เพียงดาวนำชุดนอนของเธอมายื่นให้ทอฝันที่นั่งอยู่ในห้องเธอ พร้อมกับผ้าขนหนู หลังจากที่เธออาบน้ำเรียบร้อยแล้ว
"ชุดนอนของเพียง พี่ฝันคงใส่ได้นะคะ"
"ได้สิคะ งั้นพี่ขอไปอาบน้ำก่อนนะ"
ทอฝันรับชุดนอนกับผ้าขนหนู แล้วเดินปลีกตัวเข้าห้องน้ำไปทันที
ทอฝันใช้เวลาในห้องน้ำไม่นานนัก เธอก็เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่ใส่ชุดนอนของเพียงดาวเรียบร้อยแล้ว และกำลังใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมที่เพิ่งสระเสร็จหมาด ๆ
"เพียงมีไดร์เป่าผมมั้ยคะ"
ทอฝันเอ่ยถามอีกคนที่กำลังนั่งทาครีมบำรุงผิวหน้าอยู่หน้ากระจก
"มีค่ะ เดี๋ยวเพียงเอาให้นะคะ"
ในขณะที่เพียงดาวกำลังเปิดลิ้นชักใต้โต๊ะแป้งเพื่อเอาไดร์เป่าผมให้เพียงดาว อีกฝ่ายก็เดินมาสวมกอดเพียงดาวจากด้านหลัง คนในอ้อมกอดสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็ไม่ปฏิเสธการกระทำนั้น ตรงข้ามกันเธอกลับรู้สึกอบอุ่นและอยากอยู่แบบนี้นาน ๆ
"ขอกอดหน่อยนะ คิดถึงเหลือเกิน"
ทอฝันพูดในขณะที่กำลังหลับตาอยู่ เพียงดาวที่อยู่ในอ้อมกอดรู้สึกเหมือนการกระทำนี้เธอคุ้นเคยเป็อย่างดี ราวกับว่ามีใครบางคนชอบที่จะกอดเธอจากด้านหลังแบบนี้เช่นกัน และคำพูดที่ว่า คิดถึงเหลือเกิน ก็ก้องวนเวียนอยู่ในหู เธอรู้สึกคุ้นหูเหลือเกิน แต่พยายามคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ภาพที่เกิดขึ้นตอนนี้ เหมือนเคยเกิดขึ้นมาแล้ว
"เพียงคะ พี่มีเื่จะรบกวนหน่อย"
เสียงของทอฝันที่ยังไม่ปล่อยเธอจากอ้อมกอด ทำให้เพียงดาวหลุดจากภวังค์
"เื่อะไรเหรอคะพี่ฝัน"
"ช่วยเป่าผมให้พี่หน่อยได้มั้ยคะ วันนี้พี่รู้สึกเมื่อยแขนจังเลยค่ะ"
คำขอของอีกฝ่ายไม่ใช่เื่ยากเย็นอะไรนัก แต่ทำไมเธอกลับรู้สึกเขินอายขึ้นมาเสียดื้อ ๆ
"ดะ ได้ ๆ ค่ะ เดี๋ยวเพียงเป่าผมให้นะคะ พี่ฝันมานั่งหน้ากระจกเลยค่ะ"
เมื่อทอฝันสลับที่มานั่งหน้ากระจกแทนเธอ เพียงดาวที่ลุกขึ้นมายืนอยู่ด้านหลังก็ทำการเสียบปลั๊กไดร์เป่าผม ลงมือเป่าผมให้ทอฝันทันที
"ขอบคุณนะคะเพียง"
"ไม่เป็ไรค่ะ เื่แค่นี้เอง"
"แปลว่า ขอมากกว่านี้ได้เหรอคะ"
ฟึบ !!
เพียงดาวกดปิดไดร์เป่าผมทันที
"พี่ฝันจะขออะไรเหรอคะ"
เพียงดาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ทอฝันหันหลังกลับมาสบตาเพียงดาว พร้อมกับกระชับเอวบางของอีกฝ่ายเข้ามาไว้ในอ้อมกอด เธอเงยหน้ามองเพียงดาวด้วยความรู้สึกหลงรักผู้หญิงคนนี้อย่างมากมาย
"มันอาจจะเป็เื่เหลือเชื่อ แต่พี่อยากบอกเพียงว่า พี่รู้สึกรักเพียง รักมาก มากเหลือเกิน ั้แ่ที่เราเจอกัน ความรู้สึกนี้ก็เกิดขึ้นทันที และในบางครั้งพี่ยังรู้สึกกลัว กลัวว่าใครจะมาพรากเราจากกัน"
คำว่าพรากเราจากกัน จากปากของทอฝันนั้น ทำให้เพียงดาวเห็นภาพในหัวขึ้นอีกครั้ง เป็ภาพของชายหญิงคู่เดิมที่คล้ายกับว่า รักกันมาก แต่ไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ ทั้งคู่กำลังนั่งลงตรงหน้าชายแก่คนหนึ่ง ที่หน้าตาดูกำลังโกรธจัด
อย่าพรากเพียงไปจากผมเลยครับพ่อ ผมกราบละ ผมขอร้องนะครับ อย่าพรากเราจากกัน
ชายหนุ่มที่กำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้ายกมือไหว้ พร้อมกับพูดซ้ำ ๆ ประโยคเดิม ๆ
กูใจดีกับมึงมากแล้ว ถ้าเทียบกับสิ่งที่มึงทำไอ้ขวัญ !!!
เพียะ !!
เสียงตวาดกร้าวมาพร้อมกับฝ่ามือที่ฟาดลงไปบนใบหน้าของชายหนุ่ม
พ่อ !!! อย่าทำพี่ขวัญ !
หญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงนั้น ถลาเข้ากอดชายหนุ่มข้าง ๆ ในทันที เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายโดนตบหน้า
ถ้ามึงคิดจะหนี มึงจงหนีไปให้พ้นเสีย เพราะถ้ากูเจอ กูไม่เอาไว้แน่ !!
ชายแก่คนนั้นพูดพลางกัดฟันกรอดแล้วเดินลงจากบ้านไม้เรือนไทยไปในทันที เหลือเพียงหนุ่มสาวทั้งสองคนที่นั่งกอดคอร้องไห้ด้วยกัน
"น้องเพียงคะ น้องเพียง เพียงดาว เป็อะไรรึเปล่าคะ"
ทอฝันเอ่ยเรียกเพียงดาวที่ยืนแน่นิ่งอยู่ในอ้อมกอดของเธอ และดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้ยินเสียงเรียกเธอเลย ทอฝันจึงตัดสินใจเขย่าตัวอีกฝ่ายอย่างแรง จนในที่สุดเพียงดาวก็ได้สติ
"ค่ะ ๆ พี่ฝัน มีอะไรรึเปล่าคะ"
"พี่สิต้องถามเพียง เป็อะไรรึเปล่าคะ เพียงยืนนิ่งอยู่ตั้งนาน"
เมื่อได้สติ เพียงดาวจึงมานั่งที่เตียง และทอฝันก็ลุกขึ้นจากหน้าโต๊ะเครื่องแป้งตามมานั่งข้าง ๆ
"เพียงไม่รู้ว่าเพียงเป็อะไร แต่่นี้เพียงมักจะเห็นภาพแปลก ๆ ในหัว แล้วเพียงก็เหมือนสติหลุดไปเลยค่ะ"
"ดูละครมากไปรึเปล่าคะ่นี้ อาจจะเก็บมาคิดมาก"
"ไม่เลยค่ะพี่ฝัน ่นี้เพียงไม่ได้ดูละครเื่ไหนเลยค่ะ"
"งั้นเหรอคะ แล้วเพียงเห็นภาพแปลก ๆ ยังไงคะ"
ทอฝันถามพร้อมกับสีหน้าที่บ่งบอกถึงความเป็ห่วงชัดเจน เพียงดาวจึงเล่าทุกอย่างที่เห็นให้ทอฝันฟัง ซึ่งอีกฝ่ายก็ฟังอย่างตั้งใจ
"เพียงเห็นภาพแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วคะ ั้แ่เด็ก ๆ รึเปล่า"
"เปล่าค่ะพี่ฝัน เอาจริง ๆ เพียงเพิ่งจะมาเห็นอะไรแบบนี้ หลังจากที่เพียงได้เจอพี่"
"แปลกดีนะคะ การเจอกันของเราสองคนดูจะมีอะไรแปลก ๆ เกิดขึ้นเยอะเลย"
"ค่ะ เพียงก็คิดแบบนั้น แต่เพียงมีอย่างหนึ่งอยากจะถามพี่ฝัน"
"อะไรเหรอคะ"
"ที่พี่บอกว่ารู้สึกรักเพียง พี่รู้สึกแบบนั้นจริง ๆ เหรอคะ"
คำถามของเพียงดาวทำให้ทอฝันนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะสาธยายทุกความรู้สึกอย่างละเอียด
"รู้มั้ยคะ พี่รู้สึกรักเพียงั้แ่ครั้งแรกที่เราเจอกันที่วัดเลยค่ะ พี่รู้สึกเหมือนเรารู้จักกันมานานแล้ว ยิ่งเราเจอกันบ่อยขึ้น ความรู้สึกของพี่มันก็ยิ่งชัดขึ้น แต่พี่ก็ไม่รู้ว่าเพียงรู้สึกแบบพี่รึเปล่า"
ทอฝันพูดพร้อมกับถามความรู้สึกของอีกฝ่ายบ้าง เพราะเธอเองก็ไม่อยากได้ชื่อว่าคิดไปเองคนเดียวต่าง ๆ นานา
"สำหรับเพียงแล้วั้แ่เจอพี่ ความรู้สึกรักอาจไม่ชัดเจนนัก แต่ความคิดถึงที่เกิดขึ้นมันมากเหลือเกินค่ะพี่ฝัน บางครั้งก็คิดถึงจนอยากจะร้องไห้ออกมา หรือแม้แต่ตอนที่พี่กลับบ้านไป เพียงก็รู้สึกราวกับว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก"
เพียงดาวพูดพร้อมกับน้ำใส ๆ ค่อย ๆ ไหลอาบแก้ม
"พี่เองก็อยากมาหาเพียงบ่อย ๆ นะคะ แต่ถ้าพ่อของเพียงกลับมา พี่ก็คงมาได้แค่วันอาทิตย์เท่านั้นค่ะ"
"คงจะอย่างนั้นค่ะ พ่อของเพียงดูจะไม่ชอบพี่ฝันเลย"
"พี่ก็รู้สึกแบบนั้นค่ะ แต่ทำไมท่านถึงเป็คนไปหาพี่ถึงบ้าน จ้างให้พี่มาสอนเพียงวาดรูป ถ้าไม่ชอบพี่ ก็น่าจะให้คนอื่นมาสอนนะคะ"
"ครูสอนวาดรูปผู้หญิงคงหายากเมิ้งคะ พ่อคงไม่อยากให้ครูผู้ชายมาสอน"
"อ๋อ ถ้าเป็แบบนี้พี่ก็เข้าใจแล้วละคะ"
เพียงดาวใบหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพูดถึงพ่อของเธอ ทอฝันจึงดึงตัวอีกฝ่ายเข้ามาไว้ในอ้อมกอด และลูบศีรษะเบา ๆ
"จากนี้ไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่จะอยู่ข้าง ๆ เพียงนะคะ เมื่อไหร่ที่เพียง้าพี่ พี่จะมาหาเพียงในทันที"
"ความรู้สึกของเพียง มีแต่ความคิดถึง ความโดดเดี่ยว การพรากจากกัน การแยกจากกัน ความเสียใจ ทำไมเพียงถึงต้องรู้สึกแบบนี้ด้วยก็ไม่รู้"
"ไม่เป็ไรนะคะ เดี๋ยวทุกอย่างก็จะผ่านไป พี่อยู่นี่แล้วนะ"
ทอฝันกระชับอ้อมกอดของเพียงดาวให้แน่นขึ้น มืออีกข้างก็ยังคงลูบศีรษะอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลา
"เพียงดีใจที่ได้เจอพี่นะคะ เพียงรักพี่ฝันนะคะ"
"พี่ก็รักเพียงค่ะ"
ทอฝันคลายอ้อมกอด แล้วเชยคางอีกฝ่ายให้เงยหน้าสบตาเธอ คำพูดที่ว่าดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจดูจะไม่เกินจริงนัก เพราะแววตาของเพียงดาวนั้นบ่งบอกทุกอย่างหมดแล้วว่าเธอรักทอฝันมากขนาดไหน
นิ้วเรียวของคนร่างสูงค่อย ๆ ลูบไล้เช็ดคราบน้ำตาที่เปื้อนใบหน้าเพียงดาว พร้อมกับก้มลงหอมแก้มอีกฝ่ายอย่างนุ่มนวล กลิ่นหอมของเพียงดาวกลับเป็กลิ่นที่เธอคุ้นเคยเป็อย่างมาก ทั้งที่ครั้งนี้เป็ครั้งแรกที่เธอได้ััแก้มนวลของอีกฝ่าย
"หอมจัง"
ทอฝันเอ่ยเบา ๆ พร้อมกับจ้องตาอีกฝ่าย
"พี่ฝันรู้มั้ยคะว่าเพียงไม่เคยมีแฟน หรือคุยกับใครเลยค่ะ พี่ฝันเป็คนแรกเลย"
"ก็พ่อหวงขนาดนี้ ใครจะกล้าจีบลูกสาวพลเอกละ"
"แล้วพี่ฝันไม่กลัวพ่อของเพียงเหรอคะ ถ้าวันหนึ่งพ่อรู้เื่ของเรา จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง"
"ความรักชนะทุกอย่างค่ะคนดี"
พูดจบทอฝันก็ก้มลงประกบริมฝีปากกับคนในอ้อมกอดอย่างนุ่มนวล ราวกับกลัวว่าริมฝีปากบางนั้นจะบุบสลาย เธอค่อย ๆ ลิ้มรสความหอมหวานอย่างช้า ๆ และเนิ่นนานอยู่อย่างนั้นจนหนำใจ
"พี่ฝันรักเพียงมากนะคะ รักเพียงคนเดียว"
"ค่ะ เพียงก็รักพี่"
เพียงดาวตอบกลับพร้อมกับค่อย ๆ เอนตัวลงนอนบนเตียง
"เพียงรู้ว่าพี่้าอะไร และเพียงก็เต็มใจนะคะ"
ทอฝันยิ้มออกมาในทันทีเมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้น
จากนั้นจึงโน้มตัวลงซุกไซร้ซอกคอขาวที่มีกลิ่นหอมช่างเย้ายวนชวนให้ััและประทับรอยจูบไว้ยิ่งนัก แต่เธอก็ต้องเตือนสติตัวเองว่าจะไม่ทำอะไรให้เพียงดาวเกิดร่องรอยเป็เด็ดขาด
"ขอบคุณนะคะ พี่จะทะนุถนอมเพียงอย่างดีที่สุด"
หลังจากนั้นบทเพลงรักก็เริ่มต้นขึ้น
---------------------------------------------------
624
