ตอนที่ 3: ก้าวแรกแห่งความสำเร็จ เห็ดฟางเงินล้านจากกองฟางหลังบ้าน
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าตรู่สาดส่องลงมากระทบกับทุ่งนาสีทองอร่าม กลิ่นไอหมอกจางๆ ยังคงลอยอวลอยู่เหนือยอดหญ้า ในขณะที่เด็กวัยสิบขวบทั่วไปในหมู่บ้านยังคงนอนหลับอุตุอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น ยายในร่างเด็กหญิงตัวเล็กผอมกะหร่องกลับตื่นขึ้นมาั้แ่ตีห้าเพื่อเริ่มต้นภารกิจสำคัญของครอบครัวในชาติที่สองนี้
"โฮสต์ครับ อุณหภูมิและความชื้นสัมพัทธ์ในเพาะเห็ดตอนนี้อยู่ในเกณฑ์เหมาะสม 85% เหมาะสำหรับการกระตุ้นเส้นใยเห็ดฟางระยะเริ่มต้นครับ" เสียงสังเคราะห์นุ่มนวลของระบบที่ปรึกษาจักรวาลดังแว่วขึ้นในสมองทันทีที่ยายก้าวเท้าเดินย่างเข้าสู่บริเวณหลังบ้าน
ยายพยักหน้ารับรู้ในใจ พลางกวาดสายตาสำรวจกองฟางข้าวเหลือใช้ที่พ่อช่วยกันกองสุมไว้ตามคำแนะนำของเธอเมื่อวานนี้ ในชาติแรก ครอบครัวเราปล่อยให้ฟางเหล่านี้เน่าเปื่อยไปตามกาลเวลาหรือไม่ก็เผาทิ้งอย่างไร้ประโยชน์ สร้างมลพิษแถมยังเสียของเปล่าๆ แต่ด้วยฐานข้อมูลอัจฉริยะจากระบบจักรวาลที่รวบรวมภูมิปัญญาการเกษตรต้นทุนต่ำทั่วโลก ยายรู้ดีว่ากองฟางเหล่านี้คือ "ขุมทอง" ชั้นดีที่จะพลิกวิกฤตความยากจนของบ้านเราให้กลายเป็จริง
"แม่จ๋า ต้มน้ำในหม้อใบใหญ่ให้เดือดได้เลยจ๋า เดี๋ยวหนูจะเอาเชื้อเห็ดมาคลุกเคล้ากับรำข้าวและแป้งสาลีตามสูตรที่ระบบคำนวณไว้" ยายะโบอกแม่ที่กำลังก่อไฟเตาถ่านอยู่ในครัวปูนซีเมนต์
แม่เดินออกมาพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยเจือความกังวล "ลูกสาวแม่ ไปเอาสูตรเพาะเห็ดพวกนี้มาจากไหนเนี่ย? ตัวแค่นี้ไปรู้เื่การเกษตรแบบนี้ได้ยังไง หรือแอบไปอ่านหนังสือพิมพ์เก่าๆ ของพ่อเข้าล่ะ?"
ยายยิ้มกว้าง แววตาใสซื่อไร้เดียงสาแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจเกินวัย "หนูอ่านเจอในหนังสือห้องสมุดโรงเรียนจ่ะแม่ แถมยังลองคิดคำนวณสัดส่วนดูแล้ว รับรองว่ารอบนี้พวกเราได้เก็บเห็ดดอกโตๆ ไปขายที่ตลาดแน่นอน พ่อบอกว่าจะช่วยเอาไปฝากขายให้ที่สหกรณ์อำเภอด้วยไม่ใช่เหรอคะ?"
แม่ส่ายหัวเบาๆ อย่างระอาในความแก่นแก้วของลูกสาว แต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี เพราะเห็นความตั้งใจจริงและแววตาที่ฉายประกายความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า
ผ่านไปเจ็ดวันเต็ม...
บริเวณมุมร่มเงาหลังบ้านที่ถูกดัดแปลงเป็โรงเพาะเห็ดขนาดเล็กมุงด้วยสแลนเก่าๆ กลายเป็จุดสนใจของคนในบ้าน พ่อ แม่ และน้องสาวต่างมายืนล้อมวงมองดูตั๋วฟางข้าวที่ยายดูแลฟูมฟักมาตลอดสัปดาห์
"เฮ้ย! นี่มัน... นี่มันดอกเห็ดจริงๆ ด้วย!" พ่ออุทานออกมาเสียงดังด้วยความตื่นตะลึง ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นกลุ่มดอกเห็ดฟางสีขาวนวล ดอกอวบอ้วนผุดขึ้นมาเบียดเสียดกันแน่นขนัดตามซอกฟางข้าว ราวกับมีปาฏิหาริย์เสกสร้างขึ้นมา
แม้แต่แม่ยังยกมือทาบอก น้ำตาคลอเบ้าด้วยความตื้นตันใจ ครอบครัวเราไม่เคยเพาะอะไรแล้วได้ผลผลิตงอกงามรวดเร็วขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ความจนและคราบน้ำตาที่เคยเกาะกุมจิตใจของคนเป็แม่เริ่มถูกแทนที่ด้วยความหวังอันเรืองรอง
"นี่แค่เริ่มต้นนะจ๋าพ่อ" ยายยิ้มเยื้อนอย่างภาคภูมิใจ มือเล็กๆ เอื้อมไปเด็ดดอกเห็ดฟางดอกใหญ่ที่สุดขึ้นมาโชว์หรี่ตา "ถ้าเราขยายโรงเพาะเห็ดให้ใหญ่ขึ้น ทำต่อเนื่องทุกสัปดาห์ นอกจากจะมีเงินจ่ายค่ากับข้าวแล้ว เรายังจะมีเงินเก็บก้อนโตส่งหนี้ธนาคารและส่งเสริมน้องๆ เรียนหนังสือจนจบปริญญาแน่นอน!"
เช้าวันถัดมา พ่อบรรทุกตะกร้าใส่เห็ดฟางล็อตแรกขึ้นท้ายรถมอเตอร์ไซค์เก่าๆ มุ่งหน้าสู่ตลาดสดเทศบาลอำเภอด้วยความตื่นเต้นระคนกังวล ผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมง พ่อก็กลับมาบ้านด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มจนแก้มปริ พร้อมกับกระเป๋าผ้าเก่าๆ ที่ข้างในอัดแน่นไปด้วยแบงก์ร้อยและเหรียญบาทจำนวนมาก
"หมดเกลี้ยงเลยลูก! แม่ค้าแย่งกันซื้อบอกว่าเห็ดบ้านเราดอกใหญ่ สด สะอาด และเนื้อแน่นกว่าของเ้าอื่น แถมยังขายได้ราคาดีกว่าที่คิดไว้หลายเท่า!" พ่อเทเงินสดกองลงบนโต๊ะไม้ไผ่ เสียงเหรียญกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง เป็เสียงดนตรีที่ไพเราะที่สุดในชีวิตของคนยากจน
[ ติ๊ง! โฮสต์ทำภารกิจสร้างกระแสเงินสดตั้งต้นสำเร็จ ]
[ ได้รับคะแนนสะสมประสบการณ์ระบบ +100 แต้ม ]
[ ปลดล็อกฟังก์ชันเสริม: การวิเคราะห์ตลาดการค้าปลีกท้องถิ่นระดับสูง ]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงที่แสดงกราฟการเติบโตทางเศรษฐกิจขนาดย่อม ยายมองกองเงินตรงหน้าด้วยแววתาที่ลึกล้ำ นี่เป็เพียงก้าวแรกเตาะแตะของเด็กหญิงวัยสิบขวบเท่านั้น เป้าหมายที่ใหญ่กว่าเดิม ทั้งยศ สรรเสริญ สุข และธรรมาภิบาล ยังรอให้อยู่เบื้องหน้าอีกยาวไกล
ในเมื่อชาติแรกเธอต้องตายอย่างโดดเดี่ยวและยากจนข้นแค้น ชาตินี้... ยายผู้มีทั้งความทรงจำเจ็ดสิบปีและระบบจักรวาลคอยหนุนหลัง จะเหยียบย่างขึ้นสู่จุดสูงสุดของความสำเร็จให้คนทั้งประเทศได้จารึกชื่อไว้ให้จงได้!