1995 ย้อนเวลามาเป็นราชานักธุรกิจ

        สภาพของเฉินเชียนตอนนี้ เหมือนกับคนที่กำลังใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายให้มากที่สุด 

        ถึงเฉินเฟิงจะไม่อยากห่างจากลูกสาว แต่เขาก็เคารพการตัดสินใจของเธอ เขาจึงพยักหน้ายิ้มๆ และลูบจมูกเล็กๆ ของเธอด้วยความเอ็นดู 

        “ก็เอาสิ ปะป๊าจะตามใจลูกนะ เจ้าลิงน้อยแสนเจ้าเล่ห์ของปะป๊า คงกลัวว่าปะป๊าจะหนีกลับหุบเขาหมอยาแล้วพรุ่งนี้จะไม่ไปชิงตัวเจ้าสาวละสิ…” 

        พูดจบ เขาหันหลังแล้วส่งลูกสาวไปนั่งข้างๆ เย่ชิงโหรวที่เพิ่งกลับเข้าไปในรถจากระยะไกลด้วยพละกำลังเหนือมนุษย์  

        “เย่ชิงโหรว ลูกสาวไม่อยากจากเธอไป ลูกคงคิดถึงเธอนั่นแหละ ดูแลลูกให้ดี ถ้ามีคนในตระกูลเย่สักคนแกล้ง บอกคนตระกูลเย่ให้ล้างคอรอไว้เลย!” เฉินเฟิงทิ้งคำพูดไว้แล้วรีบปลีกตัวหายไป เพราะกลัวว่าตัวเองจะทำใจห่างจากลูกไม่ได้ 

        เย่ชิงโหรวเตรียมจะปิดประตูรถ แต่เมื่อเธอหันมาเห็นเฉินเชียนปรากฏตัวขึ้นข้างๆ เธอ และได้ยินคำพูดของเขา เธอจึงมองดูเงาหลังที่เดินจากไปอย่างไตร่ตรอง 

        “เชียนเชียน ปะป๊าของหนูเขากำลังไปไหน?” เย่ชิงโหรวถามเฉินเชียนอย่างจริงจัง 

        “ตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนคนแปลกหน้าไม่รู้ที่มาที่ไปอย่างสิ้นเชิง หรือความทรงจำในอดีตของเขากลับมาแล้ว?!” 

        แม้ว่าเฉินเชียนจะอยากบอกเย่ชิงโหรวตรงๆ ว่าพ่อของเธอคือนายน้อยแห่งหุบเขาหมอยา เพื่อห้ามให้เธอไม่ต้องแต่งงานใหม่ แล้วยังมีเพื่อนสนิทสองคนที่เป็นศิษย์ร่วมสำนักของพ่ออีก 

        แต่เฉินเชียนนึกขึ้นได้ว่าพ่อของเธอไม่เคยพูดถึงตัวตนที่แท้จริงต่อหน้าเย่ชิงโหรว เฉินเชียนจึงคิดว่าเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของผู้ใหญ่ ควรให้พวกเขาพูดคุยและจัดการกันเอง 

        เฉินเชียนพยักหน้าตอบ 

        "คุณลุงสามยิงปะป๊า แต่ปะป๊าฟื้นความทรงจำได้ในช่วงเวลาวิกฤตพอดีค่ะ ตอนนี้ ปะป๊าคงกลับไปเตรียมการรักษาโรคลูคีเมียของหนูแน่เลย แต่หนูไม่รู้ว่าปะป๊าไปไหน!" 

        เย่ชิงโหรวฟังคำอธิบายของเฉินเชียนโดยไม่ใส่ใจอะไรมาก ยังไงเธอก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อายุห้าขวบ เธอจะไปรู้อะไร? 

        หลังจากนั้นลีมูซีนก็พาเย่ชิงโหรวและเฉินเชียนกลับไปยังตระกูลเย่ 

        ในขณะเดียวกัน ทางด้านเฉินเฟิงก็ต้องการกลับไปที่หุบเขาหมอยาอมตะ เพื่อเตรียมการเปลี่ยนไขกระดูกสำหรับรักษาลูกสาว 

        เขากำลังเตรียมการสำหรับการเปลี่ยนไขกระดูกและสร้างเลือดใหม่ให้ลูกสาวในวินาทีที่เธอเสียชีวิต 

        นี่คือสิ่งที่เรียกว่ายอมเสี่ยงอันตรายเพื่อได้จุติ 

        ไม่งั้นการจะรักษาโรคลูคีเมียนี้จะกลายเป็นปัญหา 

        หลังจากที่รถหรูของเย่ชิงโหรวแล่นลับไป 

        จู่ๆ ก็มีรถหรูน่าสงสัยคันหนึ่งขับมาจากด้านหลังของเฉินเฟิง! 

        เฉินเฟิงดูเหมือนจะรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่ามีรถคันหนึ่งตามหลังมา เขากระโดดขึ้นไปบนหลังคารถโดยไม่ต้องคิด 

        "ศิษย์พี่เสี่ยวเยว่ พวกเรากลับไปที่หุบเขาหมอยากันเถอะ ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ไปไหนไกล!" 

        เฉินเฟิงใช้เท้าเคาะหลังคารถเบาๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย 

        "ได้เลย ข้ารู้ว่าท่านไม่ชอบเครื่องบินเจ็ทส่วนตัว ข้าเลยขับรถมาแทน" 

        ภายในรถ นอกจากราชินีเพลงรักจ้าวเสี่ยวเยว่แล้ว ยังมีสาวงามอีกคนที่นั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ 

        ถ้าใครเห็นก็ต้องจำเธอได้ เธอคือดาราหญิงคนล่าสุดที่ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ [1] หลี่ฉินหลวน 

        เย็นวันนั้น เย่ชิงโหรวเรียกประชุมคนในตระกูลเพื่อทำการประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเธอได้หย่าร้างกับเฉินเฟิงเป็นที่เรียบร้อย 

        พรุ่งนี้เธอสามารถแต่งงานกับคุณชายเฉิน ทายาทหนุ่มแห่งตระกูลเฉินจากเมืองเจียงเฉิงได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย! 

        ค่ำคืนนั้น เย่ชิงโหรวนอนกับลูกสาวเป็นครั้งแรก 

        เธอต้องการใช้เวลาหนึ่งคืนเพื่อชดเชยที่ห่างหายไปเนิ่นนานหลายปี 

        …… 

        เช้าวันรุ่งขึ้น เวลาสิบเอ็ดโมง อากาศแจ่มใส แสงแดดเจิดจ้า 

        ขบวนรถแห่เจ้าบ่าวจอดอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ของตระกูลเย่ ตระกูลใหญ่ลำดับสี่แห่งของเมือง ผู้คนในเมืองแห่ยืนมุงดูรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น 

        "เมื่อคืนนี้คุณเย่ชิงโหรว ผู้นำคนปัจจุบันของตระกูลเย่เพิ่งประกาศหย่ากับสามีที่แต่งงานเข้าประตูหลังบ้านและทำร้ายคนในโรงพยาบาลจนหนีหัวซุกหัวซุนไป แล้วทำไมวันนี้ถึงจัดงานแต่งงานอีก?!" 

        "คุณนี่ไม่รู้เรื่องเลย คุณเย่ชิงโหรว นางพญาแห่งวงการบันเทิงที่โด่งดังมายาวนานถึงสิบปี ใครจะไปคิดว่าเธอจะขึ้นเป็นผู้กุมอำนาจตระกูลเย่เมื่อสามวันก่อน และยังถูกเปิดเผยว่ามีสามีแต่งเข้าหลังบ้านอยู่ด้วยกันนานถึงห้าปี" 

        "น่าเสียดายที่เฉินเฟิง สามีแต่งเข้าหลังบ้านคนนั้นเพิ่งถูกเปิดโปงเมื่อวันก่อน เขาทำร้ายคุณชายสามของตระกูลเย่ที่โรงพยาบาลของตระกูลเย่เองเลย เรื่องเกิดเมื่อวานตอนเที่ยงสดๆ ร้อนๆ และเมื่อคืนคุณเย่ชิงโหรวก็ประกาศเลิกกับเขาต่อหน้าเหล่าผู้อาวุโสในตระกูล!" 

        บรรดาคนในฝูงชนที่พอจะรู้ข้อมูลบางส่วน ต่างก็พูดจาซุบซิบกันคนละนิดละหน่อย 

        ไม่นานนัก ประตูบ้านโบราณของตระกูลเย่เปิดออก หญิงสาวผู้งดงามราวกับเทพธิดาก็มิปาน สวมใส่ชุดงานวิวาห์สีแดงสดเดินออกมาจากภายในตัวบ้าน 

        แม้เธอจะเผยให้เพียงริมฝีปากสีแดงสดและคางเรียวมนสีขาวนวลใต้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว แต่ก็ไม่อาจปกปิดตัวตนที่แท้จริงของเธอได้ 

        เจ้าสาวคนนี้คือ ซุปเปอร์สตาร์ที่คร่ำหวอดในวงการภาพยนตร์ เพลง และละคร และยังเป็นขวัญใจของมวลมหาประชาชนอย่าง เย่ชิงโหรว! 

        “ออกมาแล้ว ออกมาแล้ว!” 

        “เย่ชิงโหรวออกมาแล้ว!” 

        “เมื่อคืน ภรรยาแห่งชาติเพิ่งหย่ากับสามีที่แต่งงานกันแบบลับๆ ไป วันนี้เธอจะแต่งงานใหม่อีกแล้ว ใจผมแตกสลายเลยฮะ…” 

        “ตั้งแต่วันนี้ฉันจะเลิกเป็นแฟนคลับเธอแล้ว ได้ยินว่าคนที่เธอแต่งงานด้วยคือทายาทตระกูลเฉิน เฉินฝู ไอ้คนที่ได้ฉายานักสอยเน็ตไอดอลน่ะ” 

        แฟนคลับตัวจริงหลายคนที่รักเย่ชิงโหรว ต่างก็ร้องไห้คร่ำครวญและบ่นพึมพำ เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะแต่งงานใหม่อีกครั้ง 

        ในไม่ช้าขบวนของเจ้าสาวก็ปรากฏตัว เพื่อนเจ้าสาวสองคนสวมชุดเดรสสไตล์ตะวันตก และเด็กหญิงหัวโล้นคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลัง พวกเธอกำลังทำหน้าที่เพื่อนเจ้าสาวเดินตามถือชายกระโปรงชุดแต่งงาน 

        “โอ้โห นั่นจ้าวเสี่ยวเยว่ ราชินีเพลงรักไม่ใช่หรือไงกัน เธอมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้เย่ชิงโหรว…” 

        “ส่วนอีกคนก็หลี่ฉินหลวน นักแสดงหญิงยอดเยี่ยมคนใหม่แห่งเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ เธอก็มาเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วยเหรอเนี่ย…” 

        “ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนี่ ในงานประกาศรางวัลออสการ์เมื่อวันที่ 25 เมษาปีนี้ ฝีมือการแสดงของเย่ชิงโหรวและความสวยของเธอบดบังดาราภาพยนตร์ผมทองตาฟ้าจากฝั่งตะวันตกจนมิด” 

        “เย่ชิงโหรวกลายเป็นราชินีออสการ์ได้อย่างสมศักดิ์ศรี สื่อตะวันตกยังยกย่องเธอว่าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกประจำปี 2021 อย่างไม่มีใครเทียบติด!” 

        “ฉันอยากเห็นหน้าเทพธิดาเย่ภายใต้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวนั่นจัง ใต้ผ้าคลุมหน้าสีแดงสดนั่น เธอจะสวยขนาดไหนกัน?” 

        แฟนคลับผู้คลั่งไคล้ในจ้าวเสี่ยวเยว่ หลี่ฉินหลวน และเย่ชิงโหรว ต่างก็ส่งเสียงร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ 

        “สวัสดีทุกท่าน ดิฉันคือ เย่ชิงโหรว ผู้นำตระกูลเย่คนปัจจุบัน ขอขอบคุณทุกท่านที่สละเวลาอันมีค่ามาที่หน้าประตูบ้านตระกูลฉัน เพื่อเป็นสักขีพยานในการแต่งงานของดิฉันและการย้ายไปอยู่กับตระกูลเฉินที่เมืองเจียงเฉิง เพื่อเป็นการขอบคุณทุกท่าน ขอเชิญทุกท่านที่โรงแรมเย่ซื่อถ่งจี้ข้างๆ เพื่อร่วมรับประทานอาหารก่อน!” 

        เย่ชิงโหรวได้รับการประคองโดยจ้าวเสี่ยวเยว่และหลี่ฉินหลวน ใต้ผ้าคลุมหน้าสีแดง เธอกล่าวคำพูดที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ 

        กฎระเบียบของตระกูลเย่นั้นเข้มงวดมาก ตอนนี้เป็นเพียงงานเลี้ยงรับขันหมาก ดังนั้นจึงจัดงานเลี้ยงที่โรงแรมเพื่อต้อนรับแขกเท่านั้น จะไม่มีแขกคนใดได้รับอนุญาตให้เข้าไปในบ้านตระกูลเย่ 

        ด้วยเหตุนี้ ฝูงชนจึงแห่กันไปที่โรงแรมห้าดาวที่ตระกูลเย่จัดเตรียมไว้ข้างๆ 

        ภายในมีการจัดเตรียมโต๊ะอาหารไว้ด้วยกันทั้งหมดหนึ่งร้อยโต๊ะ เพื่อให้แขกเหรื่อสามารถเข้าร่วมรับประทานอาหารในงานได้ทั้งหมด 

เชิงอรรถ 

        [1] เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์  เป็นงานเทศกาลระดับโลก จัดขึ้นที่เมืองคานส์ประเทศฝรั่งเศส เป็นหนึ่งในเทศกาลภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก