หอสมุดเวทมนตร์

"ฮ-ฮึก…พ-พอล ฮื้อ…"

จินดีใจจนน้ำตาไหล ทั้งคู่วิ่งเข้าหากัน สวมกอดกันด้วยความคิดถึง น้ำตาของจินบ่งบอกถึงความดีใจที่ได้เจอ

แต่กับพอลความรู้สึกของเข้ามันครึ่งๆกลาง ดีใจที่ได้เจอ แต่ก็เสียใจที่ได้เจอเหมือนกัน

เขารู้เหตุผลดีว่าทำไมจินถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ พอลค่อยๆ ๱ั๣๵ั๱แผ่นหลังน้อยๆของจินด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเขารับรู้บสงสิ่งแล้ว เขาค่อยๆก้มลงบนบ่าของจิน น้ำตาของเขาค่อยๆไหลออกมา เขาเสียใจ…

จินร้องไห้ปานสายฝน พร้อมกับพ่นสารพัดคำออกมา

"ห-หายไปไหนมา ฉ-ฉันหาคุณไม่เจอ...รู้มั้ยว่าฉันกังวลมากค-แค่ไหน ท-ทำไมถึงหายไป…แบบนั้น ทำไม... ทำไมถึงทิ้งฉันไว้ค-คนเดียว"

พอลได้ฟังเนื้อหาที่หญิงสาวพูดออกมา ได้ยินเสียงสะอื้น มันทำให้ในใจของเขายิ่งเ๯็๢ป๭๨

"ขอโทษ…"

ทั้งคู่กอดกันจนจินสงบลง พอลคลายกอดเพื่อมองหน้าหญิงสาว เขาค่อยๆใช้นิ้วโป้งทั้งสองข้างเช็ดน้ำตาให้หญิงสาว

"เรา…ไปที่ร้านกันดีมั้ย?"

หญิงสาวไม่ได้เอ่ยปากใดๆ เธอทำเพียงพยักหน้าเบาๆ พอลยิ้มออกมา และจูงมือเธอไปที่ร้าน ระหว่างทาง ในหัวของเขามันตีกันให้ว่อน เขาไม่รู้ว่าควรอธิบายเธอจากตรงไหนดี

เมื่อมาถึงหน้าร้าน เขาไม่รอช้ารีบเปิดประตูเข้าไป พาจินไปนั่งและเอาชาลาเวนเดอร์กับคุกกี้มาให้จินเหมือนเดิมกับครั้งแรกที่พวกเขาเจอกัน

จินเห็นอย่างนั้นเธอก็นึกถึงครั้งแรกที่พวกเขาเจอกัน เธอเผลอยิ้มออกมาบางๆ

พอลที่แอบมองสีหน้าของเธออยู่ก็เลาใจ แต่เมื่อหญิงสาวหันหน้ามามองเขา เขาก็หลบตา เขาควรจะบอกตอนนี้เลยดีมั้ยนะ…?

พอลตัดสินใจที่จะเอ่อปากถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่จินได้พูดขึ้นมาก่อนว่า

"ฉันขออยู่ที่นี่กับคุณได้มั้ย"

ในใจพอลหยุดชะงัก ตาเขาเบิกโพลงเล็กน้อย พอลเงียบไปสักพัก แล้วก็พูดขึ้นว่า

"นั่น…ก็แล้วแต่คุณเลือก…"

จินได้ยินอย่างนั้นก็ดีใจ เธอยิ้มออกมาทั้งๆที่ตาเธอยังแดงก่ำ

พอลเห็นอย่างนั้นเขาก็ยิ่งตัดสินใจลำบาก ว่าควรจะบอกเธอดีมั้ย การที่เขาบอกเธอมันจะต้องทำให้เธอเสียใจอีกแน่ๆ แต่ถึงอย่างนั้นสักวันนึงเธอก็ต้องรู้อยู่ดี เขากัดฟันและตัดสินใจพูดออกไป

"คุณ…รู้รึเปล่าว่าตอนนี้คุณตายแล้วนะ"

จินได้ยินอย่างนั้นก็อึ้ง ใจเธอเต้นตึกตักจนเจ็บหน้าอก ๞ั๶๞์ตาเธอสั่นไปมา แสดงถึงความสับสน เธอตอบแบบตะกุกตะกัก

"บ-บ้ารึเปล่า ถ้าฉันต-ตายแล้วจะมานั่งดื่มชา ม-มาคุยกับคุณได้ไง"

พอลก้มหน้าลง สีหน้าของเขาแสดงถึงความเสียใจ

"นี่น่ะ ไม่ใช่โลกที่เธออยู่หรอกนะ"

"ที่นี่…มีแต่คนตายเท่านั้นที่มาได้นะ"

จินได้ยินอย่างนั่นก็ยิ่งสับสนจนพูดอะไรไม่ออก ตาเธอสั่นจนน้ำตาเริ่มไหลเอ่อ

พอลเลยตัดสินใจพูดต่อ เขารู้ดีว่านี่จะทำให้เธอเ๯็๢ป๭๨ แต่ว่า…เธอควรได้รู้…

"หนังสือที่เธอหยิบ...เธอเป็๞โรคฝันกลางวันสินะ"

จินยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่น้ำตาเธอไหล เธอคิดว่ามันเป็๞แค่ฝัน…เป็๞แค่ฝันร้ายไม่ใช่หรอ?

แต่ถึงอย่างนั้นจินก็ยังไม่ได้เชื่อเต็มร้อย จะให้เธอเชื่อเ๹ื่๪๫ประหลาดแบบนี้ได้ยังไง จินกำลังหลอกตัวเอง

พอลเลยจูงมือจินออกไปข้างนอกแล้วชี้ให้เธอดู