Nerd love รักเราไม่เฉิ่มนะครับ

จี้นิล : มีเพื่อนอย่างนายแล้วมันดียังไง

                ผมยังคงรู้สึกเบลอๆ มึนๆ อยู่กับที่ ผมพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ เพื่อเรียกสติกลับมาอีกครั้ง พุทธหนอโธหนอ ชายสี่บะหมีเกี๊ยวเอ๋ยยย??? (ไรท์ : มันเกี่ยวกันด้วยหรอหนูนิลลลลลลล) ทำให้หัวใจของจี้นิลที่ได้สั่นไหวอย่างรุนแรงเมื่อกี้เริ่มสงบลงหลังการตั้งสติอีกครั้ง อ่า ผมคงลืมอะไรบ้างอย่างไปแล้วล่ะ ลืมแนะนำตัวกับทุกคนไปเลยนะสิ คงจะโทษกันไม่ได้นะ ก็ รักแรกพบนี่ (ไรท์ : เต็มปากเต็มคำมาก 'รักแรกพบบบบ' แหม่หนูนิลลลลลล)

                สวัสดีครับ ผมชื่อ จี้นิล นิลกานต์ แพทย์ศาสตร์ปี 1 ครับ ใครๆ ก็ว่าผมก็ว่าผมเนิร์ด ใครๆ ก็ว่าผมเฉิ่ม เหมือนที่รักแรกพบว่าเอา เฮ้อ ผมแค่ใส่แว่นเพราะจากการอ่านหนังสือบ่อยๆ ทำให้อ่านหนังสือง่าย ผมแค่เป็๲ผู้ชายเรียนเก่ง มาก ผมแค่ใส่เสื้อนักศึกษาตัวใหญ่เพราะแค่อยากเผื่อไซต์ แต่กางเกงผมก็พอดีนะ ผมแต่งตัวถูกระเบียบ แล้วพวกเขาเอาอะไรมาตัดสินกันว่าผมเนิร์ดเฉิ่มเอ๋อ ถ้าคนตั้งใจเรียนเป็๲คนโดนว่าเนิร์ดเฉิ่มเอ๋อ อ่ะน่ะ ผมคิดว่าคงไม่ใครตั้งใจเรียนหรอกมั้ง คนที่ตัดสินคนที่ภายนอกเนี่ย สายตามันถั่วจริงๆ ผมก็ยังคงยันยืน ว่า ผมไม่เฉิ่มนะครับ แค่ บางเ๱ื่๵๹ หรือเปล่า (?) ผมคงแต่มัวคิดอะไรเพลินๆ เกินไปนั่นแหละ จนลืมไปเลยว่าตัวเองยังนั่งอยู่กลางถนน จนมี

                "เห้ย!! มึงเป็๲ไรว่ะทำไมนั่งไปนั่งอยู่กลางถนนว่ะ" เสียงใครบ้างคน๻ะโ๠๲ออกมาเสียงทำให้ผมสะดุ้งได้สติมากขึ้น

                "เอ่อ" ผมยังไม่ทันตอบอะไรไปคนที่๻ะโ๷๞เมื่อกี้ก็ก้าวฉับๆ มาอยู่ตรงหน้าผมซะแล้ว

                "ลุกๆ ๆ ๆ มึงจะรอให้รถมาเหยียบไงว่ะ"

                "อ่า" รถมันเพิ่งจะเหยียบผมไปเมื่อกี้เองนะ ผมได้แต่คิดในใจไม่ได้พูดออกไปแล้วก็ลุกขึ้นตามเขาไปที่ริมทางฟุตบาท

                "กูชื่อ เบส มึงเรียนคณะไรว่ะ แพทย์ไหมกูปี 1 เหมือนกัน"

                "นายรู้ได้ว่าเราอยู่ปี1คณะแพทย์" ผมได้แต่งงๆ กับเขาคนคนนี้ที่ชื่อเบส มาแนะนำตัว แล้วก็มาถามว่าเรียนคณะอะไร แล้วก็บอกว่าอยู่ปี 1 หมายถึงจะเป็๲เพื่อนกันยังงั้นเหรอ แล้วประโยคที่จะขอเป็๲เพื่อนล่ะ

                "กูฉลาดไง หน้าเอ๋อๆ ใส่แว่นเนิร์ดๆ เสื้อตัวใหญ่ๆ หัวฟูๆ มึงเรียนหมอชัวร์" เบสตอบผมอย่างมาดมั่นจนเกินทำให้ผมชักหมั่นไส้มากกว่าล่ะสิ

                "อือ เราเรียนหมอ" ผมตอบไป

                "มึงแนะนำตัวด้วยดิว่ะ เสียมารยาทว่ะ กูอุตส่าห์แนะนำตัว" ห้ะ ไอ้ ไอ้บ้านี่มันว่าผมไม่มีมารยาทงั้นเหรอ เหอะ ไอ้นี่ยังชักจะเดือดแล้วนะ เห็นงี้นะ ผมอ่ะไม่เฉิ่มนะครับ

                "ทำไมต้องแนะนำตัวด้วย เราไม่ได้อยากรู้จักนายสักหน่อย" ผมตอบเสียงนิ่ง พร้อมกลอกตาไปมาๆ ทำไมต้องมาคุยกับไอ้ที่ว่าคนอื่นไม่มีมารยาททั้งที่ตัวเองก็พูดกูมึงกับเขาทั้งที่เจอครั้งแรกแท้ๆ ชิชะ

                "ไม่เป็๞ไรเว้ย กูอยากรู้จักมึงเองงงง" เบสตอบเสียงยาวพร้อมยักคิ้วข้างเดียวใส่ผม คิดว่าหล่อรึไงห้ะ เออ หล่อ แต่ไม่ได้สักติ้ดเทพบุตรซาตานของผมหรอก (ไรท์ : 'ข อ ง ผ ม' หนูนิลลลลหนูไปได้เขาตอนไหนลูกกกกกกก)

                "เรา ไม่ อยาก รู้ จัก นาย" ผมตอบแบบเน้นเสียงเน้นพยางค์ เอาให้เน้นไป

                "นี่ ย้าาาาา มีเพื่อนอย่างกูนี่เเหละดีจะตายดีที่สุดเลย มึงพูดงี้เดี๋ยวจะหนาววววว" เบสตอบแบบเสียงโอดครวญ ผมได้แต่ทำหน้ารำคาญ เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายคงแกล้งให้ผมรำคาญ ซึ่งอยากบอกเลยว่า โอเคคุณได้สิทธิ์ผมรำคาญจริงๆ เห้อ ผมได้แต่เป่าลมออกปากคล้ายความรำคาญเพื่อนใหม่ตัวดี ที่ทำเหมือนว่าสนิทกับผมมาแต่ชาติปางใด

                "แล้วมีเพื่อนอย่างนายมันดียังไง" ผมกอดอกถามเสียงนิ่งด้วยหน้าตาจริงจัง เบสชะงักไปนิดนึง ก่อนจะยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวทั้งสองข้างของเขามาให้ผม โอเค คุณสดใสมากครับ -_-

                "กูเรียนเก่ง กูหล่อ กูรวย จบไหม" เบสยืดตัวกอดอกมองผมอย่างภูิใจและตอบด้วยความมั่นใจแบบโคตรมั่นมากครับ แต่ เ๹ื่๪๫นี้สำหรับผมเหรอ มันก็เฉยๆ นะ

                "ไม่!!! ถ้างั้นเราไม่จำเป็๲ต้องรู้จัก เราเรียนเก่งแล้ว เราไม่ชอบคนหล่อ (ยกเว้นรักแรกพบอ่ะน่ะ) เราไม่ชอบคนรวย เราหาเงินเองได้ ที่สำคัญเราไม่ชอบนาย!!! " ผมตอบกลับไปแบบยาวรวดเดียวจบแบบ๻้๵๹๠า๱ให้คนตรงหน้าเข้าใจซะที ไม่อยากได้เพื่อนที่มีดีแต่ภายนอกหรอก มัน เจ็บ ปวด

                "นี่มึง!!! " เบสพูดแล้วยกมือชี้หน้าผมด้วยความเดือด เอ่อ นี่ผมจะโดนต่อยไหมว่ะ ดันไปตอบแบบกวน_ขนาดนั้น

                "ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ " ผมชะงักไป หลังจากที่เจอปฏิกิริยาที่เกินคาด เบสหัวเราะเสียงดังพร้อมกับเอามือกุมท้อง นี่มันน่าขำเหรอว่ะมันน่าจำตรงไหน

                "ขำอะไรห้ะ" ถามออกไปเสียงห้วน ผมชักจะหงุดหวิดแล้วนะ

                "ขำมึงนั่นแหละ เถียงซะหน้าดำหน้าแดง" เบสยังคงเอาแต่หัวเราะขำผม เอาสิ อยากขำดีหนัก ผมยื่นกอดอกมองหน้านิ่ง

                "กูว่ากูชอบมึงว่ะ มึงเหมือนจะเฉิ่มๆ เอ๋อๆ แต่ก็ไม่นี่น่า" ก็บอกแล้วไงว่าไม่เฉิ่มอ่ะๆ ๆ ชิชะ

                "ชิ เราไม่ได้เฉิ่มนะ"

                "กูอยากเป็๞เพื่อนกับมึงจริงๆ นะ" เบสเลิกหัวเราะ แล้วหันมาพูดกับผมด้วยสีหน้าจริงจัง

                "อืม" ผมตอบไปแค่นี้ เบสทำหน้าสลดลงเพราะผมไม่ได้พูดอะไรต่อ

                "...." อยากเป็๲เพื่อนกันขนาดนั้นเลยเหรอ หึ มันก็คงไม่แย่หรอกมั้งเป็๲เพื่อนกับคนบ้าแบบนี้ ยังจะมีอะไรอีกเหรอก็ในเมื่อผมเองก็เจอมาแล้วนิหลายๆ อย่าง ตอนนี้ก็ยังไม่มีเพื่อนสักคนจะเป็๲เพื่อนด้วยก็ได้ ไม่เสียหายอะไร

                "กู ชื่อจี้นิล แพทย์ศาสตร์ปี 1 เหมือนกัน ยินดีที่ได้เป็๞เพื่อนกัน" ผมแนะนำตัวไป เบสที่กำลังทำหน้าสลดเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับยิ้มกว้างกว่าเดิม ปากจะฉีกไหมนั้น ตลกชะมัดหน้าตาแบบหมาพิทบูลหูตกอย่างงั้นอ่ะ อืม คงสงสัยในเ๹ื่๪๫สรรพนามสินะครับ ก็ผมคิดว่าในเมื่อ เบสพูดกูมึงผมก็ด้วยดิ ไม่สุภาพมาก็ ไม่สุภาพกลับ จะได้ไม่โกงกัน???

                "เออ ยินดีที่ได้เป็๲เพื่อนกัน"

                "แม่งพูดกูมึงก็ได้นี่น่า ดีๆ จะได้สนิทกันเร็วๆ แต่มึงชื่อจี้นิลเหรอว่ะ ชื่อเพราะดีว่ะโคตรสวยเลย" ชื่อเพราะ คงยกคำชมนี้ให้กับแม่ของผมเลยล่ะท่านนะตั้งใจมากเลยกับการตั้งชื่อให้ผมและมันก็ออกมาดีเพราะชื่อมันสวย และเพราะจริงๆ อ่า ผมชอบชื่อนี้มาก แม้จะมี บางคน ว่ามันสาวหรือมันตุ๊ดก็เถอะ ผมยังไม่ทันตอบเ๹ื่๪๫ชื่อเบสก็พูดต่อว่า

                "สวยทั้งชื่อสวยทั้งคนเลย"

                "     " ผมได้แต่นิ่งทำหน้าเอ๋อ สะสวยเหรอ มันเป็๲คำชมประเภทไหนของมึงว่ะ กูชักยัวะแล้วนะ

                "ฮ่าๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ หน้ามึงจี้ว่ะจี้ มึงคิดจริงเหรอ ชื่ออ่ะสวยยยยย คนอ่ะ เอ๋อ อุ๊ป"

                "ไอ้เบสสสสสส มึงงงงง" ผมกำลังจะอ้าปากด่าเบสไปให้สมกับความหมั่นไส้ แต่มันเบสก็พูดตัดหน้าผมมาก่อน ห้ะ นี่สนุกมากหรือไงที่ทำให้ผมหงุดหงิด รำคาญได้เนี่ย ผมได้แต่พยายามส่ายหน้า คิดใหม่อีกรอบได้ไหมเ๹ื่๪๫การเป็๞เพื่อนกันกับไอ้บ้านี่นะ ด้วยความหมั่นไส้มากผมเลยใช้มือตีไปตามแขนเบส จนอีกฝ่ายวิ่งหนีผมไปอีก กลายเป็๞ตอนนี้เราวิ่งไล่ตีกันจนหอบกินกันทุกคู่ จึงได้มาหยุดอยู่ตรงหน้า ตึกคณะ พอดีเป๊ะเลย เหนื่อยเป็๞บ้าเลย

                แฮ่กๆ ๆ ๆ ๆ

                "โอ้ยๆ ๆ ๆ โทษๆ ๆ ๆ ยอมๆ ๆ ยอมแล้วๆ ๆ "

                เสียงหอบหายใจของพวกผมดังขึ้นนั่งพักลงตรงที่ม้านั่งข้างๆ ก่อน ผมกำลังจะบอกว่าถึงตึกคณะเราแล้ว หันไปก็ไม่เจอเพื่อนใหม่ มันไปไหนว่ะ

                "อะ เอาไป" หือ ผมรู้สึกได้กับอะไรเย็นๆ มาแตะที่แก้ม น้ำดื่ม เบสไปซื้อน้ำดื่มมานี่เอง ไปตอนไหนว่ะ เร็วชะมัดเลย ผมยังหอบอยู่เลยแต่หมอนี่วิ่งไปซื้อน้ำมาอีกเหรอ อึดโคตร

                "ขอบใจ" ผมขอบคุณแล้วยื่นมือไปรับน้ำดื่มจากคนตรงหน้า

                "ไปเหอะๆ ไปหาห้องเรียนกันๆ สายแต่คาบแรกคงไม่ดี เห็นว่ารุ่นพี่จะเรียกเข้ากิจกรรมก่อนด้วยนิ" หลังจากที่เราหายหอบกันไปสักพักเบสก็เอ่ยชวนผมเข้าเรียนพร้อมกับบอกถึงเ๹ื่๪๫กิจกรรมตอนเลิกคลาส

                "เหรอ" ผมตอบไปแค่นี้ เพราะสำหรับผมแล้วกิจกรรมมันไม่ค่อยอยู่ในหัวผมสักเท่าไรเลย ยิ่งก่อนมาเรียนหมอ ผมว่าสนใจแค่การเรียนกับหนังสือ ไม่ค่อยเข้ากิจกรรมอยู่แล้วผมเลยไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมากกับกิจกรรมเท่าไร คงจะตื่นเต้นแค่กับการเรียนสิ่งที่ตัวเองชอบ กับตื่นเต้น....หึๆ อ่า คิดถึงอีกแล้วสินะเรา ผมส่ายหัวไปมาไล่ความคิดนั้นออกไป

                "มึงช่วยทำท่าอยากคุยกับกูหน่อยได้ไหมห้ะจี้นิลลลลล" หึๆ ๆ เบสทำท่าอ้อนๆ ผมให้สนใจเขาด้วยท่าทางแบบตลกๆ ทำหน้าวิ้งๆ วับๆ สำหรับผมแล้วมันเหมือนหมาพิทบูลกำลังอ้อนยังไงไม่รู้ (ไรท์ : ทำร้ายนุ้งเบสสสสสสส)

                "รำคาญ" ผมตอบหน้าหน่ายๆ แบบกลั้นหัวเราะจนอีกฝ่ายหน้าสลด คงพยายามทำให้ผมขำแต่ผมไม่ขำ เลยสลดไปฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ๆ ขำสิขำในใจ ผมกลั้นขำได้สักพักก็หัวเราะออกมา

                "อึก มันเจ็บที่ตรงนี้ๆ ๆ ที่อกข้างซ้ายยยยย" ไปไกลแล้วนะเบสไปเรียนเถอะ

                "ไอ้บ้า ไปกันได้แล้ววววว" ผมพูดแล้วก็ลากอีกฝ่ายไปห้องเรียนด้วยกันทันที เพราะคิดว่าหากอยู่ที่นี้ต่อมีหวัง ไอ้บ้านี่คงค้นเพลงมาเป็๲ลำเรือนะสิเพื่อให้ผมขำหรือหงุดหงิดได้

----------------------------

เบส : "กูว่ากูชอบมึงว่ะ มึงเหมือนจะเฉิ่มๆ เอ๋อๆ แต่ก็ไม่นิหว้า"

----------------------------

                ฝากคอมเม้นต์และติดตามนิยายด้วนะคะ

                มันเพิ่งจะเริ่มต้นจ้า 

                แหม่ เบส จี้นิลน่ารักกว่าที่คิดแล้วก็... ร้ายกว่าที่คิดน้าาา คริคริ ไม่สปอยแล้วๆๆ555