นเปลืองนัก สู้มอบมาให้ข้าไม่ดีกว่าหรือ?"
ฉินหนานหัวเราะด้วยความโกรธ "แล้วถ้าข้าตอบว่าไม่ล่ะ"
ทันทีที่กล่าวออกไป ใบหน้าหยิ่งยโสของฉินเซียวแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา
"ฉินหนาน หากเจ้าไม่ยอมมอบมาเสียแต่โดยดี อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจแล้วกัน ถึงแม้ว่าตอนนี้ข้ายังไม่มีฌาน แต่วิญญาณยุทธ์ของข้าก็เป็นถึงระดับหวงขั้นที่สาม!”
กล่าวจบ ดาบยาวด้านหลังเขาก็ลอยขึ้นมา ประกายดาบลุกวาวเปี่ยมด้วยความเย็นเยือกเข้มข้น
"ฉินเซียว ดูท่าเจ้าอยากจะเป็นศัตรูกับข้า"
สีหน้าของฉินหนานเรียบนิ่ง แค่ดาบยาวลอยไปลอยมาเล่มเดียว ไม่อาจจะทําให้เขากลัวได้ เขาจึงแค่กล่าวอย่างเฉยเมยว่า
"โอสถชุ่ยถี่ ข้ากินไปหมดแล้ว เจ้าไปเถอะ" หลังกล่าวจบ ฉินหนานก็หลับตาลงแอบถอนหายใจอยู่ลึก ๆ
ฉินเซียวยโสโอหังขนาดนี้ ฉินหนานรู้สึกโมโหอยู่ภายในใจ หากเป็นเมื่อก่อน ฉินหนานก็คงลงมือกับเขาสักตั้งไปแล้ว แต่ฉินหนานเห็นแก่ความหลังเก่าก่อน ดังนั้นจึงไม่อยากจะลงมือเท่าใดนัก
ใบหน้าของฉินเซียวเปลี่ยนไป ร่างกายแผ่จิตสังหารออกมา
"ฉินหนาน ข้าอุตส่าห์ไว้หน้าเจ้า แต่เจ้าไม่รับ วันนี้ข้าจะสั่งสอนให้เจ้ารู้ว่า วิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นที่สามกับวิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นที่หนึ่งมันต่างกันเพียงใด!"
ทันใดนั้น ดาบยาวด้านหลังของฉินเซียวก็ส่องแสงแปรเปลี่ยนเป็นลําแสงเยือกเย็นสายหนึ่งตวัดตัดอย่างรุนแรง
แท้จริงแล้ว ฉินเซียวก็ไม่อยากประมือกับฉินหนาน ไม่ใช่เห็นแต่ความสัมพันธ์อันเก่าก่อน แต่เพราะฉินหนานเป็นบุตรชายของผู้นำตระกูลฉิน ด้วยฐานะนี้ทําให้ฉินเซียวเกรงกลัวไม่มากก็น้อย
ฉินเซียวคาดไม่ถึงว่าแม้ตอนนี้ฉินหนานที่เป็นคนไร้ค่า ซ้ำแล้วยังจะหาญกล้าต่อต้านเขา นี่เป็นการท้าทายอย่างชัดเจน
"ฉินหนาน เจ้าต้องการแบบนี้เองนะ!"
ใบหน้าของฉินเซียวยิ้มอย่างชั่วร้าย เขาคลับคล้ายคลับคลาจะเห็นอัจฉริยะฉินหนานในวันวานจะร้องอย่างทรมาน พร้อมทั้งอ้อนวอนขอร้องให้เขาไว้ชีวิตอย่างน่าสมเพช
"รนหาที่ตาย!"
ฉินหนานมิอาจอดกลั้นต่อไป เพลิงโทสะในใจปะทุออกมาประดุจสายฟ้าฟาด
เขาย่างไปข้างหน้า ท่าทางถมึงทึง กําปั้นประหนึ่งค้อนทุบลงบนดาบเล่มนั้นอย่างรุนแรง กําลังสิบส่วนจากภายในร่างกายถูกใช้ออกมา
วิชายุทธ์ระดับต่ำ หมัดถล่มทลาย!
ในช่วงวินาทีนั้น รอยยิ้มชั่วร้ายของฉินเซียวก็หุบลง ใบหน้าแข็งค้างหยุดชะงักไปอย่างงงงัน
แท้จริงแล้ว ฉินหนานทะลวงไปจนถึงพลังบ่มเพาะกายาขั้นที่หนึ่งแล้วหรือ?
ความคิดผุดขึ้นมาไม่นานก็ตามมาด้วยเสียงกัมปนาทจากหมัดของฉินหนานปะทะกับดาบ จนมันกระเด็นลอยไปราวกับมิอาจต้านทานได้ เสียงสั่นสะเทือนดังก้อง ประกายดาบพลันริบหรี่มืดมน
"อ่า...."
เสียงอันนาเวทนา ออกมาจากปากของฉินเซียวในทันทีเมื่อวิญญาณยุทธ์ได้รับความเสียหาย ร่างกายของเขาเองก็ได้รับผลกระทบตามไปด้วย
ฉินหนานมองเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่อย่างเย็นชา พร้อมกล่าวว่า
"ตอนนี้เจ้าลองบอกข้ามาสิว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนไร้ค่า"
"เจ้า... เจ้า... เจ้า..."
ฉินเซียวเอามือแนบอก ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาที่มองไปที่ฉินหนานบัดนี้ไร้ซึ่งความยโสอีกต่อไป แต่หากเต็มไปด้วยความกลัวและความลนลาน
"เจ้าบรรลุพลังบ่มเพาะกายาขั้นที่หนึ่งได้อย่างไรกัน? เจ้ามีแค่วิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นที่หนึ่งเท่านั้น แม้ข้าจะมีวิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นที่สามก็ยังทะลวงไม่ได้ เจ้าทําได้อย่างไรกัน!?"
แม้นความจริงปรากฏอยู่ต่อหน้า ฉินเซียวก็ยังทําใจยอมรับไม่ได้
เขาปลุกวิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นที่สามขึ้นมาได้ พยายามบําเพ็ญฌานอย่างยากเย็นแสนเข็ญ อีกทั้งโอสถชุ่ยถี่อีกหนึ่งเม็ด ยังมิอาจทะลวงผ่านได้ แต่ตอนนี้ฉินหนานกลับทําได้อย่างไรกัน?
"ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว ข้าได้ใช้โอสถชุ่ยถี่ทั้งหมดไปแล้ว"
ฉินหนานใช้สายตาตวัดผ่านเขาอย่างไม่ใส่ใจ "ไสหัวไป!”
คํากล่าวไล่เพียงไม่กี่คํา เหมือนดั่งประกาศิต ฉินเซียวล้มลุกคลุกคลานออกไปจากที่พักอย่างทุลักทุเลโดยไม่สนใจบาดแผล และโดยไม่คิดจะหันกลับมาอีกเลย
ในตอนแรกเขาคิดว่าอาศัยวิญญาณยุทธ์ระดับหวงขั้นที่สาม ก็สามารถเอาชัยเหนือฉินหนานได้ แต่กลับคาดไม่ถึงว่าฌานของฉินหนานจะก้าวหน้าไปกว่าเขาเสียแล้ว
หากว่ามันยังไม่จบ ฉินเซียวไม่อยากจะคิดผลลัพธ์ที่ออกมาว่าฉินหนานจะทําอย่างไรกับเขา
เมื่อฉินเซียวจากไป ความสงบก็เข้ามาเยือน ฉินหนานยืนนิ่งอยู่ที่เดิมเป็นเวลาสักครู่ พร้อมลอบถอนหายใจ จากนั้นก็จึงกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
สําหรับฉินหนานแล้ว หากผู้คนเคารพเขาแม้เพียงน้อย เขาจะเคารพตอบร้อยเท่าพันทวีเช่นกัน แต่สําหรับฉินเซียวที่ลืมบุญคุณคนนี้ เป็นคนสามานย์ที่ข่มเหงคนอื่น นอกจากความเสียดายแล้ว ในใจของฉินหนานก็ไม่หลงเหลืออื่นใดอีก

- โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7 จวนวิชายุทธ์ (1)

นิยายแนะนำ

ประชันยุทธ์สะท้านฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7 จวนวิชายุทธ์ (1)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้