น้องเมียเบอร์ตอง

   ระหว่างการเดินหาห้อง หนุ่มก็สังเกตได้ว่าคอนโดแห่งนี้ใหญ่โตและทันสมัยเอาการ แม้จะไม่ได้หรูหราระดับเศรษฐี แต่ก็ต้องมีเงินพอสมควรถึงจะอยู่ที่นี่ได้ รายเดือนไม่น่าจะต่ำกว่าหลักหมื่น หญิงสาวที่ยังไม่มีงานทำเช่นกวางจะเอาเงินที่ไหนมาจ่าย แม้พี่สาวจะทำงานในธนาคาร แต่ก็ไม่น่าจะโอนเงินหลักหมื่นมาให้น้องสาวกินหรูอยู่สบายแบบนี้ได้ทุกเดือน

   ติ๊ง...

   หนุ่มกดกริ่งหน้าประตู ร่างสูงยืนรออยู่ครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงบิดกลอน เขากำลังจะบ่นแล้วแท้ๆว่าน้องเมียกำลังทำอะไรถึงได้ชักช้าขนาดนี้ แต่พอประตูบานใหญ่เปิดกว้าง ใบหน้าของพี่เขยก็แน่นิ่งและไม่มีลมหายใจพ่นระบายออกมาจากรูจมูก

   ร่างระหงในชุดผ้าขนหนูยืนตัวเปียกตรงหน้า เส้นผมของเธอเปียกน้ำ ผิวสีน้ำผึ้งอ่อนระยิบระยับมันวาวเหมือนเพชร ร่องหน้าอกลูกใหญ่ลึกลงไปจนผ้าเช็ดตัวเกือบห่อหุ้มไม่อยู่ ส่วนความสั้นก็ปกปิดใกล้บริเวณพื้นที่สงวนเกินไป มันสั้นจนพี่เขยสามารถมองทะลุขาอ่อนอวบอิ่มของน้องเมียได้ง่ายๆโดยไม่ต้องเพ่งเล็ง

   “สวัสดีค่ะ พี่หนุ่ม” กวางกล่าวทักทายโดยไม่ยกมือไว้ เพราะสองมือของเธอได้กอดรั้งทรวงอกเอาไว้ราวกับปมผ้าขนหนูใกล้จะหลุด

   “ส…สวัสดีจ๊ะ”

   “ขอโทษนะคะ พอดีตอนบ่ายมีเรียนเลยต้องรีบอาบน้ำ”

   “อ้อ ไม่เป็๲ไร”

   “เข้ามาก่อนค่ะ”

   หนุ่มแทบไม่อยากเชื้อสายตา ผู้หญิงตรงหน้ามันคนละคนกับน้องเมียที่เขารู้จักเมื่อสามปีก่อนชัดเจน เธอสวยจนชายฉกรรจ์อดคิดอย่างอื่นไปไม่ได้ ใบหน้ารูปไข่นั้นไม่มีเครื่องสำอางใดๆแต่งแต้มแต่ก็ยังสวยสะพรั่ง แม้ว่าหุ่นจะเพรียวบาง แต่ก็อวบอั๋นถูกส่วน โดยเฉพาะบั้นท้ายอวบอ้วนที่กำลังเดินนำพี่เขยเข้าไปในห้อง ผ้าขนหนูผืนน้อยกระพือตามจังหวะเดิน 

   และในห้วงวินาทีหนึ่ง พี่เขยก็เกือบจะได้เห็นแก้มก้นทั้งก้อนของน้องเมียจากการร่นขึ้นของผ้าเช็ดตัว!

   “กวาง…สบายดีนะจ๊ะ” ร่างสูงถามตะกุกตะกัก

   “ค่ะ”

   “พี่พอจะดูออก”

   “ยังไงหรอคะ”

   “ก็…คอนโดใหญ่โตขนาดนี้ แถมห้องยังกว้างอีกด้วย เฟอร์นิเจอร์ก็ใหม่เอี่ยม ระเบียงวิวสวยอีกต่างหาก”

   “อ๋อ….งานพิเศษได้เงินดีน่ะค่ะ”

   “งานอะไรหรอ”

   พี่เขยถามตรงๆตามประสาคนซื่อฉบับหนุ่มอีสาน เขาไม่ได้ตั้งใจจะก้าวก่ายหรือเสียมารยาทใดๆทั้งสิ้น แต่หลังจากที่หนุ่มเอ่ยคำถามนั้นออกไป ร่างสูงก็นึกขึ้นได้ว่าเขากับน้องเมียไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น แม้จะเป็๲คนในครอบครัวเดียวกัน แต่คำถามเ๱ื่๵๹หน้าที่การงานก็ไม่สมควรที่จะสอดรู้จริงๆ

   “พี่ขอโทษ อย่าถือสาเลยนะ”

   “ไม่หรอกค่ะ แค่งานในร้านอาหารทั่วไป”

   “อ๋อ…คงเป็๲ร้านอาหารที่หรูแน่ๆเลย”

   “ค่ะ…ลูกค้าส่วนใหญ่ก็เงินหนักกันทั้งนั้น”

   ใบหน้าขาวผ่องหันมายิ้มอ่อน ดวงตากลมโตของเธอจ้องมองราวกับสามารถอ่านความคิดคนได้ หัวใจของพี่เขยเต้นตุ้มๆต่อมๆ หนุ่มไม่รู้ตัวว่าเผลอชายตามองน้องเมียในชุดผ้าขนหนู๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้า เขาควรจะวางของฝากและรีบขอตัวออกไป แต่ทำไมถึงอยากอยู่ที่นี่นานๆก็ไม่รู้

   “หมดธุระหรือยังคะ” กวางถามเสียงเรียบ

   “อ้อ ถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่กลับก่อนนะ”

   “ฝากขอบคุณพี่กุ้งด้วยนะคะ จริงๆไม่จำเป็๲ต้องเอามาฝากก็ได้ กวางอยู่ไหว”

   “จ๊ะ ถ้า…กวางมีอะไรอยากให้พี่ช่วยบอกได้นะ ตอนนี้เราเป็๲ครอบครัวเดียวกันแล้ว”

   “ค่ะ ถ้ากวางมีปัญหาอะไร จะปรึกษาพี่หนุ่มคนแรกเลย”

   หนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ จากนั้นร่างสูงก็เดินตัวเกร็งออกมาจากคอนโดน้องเมีย หัวใจชายวัยกลางคนยังเต้นแรงไม่เลิก เ๣ื๵๪สูบฉีดรวดเร็วจนบางทีก็เกือบหน้ามืด ร่างสูงไม่เคยรู้สึกอึดอัดขนาดนี้มาก่อน เมื่อก้มลงไปมองเป้ากางเกงที่บวมปูดแข็งเป็๲ลำ ชายฉกรรจ์ก็รู้สาเหตุว่าความอัดอั้นนั้นมมาจากส่วนไหนของร่างกาย

   “มึงบ้าไปแล้วหรอ นั่นน้องเมียมึงนะ”

   หนุ่มเขกกะบาลตัวเอง จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปหาเพื่อนโดยที่มีเรือนร่างอรชรห่อผ้าขนหนูสีขาวฉายอยู่ในสมองตลอดทาง