ไฟโชนรัก
เมื่อเหล้าเข้าปากบทสนาก็เริ่มเปลี่ยนจากคุยกันรู้เื่เริ่มเป็ฟังไม่รู้เื่และไม่มีใครฟังใครสักคนต่างแย่งกันพูดแย่งกันดื่ม
“น้าธานา โผมว่าราวไปนองกานเถอะจะเที่ยงคืนแล้ว”
“อือ น้าปวดหัวมาก ปายๆ นอนเถอะ”ธนาพยายามพาร่างที่โอนเอนเดินโซเซกลับบ้าน สถาปัตย์จากตอนแรกไม่เมาตอนนี้เมากว่าธนาเสียอีกทั้งคู่เดินประคองกันมาจนถึงบ้านลอฟท์ก่อนจะพากันแยกย้ายกันเข้าห้องนอน
“ป้าอู่งป้าอู่ง” ธนารู้สึกหนึบไปทั้งศีรษะปกติชายหนุ่มดื่มไม่มากและแทบไม่เคยเมาแบบไร้สติสักครั้งแต่ทำไมคืนนี้รู้สึกเหมือนจะเมาแต่ก็ยังรู้ตัวดีและมีสติมากกว่าสถาปัตย์ด้วยซ้ำชายหนุ่มเรียกหาหญิงสูงวัยพอไม่มีเสียงตอบรับเลยรีบผลักประตูเข้าห้องนอนตัวเองพร้อมกับทิ้งตัวลงที่นอนก่อนจะสะดุ้งกับร่างนิ่มๆชายหนุ่มใช้มือลูบไปมาจนค่อนข้างมั่นใจว่าเป็ร่างของหญิงสาวอย่างแน่นอน ก่อนจะพึมพำเบาๆราวกับละเมอ
“ฟ้าใสใช่ไหม” คนร่างนิ่มยังคงนอนนิ่งราวกับไม่รับรู้อะไรชายหนุ่มใช้มือสำรวจร่างที่นอนบนเตียงเขา จนคนที่นอนหลับสนิทเริ่มรู้สึกตัวแต่ไม่ทันจะส่งเสียงร้องริมฝีปากอุ่นก็ััริมฝีปากคนที่หลับทันทีมืออุ่นๆเริ่มลูบไล้ไปตามร่างกายพร้อมปลดกระดุมเสื้อ ก่อนจะค่อยๆปลดตะขอบราตัวจิ๋วหญิงสาวเบิกตาลุกโพลนอย่างใพร้อมกับดิ้นรนจนสุดแรง ธนาเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เขาไม่ปล่อยโอกาสให้อีกคนได้ร้องขอความช่วยเหลือหรือพูดจาใดๆเลยเสื้อผ้าถูกโยนออกไปข้างเตียง ร่างที่ถูกแทบหายใจไม่ออก ไหลอาบน้ำตาทับจนเริ่มสองแก้ม เมื่อหมดหนทางสู้กับคนที่ไม่มีสติในตอนนี้
“ฟ้าใสมาหาพี่แล้วพี่คิดถึง” เสียงพึมพำเบาๆ จนคนฟังรู้สึกเ็ปไปทั้งใจอยากจะร้องตอบว่าตัวเองไม่ใช่คนที่กำลังถูกเรียกหา มืออุ่นๆ ไล้ไปตามลำตัวราวกับคุ้นเคยก่อนจะมาหยุดที่เนินอกชายหนุ่มฟุบหน้าลงทับทรวงอกงามพร้อมกับนอนนิ่งก่อนจะกุมศีรษะตัวเอง
“ปวดหัว โอย…” หญิงสาวตบแรงๆที่ไหล่คนที่กำลังนอนทับหน้าอกตัวเองและบ่นว่าปวดหัวอยู่ในตอนนี้
“แกเป็ใครไอ้บ้าออกไป!!”
“ผมปวดหัว”ชายหนุ่มยังบ่นโดยไม่ได้สนใจคำพูดของเธอเลย
พีระดาพยายามหยิกแรงๆที่แขนของคนร่างหนาพร้อมกับเขย่าแรงๆ ก่อนจะตบที่ใบหน้าชายหนุ่ม ทำให้เขาเงยหน้ามองคนที่เอาผ้าห่มพันตัวเองในตอนนี้ชายหนุ่มใที่เห็นหญิงสาวแปลกหน้าอยู่ในห้องนอนตัวเองแถมร่างเปลือยล่อนจ้อนแบบนี้
“แกเข้ามาห้องฉันทำไม!” พีระดาตวาดเสียงดังลั่น
“ห้องผมนะ แล้วคุณเป็ใคร?” น้ำเสียงดุค่อนข้างดังราวกับหายปวดศีรษะเป็ปลิดทิ้ง จนอีกคนเริ่มมีสีหน้าสลดทันที
“แก! ลวนลามฉัน!แกมันเลว!! ฉันจะแจ้งความจับ!!”หญิงสาวเริ่มเสียงดังเอะอะโวยวายจนมีเสียงเคาะประตูเรียกชื่อธนาที่หน้าห้อง
“คุณธนาคะป้าอุ่นเองมีอะไรคะเสียงดังเชียว”
“ป้าอุ่นรอเดี๋ยวครับ” ธนารีบคว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่พร้อมกับมองคนบนเตียงก่อนจะฉุดร่างเปลือยที่พันด้วยผ้าห่มไปที่ห้องน้ำและกำชับพร้อมกับปิดประตูห้องน้ำทันที
“อยู่ในนี้ห้ามเสียงดังแล้วค่อยคุยกันไม่งั้นฉันไม่รับผิดชอบอะไรทั้งสิ้น เข้าใจนะ” คนที่ยังงวยงงกับเื่ที่เกิดขึ้นและเสียเปรียบทุกทางตอนนี้คิดอะไรไม่ออกได้แต่พยักหน้าที่ดูเหมือนจะเข้าใจ
“ว่าไงป้าผมเมาปวดหัวมากอยากนอนต่อ”
“ได้ยินเสียงคุยกันเลยสงสัยค่ะเสียงดังด้วย”
“ไม่มีนะครับ ขอตัวนอนนะป้าปวดหัวมาก”
“ค่ะ”หญิงสูงวัยพูดจบก็รีบเดินออกไป
ธนาเดินไปเคาะเรียกคนแปลกหน้าที่ห้องน้ำพร้อมกับยื่นชุดที่ถูกถอดทิ้งข้างเตียงให้
“เปิดประตูแล้วใส่เสื้อผ้าออกมาคุยกันได้แล้ว”
มือบางๆ ยื่นมารับชุดนอนโดยปราศจากคำพูดใดๆก่อนจะมานั่งที่เตียงด้วยอาการเงียบนิ่งเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก
“อ้าวว่ามา คุณเป็ใครมานอนห้องนี้ได้ยังไง”ธนาพยายามนึกหน้าคนตรงหน้าแต่เขาไม่รู้สึกคุ้นหน้าเลย
“ห้องนี้คุณสถาปัตย์เตรียมไว้ให้ฉัน”พีระดาพยายามควบคุมสติเพื่อจะคุยให้รู้เื่
“นี่ห้องผม”
“ห้องฉัน ทางฟาร์มเตรียมไว้ให้ฉันคุยรายละเอียดเมื่อตอนกลางวันเรียบร้อยแล้ว”หญิงสาวพยายามอธิบายเหตุใดตัวเองถึงมาอยู่ห้องนี้
“รู้ไหมผมเป็ใคร?แล้วตกลงคุณเป็ใครมาบุกรุกบ้านผมนี่”ธนาตวาดเสียงค่อนข้างดังจนอีกคนเริ่มหวาดกลัวเพราะตัวเองเพิ่งมาวันแรกยังไม่รู้จักใครสักคน
เสียงฝีเท้าดังมาหยุดที่หน้าประตูก่อนจะมีเสียงเคาะเรียกชื่อเ้าของห้อง
“คุณธนาคะป้าอุ่นค่ะ มีอะไรคะ”
“ไม่มีครับป้าผมคุยโทรศัพท์”
“ค่ะงั้นป้าไม่กวนนะคะ”หญิงสูงวัยยังคงสงสัยแต่ด้วยความเกรงใจเลยได้ไม่กล้าถามอะไรต่อ
ธนาหันหน้ามาคุยกับคนแปลกหน้าต่อพร้อมกับมองกระเป๋าที่วางข้างๆ ห้องด้วยความสงสัย
“นี่กระเป๋าเธอหมดเลยเหรอ”
“ใช่”พีระดาตอบสั้นๆ พร้อมกับเดินไปหิ้วกระเป๋าราวกับจะออกไปไหน
“จะไปไหนคุณ”
“ไปหาคุณสถาปัตย์ถามว่าแกเป็ใคร”
“ว่าไงนะ”ธนาหัวเราะร่วน
22K
