บทที่ 32 หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งต้าเฉียน
ภายในกระโจมใหญ่
เว่ยอวิ๋นนั่งอยู่บนที่นั่งด้วยสีหน้าอึมครึม ก่อนจะกล่าวว่า "ทุกคน ข้าอาจต้องมอบภารกิจครั้งที่สามให้พวกเ้าเร็วกว่ากำหนด"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เสิ่นซานพลันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที สำหรับพวกเขาแล้วนี่เป็เื่ดี เพราะหากทำภารกิจครั้งนี้สำเร็จ พวกเขาก็จะได้อิสรภาพ
หลี่เต้าถามขึ้น "แม่ทัพเว่ย ภารกิจนี้คงเกี่ยวข้องกับจดหมายในมือท่านใช่หรือไม่?"
"จดหมาย?"
เสิ่นซานและคนอื่น ๆ จ้องมองไปที่มือของเว่ยอวิ๋น
เว่ยอวิ๋นไม่ได้ปิดบังอะไร เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า "แน่นอนว่าเกี่ยวข้องกับจดหมายฉบับนี้"
หลี่เต้าพยักหน้าเบา ๆ กล่าวว่า "ท่านพูดมาตามตรงเถิด ภารกิจครั้งนี้คืออะไร?"
เว่ยอวิ๋นกำจดหมายในมือแน่น เขาเอ่ยเสียงหนักอึ้งว่า "ในตอนที่พวกเราซุ่มโจมตีขบวนลำเลียงลูกธนูของเผ่าถ่ามู่นั้น ผู้นำเผ่าถ่ามู่ได้ส่งกองกำลังชุดหนึ่งมุ่งหน้ามายังแคว้นของเรา"
"ตามรายงานของสายลับ กองกำลังชุดนี้นำโดยองค์ชายใหญ่แห่งเผ่าถ่ามู่"
"และจุดประสงค์ก็มีเพียงอย่างเดียว นั่นคือการเจรจาเื่การอภิเษกสมรสกับราชวงศ์ต้าเฉียนของพวกเรา"
"อภิเษกสมรส?" เสิ่นซานทำหน้าสงสัย ถามว่า "จะกังวลเื่อภิเษกสมรสไปทำไม ด้วยอำนาจของต้าเฉียนในตอนนี้ แค่ปฏิเสธไปก็จบ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับภารกิจครั้งนี้ด้วย?"
เว่ยอวิ๋นส่ายหน้าพลางกล่าว "พวกเ้าอาจจะไม่รู้สถานการณ์บางอย่างในราชสำนัก หากเป็ครั้งก่อน ราชวงศ์คงไม่ตกลงเื่การอภิเษกสมรส แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป"
เสิ่นซานเบ้ปาก "ต่างตรงไหนกัน?"
เว่ยอวิ๋นสำรวจรอบด้าน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดอยู่แถวนั้นจึงกล่าวต่อว่า "เมื่อราวหนึ่งเดือนก่อน มีเื่อื้อฉาวเกิดขึ้นในราชสำนัก"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หนังตาของหลี่เต้าพลันกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่ ในใจเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
"เื่อื้อฉาว?"
พอเสิ่นซานได้ยินเช่นนั้นก็สนใจขึ้นมาทันที เื่ซุบซิบนินทาเช่นนี้ทุกคนล้วนชื่นชอบ
เว่ยอวิ๋นกระแอมเบา ๆ ก่อนจะกล่าวว่า "หากข้าเล่าให้ฟัง พวกเ้าต้องไม่นำไปเล่าต่อเป็อันขาด"
"วางใจได้" เสิ่นซานตบอกตัวเอง "ข้าได้รับฉายาในยุทธภพว่าเป็คุณชายผู้ซื่อสัตย์ ปากของข้าขึ้นชื่อว่าแ่ามาก"
ด้วยเหตุนี้เว่ยอวิ๋นจึงเอ่ยต่อ "มีข่าวลือว่าในงานเลี้ยงราชวงศ์เมื่อเดือนกว่าที่ผ่านมา มีผู้บ้าบิ่นคนหนึ่งบุกเข้าไปในวังหลวง และได้ทำลายความบริสุทธิ์ขององค์หญิง"
เคร้ง!
ทันใดนั้นเสียงของแตกก็ดังขึ้นภายในกระโจม
เว่ยอวิ๋นและคนอื่น ๆ หันไปมอง พบว่าบนมือของหลี่เต้ามีเศษแก้วจากถ้วยสุราติดอยู่
หลี่เต้าสะบัดเศษแก้วออกจากมือด้วยสีหน้าสงบนิ่ง "พวกเ้าพูดต่อไปเถิด"
ตอนนี้ในใจของเขารู้สึกสับสนอย่างยิ่ง เพียงแค่ได้ยินตอนต้นเื่ เขาก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงใคร เขาไม่เคยคิดเลยว่าแม้จะมาอยู่ในดินแดนห่างไกลเช่นนี้ เื่ซุบซิบนินทายังมาเกี่ยวพันถึงตัวเขาได้อีก
เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไร เสิ่นซานก็อดพูดไม่ได้ "ช่างอาจหาญเหลือเกิน กล้าลอบหลับนอนกับองค์หญิงในวังหลวงอย่างโจ่งแจ้ง นับเป็แบบอย่างของพวกเราจริง ๆ"
"แค่ก แค่ก" หลี่เต้าไอออกมาเบา ๆ
"พี่ใหญ่ เป็อะไรหรือไม่?" เสิ่นซานเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
หลี่เต้าโบกมือ "ข้าไม่เป็ไร พวกเ้าพูดต่อไปเถิด"
เสิ่นซานเกาศีรษะ เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติจึงหันกลับมาถามต่อ "แม่ทัพเว่ย ท่านรู้หรือไม่ว่าเป็องค์หญิงองค์ใดที่ถูกทำลายความบริสุทธิ์"
เมื่อได้ยินคำถามนั้น เว่ยอวิ๋นจึงลดเสียงลงต่ำก่อนจะกล่าวอย่างระมัดระวังว่า "คือองค์หญิงิเยว่"
"อะไรนะ!"
เมื่อได้ยินคำนั้น เสิ่นซานก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา
"เ้าเบาเสียงหน่อย!"
เว่ยอวิ๋นรีบเอามือปิดปากเสิ่นซานไว้ทันที เกรงว่าเขาจะะโอะไรออกมาจนะเืฟ้าะเืดิน
เสิ่นซานสะบัดมือของเว่ยอวิ๋นออกอย่างแรง พลางเอ่ยด้วยดวงตาแดงก่ำ "บอกข้ามาว่าใครเป็คนทำ ข้าจะฆ่ามันให้ตาย!"
หลี่เต้า “???”
เว่ยอวิ๋นขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า "เสิ่นซาน เื่นี้มันเกี่ยวอะไรกับเ้าด้วย?"
"เกี่ยวข้องมาก!" เสิ่นซานกัดฟันพูดอย่างแค้นเคือง "นั่นคือองค์หญิงิเยว่ ที่ได้กิตติศัพท์ว่าเป็หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งต้าเฉียน นางคือหญิงในฝันของข้า แล้วเหตุใดความบริสุทธิ์ของนางถึงได้ไปตกอยู่กับคนไร้ยางอายผู้นั้นด้วย!"
"แค่ก แค่ก"
หลี่เต้าไอ อดไม่ได้ที่จะถามออกไปว่า "เ้ารู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็คนไร้ยางอาย?"
เสิ่นซานตอบอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย "ก่อความวุ่นวายในวังหลวง แน่นอนว่าต้องเป็คนไร้ยางอายอยู่แล้ว"
หลี่เต้าพูดไม่ออก เขาก็อธิบายอะไรไม่ได้เช่นกัน
เขาไม่อาจกล่าวได้ว่า เหตุการณ์ที่ทำให้หญิงสาวเสียความบริสุทธิ์นั้นเป็เพียงอุบัติเหตุ
ทว่าเขาก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่าองค์หญิงิเยว่จะได้รับการยกย่องจากยอดฝีมือในใต้หล้าต้าเฉียนว่าเป็หญิงงามอันดับหนึ่งแห่งต้าเฉียน
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในห้วงความคิดของเขาก็ผุดภาพร่างอันงดงามจนทำให้ผู้คนต้องตะลึงขึ้นมา
ดูเหมือนคำยกย่องจะไม่ผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย ต้องยอมรับว่าองค์หญิงิเยว่นั้นเป็สตรีที่งดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเห็นมา
อืม ไม่ว่าจะเป็รูปลักษณ์ภายนอกหรือจิตใจ ล้วนงดงามที่สุด
แต่หลี่เต้าก็สังเกตเห็นอีกเื่หนึ่งอย่างรวดเร็ว เขาขมวดคิ้วพลางถามว่า "แล้วเื่การอภิเษกสมรสที่แม่ทัพเว่ยพูดถึง มันเกี่ยวข้องอะไรกับเื่นี้?"
เว่ยอวิ๋นถอนหายใจยาว "เพราะว่าเป้าหมายขององค์ชายใหญ่เผ่าถ่ามู่นั้น คือองค์หญิงิเยว่"
เมื่อได้ยินดังนั้น สายตาของหลี่เต้าก็เ็าลง เขากำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว
"แต่เดิมนั้น ด้วยความรักที่ฮ่องเต้มีต่อองค์หญิงิเยว่ และชื่อเสียงของพระองค์ในหมู่ราษฎร ต่อให้เป็รัชทายาทเผ่าถ่ามู่ที่ได้ขึ้นเป็ผู้นำเผ่าแล้วมาขออภิเษกสมรส ราชวงศ์ต้าเฉียนก็คงไม่มีทางยินยอมแน่นอน" เว่ยอวิ๋นกล่าวต่อ "แต่เื่เลวร้ายก็คือ องค์หญิงิเยว่กลับมีเื่อื้อฉาวเช่นนี้เสียแล้ว"
"เนื่องจากเื่เช่นนี้ถือเป็เื่อัปยศของราชวงศ์ ทางวังหลวงย่อมมีผู้ที่้ากลบเกลื่อนเื่นี้ และการปรากฏตัวของรัชทายาทเผ่าถ่ามู่ก็เท่ากับเป็การให้ทางออกแก่คนพวกนั้น"
"หากยกองค์หญิงิเยว่ให้แต่งงานกับองค์ชายใหญ่ของเผ่าถ่ามู่ นอกจากจะได้ผูกมิตรกับเผ่าถ่ามู่แล้ว ยังสามารถปิดบังเื่อัปยศของราชวงศ์ได้อีกด้วย กล่าวคือมีคนเจตนาร้ายที่ไม่พอใจองค์หญิงิเยว่ เห็นว่าองค์หญิงได้รับความโปรดปรานมากเกินไป จึง้าส่งพระองค์ออกไปแต่งงาน"
"ตอนนี้อาจยังมองไม่เห็นอะไร แต่รอให้องค์ชายใหญ่เผ่าถ่ามู่มาถึงเมืองหลวงจริง ๆ อาจมีคนพยายามผลักดันให้เื่นี้สำเร็จก็เป็ได้"
หลี่เต้าถามตรง ๆ ว่า "แล้วภารกิจครั้งนี้ของพวกเราคืออะไร?"
เว่ยอวิ๋นวางจดหมายลงบนโต๊ะ กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ขัดขวางไม่ให้องค์ชายใหญ่แห่งเผ่าถ่ามู่ก้าวเข้าเขตแดนแคว้นต้าเฉียน ป้องกันไม่ให้เกิดการอภิเษกสมรส"
หลังจากพูดจบ เขายังกระซิบเตือนว่า "ข่าวนี้มาจากหน่วยองครักษ์เสื้อแพร"
หน่วยองครักษ์เสื้อแพร?
หลี่เต้าได้ยินคำนี้ก็เข้าใจในทันที
องครักษ์เสื้อแพรเป็หน่วยงานที่ขึ้นตรงต่อฮ่องเต้ หากข่าวนี้มาจากองครักษ์เสื้อแพร ภารกิจลับครั้งนี้ก็คงเป็คำสั่งจากฮ่องเต้แห่งต้าเฉียนโดยตรง
สมกับคำกล่าวที่ว่า อย่าไปยุ่งกับบุรุษที่รักลูกสาวยิ่งชีพ!
เพียงแค่ได้ยินข่าวเท่านั้นก็รีบส่งคนมาสังหารถึงที่เพื่อตัดไฟแต่ต้นลม
เดิมที ด้วยความสัมพันธ์อันเลวร้ายระหว่างหลี่เต้ากับฮ่องเต้แห่งต้าเฉียน การที่หลี่เต้าไม่ขัดขวางภารกิจนี้ก็นับว่าดีมากแล้ว ไม่มีทางที่เขาจะคิดขัดขวางแน่นอน
แต่เมื่อนึกถึงเงาร่างอันงดงามนั้น จิตใจของหลี่เต้ากลับเกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ในตอนนี้เขามีความคิดเพียงอย่างเดียว นั่นคือสตรีที่เคยร่วมเตียงกับเขา จะยอมให้คนอื่นได้ได้อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนป่าเถื่อนเช่นนั้น!
เขาได้เห็นพ้องต้องกันกับฮ่องเต้แห่งต้าเฉียนเกี่ยวกับเื่นี้เป็การชั่วคราว
หลี่เต้าเงยหน้าขึ้นถามว่า "จะให้ออกปฏิบัติภารกิจเมื่อใด?"
"ใช่แล้ว จะให้พวกข้าออกปฏิบัติภารกิจเมื่อใด!" เสิ่นซานตาแดงก่ำพลางกล่าว "ถึงแม้องค์หญิงิเยว่จะไม่บริสุทธิ์แล้ว แต่ก็ไม่ใช่ว่าคนป่าเถื่อนเช่นเขาจะแตะต้องได้"
"..."
หลี่เต้าอดรู้สึกไม่ได้ว่าเสิ่นซานดูจะใส่ใจเื่นี้ยิ่งกว่าตัวเขาเสียอีก
บางทีนี่อาจเป็เสน่ห์ของหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งต้าเฉียนกระมัง?
ไม่รู้ว่าหากเสิ่นซานรู้ว่าเขาคือคนที่ทำให้องค์หญิงิเยว่เสียความบริสุทธิ์ จะคิดเช่นไร
เว่ยอวิ๋นอธิบายว่า "เนื่องจากภารกิจครั้งนี้พิเศษ พวกเราที่เป็หน้าคุ้นตาในชายแดนไม่สามารถลงมือได้ ดังนั้นจึงต้องให้พวกเ้าทั้งห้าไปแทน"