"ใช่แล้วค่ะ พี่ฟิวส์พูดอะไรก็ให้มันจริงหน่อย มีที่ใหนใครจะสามารถถูกล็อตเตอร์รี่รางวัลที่ 1 ตั้ง 125 ใบ พูดเหมือนนิยายเลยมีแต่มีแต่คนที่ย้อนเวลามาจากอนาคตเท่านั้นแหละค่ะพี่ ที่จะรู้ได้อย่างแม่นยำขนาดนั้น"
น้องสาวของฟิวส์พูดอย่างไม่เชื่อคำที่พี่ชายของเธอพูด
เมื่อเห็นไม่มีใครชื่อคำพูดเขาเลยฟิวส์ก็พูดว่า
"ยัยแพท คุณพ่อครับ ถ้าผมจะบอกว่าผมมาจากอนาคตเมื่อหลาย 10 ปีข้างหน้า คุณพ่อจะชื่อใหมครับ?"
ฟิวส์ถามพ่อและน้องสาวของเขา
"เป็ไปไม่ได้หรอก พ่อไม่ชื่อ " พ่อของเขาพูดขึ้น
"แพทก็ไม่ชื่อค่ะพี่ เป็ไปไม่ได้หรอก ไม่มีทาง"
น้องสาวของฟิวส์ก็ไม่ชื่อที่พี่ชายพูดเช่นกัน
เมื่อเห็นพ่อและน้องสาวยังยืนกรานที่จะไม่ยอมชื่อคำพูดของเขา ฟิวส์ก็แสดงหลักฐานให้ดูโดยการหยิบใบล็อตเตอร์รี่ที่เป็ปึกๆ อยู่ในกระเป๋าให้กับพ่อของเขาดู
"นี้ครับคุณพ่อ ถ้าคุณพ่อและยัยแพทไม่ชื่อก็ดูใบล็อตเตอร์รี่ที่ผมซื้อมาเลยครับ อันนี้เป็หลักฐาน"
ฟิวส์พูดกับพ่อและน้องสาวด้วยความจริงจัง
จานั้นฟิวส์ก็ยื่นใบล็อตเตอร์รี่ที่เป็ปึกๆให้กับกับพ่อของเขาดูว่าเขาไม่ได้โกหก เมื่อเห็นลูกชายของตนยื่นใบล็อตเตอร์รี่ที่เป็ปึกๆให้กับพ่อของเขาดูว่าเขาไม่ได้โกหก เมื่อเห็นลูกชายของตนยื่นใบล็อตเตอร์รี่ เป็ปึกใหญ่ให้เขาดู เขาก็ถามขึ้นว่า
"นี้อะไรเหรอฟิวส์?" พ่อของฟิวส์ถามขึ้น
"ล็อตเตอร์รี่ที่ถูกรางวัลทั้งหมดครับคุณพ่อ" ฟิวส์ตอบพ่อของเขา
พ่อของเขาเมื่อมองดูลูกชายก็พูดอย่างไม่ชื่อ
"ใหนมาดูหน่อยซิถ้าโกหกพ่อเดี๋ยวตอนกลับไปบ้าน โดนไม้เรียวก้นลายแน่" พ่อของเขาพูดเตือน
"พ่อก็ดูก่อนครับ ถ้าไม่จริงค่อยทำโทษผมที่กล้าโกหก"
ฟิวส์พูด
"โอเคร ถ้าไม่จริงนะโดนไม้เรียวพ่อหลายเส้นแน่"
พ่อโชคกล่าวเตือนอีกครั้ง แล้วก็หญิงล็อตเตอร์รี่มาดู เมื่อดูแล้วถึงกับตาตาลุกวาวด้วยความตกตะลึง
"โอ้มายกอด รางวัลที่1 ทั้งหมดเลยหรือนี่ลูก ลูกไม่ได้โกหกพ่อจริงๆ แต่เป็พ่อเองที่ไม่ชื่อลูกั้แ่แรก พ่อขอโทษนะลูก" พ่อของฟิวส์กล่าวขอโทษ
เมื่อฟิวส์ได้ฟังเช่นนั้นเขาก็ไม่เคยโกรธพ่อของเขาสักครั้งเลย เขาก็พูดไปว่า
"ไม่เป็ไรหรอกครับพ่อ ฟิวส์ไม่เคยโกรธพ่อสักครั้งเลยนะครับ" ฟิวส์กล่าวบอกไป
"แล้ววันพรุ้งนี้พ่อพาผมไปขึ้นเงินเดือนด้วยนะครับ"
ฟิวส์กล่าวกับพ่อของเขา
เมื่อได้ฟังลูกชายพูดเช่นนั้นคุณพ่อผู้ใจดี ก็ตอบออกไปว่า
"ได้ซิลูก! พรุ้งนี้เตรียมตัวไปรับเงินกันเดี๋ยวพ่อพาไป"
"ขอบคุณครับคุณพ่อ" ฟิวส์กล่าว