~[[รักร้าย นายจอมโหด]]]~
Ep.13
>>[คาเอล]<<
ร่างบางนอนหลับพริ้มใต้ผ้าห่มผืนหนา ผมมองดูเธอที่นอนหลับอย่างลูกแมวน้อยถึงวีรกรรมที่เธอก่อไว้ชั่งแสบนัก ผมก้มลงจูบตรงปากของเธอ ร่างบางส่งเสัยงจิ๊จ๊ะไม่พอใจ ผมเลยเปลี่ยนมานอนกอดเธอแทน
~Rrrrrrr
"ว่า"
[มีกลุ่มใหม่ว่ะ แย่งลูกค้าตัดราคาไปแล้ว]
"ใครว่ะ?"
[กำลังสืบ แต่ดูแล้วน่าจะไม่ใช่มือสมัครเล่น ถ้ามันกล้าขนาดนี้]
"ต้องให้มันรู้ว่าตรงไหนคือที่ของมัน"
[คืบหน้าไงจะบอกละกัน]
"เออ ฝากด้วย"
ผมคุยกับโจเซฟเื่ของงานที่ผมทำ ใครกล้าแย่งลูกค้าผมไปมันคงอยากตายเต็มที ธุรกิจมากมายที่ผมทำมีทั้งถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย ถ้าไม่แน่จริงผมคงไม่มีชีวิตรอดจนถึงวันนี้หรอก
........................
ฉันลืมตาตื่นหัวหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูก โอ๊ยๆเจ็บจี๊ดเลย หันมองรอบๆตัวก็เป็ห้องของคาเอล นี่ฉันกลับมาตอนไหนเนี๊ย จำไม่ได้เลย ฉันเอามือกุมขมับนึกย้อนไป ใช่แล้วคาเอล ฉันเจอคาเอลด้วยนี่เขาพาฉันกลับมาแน่ๆเลย
ออด~ ออด~
ใครมาั้แ่เช้าเนี๊ย ตาเอลก็ไม่รู้ไปไหนของเขา ฉันเดินมาเปิดประตูก็เจอคนส่งพัสดุสงสัยคาเอลสั่งอะไรไว้แน่เลย ฉันรับกล่องมาแล้วมีกระดาษแปะข้อความไว้ 'ถึงวาเลน รีบเปิดดูฉันรู้ว่าเธอจะต้องชอบมัน' หรือว่าคาเอลจะส่งมาแหมชั่งน่ารักน่าหยิกขึ้นทุกวันนะเซอร์ไพรส์กันก็ไม่บอก
~~กรี๊ดดดดด~~~
ฉันกรีดร้องใสุดขีด ทันทีที่เปิดกล่องออกมาดูหัวใจหลนตุ๊บถึงตาตุ่ม ตัวชาแทบไม่มีแรงฉันรีบหาโทรศัพท์โทรหาคาเอลทันที
[ว่าไง]
"คาเอล! มีๆคนส่ง นิ้วคนมาให้ฉันกลัวคาเอล"
[ห๊ะ! ตอนนี้เธออยู่ในห้องหรือเปล่า]
"อยู่ๆ แต่เมื่อกี้มีคนส่งพัสดุเอามาให้ฉัน"
[เธอตั้งสติแล้วฟังฉันนะวาเลน ไปหยิบปืนที่ข้างลิ้นชักตรงหัวเตียงถ้ามีใครหน้าไหนเข้าไปเธอยิกแสกหน้ามันได้เลย ฉันกำลังรีบไป]
คาเอลวางสายฉันเลยรีบไปหยิบปืนออกมา ถึงจะเคยเห็นศพมาหลายศพแต่นี่เจาะจงชื่อฉันแล้วส่งนิ้วคนมาให้แบบนี้ฉันใจเย็นไม่ไหวหรอก
ไม่นานคาเอลก็เปิดประตูเข้ามาฉันรีบวิ่งไปกอดคาเอลแค่มีเขาฉันก็รู้สึกปลอดภัย
"เป็อะไรหรือเปล่า เธอโอเคไหม"
ฉันพยักหน้าพร้อมชี้ไปที่กล่องปริศนาที่เปิดทิ้งไว้อยู่คาเอลเดินไปหยิบดูสีหน้าเขาเปลี่ยนสีทันที
ตอนนี้คาเอลได้เรียกโจเซฟและคนที่ชื่อมาโคมาด้วย ทุกคนต่างสันนิษฐานว่าน่าจะเป็กลุ่มใหม่ที่แย่งลูกค้าไปเพราะไร้ร่องรอยกล้องวงจรปิดก็ไม่บันทึกภาพไว้อย่างกับผีล่องหนไม่รู้ว่าเป็ใครไม่รู้ว่า้าอะไร
"กูว่าที่มันส่งมาให้วาเลนมันคงจะเอาไว้ขู่มึงมากกว่ามันทำเหมือนว่าสืบเื่มึงมาทุกอย่างถ้ามันคิดจะทำร้ายวาเลนมันคงทำไปแล้ว"
"กูเห็นด้วย"
โจเซฟพูดขึ้นและมาโคเสริมท้ายเห็นด้วย คาเอลนิ่งเงียบไม่พูดอะไรแต่ฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่กันแน่
หลังจากผ่านมา2อาทิตย์ทุกอย่างก็ปกติดี คาเอลก็ดูเหมือนจะยุ่งเื่งานนิดหน่อยแต่ก็คอยกำชับให้ฉันอยู่ในสายตาตลอด แต่ใครจะไปนั่งเฝ้านอนเฝ้าเขาถึงที่ทำงานตลอดเวลากัน วันนี้แด๊ดดี๊เรียกฉันไปช่วยคุยธุรกิจเื่จะส่งออกไปที่แคนาดา เลยอยากให้ฉันเรียนรู้งานไว้บ้าง ฉันกับแด๊ดดี๊มาที่ภัตคารหรูเพื่อคุยรายละเอียด
"สวัสดีครับคุณมารุต"
"สวัสดีครับ"
มีหนุ่มหล่อหน้าตาดีทักทายแด๊ดดี๊ฉัน แล้วคุยสัพเพเหระนิดหน่อย แต่คุณพระ! อะไรจะหล่อขนาดนี้กันนะนี่ใช่คนจริงๆใช่ไหม
"นี่ลูกสาวผมวาเลน"
"ยินดีที่ได้รู้จักครับ เรียกว่าดีโอก็ได้ครับ"
"ยินดีที่ได้รู้จักคะ"
เราสามคนคุยเื่ตารางวันส่งออกสินค้าและอยากจะเพิ่มแิให้ตีตลาดมากกว่าเดิม เขาเป็คนที่มีความคิดเริ่ดมากๆ ไม่แปลกที่ประสบความสำเร็จั้แ่ยังหนุ่มขนาดนี้ พอเราคุยกันเสร็จก็ขอตัวแยกย้ายแต่ดีโอก็หันมาพูดกับฉันก่อน
"คือถ้าไม่เป็การรบกวนผม้าให้วาเลนช่วยเื่ออกแบบเพิ่มเติมจัได้ไหมครับ"
"อ้อ ได้แน่นอนเลยคะแต่ฉันอาจจะต้องขอคำแนะนำจากคุณด้วยนะคะ"
"ฮ่าๆ ยินดีเลยครับพรุ่งนี้ผมไปรับ10โมงนะครับ"
"ได้คะ"
ดีโอยิ้มชวนมองเขาชั่งเป็สุภาพบุรุษ รอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใสชั่งเป็คนที่น่าหลงไหลสะจริงๆเลยอร้าย(กรีดร้อง)
วันนี้ดีโอมารับฉันที่บ้านแล้วพาเข้ามาที่บริษัท เราคุยเื่ออกแบบสินค้าและปรับรูปแบบนิดหน่อยก็เสร็จแล้ว ดีโอพยายามจะให้ฉันทำตัวตามสบายเลยใหฉันพูดปกติไม่ต้องเป็ทางการ ระหว่างจะเดินกลับไปที่รถดีโอก็คว้าแขนฉันดึงเข้าตัวเขาทำให้ตอนนี้ฉันอยู่ในอ้อมกอดของดีโอ เพราะเขาช่วยฉันไว้จากรถที่วิ่งผ่านด้วยความเร็ว
"เป็อะไรไหม"
ดีโอปล่อยฉันแล้วถามขึ้น
"ไม่เป็ไรขอบคุณนะ"
"เื่เล็กน้อยนะ"
นี่ฉันใจเต้นเพราะใหรือเพราะเขามีเสน่ห์เกินไปกันนะ แต่นี่ฉันมีคู่หมั้นแล้วนะ จะโลเลแบบนี้ได้ไงกัน
2K
