บอดี้การ์ด โค่นนรก ถล่มสวรรค์

เซียนพนันมาเก๊า นั้นใส่ลูกประคำมรกต เพื่อทำลายอาถรรพ์ แล้วช่วยเพิ่มเสริมดวงรับทรัพย์ แล้วยังห้อยกระจกแปดเหลี่ยมเหมือนหยางเทียนด้วย แต่ไม่รู้ ลงอาคมจากสำนักใด เอวยังมีหยกมังกรทะยาน เพื่อปราบคู่ต่อสู้คนอื่นๆ

เซียนพนันจากแอลเอ นั้น ใส่สร้อยคอดวงตาปิรามิด เพื่อพิชิตอาถรรพ์ แล้วมีดวงตาสวรรค์เพื่อเปิดโชคชะตา กำไลยังเป็นทองกับเงินจาก เครื่องรางจากอินคาไม่รู้มีเพื่ออะไร

เซียนพนันจากเซี่ยงไฮ้นั้น ห้อยสร้อยคอเป็นรูปไฉ่สิงเอี๊ย เทพโชคลาภ แล้วใส่กำไลมังกรคู่ พร้อมกับรอยสักสายฟ้าที่หลังมือ

เซียนพนันจากญี่ปุ่นเป็นสตรี ห้อยเครื่องรางที่ คอเป็นยันต์จิ้งจอก มีรอยสักที่หน้าอกเป็นรูปดอกไม้ซากุระ ที่เนินอก แล้วใส่แหวนเงินเรียบๆ แค่มองหน้าเธอ ก็คล้ายถูกมนตร์สะกดแล้ว

ทั้งหมดเริ่มเล่น โดยมี คนที่ยืนแจกไพ่ ห้าคน มี ไพ่วางอยู่ห้าสำรับ สลับกันเป็นคนเลือกคนละครั้ง

เซียนมาเก๊าเลือกก่อน ไพ่แจกออกมาทีละใบ จนวนไปครบ 2 ใบ หยางเทียนได้แค่เลข8และ9 โพดำ เซียนพนันมาเก๊า เกลงมาก่อน 100 ล้าน ทุกคนขอดูไพ่กันหมด หยางเทียนก็ลองดูเช่นกัน พอไพ่กองกลางขึ้นมา 10 แจ็ค และ ควีน โพดำ

หยางเทียนได้ สเตรจฟลัชแล้ว เลยนิ่งเฉยคอยดูว่า คนอื่นจะเล่นว่าอย่างไร หยางเทียนเห็นเงาของพลังเครื่องรางของ ทั้งสี่เหมือนกำลัง ส่องประกายหมายจะบดบังทับกันไปมา แต่ว่าไม่มีใครสัมผัสได้สักคน แต่สุดท้าย ถูกพลังของน้ำเต้าดูดทรัพย์ที่ดูดปี๋เซีย ตัวใหญ่มาเป็นพลัง ทำให้เครื่องรางของสี่เซียน นั้น ต้องหมอบราบคาบไป

เซียนพนักมาเก๊า เกลงมาอีก ห้าร้อยล้านเหรียญ มี เซียนจากญี่ปุ่นขอดู หยางเทียนก็เช่นกัน พอไพ่ กองกลางเปิดอีกใบ เป็นเลข 10 เซียนพนันมาเก๊าเทใส่มาอีก พันล้านเหมือนกับว่า ตัวเขามีตอง 10 แล้ว ทำให้ เซียนญี่ปุ่นต้องหมอบไป

หยางเทียนก็หากลัวไม่ สู้ไปเช่นกัน แต่เกกลับไปอีก พันล้านเป็นสองพันล้าน ทุกคนมองหยางเทียนด้วยความสงสัย

เซียนมาเก๊าเทสู้มาเช่นกัน กองกลางเปิดไพ่ใบสุดท้ายอีก คราวนี้มาเป็น เลข10 คราวนี้ เซียนมาเก๊าเทไปอีกสามพันล้านเลย หมายมั่นใจว่า ตัวเองโฟร์การ์ด ได้ 10 สี่ตัวแน่ หยางเทียนสู้ไม่ถอย แถมเกกลับไปอีกห้าพันล้านเหรียญ

เซียนมาเก๊าได้แต่อึ้ง ทึ่งเสียวไปเลย ไม่คิดว่าหยางเทียนจะกล้าสู้ จึงหันหน้าไปมอง นายทุน ที่พยักหน้าให้ เลยสู้กลับไป ไพ่เปิดมา เซียนมาเก๊าได้ โฟร์การ์ด

แต่หยางเทียน เปิดไพ่ออกมา กลายเป็น สเตรทฟลัซ หยางเทียนกินเรียบ

แค่เกมส์แรก หยางเทียนก็ได้เงินมา 8 พันกว่าล้านแล้ว

พอเริ่มเกมส์ที่สอง หยางเทียนได้ไพ่เป็น เลข 3 กับ เลข 8 จึงหมอบไป

เพราะสัมผัสถึงพลังงาน ของ เซียนมาเก๊าที่เพิ่มขึ้น จึงไม่สู้

พอเกมส์ ที่สาม หยางเทียนสัมผัสได้ว่า พลังเครื่องรางของทุกคนนั้น อ่อนแรงกันหมด หยางเทียนเลยสู้ตลอด ซึ่งไพ่ของหยางเทียนนั้นจะดูแล้วไม่น่าจะชนะได้

แต่สุดท้ายเปิดไพ่กองกลางครบห้าใบ หยางเทียน เอาชนะทุกคนได้ด้วยไพ่แค่สองคู่เท่านั้น เกมส์นี้ได้มาอีก ห้าพันล้าน จนเล่นไปสักพัก ทุกคนล้วนเสียกันไปคนละหมื่นล้านแล้ว แต่ละคนจึงต้องหยุด เคลียร์เงินกันก่อน รอบแรกหยางเทียนได้เพียงคนเดียว เป็นจำนวน สี่หมื่นล้านเหรียญ นายทุนทั้งสี่ต้องขอหยุดการแข่งขันเอาไว้ก่อน แล้วนัดเวลามาเล่นกันใหม่ต่อไป

“ คุณหยางเทียนนี่สุดยอดจริงๆ ผมไม่เคยเห็นใคร กินเรียบสี่เซียนได้แบบนี้”

หยางเทีนได้รับเงินโอนเข้าบัญชี ทั้งหมด สองหมื่นสามพันล้านเหรียญดอลล่าร์

เจนนิส พอได้ยินว่า หยางเทียนโอนเงินลงทุนมาเพิ่มอีก หนึ่งหมื่นล้านเหรียญก็ทำท่าจะเป็นลม

“ หนึ่ง...หมื่นล้านเหรียญ?”

“ เอาไปลงทุนตามที่พวกเราคุยกันไว้ แล้วหากไม่พอก็ให้บอกมา”

“ พอ.. พอค่ะ นี่ก็มากที่สุดตั้งแต่ บริษัทเปิดมาเลยนะคะ”

หยางเทียนเดินออกมาจากคาสิโน เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ในขณะที่เดินไปตามถนน ก็มีคนสวนทางมามากมาย ถนนสายบันเทิงเขตนี้ ล้วนมีผู้คนต่างดิ้นรนกับหากิน แต่ทันใดนั้นเอง หยางเทียนก็สัมผัสได้ถึงอันตราย ที่มาจากผู้หญิงผมสีทองคนหนึ่งที่แต่งกายด้วยกระโปรงสั้นจู๋ ใส่เสื้อเกาะอกสีดำ รัดหน้าอกได้เพียงครึ่งเต้าเท่านั้น

เธอส่งสายตาหวานฉ่ำให้หยางเทียน พอถึงระยะเข้าใกล้ เธอก็ควักปืนจากกระเป๋าลั่นไกใส่หยางเทียนทันที

หมับ !  หยางเทียนสอดมือเข้าไปในไกปืน ทำให้ผู้หญิงผมทองไม่อาจลั่นไกได้ จึงใช้มือซ้ายที่ว่าง ชัดมีสั้นจ้วงแทงหยางเทียนอีก หยางเทียนใช้มือขวาจับข้อมือของเธอเอาไว้ได้อีก หญิงสาวถึงกับใช้ ศรีษะกระแทกหยางเทียนต่อ แต่ว่าหยางเทียนก็หลบได้อีก หัวของเธอ จึงมาอยู่ที่ซอกคอของหยางเทียน นักฆ่าหญิงผมทองไม่ยอมแพ้ อ้าปากออกมา มีใบมีดโกน ออกจากปาก ตวัดเข้าลำคอของหยางเทียน คราวนี้หยางเทียนถึงกับต้องปล่อยมือที่จับข้อมือของเธอที่ถือมีดเอาไว้

เธอก็เอามืดแทงใส่มือที่จับ ไกปืนเอาไว้ หยางเทียนเลยต้อง ต้องบิดแขนที่ถือปืนจนเธอร้องโอ้ยออกมา แล้วหน้าทิ่มไปกับพื้น จนมีดหล่นหยางเทียนปลดปืนออกมาแล้ว ใช้มือบีบคอหญิงสาวเอาไว้

“ ใครจ้างเธอมา”

“ จะฆ่า ก็ฆ่าเลย ฉันไม่มีทางบอกหรอก”  หญิงสาวจ้องตาหยางเทียนไม่ยอมถอย คนมองดูกันเต็มไปหมด เธอคงรู้ว่าหยางเทียนไม่กล้าฆ่าเธอแน่ 

“ ไปซะ หางานดีๆ กว่านี้ทำ ไม่อย่างนั้น เธอไม่แก่ตายแน่”

“ ใจดี ขนาดนี้เลยรึ?”  หญิงผมทองยังไม่ยอมไปอีก

“ หากเธอไม่ไป ฉันจะจับเธอส่งตำรวจเดี๋ยวนี้ เอาไหม”  หญิงผมทอง ก็รีบเดินหายไปกับฝูงชน ก่อนหายไป กลับมามองหน้าหยางเทียนอีกครั้ง

ครั้งนี้ หยางเทียนไม่แน่ใจจริงๆ ว่าใครเป็นคนจ้างเธอมา แต่ว่ากล้าที่จะสังหารกันต่อหน้า คนมากมายเช่นนี้ คนจ้างต้องไม่ธรรมดาแน่

หยางเทียนเดินไปสักครู่ ก็กระโดดเหินฟ้า ลอยไปตามเสาไฟ และต้นไม้ ยังกับนกบินเหินเลยทีเดียว บัดนี้ หยางเทียนเคลื่อนไหวได้อย่างใจนึก แม้บินไม่ได้ แต่กระเคลื่อนไหวกระโดดสูง ระยะสั้นๆ นี้ เขาทำได้ดีทีเดียว

ในขณะที่หยางเทียนลอยตัวอยู่นั้น หารู้ไม่ หญิงผมทองได้สะกดรอยตามอีกครั้ง แต่หาได้ตามทันไม่

“ คนบ้าอะไร กระโดดสูงยังกับนก”

ในตึกลึกลับแห่งหนึ่ง หญิงสาวผมทองเข้าไปรายงานผล

เพี้ยะ !! หญิงสาวผมทองถูก ชายกลางคน ตบจนหน้าหันเลือดกลบปาก

“ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เธอพลาด พ่อให้อภัย แต่ต้องลงโทษให้หลาบจำบ้าง ต่อไปจะได้จำไว้เป็นบทเรียน สำนักเหยี่ยวพิฆาต ของเราต้องไม่พลาดอีกเป็นซ้ำสอง เข้าใจไหม”

“ ลูกผิดไปแล้ว ขอให้ท่านพ่อบุญธรรมโปรดอภัย คราวหน้าลูกจะไม่พลาดอีกแล้ว” 

“ ดีมาก ลุกขึ้นเถอะ ต่อไป ให้ ตงเฟือง กับ ไห่เหยียนลงมือพร้อมกัน จะได้ไม่พลาดอีก”

“ ค่ะ พ่อบุญธรรม”

“ พ่อครับ หลูอี้ไม่เคยทำงานพลาดแบบนี้ เป้าหมาย  มันต้องมีฝีมือไม่ธรรมดาแน่”

ตงเฟือง เอ่ยกับ พ่อบุญธรรม

“ ไม่ว่ามันมีฝีมือแค่ไหน มันต้องมีวันที่เผลอ ต่อให้มันเก่งกาจแค่ไหน ต้องมีสักวันที่เปิดจุดอ่อนให้เราลงมือ สะกดรอยตามมัน ได้จังหวะก็ฆ่ามันอย่าปราณี”

“ ครับ ท่านพ่อบุญธรรม”

ตงเฟืองกับ ไห่เหยียน เดินมาที่พักในห้อง ของ หลูอี้ 

“ เป็นไงบ้าง น้องเล็ก เจ็บไหม?” ตงเฟืองเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ พี่ตง งานนี้เป้าหมายไม่ธรรมดา เขารู้ตั้งแต่แรกที่เห็นฉัน เขาไวมากกว่าฉันหลายเท่า ฉันเห็นกับตา เขาเหาะได้ยังกับนก พี่ตงเขาสามารถฆ่าฉันได้ แต่เขาไม่ทำ กลับปล่อยฉันกลับมา  ฉันหวั่นใจเหลือเกิน” หลูอี้ไม่ใส่ใจที่โดนตบ แต่เป็นห่วงเรื่องของหยางเทียน

“ ไม่เอาน่า แค่พลาดครั้งเดียว พ่อบุญธรรมบอกแล้วว่า รอให้มันเผลอค่อยจัดการมัน ตอนนี้เรารู้แล้วว่ามันเก่ง ดังนั้นเราต้องรอจังหวะค่อยจัดการมันพร้อมกันทีเดียว  เป้าหมายแบบนี้ พวกเราเคยเจอมาหลายคนแล้ว   เดี๋ยวมันก็ผ่านไปได้เอง”

หยางเทียนไม่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ เพราะตอนนี้เขากำลังให้ เสี่ยวหลานขี่หลัง วิ่งไปตามพื้นหญ้าหน้าบ้าน อย่างไม่สนใจเรื่องราวภายนอก  โดยมี ถิงถิงกับแม่  คอยเตรียมอาหาร เย็นให้กิน อย่างมีความสุข

แต่ว่าระหว่างนั้นหยางเทียนก็ได้ยินเสียงป้าเช็งร้องขอความช่วยเหลือ อยู่หน้าบ้าน

หยางเทียนออกไป ก็พบว่า ป้าเช็งกำลังถูกเจ้าหมาพันธุ์ พิตบลู กัดขาจนจมเขี้ยว โดยที่เจ้าของได้แต่ ยืนดึงหมาพิตบลูกอีก สี่ตัวเอาไว้ ไม่ให้เข้ามากัด ป้าเช็ง มีชาวบ้านหลายคน เข้ามาตีหมาให้เลิกงับป้าเช็ง จนป้าเช็งหน้าซีดเลือดไหล เป็นลมไปแล้วมันยังกระชาก สะบัดไม่เลิก หยางเทียนมาถึง ก็ฉีกปาก ของมันออกมาอย่างแรง  แค๊วก !!   ขากรรไกรของมัน หักพับไปถึงคอ นอยหงายหลังตายสนิท

เจ้าของเป็นไอ้หนุ่มผมยาวเห็นดังนั้นก็ไม่พอใจหยางเทียนยิ่งนักที่ทำ หมาพิตบลูของเขาตาย จึงปล่อยหมาพิตบลูอีกสี่ ตัวขนาดใหญ่ พุ่งเข้าหาหยางเทียน ชาวบ้านที่เห็นก็กรีดร้อง กันลั่นซอย หยางเทียนแค่หลบไปทางขวาแล้วเตะเข้าที่ตรงลูกกระเดือกของมัน จนลูกกระเดือกแตกตาย อีกสามตัว เบรคกึก มองเพื่อนที่ตายหมายจะเข้ามาแก้แค้น แต่ช้าไปแล้ว หยางเทียนถีบเข้าที่หน้าของมันอย่างแรงไปโดนอีกตัวหนึ่ง จนหัวแตก ส่วนมันคอหักตายไปแล้ว อีกสองตัว ก็กระโจนใส่หยางเทียนพร้อมๆ กัน หยางเทียนจับที่ลำคอของมันทั้งสองตัว แล้วผลักกระแทกพิตบูลทั้งสองหงายหลังไปฟาดกับพื้นถนนปูน จนสมองแตกตกตายไปพร้อมๆกัน  ส่วนเจ้าของตกใจแทบสิ้นสติ

“ บ้า แกมันบ้าไปแล้ว ไอ้ฆาตกร ฆ่าหมาของฉัน มันผิดอะไร โธ่ ลูกพ่อ ไม่น่าตายเลย ฉันจะแจ้งความ”

“ ห่วงตัวแก ก่อนดีไหม”  หยางเทียนพุ่งเข้าหา ก่อนที่มันจะยกมือถือขึ้นโทร แต่ไม่ทันแล้วหยางเทียนตวัดเท้าเตะข้าที่มือถือ ของมันจนแตกไปพร้อมกับใบหน้าที่ ยังเยินไปพร้อมๆ กัน  สลบกลางอากาศ

หยางเทียนไม่สนใจมันอีก รีบมาดูป้าเช็ง ช่วยกันทำความสะอาดปากแผล แล้วให้ ให้คนขับรถพาส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ซึ่งก็คือ โรงพยาบาลหัวเฉียว  พอไปถึง โรงพยาบาล ก็ส่งป้าเช็งเข้าห้องฉุกเฉิน

พบกับ เฟยหยาน ที่เดินออกมาพอดี

“ มาได้ไง”

“ ป้าเช็งถูกหมาพิตบูลกัดน่ะ ไม่รู้มีเชื้อบ้าหรือเปล่า เลยเอาศพมันมาด้วย”  หยางเทียน ชี้ถุงใส่ศพ หมาพิตบูลมาด้วย

“ ทีหลังไม่ต้องทำขนาดนี้ เดี่ยวนี้ มียารักษาโรคพิษสุนัขบ้าแล้ว ฉีดแค่เข็มเดียวก็พอ และฉีดยาแก้อักเสบอีกเข็มก็เท่านั้น ไม่ต้องฉีดรอบสะดือ เหมือนสมัยก่อน”

“ อ้าวเหรือ นึกว่าต้องใช้หัวของมันเสียอีก”

หยางเทียนเลยเดินไปหารปภ. ให้ช่วยหาคนมาจัดการซากหมาพิตบลูให้หน่อย หยางเทียนให้เงินค่าจ้างไป ห้าพันเหรียญ 

“ ไม่ต้องห่วงนะครับ กระผม จะลางาน อาสาจะพามันไปที่  แล้วให้เจ้าอาวาส  ช่วยณาปณกิจ ด้วยตนเองเลยครับผม”

รปภ. พาซากศพออกไป เฟยหยานก็หันมามองหยางเทียนด้วยความสงสัย

“ให้เงิน รปภ. เยอะขนาดนั้น เธอรวยมากนักเหรอ รู้ไหมว่า ค่าจ้างขนาดนั้น  หมอต้องทำงาน ถึงสองเดือนเลยนะ”

“ จริงดิ ทำไมน้อยจังเลยล่ะ”

“ เขาก็จ่ายให้ราคานี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว อาเทียนเธอเคยบอกว่า หากมีเงินสักหนึ่งแสนเหรียญ เธออยากจะเปิดคลีนิคเล็กๆ รักษาคนจน เธออายุยังน้อยประหยัดหน่อย แล้วก็กลับไปเรียนหมอใหม่นะ”

หยางเทียนไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย แต่ว่า ตอนนี้ เขามีเงินมากพอที่จะซื้อโรงพยาบาลเป็นสิบๆ แห่งได้แล้ว 

“ หากผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาล คุณจะมาช่วยผมบริหารไหม” หยางเทียนมองเฟยหยานด้วยรอยยิ้ม

“ แน่นอน ฉันบอกแล้ว อย่าว่าแต่โรงพยาบาลเลย แค่ห้องแถวเล็กๆ ฉันก็จะช่วยอยู่แล้ว"

หยางเทียนยิ้มเล็กน้อยไม่ทันพูดอะไร จนเฟยหยานต้องไปทำงาน จึงเดินเข้าไปหา ป้าเช็งที่ถูกเข็นออกมา

“ ป้ายังเดินไม่ได้ จะรีบกลับไปทำไม” พยาบาลเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ ไม่ล่ะ ฉันไม่มีตังจ่าย ค่าโรงพยาบาลหรอก ฉันมันจน”

หยางเทียนได้ยินเช่นนั้นก็เอ่ยว่า

“ คุณพยาบาล ช่วยจัดห้องที่ดีที่สุด ให้ป้าเช็งเลยนะครับ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายผมจัดการเอง”

“ โอ้ย อาเทียน ป้าเกรงใจ ไม่เอาดีกว่า”

“ ป้าอยู่ไปเถอะ หากกลับบ้านไป ใครจะช่วยพาป้าเดินเข้า เดินออกห้องน้ำ ไม่ต้องห่วง ป้าอยู่ที่นี่ยังได้ชดเชย จากเจ้าของสุนัขด้วยนะ หากกลับไปแล้ว มันบอกว่า ป้าไม่เป็นอะไร มันไม่ให้เงินชดเชยแน่ๆ”

“ จริงหรือ ป้าจะได้เงินด้วยรึ?”

“ ใช้ป้าต้องได้ อย่างน้อยคือละ ร้อยเหรียญ”

“ โอ้ ถ้าเช่นนั้น ป้าขอนอนที่โรงพยาบาลก็แล้วกัน”

หยางเทียนจ่ายเงินสำรองค่าห้องพัก วีไอพี ให้ป้าเช็ง ไว้เจ็ดวันเลย

พอส่งป้าเช็งขึ้นห้องไปแล้ว หยางเทียนก็เจอไอ้หนุ่มผมยาวที่ถูกหามใส่แปลมาส่งที่ โรงพยาบาลเช่นกัน มันลุกขึ้นมา แล้วบอกพี่น้องมัน ว่า

“ พวกเรามันนี่แหละเตะฉัน และฆ่าหมาของฉันด้วย”

 วัยรุ่น 5 คน เดินปรี่เข้ามาทั้งที่คนในโรงพยาบาล ก็ยังอยู่กันเต็มไปหมด

“ วอนหาเรื่องเจ็บตัวกันใช่ไหม”

หยางเทียนก็หาได้สนใจไม่  พวกมันเข้ามาแล้วชกใส่หยางเทียนแต่หยางเทียนจับหมัดของมัน แล้วบิดข้อมือของมันหักทันที อ๊ากกก  !     ที่เหลือ ก็กระโดดเข้าใส่   แต่หยางเทียนถีบเข้าปลายคาง แล้วจับแขนมันอีกคน แล้วบิดจนหัก 

อีกคนไม่รู้เอาไม้มาจากไหน ฟาดเข้าที่หน้าหยางเทียน แต่หยางเทียนจับไม้เอาไว้ แล้วใช้บิดแขนจนหักไปอีกคน เหลือ อีกคน เห็นเพื่อนไม่แขนหัก ก็สลบไป จึงหันหลังวิ่งหนีออกไปจากโรงพยาบาลโดยทันที

เหลือแค่ ไอ้หนุ่มผมยาวเพียงคนเดียว หยางเทียนเข้าไปใกล้ แล้วตบหัวไปทีหนึ่ง

“ ป้าเช็ง ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล ไม่มีเงินค่ารักษา คุณเป็นเจ้าของหมา ควรจะรับผิดชอบ ค่าใช้จ่ายค่ารักษาทั้งหมด และ ค่าชดเชยอีก หนึ่งแสนเหรียญ เห็นด้วยไหม”

ตอนนี้หยางเทียนจับแขนของมันลูบไปมา เหมือนจะขู่ว่า หากไม่จ่าย แขนข้างนี้ได้ถูกหักเหมือนกับเพื่อนๆ มันแน่

“ ได้ ได้ ฉันจะจ่ายทั้งหมดเลย ขอให้เรื่องจบเท่านี้นะ”

หยางเทียนลูบแขนไอ้หนุ่มผมยาวอย่างแผ่วเบา

“ ตกลง คุณนี่ก็มีน้ำใจเหมือนกันนะ” หยางเทียนจากไป แต่เจ้าของหมากัดฟันกรอด.......