ศรัณย์ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูนั้น หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา ทุกคำพูดที่ภาคินพูดเมื่อสักครู่ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขา การตัดสินใจที่เขาต้องทำในตอนนี้จะกำหนดเส้นทางชีวิตของเขาตลอดไป แต่... เขาจะเลือกทางไหน? จะก้าวไปข้างหน้าหรือจะหันหลังกลับ?
“การเลือกของนายจะสร้างความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่” เสียงของภาคินแทรกเข้ามาในความคิดของเขาอีกครั้ง
ศรัณย์มองไปที่ประตู เขารู้ดีว่าหลังจากที่เปิดประตูนี้ เขาจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป ถ้าหากเขาเลือกเดินออกไป เขาจะได้พบกับความจริงที่เขาไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้
เขาหันไปมองภาคินที่ยืนอยู่ด้านหลัง โดยที่ภาคินไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม นอกจากรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง
"ทำไมมันถึงยากขนาดนี้?" ศรัณย์คิดในใจ เขาต้องตัดสินใจและก้าวไปข้างหน้า แต่จะทำอย่างไรเมื่อเขายังไม่แน่ใจเลยว่าทางที่เขาเลือกจะนำพาไปที่ไหน
ภาคินสังเกตเห็นท่าทางของศรัณย์และก้าวเข้ามาใกล้ เขาวางมือบนไหล่ของศรัณย์อย่างแ่เบา "ถ้านายพร้อมแล้ว นายก็ต้องก้าวไปข้างหน้า ไม่ว่าอนาคตจะเป็อย่างไร"
ศรัณย์ไม่ตอบ เขาหันกลับไปมองที่ประตูอีกครั้ง ความกลัวและความลังเลก่อตัวขึ้นในใจ แต่ในที่สุด เขาก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตัดสินใจ
“ผมพร้อมแล้ว” เขากล่าวเสียงแ่ แต่มั่นคง
ภาคินพยักหน้า “ดีมาก นายได้เลือกแล้ว... และตอนนี้ ทุกอย่างจะเริ่มต้นขึ้น”
ศรัณย์ยื่นมือไปที่ลูกบิดประตู เขาหมุนมันอย่างช้าๆ และเมื่อประตูเปิดออก เขาก็เดินผ่านไปอย่างไม่ลังเล
ทันทีที่เขาก้าวเท้าออกไป เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นรอบตัว เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่รู้สึกถึงพลังบางอย่างที่กำลังขับเคลื่อนเขาไปข้างหน้า
ภาคินยืนมองตามเขาด้วยสายตาที่ไม่สามารถอ่านได้ เขารู้ดีว่าเื่นี้ไม่ได้จบแค่การตัดสินใจครั้งเดียว แต่จะเป็การเดินทางที่ยาวนานและซับซ้อน
“ถึงเวลาที่จะเห็นว่าเขาจะทำอย่างไร” ภาคินพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันไปยังอีกทาง
ศรัณย์เดินผ่านทางเดินยาวและมืดสลัว ภายในหัวของเขามีแต่คำถามที่ไม่สามารถหาคำตอบได้ แต่เขารู้สึกถึงบางสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า เขารู้ว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวในการเดินทางครั้งนี้
เขามาถึงห้องที่ไม่คุ้นเคย มันดูเหมือนห้องทดลอง แต่ก็มีบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกถึงบรรยากาศที่แปลกออกไป เขาก้าวเข้าไปในห้องและยืนอยู่ตรงกลาง
ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป เสียงของภาคินก็ดังขึ้นในหัวเขา “ตอนนี้ นายต้องเตรียมพร้อมแล้ว ศรัณย์... ทุกการเคลื่อนไหวจะส่งผลต่ออนาคตของนาย”
ศรัณย์รู้สึกได้ถึงความตึงเครียดในอากาศ ทุกสิ่งที่เขาทำจะถูกจับตามองโดยใครบางคน เขารู้สึกถึงการเคลื่อนไหวบางอย่างที่อยู่ในอากาศ แต่ไม่สามารถเห็นมันได้
“ผมกำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้?” เขาถามเสียงเบา แต่ไม่มีคำตอบใด ๆ
ทันใดนั้นเอง ภาพของบางสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา เป็ภาพลวงตาที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังเดินอยู่ในโลกที่ต่างจากสิ่งที่เขาคุ้นเคย
ภาพนั้น... คือภาพของอนาคตที่เขากำลังจะเผชิญ
“นายต้องทำการเลือกอีกครั้ง” เสียงของภาคินดังขึ้นในหัวเขา “และมันจะเป็การเลือกที่ยากที่สุดในชีวิตของนาย”
ศรัณย์มองไปที่ภาพนั้น เขาเห็นตัวเองในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยการต่อสู้และการตัดสินใจที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
“ผม... ผมจะต้องเลือกอะไรอีก?” เขาถามอย่างไม่แน่ใจ
ภาพเริ่มเลือนหายไปในอากาศ และเขากลับมาสู่ความเป็จริง ท่ามกลางห้องที่ยังคงมืดมิด เขารู้ว่าเขากำลังยืนอยู่หน้าทางแยกครั้งใหญ่
"ครั้งนี้... จะเป็การเลือกที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผม"
ศรัณย์มองไปข้างหน้า เขาพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่ไม่เคยรู้มาก่อน เขาจะต้องทำการเลือกอีกครั้ง และครั้งนี้จะเป็การเลือกที่จะกำหนดทุกอย่าง
“มันจะเป็การเลือกที่ไม่มีทางกลับ”
1.60M
