[Secret Hunter] สก๊อยลงเรด

    ตอนที่3.1


    @โรงพัก


    "อีเด็กเวรแกทำให้ลูกฉันถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาล!"


    "ใช่ค่ะ!คุณตำรวจจับมันเข้าคุกเลย มันทำลูกสาวฉันหน้าเป็๞แผลเหวอะหวะขนาดนี้"


    "จับไปทั้งหมดนั่นแหละครับคุณตำรวจ! เด็กพวกนี้พากันลุกล้ำตลาดของผมซึ่งเป็๞พื้นที่ส่วนบุคคล และทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้วแต่ครั้งนี้ถึงขึ้นเ๧ื๪๨นองเต็มพื้นแบบนี้ตลาดของผมมันจะเสียชื่อนะครับ"


    "ได้ยังไงกัน! เด็กพวกนั้นต่างหากที่ทักแชทมาท้าทายลูกฉันก่อนแถมชวนไปที่ลานตลาดนั่นอีก!!"


    "คุณพ่อคุณแม่ใจเย็นๆก่อนนะคะ จริงๆเด็กของฉันเองก็โดนพวกผู้ชายแฟนของลูกๆพวกคุณรุมมาเหมือนกัน! ส่วนคุณเ๯้าของตลาดฉันขอโทษแทนเด็กๆจริงๆ เดี๋ยวฉันขอชดใช้ค่าเสียหายให้เองค่ะ!"


    "คุณเป็๞ครูประสาอะไรเนี่ยเด็กทำผิดขนาดนี้แล้วยังจะเข้าข้างอีก!"


    "หึ จะอะไรซะอีกล่ะ! สมัยสาวๆ ครูเองก็คงเคยทำตัวนิสัยสถุนแบบนี้มาก่อนสินะ ถึงได้เข้าข้างอีพวกเด็กมีปัญหาพวกนี้เนี่ย!!'


    ^^


    อาจารย์สมรยังคงโต้ตอบกลับพวกผู้ปกครองพวกนั้นด้วยคำพูดที่ไพเราะพร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้มเหมือนอย่างทุกๆ ครั้ง ..


    ถ้าเป็๞คนอื่นมองมาคงคิดว่าตอนนี้อาจารย์ต้องกำลังกวนส้นตีนผู้ปกครองพวกนั้นอยู่แน่ๆ เพราะยิ่งโดนด่าแรงมากเท่าไหร่ มุมปากนั่นก็ยิ่งยกสูงขึ้นเรื่อยๆ


    แต่สำหรับกิ๊บและแนนที่รู้จักใบหน้านั้นดีตอนนี้กำลังนั่งใจสั่นด้วยท่าทีร้อนรน!


    "อีกิ๊บ!ตอนแรกพวกเราแค่จะมาไถ่รถคืนไม่ใช่เหรอวะ!"


    "ก็ใครมันจะไปรู้วะ ว่าแม่มันจะบึ่งมาโรงพักไวขนาดเนี้ย!"


    .................


    หลังจากที่ทั้งสองคนไปขอความช่วยเหลือจากอาจารย์ที่บ้านพักครูก่อนหน้านี้ด้วยสภาพที่ใบหน้าบวมแดงกับชุดนักเรียนที่เต็มไปด้วยเ๧ื๪๨


    กว่าสมรจะยอมช่วยก็ถึงขั้นต้องขอร้องอ้อนวอนกันเลยทีเดียว แต่ทว่าเมื่อมาถึงโรงพักพวกเขาก็ต้องเจอเข้ากับกลุ่มผู้ปกครองของอริฝ่ายตรงข้ามพร้อมกับลูกหลานของตน กำลังโวยวายเสียงดังลั่น

    โรงพัก


    และทันทีที่พวกนั้นเห็นหน้าของกิ๊บและแนนก็ปรี่เข้ามาหวังจะทำร้ายทันที แต่โชคดีที่ครูสมรจับมือของผู้ปกครองคนนั้นได้ทัน พอรู้ตัวว่าเสียท่าเลยเปลี่ยนมาใช้คำพูดด่าทอแทน


    "อีเด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอนวันๆ เอาแต่ตบตีหาเ๱ื่๵๹ชาวบ้านเขาไปทั่ว!"


    "คนที่สันดารเสียนั่นมันลูกป้ามากกว่ามั้งคะ"


    "ผู้ใหญ่พูดยังจะยืนเถียงอีก!"


    "แล้วทำไมจะพูดไม่ได้อ่ะ! มีปากเหมือนกัน"


    "หึ! ปากดีไปเถอะเดี๋ยววันนี้ฉันจะทำให้พวกแกติดคุกยาวๆ เลย คอยดูเถอะ"


    ไอ้พวกมนุษย์ป้าที่วันๆ เอาแต่เล่นหวยเล่นไพ่ไม่รู้จักหัดสั่งสอนลูกตัวเองมีสิทธิ์ไรมาด่าคนอื่นเขาฉอดๆ!


    แล้วที่ถ่อมาถึงโรงพักนี่ไม่ใช่อะไรหรอกก็แค่มาเพื่อเรียกร้องค่าทำขวัญเหมือนอย่างที่เคยนั่นแหละ


    "กิ๊บ! มึงว่ารอบนี้ครูจะยอมเสียค่าปรับเพื่อพวกเราป่ะวะ"


    "ก็ต้องรอดูอ่ะ! ของรอบที่แล้วอาจารย์เขาก็เสียไปเยอะอยู่"


    "เชี้ยเอ้ย! ทำไงดีวะเนี้ยรอบที่แล้วกูก็ต้องวิ่งงานให้แม่กูตั้งหลายงานกว่าจะคืนเงินครูเขาครบ!"


    "อย่างน้อยๆ มึงก็ยังดีกว่ากูป่ะวะ ที่วิ่งงานทีแม่มึงก็ยังให้เงิน กูนี่สิ่!งานก็ไม่ได้ทำ ยังเสือกติดเงินอาจารย์เขาบานเบอะเลย เรียนจบไปก็ไม่รู้ว่ากี่ปีกว่าจะใช้คืนเขาหมด!"


    ตึก ตึก ตึก!


    "แนน!"


    "มึงจะเอาเหี้ยไรอีก!"


    แนนเอ้ยปากถามขึ้นอย่างหัวเสีย เพราะขณะที่กำลังคุยกันกับกิ๊บอยู่ จู่ๆ แคทก็เดินเข้ามาหาพวกเขาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย พร้อมกับยื่นพวงกุญแจรถที่มีตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลเก่าๆ คืนมา


    ซึ่งแนนจำได้ดีเลยว่ามันคือพวงกุญแจรถของเขาที่แคทขโมยไปก่อนหน้านี้


    "อีแคท!มึงเอาของกูไปจริงๆ ด้วย!"


    "ขอโทษน่ะ! แต่ครั้งนี้กูกลัวมึงจริงๆ! เลิกแล้วต่อกันได้มั้ยจากนี้ต่อไปกูสัญญาเลยว่ากูจะไม่โผล่หัวไปให้มึงเห็นหน้าอีก!"


    .............


    เมื่อเห็นแนนไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แคทก็ทำเพียงแค่ยิ้มให้กับทั้งสองแล้วเดินกลับไปหาเพื่อนของตน


    หลังจากที่แนนได้พวงกุญแจกลับคืนมาแนนก็รีบเก็บใส่กระเป๋าทันที โดยไม่ได้สังเกตุว่าทุกการกระทำของเขานั้นกำลังมีคนมองดูอยู่!


    "นักเรียน!"


    เสียงของตำรวจคนหนึ่งเอ่ยขึ้นแล้วจ้องมาที่แนนอย่างเขม่ง!


    "คะ"


    "ฉันมีเ๱ื่๵๹ที่อยากสอบปากคำเพิ่มเติมสักหน่อย มากับฉันหน่อยสิ!"


    "นะหนูเหรอคะ!?"


    "ใช่! และรบกวนเธอเอากระเป๋านั่นของเธอมาด้วยนะ!"


    ตึกตักตึกตักๆ~


    เมื่อได้ยินตำรวจพูดถึงกระเป๋าแนนก็ถึงกับหน้าซีดเผือดขึ้นมาทันที อย่าบอกนะว่าตำรวจเขารู้เหรอ..แต่เขาจะรู้ได้ไงแม้แต่กิ๊บที่เป็๲เพื่อนสนิทแนนแท้ๆ ยังไม่รู้เ๱ื่๵๹นี้เลย


    ฮ่าฮ่าฮ่า~


    "อีแคท!"


    จู่ๆ เสียงหัวเราะของแคทที่คุยกับเพื่อนอย่างอารมณ์ดีก็ดังก้องเข้ามาในหูของแนนเหมือนรู้จังหวะ และพอหันไปมองที่เ๽้าตัวแนนก็ถึงกับต้องหน้าซีดหนักกว่าเดิม เพราะตอนนี้แคทกำลังหัวเราะเยาะแล้วมองมาที่เขาอย่างหยามเหยียดพร้อมกับขยับปากพูดประโยคหนึ่งออกมา


    "ลูกอีขี้ยาแบบมึง งานนี้ติดคุกหัวโตแน่!"


    และก็เป็๲ไปตามที่แนนคิดไว้ ประโยคที่บอกว่าจะไม่โผล่หัวมาให้เขาเห็นหน้าคือมันจงใจส่งเขาเข้าคุกแต่แรกเลยสร้างเ๱ื่๵๹ให้พ่อแม่พามันมาแจ้งตำรวจถึงที่นี่เพราะน่าจะรู้อยู่แล้วว่ายังไงพวกแนนก็ต้องมาไถ่รถคืน


    .


    .