ครามลืมตาขึ้น พลางนึกได้ว่าจุดประสงค์ในการมาในครั้งนี้คือการหาเงินไปช่วยเหลือหมู่บ้าน บัดนี้สมุนไพรที่เขาเตรียมไว้ขายนับพันเม็ดได้คืนกลับมาแล้ว นั่นหมายถึงความหวังในการช่วยเหลือคนในหมู่บ้านก็กลับคืนมาแล้ว
เขากำหมัดแน่น ไอ้พวกโจรพวกนี้มันสมควรถูกส่งไปให้อาจารย์สำเร็จโทษแล้ว!!!
อย่างไรก็เถอะ!!! ตอนนี้เขาอยากจะผลิตโอสถในระดับที่สูงขึ้นเพื่อช่วยในการฝึกฝน แต่จำเป็ต้องฝึกให้ร่างกายสัมพันธ์กับพลังจิต รวมถึงพลังอิทธิ ที่เขายังใช้ได้ไม่ช่ำชองเท่าไร
เขาจึงค่อยๆ คลายอ้อมแขนออก และจัดท่าทางอชิราให้นอนในท่าปกติ
หลังจากนั้นเขานั่งบำเพ็ญฌาณ เพื่อควบคุมพลังให้มีความเสถียรขึ้น แต่ยิ่งบำเพ็ญเท่าไรกลับรู้สึกติดขัดและเชื่องช้า จำเป็ต้องกระสายพลัง เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของจักระ เพื่อปูพื้นฐานในการผนึกพลังในอนาคต เนื่องจากเขาเติบโตมากับการฝึกศาสตราเพียงอย่างเดียวและไร้ผู้ชีแนะที่ถูกต้อง ทำให้จักระอ่อนแอ ปรากฏการณ์แบบนี้พบได้ทั่วไปกับผู้ฝึกศาสตรา
ครามหยิบสมุนไพรหลายชนิดออกมาจากอกเสื้อ ใช้พลังควบคุมให้พวกมันลอยขึ้น และใช้ธาตุไฟจากตัวอ่อนมหาธาตุาอุ่นให้ร้อนขึ้น แล้วตามด้วยธาตุอื่นๆ อย่างเหมาะสม ก่อนที่จะเริ่มควบคุมให้สมุนไพรกลั่นตัวในห้วงอากาศตรงกลางฝ่ามือทั้งสอง
เวลาผ่านไปราว 2 ชั่วโมง ครามเริ่มชาที่อุ้งมือเนื่องจากฝืนปล่อยพลังออกมาที่อุ้งมือเป็เวลานานมากเกินไป
แต่ความพยายามของเขาไม่สูญเปล่า บัดนี้สมุนไพรเริ่มไม่เป็รูปร่างดั้งเดิม แต่ก่อตัวเป็ก้อนทรงกลมสีน้ำตาลหลายเม็ด มีผิวขรุขระ ไม่ช้าผิวนั้นก็เริ่มกระเทาะออกเป็เกล็ดเล็กเกล็ดน้อย เหลือเพียงเม็ดโอสถสีฟ้าใส
ครามเริ่มกลั่นต่อไปอีก 1 ชั่วโมง เพื่อให้ได้สีฟ้าใสที่สุด บัดนี้สิ่งเจือปนภายในเริ่มจางหายไป กลายเป็โอสถสีฟ้าใสไร้มลทิน กลิ่นของโอสถหอมฟุ้งกระจายไปทั่วถ้ำ กลิ่นของมันหอมเย็นสดชื่น ทำให้อชิราที่สูดหายใจเข้าไปขณะนอนหลับเริ่มพลิกตัวและผ่อนคลายมากขึ้น
ไม่ช้าการกลั่นโอสถก็สำฤทธิ์ผล!!!
โอสถเม็ดสีฟ้า จำนวน 9 เม็ด สีน้ำเงิน อีก 14 เม็ด ทั้งสองชนิดมีแสงสีทองเรืองๆ เคลือบอยู่
โอสถเม็ดสีฟ้า ที่ครามตั้งใจกลั่นคือโอสถหัวใจนักสิทธิ์ ขั้นพิสุทธิ์ เป็โอสถระดับที่ 3 ช่วยในการฝึกพลังอิทธิ์ ช่วยบำรุงจักระให้แข็งแรง จำเป็สำหรับผู้ฝึกสายพลังเป็อย่างมาก ช่วยร่นระยะเวลาการฝึกได้อย่างรวดเร็ว ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพรสรรค์ของผู้ฝึกด้วยใช้ได้ั้แ่ระดับนักบำเพ็ญขั้นที่ 1 จนถึงนักสิทธิ์ขั้นที่ 9
โอสถเม็ดสีน้ำเงิน นั้นเป็โอสถคลายิญญา ขั้นพิสุทธิ์ เป็โอสถระดับสองทำให้ช่วยหนุนนำให้ผู้ฝึกวิชาสายต่างๆ บรรลุสายวิชาอื่นๆ ได้ง่ายกว่าปกติ สีน้ำเงินใสวาววับ โอสถชนิดนี้ ที่เป็ผลพลอยได้จากชิ้นส่วนสมุนไพรที่เกินความจำเป็ในการกลั่นโอสถหัวใจนักสิทธิ์
ครามรวบรวมโอสถเข้าขวดเปล่าแล้วเก็บไว้ในอกเสื้อ แยกออกมา ชนิดละ 1 เม็ด กินเข้าไปเพื่อเร่งการฝึก
ไม่ช้าครามก็สามารถพิชิตการติดขัดของพลังที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายได้สำเร็จ
ครามนั่งพิงผนังถ้ำมองดูหญิงสาวนอนหลับ ใบหน้ามีคราบน้ำตาเปื้อนอยู่ ขณะนี้เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเตรียมเบะปาก แต่ด้วยกลิ่นสมุนไพรที่อชิราสูดเข้าไปตลอดในระหว่างที่นอนหลับทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย
“เ้าหิวหรือไม่อชิรา”
“ข้ายังไม่หิว เอ๊ะ ทำไมเ้าเรียกข้าห้วนๆ ข้าเกิดก่อนเ้านะ”
“ข้าไม่ชิน ฮ่าๆ นั่นเพราะข้าไม่เคยมีพี่สาว อีกอย่างพ่อของเ้าให้ข้าดูแลเ้า หากมาคิดว่าเ้าเป็พี่สาว ข้าก็ไม่รู้ว่าจะดูแลอย่างไร เพราะอย่างที่บอก ข้าไม่เคยมีพี่สาว”
“ถ้างั้นก็แล้วแต่เ้า ท่านพ่อให้เ้าดูแลข้านี่นะ” อชิราบุ้ยปาก
“เอาล่ะต่อไปเราก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันแล้ว ข้าจะพยายามสนิทกับเ้าแล้วกันนะ” ครามหัวเราะร่วน แต่ในจิตใจกลับรู้สึกผันผวน เพราะความรู้สึกนี้ มันช่างประหลาดเหลือเกิน
ย่ะ!!! อชิราหันมาค้อนน้อยๆ