ยืมเพื่อนมาเป็นผัว (NC20+)

        หลังจากที่เหมียวโดนปล่อยให้อารมณ์ค้างเพราะอยู่ดีๆ ศรัณย์ก็ตัดสายทิ้งแล้วปิดโทรศัพท์ไปแบบไม่มีเหตุผล เหมียวรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้างที่ถึงแม้ว่าจะมีผู้ชายมากหน้าหลายตาต่างก็พร้อมจะต่อคิวมาให้เลือกหาความสุขแต่จิตใจและร่างกายของเธอกลับโหยหาแต่ศรัณย์เพียงคนเดียว

        จากที่เธอยอมอดทนรอให้เขาโทรหา ยอมไม่เรียกร้องขอสถานะใดๆ ที่จะทำให้เขาต้องลำบากใจ ยอมให้เขามองเธอเป็นแค่ของเล่นชั่วคราวที่พร้อมจะให้เขาใช้แก้เหงาหรือใช้ระบายตัณหาเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาต้องการ แต่พอได้คุยกันอีกครั้งแล้วได้ยินเสียงเขาคราง ได้รับรู้ถึงความอยากของเขา พอนึกถึงแก่นกายอันน่าหลงใหลที่มาพร้อมรสสวาทดิบๆ ที่ดุเดือดถึงใจของเขา มันทำให้เหมียวรู้สึกโลภอยากได้มากกว่าที่เป็นอยู่และอยากจะล้ำเส้นเข้าไปในใจเขาให้ได้

        แต่หลังจากที่ได้โทรคุยเสียวกันในคืนนั้นก็ผ่านมาแล้วหลายวัน ไม่ว่าเธอจะลองส่งข้อความไลน์ไปเขาก็ไม่ตอบกลับ กลั้นใจโทรหาเขาก็ไม่ยอมรับสาย ความกระวนกระวายในใจที่คิดถึงแต่เขาเพียงคนเดียวทำให้เหมียวแน่ใจกับความรู้สึกตัวเองเป็นครั้งแรกในชีวิต เธอตัดสินใจใช้เวลาที่ไม่ได้เจอเขาไปจัดการจบความสัมพันธ์ชั่วคราวกับผู้ชายในกำมือตัวเองจนหมดเพราะอยากเคลียร์ตัวเองให้พร้อมสำหรับเขา

        เฮ้ออ.. มาถึงจุดนี้ได้ไงวะ ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อผู้ชายคนเดียวเนี่ยนะ.. คอยก่อนเถอะรัน เจอกันอีกครั้งจะทำให้ติดใจจนไม่อยากปล่อยให้เหมียวลงเตียงเลย

        เธอคิดบ่นในใจขณะมองดูหน้าจอโทรศัพท์ไล่ปัดอ่านข้อความที่ส่งไปอ้อนศรัณย์แต่ก็ไม่ได้รับการตอบกลับ

        กล้าดียังไงถึงมาเมินกันแบบนี้.. นายต้องเป็นของฉันเท่านั้น จะทำให้ได้เลยคอยดู.. ไม่สิ.. ไปด้วยความคิดแบบนี้รันไม่เล่นด้วยแน่ๆ.. ต้องบอกว่า เหมียวจะเป็นของรันให้ได้ แบบนี้ถึงจะถูก.. โอ้ยยย จะบ้าตาย! จีบผู้ชายคนนี้ทำไมมันยากจังวะ!

        "เป็นอะไรครับน้องเหมียว ทำหน้าบึ้งเชียว"

        "อ๋อ.. เปล่าค่ะ.. แค่คิดอะไรนิดหน่อย"

        เสียงของหนุ่มใหญ่เรียกให้เธอได้สติขึ้นมาเลยรีบเก็บโทรศัพท์แล้วหันมองออกไปข้างนอกรถตามเดิม แม้ว่าเธอจะตัดความสัมพันธ์กับเหล่าหนุ่มๆ คนอื่นทางวาจาไปหมดแล้ว แต่ก็ยังเหลือคนนี้เพียงคนเดียวที่ยังดื้อไม่ยอมเลิก และด้วยความที่เขาดีกับเธอมาตลอดรวมถึงคอยดูแลค่าใช้จ่ายให้อย่างมากมายช่วงที่แอบคบกันทำให้เหมียวจำเป็นต้องยอมเปลืองตัวอีกครั้ง

        "ใกล้ถึงแล้วนะเหมียว.. ขอเวลาพี่สักสองชั่วโมงนะ" เขาไม่พูดเปล่าแต่เอื้อมมือมาจากฝั่งคนขับเข้าจับขาขาวของเหมียวที่ใส่กระโปรงสั้นนั่งอยู่ข้างๆ ลูบไล้ขาอ่อนขึ้นไปเรื่อยๆ จนเธอขนลุก

        "ค่ะ.. แต่ต้องตามสัญญานะคะพี่.. เหมียวให้พี่ได้ครั้งนี้สุดท้ายแล้วจริงๆ"

        "อืม.. เข้าใจแล้ว.. เพราะงั้นครั้งนี้พี่ขอใส่สุดให้เต็มที่เลยนะ อาจจะรุนแรงหน่อยอย่าว่ากันล่ะ"

        คราวนี้เขาเปลี่ยนจากการลูบขาอ่อนมาเป็นล้วงมือซุกเข้าไปในกระโปรงเพื่อแปะทั้งมือเข้ากับเนินเนื้อนุ่มนิ่มโดยตรง

        "........."

        "เงียบเลย.. กลัวเหรอครับ?"

        "เหอะ.. ไม่กลัวหรอกค่ะ เอาให้พี่หายค้างคาใจแล้วเลิกตื้อเหมียวก็พอ"

        "ฮ่าๆๆ จะไม่ให้พี่ตื้อได้ยังไงเหมียวน่ารักขนาดนี้ แถมตอนอยู่บนเตียงก็สุดยอด.. ขอแค่เหมียวยอมเป็นเมียน้อยพี่ บอกมาเลยอยากได้อะไรพี่หาให้ได้ทุกอย่าง"

        "ชิ.. ทีไอ้บ้านั่นไม่เห็นจะอยากได้เราแบบนี้บ้าง"

        "เหมียวว่าอะไรนะ?"

        "ปะ-เปล่าค่ะ พี่ขับรถเถอะ"

        "อืม เลี้ยวข้างหน้าก็ถึงแล้ว.. วันนี้พี่จองโรงแรมห้องสวีทชั้นบนไว้เลยนะ เผื่อเหมียวจะเปลี่ยนใจอยากให้พี่ดูแลต่อไงครับ"

        เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นที่เครื่องเหมียว เธอหยิบมันขึ้นมาพอเห็นว่าเป็นใครก็ยิ้มกว้างรีบกดรับสายพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง

        "รันนน.. โทรหาเหมียวแล้วเหรอคะ... ค่ะๆ เหมียวว่าง ว่างเสมอ... ค่ะ เดี๋ยวเจอกันนะ"

        เธอกดวางสายด้วยใบหน้าแห่งความสุข รีบหันไปหาหนุ่มใหญ่ที่รออยู่

        "เอ่อ.. คือ.. เหมียวขอโทษนะพี่.. เหมียวทำไม่ได้แล้วจริงๆ"

        "เหมียว.. ชอบเค้าจริงๆ เหรอ"

        เหมียวไม่ตอบแต่ก้มหน้าหลบอมยิ้มแล้วพยักหน้าเบาๆ ทำให้หนุ่มใหญ่ถึงกับถอนหายใจปลง

        "เฮ้อออ.. ไอ้หนุ่มนั่นเป็นใครเนี่ย น่าอิจฉาชะมัด.. ถึงกับทำให้เธอเชื่องทำหน้าตาน่ารักได้ขนาดนี้ ชักจะเสียดายแล้วสิ"

        "ที่ผ่านมา.. ขอบคุณที่ดูแลเหมียวนะคะ.. แต่พี่ปล่อยเหมียวไปได้ไหม"

        "ก็นะ.. ถึงจะไม่อยากปล่อยก็เถอะ.. ให้พี่ไปส่งไหมครับ เหมียวจะไปที่ไหนล่ะ"

        "ไม่ๆ ไม่เป็นไรค่ะ เหมียวไม่อยากรบกวนพี่แล้ว จอดข้างๆ นี่ก็ได้ เดี๋ยวเหมียวขึ้นแท็กซี่ไปเอง"

        รถหรูคันใหญ่เข้าจอดข้างทาง เหมียวเปิดประตูลงจากรถแล้วโบกมือร่ำลาเป็นครั้งสุดท้าย ปิดประตูรถเสร็จเธอก็ก้าวเท้าเดินไปตามทางโดยในใจคิดถึงแต่จุดหมายที่มีเขาคนนั้นรออยู่ แค่คิดว่าเขากำลังต้องการเธอก็ทำให้เหมียวรีบเดินเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นการออกวิ่งด้วยใบหน้าที่มีแต่รอยยิ้ม

        .

        .

        .

        ศรัณย์กดวางสายเหมียวเสร็จก็นั่งถอนหายใจอยู่ในห้องคนเดียว เขาใช้เวลาสองสามวันเพื่อจัดการงานของตัวเองและหาโอกาสนัดคุยกับเหมียวเพราะอยากจบแบบถนอมน้ำใจกันที่สุด จากที่คิดว่าจะนัดคุยกันข้างนอก ตามร้านอาหาร หรือร้านกาแฟง่ายๆ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะนัดเธอมาคุยกันในห้องที่เป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์เพื่อให้สามารถเปิดใจคุยกันแบบมีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น

        เขานั่งคิดทบทวนคำพูดต่างๆ ที่เตรียมไว้หลายๆ แบบเพื่อขอจบความสัมพันธ์ ทั้งคำพูดที่จะทำให้เธอรู้สึกดี ทั้งแบบที่จะไม่ทำให้ใครดูแย่ แต่สุดท้ายก็ปัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไปเหลือไว้แค่ความจริงเพียงอย่างเดียวคือเขาควรสารภาพไปตรงๆ ว่าตอนนี้ทั้งหัวใจเขามีแต่ริสาเพียงคนเดียว และจะเป็นแบบนั้นไปตลอด

        เวลาผ่านไปพักใหญ่จนกระทั่งเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น...

        ก๊อก ก๊อก..

        ศรัณย์ใจเต้นแรงเพราะไม่เคยต้องขอเลิกกับผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งขนาดนี้มาก่อน และการที่รับรู้ได้ว่าเหมียวก็ติดพันหลงใหลในตัวเขามากมันยิ่งทำให้รู้สึกผิด เขาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเพื่อตั้งสติแล้วเดินไปเปิดประตู

        "ริสา!.. อะ-เอ่อ.."

        "หือ? เป็นไรวะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น.. ไม่เจอกันตั้งหลายวันนึกว่าจะดีใจซะอีก"

        "มะ-ไม่ใช่แบบนั้นนะ คือ.."

        "งั้นขอเข้าไปหน่อยละกานนน"

        ริสาเดินเบียดตัวเข้ามาในห้องทำให้ศรัณย์รีบหันมองซ้ายขวาดูข้างนอก แต่พอไม่เห็นใครก็รีบปิดประตูแล้วตามเข้าไปคุยด้วย

        "สาาา.. จะมาทำไมไม่บอกก่อนล่ะ รันกำลัง.."

        "สาเมนส์หมดแล้วน่ะสิ.."

        "ห๊ะ?.. เอ่อ.. เอ่อ.."

        ศรัณย์ถึงกับอ้าปากค้างพูดไม่ออกเมื่อได้ยิน รวมถึงภาพสาวสวยกำลังถอดเสื้อผ้าตัวเองปล่อยทิ้งเกลื่อนพื้นจนยืนตัวเปลือยอวดหุ่นทรงเสน่ห์ให้เขามองหลังจากที่ไม่ได้เห็นมาหลายวันทำให้เขาจ้องเหมือนโดนสะกด

        "จำได้ใช่ไหมว่าเราคุยกันไว้ยังไง.. วันนี้ไม่ต้องอั้นไว้แล้วนะ"

        "สาาาา"

        แฟนสาวคนสวยที่ยืนรอให้ขยี้อยู่ตรงหน้าทำให้เขาแทบคลั่ง ศรัณย์รีบเข้าไปรวบเอวเธอดึงเข้ามาบดปากจูบพร้อมกับคว้านมอวบขยำเต็มมือ ริสาแอ่นตัวสู้มือที่ตะปบบีบตามร่างกายของเธอทั้งบนทั้งล่างด้วยความตื่นเต้น อ้าปากสู้ลิ้นที่กำลังดิ้นพล่านคว้านไปมาอยู่ด้านใน พลางช่วยถอดเสื้อผ้าแฟนหนุ่มออกจนหมดแล้วกำแท่งเอ็นแข็งไว้ในมือรูดส่งความเสียวให้ช้าๆ

        "หูยย.. แข็งดีจังนะรัน ไม่ได้เจอกันแค่สี่วันเอง อยากมากเลยเหรอ"

        "ใช่.. อยากมากๆ.. แต่ว่าตอนนี้.."

        "อะไร.. ทำตัวมีพิรุธอีกแล้วนะ.. หรือว่าาาา"

        "........." ศรัณย์ลุ้นใจคอไม่ดีเพราะยังหาคำพูดห้ามแฟนสาวที่อารมณ์กำลังพุ่งทะยานไม่ได้

        "แอบชักว่าวปล่อยน้ำออกก่อนแล้วใช่มั้ย?"

        "ปะ-เปล่า! ไม่ใช่แบบนั้นนะ รันก็รอที่จะ.."

        "เงียบ! ห้ามพูดอะไรทั้งนั้น.. เดี๋ยวขอกูเช็คเองดีกว่า.. มานี่เลย!"

        ริสาดึงตัวเขาให้เดินตามไปถึงโซฟาเล็กๆ ในห้อง ผลักให้เขาล้มตัวลงนอนหงายแล้วตามลงไปอมเอ็นแข็งไว้เต็มปาก

        "ซี้ดดด.. สา.. เดี๋ยว.. อูยสส.. เดี๋ยวก่อน.."

        "เงียบ!.. อืมม.. อ้ามม.. ผลุบๆๆ.. จ๊วบบ.. แข็งขนาดนี้ ตื่นเต้นเหรอ"

        "อืม..."

        "งั้นพูดมาให้ฟังอีกทีสิ วันนี้เราตกลงกันไว้ว่ายังไง.. อ้ามมม.. จ๊วบ.. จ๊วบ.." ริสาอมจูบหัวบานไว้ในปากแล้วเงยหน้าจ้องมองเขาตาโต

        "ซี้ดดด.. สาจะให้รันเยดแบบสดๆ.. อูยสส.. แล้วแตกในให้ท่วม"

        "แล้วอะไรอีก.."

        "แล้วเราจะเป็นแฟนกัน.. สาจะนอนค้างที่นี่ จะให้รันเยดจนแตกได้ทั้งคืน.. ซี้ดดด"

        "อืมมม.. แล้วสาจะกินน้ำของรันให้หมด.. จะให้ใช้ปากแบบนี้.. ผลุบๆๆ.. จ๊วบ.. หรือจะใช้รูข้างล่างก็ได้ทั้งนั้น.. วันนี้รันอยากจะยัดเข้ามาแตกตรงไหนก็เอาเลย.. สาทนไม่ไหวแล้วอ่าาา ขอน้ำแรกก่อนเลยนะ"

        ริสาเตลิดจนห้ามตัวเองไม่ได้อีกแล้ว เธอเร่งโยกหัวชโลมน้ำลายใส่แท่งเสียวเขาจนเปียกแล้วลุกขึ้นเหวี่ยงขาควบตัวเขาไว้ ย่อตัวลงจับประคองลำเอ็นให้ตั้งตรงแล้วหย่อนตูดลงช้าๆ จนหัวมนปักโดนกลางกลีบเนื้อ ความร้อนจากกายสัมผัสแรกในรอบหลายวันทำให้ทั้งคู่สูดปากครางยาวแทบจะพร้อมกัน

        "อูยยย.. ทนไม่ไหวแล้ว รอบแรกนี่เอารวดเดียวให้แตกเลยนะรัน.. สาอยากรู้มากๆ ว่าโดนแตกในมันจะเสียวขนาดไหน" เธอกัดฟันกดตูดลงเรื่อยๆ จนหัวบานกำลังจะมุดหายเข้าไปข้างใน

        "สา! สา!.. ดะ-เดี๋ยว.. ฟังรันก่อน!"

        ก๊อก ก๊อก ก๊อก..

        เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง ริสาตกใจจนหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่แล้วหันไปมองประตูสลับกับมองหน้าแฟนหนุ่มด้วยความแปลกใจ ส่วนศรัณย์ใจหายวาบขนลุกไปทั้งตัวเพราะรู้อยู่แล้วว่าคนที่ยืนรออยู่ด้านนอกคือใคร