บทที่สิบแปด
ครบกำหนดหนึ่งเดือน
ยามเที่ยงวันพระอาทิตย์ลอยเด่นอยู่กลางศีรษะ ในย่านการค้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพที่มีผู้คนนั้นเดินไปมาอย่างพลุ่งพล่าน เด็กหนุ่มวัยสิบแปดที่สวมใส่เสื้อสีขาวแขนยาวและกางเกงขายาวสีดำคนเดิมนั้นได้เดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้
ชุดนี้เป็ชุดเดิมที่ตัวของเขานั้นจะสวมใส่ตอนออกจากบ้านเป็ประจำอยู่แล้ว เอ็กซ์ในเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาตัวของเขาเปลี่ยนแปลงไปเป็อย่างมาก
ดูเหมือนว่าเขาจะมีส่วนสูงที่เพิ่มขึ้นราวๆสักสิบเิเ ทั่วทั้งร่างกายดูล่ำสันมากขึ้นเพราะการออกกำลังกายอย่างหนักทำให้ทั่วร่างกายมีกล้ามเนื้อที่เพิ่มมากขึ้น
เขาดูดีในอย่างเห็นได้ชัด เด็กหนุ่มวัยสิบแปดที่ก้าวเข้ามาในย่านการค้าแห่งนี้ เขากวาดสายตามองรอบๆ ดูเหมือนว่าย่านค้าแห่งนี้จะถูกซ่อมแซ่มจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว
กรุงเทพมหานครแห่งนี้เป็สถานที่ที่ได้รับความเสียหายจากการเกิดการเปลี่ยนแปลงของโลก เพราะว่าการกระทำของเอ็กซ์ที่ทำลงไปเขาสามารถกำจัดมอนสเตอร์เกือบจะทั้งหมดด้วยเวลารวดเร็วกว่าประเทศอื่นเลยทำให้กรุงเทพมหานครแห่งนี้จึงได้รับความเสียหายน้อยกว่าที่อื่นมากนัก
เด็กหนุ่มที่เดินเข้ามาในย่านการค้า เขาเป็ที่จับตาของสาวๆหลายๆคน ตอนนี้เอ็กซ์นั้นเรียกได้ว่าดูดีขึ้นมาก
“ อุ้ยใครน่ะหล่อจัง ”
“ จริงด้วย!!! ”
“ อย่างกับนายแบบเลย ”
“ เป็ดาราหรือเปล่า ”
เสียงกระซิบมากมายนั้นดังขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย ดวงตาหลายคู่จับจ้องมาที่ตัวของเขาอย่างไม่กระพริบตา เขานั้นรู้สึกได้ว่าสายตาหลายคู่นั้นกำลังจ้องมองมาที่ตัวของเขา ไม่ใช่เพียงแค่สายตาเ่าั้เท่านั้นที่เขานั้นััได้แต่ว่าเขานั้นได้ยินเสียงรอบข้างอย่างชัดเจน
สิ่งที่พัฒนาขึ้นไม่ได้มีแค่ศักยภาพทางด้านกล้ามเนื้อเท่านั้น แต่สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างหนึ่งก็คือประสาทััทางร่างกายของเขาด้วยเช่นกัน
แม้จะรู้ว่าตัวของเขาถูกจับจ้องด้วยสายตาของเหล่าสาวๆมากมาย เอ็กซ์กลับไม่แสดงอาการเขินอายเลยสักนิด ตัวของเขาแสดงความสขุมของตนเองอยู่ตลอดเวลา
เด็กหนุ่มได้เงยหน้าของตนเองขึ้นก่อนที่ตัวของเขานั้นจะมองไปรอบๆอย่างถี่ถ้วน เขากำลังหาอะไรสักอย่างอยู่
หลังจากที่ใช้ดวงตาของตนเองมองหาอยู่สักพักตัวของเด็กหนุ่มก็ทำท่าทางเหมือนว่าจะเจอสิ่งที่ตนเองนั้นหาแล้ว เขามองเห็นร้านกาแฟที่ตั้งอยู่บนชั้นสองของตึกใกล้ๆ
ที่ตัวของเขาสามารถเห็นมันได้เพราะว่าร้านกาแฟนั้นล้อมรอบไปด้วยกระจกใส เด็กหนุ่มวัยสิบแปดนั้นรีบเดินตรงไปที่ร้านกาแฟทันที
ร้านกาแฟที่ตั้งอยู่ที่ชั้นสอง เด็กหนุ่มวัยสิบแปดได้เข้าไปซื้อกาแฟแล้วรีบเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะที่ตั้งอยู่บริเวณริมหน้าต่าง
เขาสามารถมองเห็นทุกอย่างได้จากตรงนี้ ดวงตาของเอ็กซ์มองตรงออกไปผ่านกระจกใส เขานั้นเห็นผู้คนมากมายกำลังเดินพลุ่งพล่าน
เขายกแก้วกาแฟในมือของตนเองขึ้นมาดื่มอย่างใจเย็น
‘ ดูเหมือนว่าจะเป็ที่นี่นะที่ที่มอนสเตอร์จะปรากฏตัวออกมาเพราะว่าตอนนั้นยังเป็ข่าวออกซะโด่งดัง ’
‘ รู้สึกว่ามอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวออกมาครั้งแรกหลังจากการเกิดการเปลี่ยนแปลงของโลกก็คือพวกฝูงหมาป่า ’
‘ ถ้าเป็อย่างที่เราจำได้ไม่ผิดพวกมันมีความแข็งแกร่งพอๆกับมอนสเตอร์ผึ้งั์ที่ปรากฏตัวออกมาตอนที่เกิดการเปลี่ยนแปลงของโลก ’
‘ มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่น่ากลัวสักเท่าไหร่แต่หวังว่าเราจะได้อะไรจากการออกล่าครั้งนี้สักหน่อยนะ ’
ในขนาดที่เด็กหนุ่มนกำลังนั่งจิบกาแฟไปพลางคิดเื่ต่างๆไป ไม่ต่างจากข้างล่างเลยสักนิดตอนนี้ดวงตาของสาวๆหลายคนที่อยู่ในร้านกาแฟแห่งนี้นั้นจ้องเขาอย่างต่อเป็มัน
เลยซุบซิบมากมายได้ดังขึ้นเอ็กซ์ที่ได้ยินเขานั้นไม่สนใจกับเสียงซุบซิบเหล่าตัวของเขากับยังคงนั่งจิบกาแฟอย่างใจเย็น
เด็กหนุ่มได้ยกนาฬิกาที่ข้อมือของตนเองขึ้นมาดูเวลา
12.30 น.
‘ ถ้าจำไม่ผิดมอนสเตอร์จะปรากฏตัวออกมาตอนบ่ายสามโมงเย็น อีกตั้งสามชั่วโมงงั้นเหรอ ’
ตัวของเด็กหนุ่มทำอะไรไม่ได้ตัวของเขาต้องนั่งรอการปรากฏตัวของมอนสเตอร์
ผ่านไปสองชั่วโมงเด็กหนุ่มวัยสิบแปดยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ตัวของเขาดื่มกาแฟหมดไปหลายแก้ว แต่การที่ตัวของเขานั่งอยู่ที่ร้านกาแฟเป็เวลานานทำให้เป็ที่ดึงดูดสายตาของเหล่าสาวๆมากขึ้น ก่อนหน้านี้ร้านกาแฟที่เคยมีลูกค้านั่งเพียงหนึ่งถึงสองโต๊ะแต่ตอนนี้กลับไปเต็มไปด้วยสาวๆนั่งกันจนเต็มร้าน
สายตาของเหล่าสาวๆนั้นนั่งจ้องเอ็กซ์อย่างตาเป็มัน แชะ แชะ แชะ แชะ เสียงของกล้องได้กดกันอย่างระรัว พวกเธอนั้นแอบถ่ายเอ็กซ์ที่นั่งดื่มกาแฟอยู่ภายในร้าน
แต่ตัวของเขานั้นไม่สนใจเื่นี้เลยสักนิด เขานั้นกลับปล่อยผ่านเื่นี้ไปด้วยซ้ำ ตอนนี้สิ่งที่ตัวของเขานั้นกำลังเฝ้ารออยู่มีเพียงมอนสเตอร์ที่กำลังจะปรากฏตัวเท่านั้น
อีกครึ่งชั่วโมงเท่านั้นมอนสเตอร์นั้นก็จะปรากฏตัวออกมา
‘ เป็ถือว่าเป็โอกาสอย่างหนึ่งของเรา เรานั้นจำได้เพียง่เวลาไม่กี่่เวลาที่สำคัญเท่านั้นว่ามอนสเตอร์ปรากฏตัวออกมาตอนไหน อย่างเช่นตอนนี้ แต่หลังจากนี้พวกมอนสเตอร์ก็ปรากฏตัวออกมาอย่างต่อเนื่องหลาย่เวลา ’
‘ เพราะฉะนั้นนี่เป็หนึ่งโอกาสที่เราจะสามารถสร้างโอกาสจากการล่ามอนสเตอร์ได้ ’
ในขนาดที่ในสมองของเด็กหนุ่มนั้นกำลังเต็มไปด้วยเื่การล่ามอนสเตอร์ที่จะเกิดขึ้น
“ ขอโทษนะคะ… ” เสียงของหญิงสาวอันไพเราะได้ดังขึ้นมาขนาดที่เขานั้นกำลังครุ่นคิดเื่ต่างๆ
เด็กหนุ่มที่กำลังนั่งครุ่นคิดเขาหันมองทางต้นเสียงที่ดังขึ้นมา
เ้าของเสียงอันไพเราะเด็กหนุ่มใช้ดวงตาของตนเองมองร่างของเธอั้แ่หัวจรดเท้า
ผมสีดำเข้มที่ยาวถึงประมาณหัวไหล่ ใบหน้าที่จัดอยู่ในระดับที่เรียกว่าหน้าตาดี สีผิวที่เป็สีขาวอมชมพู เธอสวมใส่เสื้อรัดรูปที่ทำให้เห็นรูปร่างที่น่าดูของเธอ รอยยิ้มที่มุมปากทั้งสองข้างของเธอนั้นแสดงออกขนาดที่เอ่ยทักทายตัวของเขา เมื่อตัวของเอ็กซ์มองดูแล้วเธอน่าจะมีอายุมากกว่าเขาประมาณสองปี
เด็กหนุ่มประหลาดใจอยู่ไม่น้อยที่อีกฝ่ายเข้ามาทักทายตัวของเขา เอ็กซ์นิ่งเงียบไปประมาณสองวินาทีก่อนที่ตัวของเขานั้นจะตอบกลับไปอย่างสั้นๆ “ ครับ.. ”
“ ขอนั่งด้วยได้หรือเปล่าคะ ” ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยออกมาพร้อมทั้งฉึกยิ้มที่มุมปากทั้งสองข้างของตนเองออกมามากกว่าเดิม
เมื่อกล่าวจบเธอนั้นได้นั่งลงที่เก้าอี้ตรงหน้าของเอ็กซ์ทันที
‘ อะไรกันผู้หญิงคนนี้ พูดว่าขอนั่งแต่ก็นั่งเองเลยนิ ’ เด็กหนุ่มได้แต่คิดในใจ เขานั้นมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ
ในขนาดที่เธอนั่งลงเสียงซุบซิบเกี่ยวกับหล่อนก็เกิดขึ้นมากมาย
“ เธอเป็ใคร!!! ”
“ นั้นสิกล้าดีอย่างไง!!! ”
เสียงกระซิบเ่าั้เกิดขึ้นจากเหล่าสาวๆที่อยู่รอบตัวของพวกเขาพร้อมกับสายตาทิ่มแทงมากมายมองตรงมาที่เธอ เธออาจจะไม่ได้ยินเสียงเ่าั้และััถึงสายตาพวกนั้นไม่ได้แต่ตัวของเอ็กซ์นั้นได้ยินมันอย่างชัดเจน
‘ ให้ตายสิฉันจะเอาไงต่อกันเนี่ย คุยดูก่อนแล้วกัน ’
“ มีเื่อะไรงั้นเหรอครับ ” เอ็กซ์นั้นเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย
“ คุณมีแฟนหรือยังคะ ” เธอนั้นตอบกลับอย่างทันควันจนขนาดที่เอ็กซ์นั้นประหลาดใจ
เด็กหนุ่มอยากจะอ้าปากค้างแต่ตัวของเขานั้นก็ยังต้องควบคุมท่าทางสุขุมอยู่บนใบหน้าของตนเอง
ในขนาดนั้นเอง….
กริ๊ด!!!! เสียงกริ๊ดร้องของผู้คนนั้นดังขึ้น
จบบท
948
