ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

“บรรยากาศแปลก ๆ แฮะ…”
เอล่าพูดขึ้นพลางหันไปรอบ ๆ แม้ตอนนี้เธอจะรู้สึกว่าราชาซอมบี้ได้ตายไปหมดแล้วด้วยน้ำมือของพลอยและคนจากทวีปกลาง แต่ว่าเมื่อเธอเข้ามาอีกครั้งในดันเจี้ยนนี้ ความรู้สึกที่สัมผัสได้คือความน่ากลัวที่ถาโถมเข้ามารุนแรงกว่าเดิมชนิดที่ว่าราชาซอมบี้ก่อนหน้านี้ไม่มีปัญญาเทียบเท่าเลย เบลได้ยินก็เค้นเสียง
“หึ! ทำเป็นกลัวไปได้ ดูซะก่อนว่าเรามีใครบ้าง? ”
เบลชี้ไปยังสี่มหาอำนาจ สี่ผู้ทำลายล้าง และหนึ่งธิดาศักดิ์สิทธิ์ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอพยายามบอกให้เอล่าคลายกังวลได้แล้ว อีกฝ่ายที่ได้ยินก็พยักหน้าเห็นด้วย โผละ!! แต่แล้วเสียงจากด้นาหลังก็ดังขึ้น พลอยหันไปมองด้วยความสงสัย ก็พบว่ามีเศษเนื้อบางอย่างอยู่เดาว่าน่าจะรับคลื่นลมปราณเธอไม่ไหวตายไปซะก่อน
‘ไอ้เด็กทารกนั่นอีกแล้วหรอ? ’ พลอยคิดแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร เธอหันไปมองรอบ ๆ ถ้ำขนาดใหญ่แห่งนี้ที่บัดนี้มีแสงสว่างจากเปลวไฟของผู้เล่นคนอื่น ๆ ทำให้ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกโจมตีทีเผลอได้ หล่อนปรายตามองกระบี่หยก พี่สาวของเธอ แก้ว…ที่ตอนนี้กำลังยืนชิดอสูรเยือกแข็ง หรือก็คือลูกผู้อำนวยการนั้น
หญิงสาวมองอย่างรังเกียจเพราะตอนที่พี่ซอว์ออกไปจากแคมป์เพื่อเดินเล่น ตอนนั้นเพื่อนสาวของเธอก็เล่าออกมาว่า พี่สาวของเธอนั้นสู้ฤทธิ์เงินไม่ไหวรีบคว้าตัวลูกชายผู้อำนวยการทันที และไอ้ผู้ชายสารเลวนั้นก็เห็นดีเห็นงามคว้าตัวพี่สาวเธอไปด้วย ทำให้พี่ซอว์โดนแย่งแฟนไป แถมยังทำตัวส้นตีนไล่พี่ชายเธอออกจากมหาลัยซึ่งนั่นทำให้ตอนแรกเธอ ที่อยากจะเข้าคลาสเรียนเทพสงครามตามพี่ซอว์จำเป็นต้องพับลงทันที
พลอยจับสร้อยที่คอตัวเองไปมา สายตามองไปด้านหน้า เธอรู้สึกมีลางสังหรณ์ว่าดันเจี้ยนนี้คงมีเธอเพียงคนเดียว ที่จะช่วยคนพวกนี้ได้มากที่สุด ดันเจี้ยนที่ซอมบี้มีประเภทยักษ์แบบนี้ ย่อมเหมาะกับไอเทมสองดาวของเธอที่พี่ซอว์เอามาให้ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำพี่เขาเอามาจากไหนแม้เธอจะแอบเดาว่าขโมยจากสมบัติ BOSS มาก็เถอะ แต่ความสามารถของพี่ซอว์ระดับสิบตอนนั้นคงไม่มีทางทำแบบนั้นได้
การเปิดกล่องสมบัตินั้นไม่ได้เหมือนในโลกจริง เพราะมันต้องเปิดช้า ๆ สิบวินาที ยี่สิบวินาทีตามความยากของไอเทม ไม่ต้องบอกก็รู้โซนที่ซอมบี้อยู่ใกล้ BOSS มากสุดย่อมมีไม่ต่ำกว่าสองร้อยชีวิต แล้วพี่เธอจะนั่งเปิดโง่ ๆ แบบนั้นได้โดยไม่ถูกดาเมจเลยหรอ หึ! เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ ฉะนั้นไอเทมสองดาวนี้พี่เขาน่าจะใช้ดวงล้วน ๆ จากการสุ่มอะไรสักอย่าง หรือบังเอิญเจอแน่นอน
เพราะของแบบนี้ไม่สามารถหาได้ยกเว้นต้องสุ่ม ทำเควส หาสมบัติ ปล้นชิง หรือฆ่าซอมบี้ให้ดรอปออกมา แต่ที่กล่าวมาทั้งหมดก็ต้องมีเลเวลตั้งแต่ 21-40 เท่านั้นถึงจะมีโอกาส ยิ่งซอมบี้หรืออะไรก็ตามเลเวลน้อย โอกาสที่จะดรอปก็น้อยตาม ดังนั้นเธอมั่นใจว่าพี่ซอว์น่าจะสุ่มได้มาแน่ ๆ
“เดินทางเถอะ…”
เซียนพเนจรกล่าวอย่างเหลืออด เพราะตั้งแต่เข้ามาไอ้พวกนี้ก็เอาแต่ยืนนิ่งราวกับหุ่นยนต์ ไม่รู้ในสมองกำลังคิดอะไรกันอยู่ ทั้ง ๆ ที่ดันเจี้ยนกลายพันธุ์แบบนี้ยิ่งเคลียร์เร็วยิ่งได้ไอเทมดีเท่านั้น สำหรับเขาผู้ซึ่งชื่นชอบการตะลุยดันเจี้ยนก็รีบเดินนำหน้าผู้เล่นหลายหมื่นคนทันที และดูเหมือนสามมหาอำนาจ และสี่ผู้ทำลายล้างก็ไม่ได้ขัดค้านอะไร เนื่องจากความสามารถในการเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ ต้องมอบให้กับเซียนพเนจรที่มีประสบการณ์แบบกลุ่มมากที่สุด
พลอยที่เห็นก็พยักหน้าเดินตามไป
“ท่านความว่างเปล่าจะเป็นไงบ้างนะ…” พลอยกล่าวเงียบ ๆ เปลี่ยนการเรียก สามสาวที่ได้ยิน เบลก็พูดขึ้น
“นั่นสินะ ดูเหมือนว่ารายชื่อพี่เขาจะหายก่อนเธอตายแปปเดียวเอง ตอนนี้น่าจะอยู่ที่โรงเตี๊ยมมั้ง? ” พลอยเงียบเล็กน้อย ถ้าเธอจำไม่เป็นตอนที่เธอจะตายเพราะผลาญลมปราณจนหมด เธอก็สามารถฆ่าซอมบี้แห่งความว่างเปล่าได้สำเร็จ แถมจุดที่เธอโจมตีก็….
โรงเตี๊ยมที่พี่ชายเธออยู่
‘กรี๊ด!! ฉันฆ่าพี่ชายตัวเอง’
พลอยหน้าเศร้าทันตา เธอมัวแต่สนใจซอมบี้เศษเดนนรกนั้น ไม่คิดเลยว่าทุกอย่างจะกลายเป็นแบบนี้ได้ ขนาดมันตายมันยังสร้างปัญหาให้เธออีก พลอยมั่นใจว่าอีกไม่นานมันต้องโผล่มาแน่ ๆ เมื่อถึงตอนนั้นเธอจะกระทืบมันซ้ำ ๆ ให้ตายห่าคาที่ไปเลย คิดแล้วหล่อนก็กำหมัดแน่นปราณก็กระจายออกตัว ทำให้คนอื่น ๆ หันมามอง เบลที่เห็นก็กระซิบบอก
“คุมสติหน่อยยัยเพี้ยน คนอื่นมองหมดแล้ว” พลอยสูดลมหายใจลึก ๆ ฟู่ว⁓
“อืม…ขอโทษนะ”
พลันคนอื่นเห็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้แสดงอาการอะไร ก็ละความสนใจเดินทางต่อ ระหว่างทางนั้นก็ปรากฎซอมบี้สองหัว สามหัว สี่หน้า ยักษ์ออกมาต้อนรับด้วยจำนวนที่ไม่มากนัก สุดท้ายพวกเขาทั้งหมดก็เดินทางมาถึงบัลลังก์ทั้งสี่ที่ว่างเปล่า เมื่อตรวจสอบไปมาก็ไม่พบอะไรแม้กระทั่งกล่องสมบัติ แต่ด้วยประสบการณ์ของเซียนพเนจรเขามั่นใจว่าหากไม่มีกล่องสมบัติอยู่ งั้นหมายความว่าต้องมีทางไปต่อ
“แยกย้าย!!! ใช้ดาบกำแพงหนึ่งกลุ่ม เช็ดพื้นถ้ำหนึ่งกลุ่ม ตรวจสอบบัลลังก์ทั้งสี่หนึ่งกลุ่ม และสุดท้ายพวกที่มีลมปราณเปลวเพลิงค้นพบความผิดปกติบนเพดาน!!! ” รับทราบ !! พริบตาที่สิ้นคำสั่ง ทุกคนก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ที่ตัวเองสามารถทำได้ พลอยมองเซียนพเนจรอีกฝ่ายก็หันมายักคิ้วใส่ราวกับโอ้อวดความสามารถตนเอง
‘พี่ชายฉันฉลาดกว่าแกอีก’ หญิงสาวหันไปผู้เล่นคนอื่นที่กำลังทำหน้าที่ ไม่นานก็มีเสียงเรียกดังขึ้น
“หัวหน้าคะ!! ตรงนี้ด้านหลังบังลังก์มีช่องแคบ ๆ ให้เข้าไปด้วยค่ะ” สิ้นเสียงทุกคนก็ยกยิ้มขึ้นมุมปาก ทันใดนั้นเทพอสูรคนหนึ่งก็เดินออกไป ในมือระเบิดสายฟ้าจำนวนมากออกมา
“ระวังนะครับ…” เปรี๊ยง!! บึม สายฟ้าราวกับเสียงคำรามของมังกร ระเบิดบังลังก์ทั้งสี่จนไม่เหลือชิ้นดี เซียนพนเจรสะบัดมือทำให้เศษฝุ่นสลายหายราวกับภาพลวงตาปรากฎเป็นทางทั้งสี่ที่เชื่อมไปยังเส้นทางต่าง ๆ เรียกได้ว่าสี่ช่องทางนี้เป็นทางไปต่อของดันเจี้ยนกลายพันธุ์นี้
‘ช่องทางที่สี่น่าจะดีสุดสำหรับเรา’ เธอยังจำเสียงคำรามตอนแรกที่พี่ซอว์ออกมาได้ ลมปราณที่แข็งแกร่งนั้นเป็นราชาซอมบี้ยักษ์ไม่ผิดแน่ แม้เธอจะฆ่ามันไปแล้วแต่เธอจำได้ว่ามันเคยคำรามจนกระดูกพี่ชายเธอแตกกระจายไปย่อมเป็นหนทางที่ดี ที่เธอจะไปล้างโคตรไอ้เวรเผ่ายักษ์นั้นต่อ
“ทุกคนเลือกเส้นทางกันเอาเองเลยนะครับ” เซียนพนเจรกล่าวและไปนั่งพิงกำแพงเล่น ราวกับว่าเขาจะเข้าเป็นคนสุดท้ายเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าเขาต้องการไปทางไหน พลอยที่เห็นก็ไม่สนใจเดินไปยังช่องทางที่สี่ทันที เดอะแก๊งของเธอก็รีบตามมา หล่อนพลางกล่าวระหว่างเดิน
“ฉันขอเลือกทางนี้ล่ะกัน” สิ้นคำกล่าว เซียนพเนจรก็ประกายความสนใจวูบก่อนจะหลับไม่สนใจอะไร คนอื่น ๆ ที่เห็นก็ต่างออกเดินทางไปยังเส้นทางต่าง ๆ จนคนไม่เหลือคนของสำนักอื่น ๆ เซียนพเนจรถึงจะลุกขึ้นมองไปยังคนของเขากล่าวเสียงยิ้ม
“เราไปยังช่องทางที่สี่กันเถอะ ตามธิดาศักดิ์สิทธิ์ไป”

รับทราบ!! ไม่ว่าเปล่าชายหนุ่มก็เดินนำทันที โดยที่เขาไม่รู้ว่าตอนนี้มีเด็กทารกคนหนึ่งกำลังคลานเกาะเพดานเงียบ ๆ กว่า 20 คนจ้องมองเงียบ ๆ ราวกับหมาป่าล่าเนื้อ มันหันไปมองทารกรอบ ๆ ตัวมัน แอร๋ ๆ ๆ แง~ ราวกับสนทนากันพริบตาเด็กทารกทั้งยี่สิบคนก็แยกย้ายไปยังช่องทางทั้งสี่ แบ่งกลุ่มคนละห้าคนไปเป็นทีม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฉันฆ่าพี่ชายตัวเอง

นิยายแนะนำ

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฉันฆ่าพี่ชายตัวเอง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้