ตอนที่ 1 ถังซูมี่
“ท่านแม่ พี่ใหญ่ฟื้นแล้ว” เสียงเด็กเล็กๆ ร้องข้างหู ทำให้เธอรู้สึกตัว พร้อมความรู้สึกเจ็บที่หัว
เธออยู่โรงพยาบาลหรอ แต่กลิ่นโรงพยาบาลจะอับๆไปหรือเปล่า
เธอรอดแล้วมีคนช่วยเธอขึ้นมาหรือนี่ อยู่ๆเธอก็สะดุ้งเพราะมีมือเย็นๆมาจับเธอ เมื่อปรับสายตาได้จึงมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งวัยกลางคนมองเธอด้วยสายตาเป็ห่วง
“ท่านพี่เป็อย่างไรบ้างเ้าคะ” เสียงเด็กคนเดิมพร้อมเขย่าขาเธออย่างตื่นเต้น
“...” เธอพยายามพูด แต่รู้สึกเจ็บคออย่างมาก
ผู้หญิงคนนั้นหยิบแก้วน้ำเหมือนทำจากดินเผามาจ่อปาก และพยักหน้าขึ้นลงเหมือนให้เธอดื่ม
“ที่นี่..” เอ๊ะ ทำไมเธอได้ยินและพูดไม่ใช่ภาษาไทย จากนั้นเธอรู้สึกปวดหัวอย่างมาก เหมือนภาพความทรงจำมากมายขาดๆ หายๆ วนเวียนอยู่ในความคิด
ผู้หญิงคนนั้นเห็นเธอปวดหัวอีก ก็ทำหน้าใ
“ท่านพี่!!! เจ็บหัวหรือเ้าคะ อย่าเป็อะไรนะเ้าคะ ฮึก” เด็กหญิงคนเดิมร้องใ และเริ่มน้ำตาไหล แต่พยายามกลั้นไว้ จึงกลายเป็สะอื้น
“ฉัน…เอ่ออ ข้าไม่เป็ไร ขอข้านอนสักพักนะเ้าคะท่านแม่” เธอบอกทั้งสอง ซึ่งคือท่านแม่ และน้องสาวของร่างนี้ ว่า้าพักผ่อน เพื่อย่อยข้อมูลในหัวตอนนี้ที่ยุ่งเหยิงไปหมด
หลังจากที่เธอขับรถกลับจากบ้านอาม่าในเย็นวันนั้น เกิดอุบัติเหตุที่โค้งสะพานมีรถสวนตัดหน้า เธอจึงหักหลบออกมา ทำให้รถพุ่งลงแม่น้ำข้างล่าง พอดีกับร่างนี้จมน้ำที่แม่น้ำเหมือนกัน ผู้หญิงที่ชื่อมีความหมายเหมือนเธอ
เธอคนนี้ชื่อว่า ถังซูมี่ ชีวิตจะว่ายังไงดี ยากจน รันทด อ่อนแอ ประมาณนี้มั้ง อยู่ในครอบครัวใหญ่เหมือนกับชีวิตเดิมของเธอ แต่วิถีชีวิตปากกัดตีบถีบจนน่าเห็นใจ ต้องอาศัยอยู่กับครอบครัวของท่านปู่ใหญ่ถังห่าว ซึ่งคือพี่แท้ๆของปู่ตัวเอง เนื่องจากท่านปู่ถังฮัน ของเธอท่านตายในสนามรบั้แ่ท่านพ่อถังเต๋อยังเด็กกำลังจะเป็วัยหนุ่ม จากนั้นท่านย่าเมิ่งหลี่ซิน ก็ตรอมใจจากไป ท่านพ่อจึงมาอยู่ในความดูแลของท่านปู่ใหญ่ แต่เป็ความดูแลที่เรียกว่าจิกใช้ดูจะถูกต้องกว่า และด้วยความกตัญญูกับคิดว่าเป็บุญคุณต่างๆจึงไม่อาจเปิดปากเรียกร้องอะไรมาก
จนกระทั่งท่านพ่อแต่งงานกับท่านแม่ความสัมพันธ์ในครอบครัวยิ่งเหมือนกับเ้านายกับทาส ท่านปู่ใหญ่อาจจะเพราะต้องรักษาหน้าตา หรือยังเห็นแก่ความสัมพันลุงกับหลานจึงไม่ได้ใจร้ายพวกเรามากนัก แต่ก็ไม่สนใจพวกเราเช่นกัน
แต่กับท่านย่าใหญ่ฮุ่ยเพ่ย และลูกๆ หลานๆของนางมีทั้งความร้ายกาจและเห็นแก่ตัวอย่างมาก ครอบครัวปู่ใหญ่ มีลูกทั้งหมด 3 คน คือลุงใหญ่ถังซีซวน, ลุงรองถังซีซ่าน และป้าเล็กถังซีหลิน ทั้งสามมีครอบครัวและมีลูกแล้ว ทุกคนอยู่รวมกับยังไม่แยกบ้าน
ยกเว้นป้าเล็กที่แต่งงานต้องออกไปอยู่ที่บ้านสามีแซ่จาง ชื่อจางตง อยู่คนละหมู่บ้าน แต่ต่อให้ไม่มีครอบครัวป้าเล็กอยู่บ้านเก่าๆหลังนี้ก็ค่อนข้างแออัดกับคนที่มากกว่า 10 ชีวิต
“นางเป็อย่างไรบ้าง” ท่านพ่อของเธอหลังจากได้ข่าวเธอจมน้ำจึงรีบกลับมาจากทำนา
ท่านแม่ทำท่าประกบสองมือแนบข้างแก้ม
“นางหลับไปแล้วสินะ” ท่านแม่พยักหน้า
ท่านแม่ของเธอเป็ใบ้ ชื่อฟู่เมิ่งรุ่ย ท่านพ่อไปเจอท่านแม่ในตอนที่เข้าเมืองไปขายของป่า ตอนนั้นท่านแม่กำลังจะขายตัวเพื่อหาค่าทำศพให้กับท่านยายของตนเอง
ด้วยความที่เป็คนอพยพหนีตายจากาจึงมีอันตพาลจะรังแก ตอนนั้นท่านพ่อสงสารจึงใช้เงินที่ได้จากการขายของป่าวันนั้นทั้งหมดให้ท่านแม่ไปเป็ค่าทำศพ
และเนื่องจากท่านแม่ไม่เหลือใครแล้วจึงขอติดตามท่านพ่อ เมื่อคิดถึงย่าใหญ่ที่น่าจะไม่อยากแบ่งตะเกียบให้ใครเพิ่มอยู่แล้วจึง้าปฏิเสธไป แต่เมื่อจะปฏิเสธไปก็กังวลว่าหญิงใบ้หน้าตาดีคนหนึ่งจะอยู่อย่างไร (เป็รักแรกพบที่มาพร้อมความสงสาร) จึงตัดสินใจขอนางมาเป็ภรรยาแทน
เหตุการณ์นี้ทำให้ย่าใหญ่อาละวาดบ้านแทบแตก ไม่ใช่แค่เพราะท่านพ่อสู่ขอภรรยา แต่เพราะนำเงินที่ท่านพ่อหามาได้จากการหาของป่าไปให้คนอื่น (ปกติเงินทุกอีแปะต้องให้ท่านย่าเป็คนเก็บ)
สุดท้ายปู่ใหญ่ตัดรำคาญว่า “อย่างไรอาเต๋อก็ต้องแต่งเมีย หรือเ้าจะหาเงินมาสู่ขอเมียจากไหนให้มันละ”
ด้วยประการฉะนี้ ท่านพ่อจึงได้อยู่กินกับท่านแม่ตามหวัง และมีเธอจนตอนนี้อายุสิบเอ็ดขวบ และน้องสาวชื่อ ถังซูเม่ยอายุห้าขวบแล้ว
1K
