กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หลินเฟยได้ยินสิ่งที่ชายชราพูดออกมทุกอย่าง กายาผนึกสวรรค์? ถึงจะได้ยินแต่ก็ยังไม่ได้รู้อะไรมากแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางไปเสียทีเดียวเพราะข้อมูลมันอยู่ตรงหน้าของหลินเฟยแล้วขอเพียงแค่จัดการชายชราได้เท่านั้นหลินเฟยก็จะได้รับคำตอบในเรื่องกายาผนึกสวรรค์
''เสี่ยวมู่ลงมือ''เสี่ยวมู่เคลื่อนไหวตามคำสั่งของหลินเฟยทันที มันกลายเป็นเงากลมกลืนไปกับธรรมชาติตูม! ส่วนหลินเฟยเองก็กระชับกระบี่พร้อมกับพุ่งเข้าหาชายชรา
''เหอะ! น่าเสียดายที่มาเจอกับข้า...หากเจ้าไม่เจอข้าบางทีเจ้าอาจจะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาแต่ตอนนี้ตาย!!!''ชายชราไม่ได้หวาดกลัวหลินเฟยเพราะในสายตาของมันหลินเฟยยังแข็งแกร่งไม่พอปัง! กระบี่ของหลินเฟยถูกฟันลงมาชายชราเองก็ยกกระบี่พร้อมกับเกร็งลมปราณเพื่อต้านรับเอาไว้กึ่ก! กึ่ก! กึ่ก! แต่ชายชรากลับแขนสั่นมันไม่คิดเลยว่าหลินเฟยจะมีแรงเยอะขนาดนี้
''เจ้ามีบางอย่างผิดปกติ กล้ามเนื้อของเจ้าได้รับการบำรุงจากสมุนไพรมาเป็นอย่างดี เจ้ามาจากไหนบอกข้ามาว่าตระกูลของเจ้าคือตระกูลไหน''ชายชราเริ่มหวาดกลัวเพราะตามความเข้าใจของชายชรากายาผนึกสวรรค์แข็งแกร่งและพัฒนาขึ้นตามอายุของผู้ครอบครองแต่หลินเฟยในตอนนี้ยังมีอายุน้อยอยู่นั่นทำให้มันรู้ได้ว่าหลินเฟยได้รับการบำรุงจากสมุนไพรที่หายากมากๆมาเป็นอย่างดี
''ข้าไม่ใช่คนจากตระกูลไหนทั้งนั้น ตอนนี้มีเพียงตัวข้าคนเดียว เสี่ยวมู่ลงมือซะ''ฉึก! เสี่ยวมู่เคลื่อนไหวโดยการออกมาจากเงาของต้นไม้จากนั้นจึงพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของชายชราขณะใช้มือน้อยๆแทงลงไปที่ตาทันทีส่งผลให้ชายชราเสียตาไป1ข้างทำให้ความสามารถในการต่อสู้ลดลงมาก
''อ๊าก! บัดซบไอ้กระรอกชั้นต่ำ เจ้าบังอาจ...''
''หุบปาก เก็บแรงไว้พูดตอนหลังจะดีกว่า''หลินเฟยพูดพร้อมกับเบี่ยงกระบี่ไปทางขวาจากนั้นกดลงล่างฉัวะ! หลินเฟยฟันกลับไปทางด้านซ้ายด้วยความรวดเร็ว มันทำให้อกของชายชราเกิดบาดแผลใหญ่โดยการโจมตีที่สำเร็จนี้ต้องขอบคุณเสี่ยวมู่ที่ทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บจากการโดนแทงดวงตาจนทำให้ชายชราผ่อนแรงที่ใช้ต้านกระบี่ของหลินเฟยเอาไว้
''จะ...เจ้า หากเจ้ากล้าฆ่าข้ากระตูลหวางจะไม่ปล่อยเจ้า''ชายชราบาดเจ็บหนักเกินไปจนไม่สามารถสู้ต่อมันจึงหาทางออกโดยการเอาตระกูลหวางออกมาข่มขู่ แต่น่าเสียดายที่หลินเฟยไม่รู้จักตระกูลหวางและถึงจะรู้จักหลินเฟยก็คงไม่สนใจ ปัง! หลินเฟยถีบชายชราจนตัวของชายชรากระเด็นออกไปจากนั้นหลินเฟยจึงพุ่งตามไปติดๆ ฉัวะ! ฟันไปที่แขนของชายชราจากนั้นจึงยกกระบี่กดลงไปที่หน้าอก
''ตอบคำถามของข้ากายาผนึกสวรรค์คืออะไร มันทำอะไรได้บ้าง ต้นกำเนิดมันมาจากไหน''หลินเฟยถามออกไปขณะที่กระบี่ถูกกดลงไปบนอกของชายชราแรงขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดมันก็เริ่มยอมแพ้
''หะ...หากข้าพูดเจ้าสัญญาได้หรือไม่ว่าจะปล่อยข้าไป''
''เจ้าไม่มีทางเลือก แต่ถ้าหากเจ้าทำตัวดีๆข้าอาจจะปล่อยเจ้าไปก็ได้''หลินเฟยกดกระบี่ลงไปมากกว่าเดิมจนทำให้ชายชราร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
''ขะ...ข้าเป็นคนชอบอ่านตำราเก่าๆและมีอยู่ครั้งหนึ่งข้าเคยเจอตำราที่ไม่สมบูรณ์ในนั้นบันทึกเรื่องกายาซึ่งมีกายาที่ทรงพลังมากที่สุด3กายา แต่เพราะหนังสือเล่มนั้นมันเก่ามากข้าจึงรู้แค่เรื่องกายาผนึกสวรรค์ตามตำนานได้บอกเอาไว้ว่าคนที่ครอบครองกายาผนึกสวรรค์จะมีตวามสามารถมากมายเช่นพละกำลังการต้านพิษ ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ แต่สิ่งที่แลกมานั้นคือการฝึกฝนลมปราณไม่ได้ ขะ...ข้ารู้เพียงเท่านี้เพราะตำราเล่มนั้นมันเก่ามากบางส่วนก็ขาดหาย''หลินเฟยพ่นลมหายใจออกมาเมื่อฟังชายชราพูดจบในเมื่อกายาที่พูดมามีถึง3งั้นความเป็นไปได้ที่ร่างของหลินเฟยจะครอบครองกายาผนึกสวรรค์ก็ยังไม่จริงเพราะไม่แน่ว่าอีก2กายาที่ดหลืออาจจะมีความสามารถและผลกระทบเหมือนกันก็ได้
''ดีมาก! แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่ มากันกี่คน''หลินเฟยไร้อารมณ์ขณะถามชายแก่
''พะ...พวกข้ามีประมาณ70คน พวกเราแค่คุ้มกันคุณหนูเท่านั้น...''ฉัวะ! หลินเฟยลงมือสังหารชายแก่เพราะหลินเฟยเป็นคนรักษาสัญญาแต่ก่อนหน้านี้หลินเฟยไม่ได้บอกว่าจะปล่อยชายแก่ไปและหลังจากฆ่าชายแก่หลินเฟยจึงเริ่มค้นห่อผ้าของอีกฝ่าย
''ยากจนเสียจริง''หลินเฟยผิดหวังเพราะชายแก่ไม่ได้ร่ำรวยอย่างที่คิดเอาไว้ ในห่อผ้าไม่มีเงินอยู่เลยมีเพียงสมุนไพร5ต้นและแกนอสูรระดับรวบรวมลมปราณ4ก้อน แต่ทั้งหมดนี้มันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่นักหลินเฟยเก็บทุกอย่างใส่ห่อผ้าแบบลวกๆแล้วลุกขึ้นเพื่อออกเดินทางต่อ
''ไปเถอะเสี่ยวมู่''เมื่อเสี่ยวมู่กระโดดเข้าไปในห่อผ้าหลินเฟยจึงเริ่มเดินทาง 3วันผ่านไปหลินเฟยหยุดลงเพราะหลินเฟยเห็นถ้ำที่คุ้นเคย เป็นถ้ำที่เคยอาศัยอยู่เมื่อก่อน ซึ่บ! ด้วยความคิดถึงหลินเฟยหยุดเดินทางชั่วคราวขณะนั่งลงหน้าถ้ำเพื่อพักเอาแรงสักครู่
''คิ๊ว!''เสี่ยวมู่เองก็ออกมาจากห่อผ้าและด้วยความสงสัยแต่ไม่มีเวลาดูมาจนถึงตอนนี้หลินเฟยหยิบห่อผ้ามาปึ่ด! เส้นเลือดได้วิ่งผ่านหน้าผากของหลินเฟยเพราะแกนอสูรทั้งหมดที่คิดจะเอาไปขายมันไม่เหลืออยู่เลยคิ๊ว! ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือเสี่ยวมู่ได้กินหรือไม่ก็ดูดซับแกนอสูรทั้งหมดเข้าไปแต่ว่าได้ยังไงด้วยเวลาอันสั้นมันไม่น่าจะทำให้แกนอสูรทั้งหมดหายไปได้
''เสี่ยวมู่เจ้าทำอะไรกับแกนอสูร''หลินเฟยพยายามถามด้วยความใจเย็นเพราะเสี่ยวมู่คือเพื่อนร่วมทางจะให้ทำรุนแรงเพราะเรื่องแค่นี้คงไม่ได้
''คิ๊ว! คิ๊ว! คิ๊ว!''เสี่ยวมู่ทำท่าท่าทางว่าตัวเองได้กลืนแกนอสูรไปแล้วก็ล้มลงนอนจากนั้นจึงลุกขึ้นมาเตะต่อยมันทำให้หลินเฟยเดาได้ทันทีว่าที่มันทำแบบนั้นเพราะมันอยากแข็งแกร่งขึ้น แต่...ใช้มากเกินไปมั้ยตุ่บ! แต่เหตุการณ์น่าตกใจก็เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาหลินเฟยเพราะเสี่ยวมู่ที่กำลังยืน2ขาเกิดล้มลงไปบนพื้นเมื่อหลินเฟยลองเขี่ยมันดูมันก็ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
*เหมือนไม่ใช่แนวT^T(แต่งยากและแต่งไม่ค่อยออก)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่28:แกนอสูรที่หายไป

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่28:แกนอสูรที่หายไป

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้