" ติ๊ง~! "
" ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดี ภารกิจ 【ส่งกลับบ้าน】 ( ระดับ : E ) สำเร็จค่าประสบการณ์ 1,000 exp , เหรียญเงิน +1 , ชื่อเสียง +200 , รางวัลภารกิจ 【ผลกีวี่】
...
หลังจากที่จบภารกิจรับรางวัลแล้ว ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพิ่มเติม ในที่สุดเย่ฮวาก็สามารถมุ่งหน้าไปยังเมืองหลัก!
เขาหันหลังกลับ แต่ก่อนที่จะเดินไป ััอุ่นๆ ก็เกิดขึ้นบริเวณนิ้วมือเขา พอมองไปก็พบว่า จิ้งหยา กำลังกุมนิ้วมือพร้อมกับมองมาที่เขา แล้วยื่นกระดาษสีชมพูมาให้
จิ้งหยา พูดขึ้นว่า " พี่ชาย จะกลับมาที่นี่อีกไหม ?"
ได้ยินแบบนั้นเย่ฮวาก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เขาย่อเข่าลงใช้มือลูบศีรษะจิ้งหยาเบาๆและตอบไปว่า " วางใจได้ พี่ชายต้องกลับมาที่นี่อีกแน่นอน "
จิ้งหยา พนักหน้าด้วยความดีใจ หลังจากที่รับกระดาษมาจากจิ้งหยา เธอก็ชูนิ้วก้อยขึ้นแล้วพูดว่า " พี่ชายสัญญานะ~ "
เห็นความไร้เดียงสาของเธอ เย่ฮวาก็ยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยว เป็การให้คำมั่นสัญญา หลังจากนั้นก็พูดคุยกับเธออีกไม่กี่ประโยค ก่อนจะตรงไปยังผู้ดูแลการเคลื่อนย้ายMM เพื่อพูดคุยกับเธอ
ผู้ดูแลการเคลื่อนย้ายMMมองมาที่เขา และยิ้มอย่างมีเสน่ห์โดยพูดกับเขาว่า " นักดาบ ตอนนี้คุณมาถึง lv.10 ได้สำเร็จ ้าจะเดินทางไปยังเมืองหลักใช่ไหม ? "
เย่ฮวา พยักหน้า " ใช่! "
" มีสถานที่สำคัญเมืองหลัก ในทวีปหลิงเกิง ได้แก่เมืองเลี่ยเยี่ยน เมืองหวนเซียง เมืองชิงสุ่ย และเมืองว่านเต้า โปรดเลือกเมืองหลักที่คุณ้าจะไป "
เมืองหลักทั้งสี่นั้นมีความแตกต่างกัน เมืองเลี่ยเยี่ยนตั้งอยู่สุดขอบทางตะวันตกของทวีป ห้อมล้อมไปด้วยเทือกเขาจูหยาน เมืองหลักทั้งหมดถูกล้อมไปด้วยูเาไฟ สภาพแวดล้อมเลวร้าย มอนสเตอร์มีความแข็งแกร่ง แต่การเก็บค่าประสบการณ์ไปเป็ค่อนข้างเร็ว ซึ่งถือเป็ตัวเลือกแรกสำหรับผู้เล่นใหม่
เมืองหวนเซียงเป็เมืองที่มั่งคั่งที่สุดในบรรดา 4 เมืองใหม่ ตั้งอยู่ในเขตที่ราบหลัวเทียน มีประชากร NPC อาศัยอยู่หนาแน่น มีโอกาสได้รับภารกิจมากมาย และทรัพยากรรอบๆก็เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์
เมืองว่านเต้า สร้างอยู่ริมชายฝั่งที่เงียบสงบของขอบทวีป ตั้งอยู่บนทะเล รอบเมืองรายล้อมไปด้วยเกาะ ที่นอกจากมนุษย์แล้วยังมีเผ่าพันธ์ุอื่นๆ
เมืองชิงสุ่ย ตั้งอยู่เหนือสุดของทวีป เป็แหล่งต้นกำเนิดแม่น้ำสายหลักของทวีปทั้งหมด พื้นที่เมืองชิงสุ่ยรายล้อมไปด้วยูเาและแม่น้ำ มีสภาพแวดล้อมที่งดงาม เป็เมืองที่อยู่ห่างไกลความวุ่นวายขัดแย้ง
หลังจากที่ทบทวนเกี่ยวกับเื่นี้อย่างรอบคอบ ความจริงมันไม่สำคัญว่าจะเลือกเมืองหลักเป็ที่ไหน เพราะยังไงสี่เมืองหลักก็มีผู้เล่นอยู่เป็จำนวนมาก ซึ่งไม่มีใครสนใจเื่สันติภาพการแบ่งแยก รวมถึงความเจริญรุ่งเรือง
การเก็บเลเวลเป็หนึ่งในระบบของเกม ดังนั้นการเล่นเกม จะสิ้นเปลืองเวลาจนเกินไปหากไม่เลือกให้เหมาะสม ในทางตรงกันข้ามเขาสามารถเลือกเมืองชิงสุ่ยเพื่อสภาพแวดล้อมที่ดีกว่า
หลังจากที่เลือกเมืองชิงสุ่ย ผู้ดูแลการเคลื่อนย้ายก็ตอบสนอง ส่งผลให้ดวงตาพล่าเลือนเต็มไปด้วยแสงสีขาว จากนั้นเย่ฮวาก็มาปรากฏตัวขึ้นในแท่นเคลื่อนย้าย ภายในกำแพงเมืองชิงสุ่ย
ทันทีที่มาถึง เย่ฮวา ก็เร่งฝีเท้าทำการสำรวจ เมืองชิงสุ่ยนับเป็สถานที่ที่มหัศจรรย์ เหล่าบรรดา NPC เดินสัญจรขวักไขว่อยู่ภายในเมือง ด้านหน้ามีร้านช่างตีเหล็กที่กำลังง่วนกับการตีเหล็ก ส่วนร้านยาก็กำลังวุ่นอยู่กับการขายยา มีทั้ง เหล้าสุรา ร้านอาหาร โรงเตี๊ยม...เพียบพร้อมไปด้วยร้านต่างๆ ราวกับกำลังเดินอยู่บนโลกอีกใบ ทุกสิ่งที่อยู่ด้านหน้าล้วนดูสมจริง
เขามุ่งหน้าไปยังพระราชวังที่โอ่อ่าที่สุดในเมือง ซึ่งเป็ที่ประทับของาาเมืองชิงสุ่ย เมื่อตัดสินใจปักหลักตั้งรกรากที่เมืองชิงสุ่ย เย่ฮวาก็จำเป็จะต้องพูดคุยกับาาของที่นี่ เพื่อลงทะเบียนเข้าร่วมเป็ส่วนหนึ่งของเมืองชิงสุ่ย
เมื่อก้าวเข้ามาในพระราชวังที่โอ่อ่า เย่ฮวาก็พบกับชายชราผมสีขาวประทับอยู่บนบัลลังก์ใจกลางท้องพระโรง ภายใต้เสื้อคลุมสีทอง พอมองไปยังเขาที่อยู่เบื้องหน้าก็ปรากฏข้อมูล ID สีทอง " าาแห่งเมืองชิงสุ่ย——เล่ยกู่ " ส่องระยิบระยับ
เขาก้าวตรงไปข้างหน้า " คำนับองค์าา หม่อมฉันมาที่นี่เพื่อ้าเข้าร่วมกับเมืองชิงสุ่ย~ "
เล่ยกู่ มองมายังเย่ฮวาแล้วค่อยๆเปิดปากพูดว่า " นักรบ เ้า้าเข้าร้วมกับเมืองชิงสุ่ยจริงๆรึ ? "
ถามอะไรไร้สาระ! ถ้าไม่มาเพื่อเข้าร่วมกับเมืองชิงสุ่ยแล้วจะมาที่นี่ทำมะเขืออะไร ?
หลังจากที่กระแอมเบาๆเย่ฮวาก็ผสานมือทั้งสองข้าง กุมขึ้นแล้วพูดว่า " องค์าา หม่อมฉันอาสาเข้าร่วมกับอาณาจักรระดับสอง เมืองชิงสุ่ย หม่อมฉันจะถวายการรับใช้ อุทิศหัวใจที่ภักดีให้กับเมืองชิงสุ่ย เมืองชิงสุ่ยถือเป็หัวใจสำคัญของ 《หลิงเกิง》 จำเป็ต้องพิทักษ์รักษาไว้ ไม่ให้มอนสเตอร์ที่บ้าคลั่งย่างกราย ด้วยอุดมการณ์ที่แน่วแน่ ที่หวังจะปกป้องผู้คนบริสุทธิ์ ให้อาณาจักรมีแต่ความสงบ ตามปณิธานของสตรีคนหนึ่ง "
' เธอมักจะคิดถึงโลก 《หลิงเกิง》 ปรารถนาจะกลายเป็นักรบชั้นแนวหน้า เดินไปตามเส้นทางข้างหน้าบนโลก 《หลิงเกิง》 ในฐานะตัวแทนผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ของประเทศจีน และอุทิศความพยายามอย่างหนักเพื่อให้ไปถึงจุดสูงสุด '
" โอ้~ " เหมือนว่าาาจะไม่ได้สนใจสิ่งที่เย่ฮวาพล่ามอยู่นานสองนาน เพียงแค่พูดขึ้นว่า " ในเมื่อเ้า้าจะสมัครเข้าร่วมกับเมืองชิงสุ่ย เ้าก็จะถือเป็สมาชิกของเมืองชิงสุ่ย "
จากนั้นาาก็สบัดแขนออก พร้อมกับมีแสงสีฟ้าปรากฏบนแขน จากนั้นแสงก็ค่อยๆรวมตัวกันกลายเป็สัญลักษณ์รูปหยดน้ำปรากฏขึ้น
และเสียงแจ้งของระบบก็ดังขึ้นในหู
" ติ๊ง~! "
" ข้อมูลระบบ : ขอแสดงความยินดีในการเข้าร่วมกับอาณาจักรระดับสอง - เมืองชิงสุ่ย เวลานี้คุณได้กลายเป็สมาชิกส่วนหนึ่งของเมืองชิงสุ่ย คุณมีสิทธิ์ที่จะใช้ม้วนเคลื่อนย้ายกลับมายังเมืองชิงสุ่ย และคุณยังสามารถตรวจสอบรายการจัดอันดับของผู้เล่นในเมืองชิงสุ่ย "
...
หลังจากที่เป้าหมายบรรลุผลสำเร็จ เล่ยกู่ก็วางมือบนต้นขาของตน พร้อมกับหยุดพูดราวกับว่า เขาไม่ได้อยู่ที่นี่
เย่ฮวา ก้าวออกจากพระราชวัง ขณะอดที่จะตรวจสอบรายการจัดอันดับผู้เล่นของเมืองชิงสุ่ยไม่ได้ ——
1. ฟ่านหัวลั่วมู่ LV-14 นักดาบขั้นต้น
2. เฉียนจือเป้ามั่ว LV-13 จอมยุทธน้ำแข็งศักดิ์สิทธิ์
3. จุ้ยหลี่ฉาง LV-12 อัศวินขั้นต้น
4. เซียหรานปิงหลิง LV-12 นักฆ่าขั้นต้น
5. ลู่หยุนเฉิน LV-12 นักรบคลั่งขั้นต้น
6. ฉานหลง LV-12 นักดาบขั้นต้น
7. ฟ่านหัวเม่ยชิง LV-12 นักธนูขั้นต้น
8. กังเถียจือหยา LV-12 นักรบคลั่งขั้นต้น
9. ไท่ผิงกงจู LV-11 นักเวทย์ขั้นต้น
10. เฟิงฉือเตี้ยนเฉ่อ LV-11 นักเวทย์ขั้นต้น
...
คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีผู้เล่นที่อยู่อันดับสูงสุดไปถึง Lv.14 แล้ว แม้ว่ามือใหม่อย่างเขาจะฟลุ๊คสังหาร BOSS จนได้รับค่าประสบการณ์เลื่อนขึ้น 3 เลเวล แต่ก็ยังห่างไกลจากผู้เล่นลำดับที่หนึ่ง
พอเลื่อนดูลำดับของตัวเอง ก็พบว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ลำดับ 19 ในการจัดอันดับรายชื่อของเมืองชิงสุ่ย
เวลานี้เป็เวลา 11.30 น. แล้ว ถึงเวลาต้องออกไปเตรียมอาหารนอกเกม ถึงนี่จะเป็เกม แต่เขาก็อดอาหารไม่ได้ และก่อนออกเดินทางมา เย่ฮวา ก็ได้รับสิ่งที่เรียกว่า 【ผลกีวี่】 มาจากหัวหน้าหมู่บ้าน
【ผลกีวี่】
ประเภท: ไอเท็มเสริม
ข้อมูล : หลังรับประทานเข้าไปจะช่วยเพิ่มค่าพลังชีวิต 50 หน่วยถาวร หนึ่ง ID สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียว
...
เมื่อเห็นคุณสมบัติของผลกีวี่ เขาก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ ไม่น่าเชื่อว่าในหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่จะมีไอเท็มดีๆ แบบนี้ แน่นอนว่าสิ่งที่ช่วยเพิ่มค่าพลังชีวิต 50 หน่วยถาวร มันอาจจะดูไม่มากมาย แต่สำหรับผู้เล่นใน่เริ่มต้น พลังชีวิต 50 หน่วย จะกลายเป็ข้อได้เปรียบขนาดใหญ่ที่จะช่วยให้เส้นทางผู้เล่นราบรื่น
การกินผลกีวี่นี้ด้วยการกัดเพียงครั้งเดียวทำให้หลอดค่าพลังชีวิตของเย่ฮวายาวขึ้นเล็กน้อย ส่งผลให้ค่าสเตตัสในปัจจุบันเปลี่ยนไปอีกเล็กน้อย
【 อีเย่กู่โจว 】 (นักดาบฝึกหัด)
LV : 11
โจมตี : 66 - 85
ป้องกัน : 21
พลังชีวิต : 245
เวทมนตร์ : 130
ชื่อเสียง : 270
...
ว่าแต่กระดาษที่จินหยาให้มาคืออะไร
【เครื่องราง】
ประเภท : เครื่องประดับ
ข้อมูล : เครื่องรางนี้ทำขึ้นโดย จิ้งหยา หลานสาวของหัวหน้าหมู่บ้านผู้เล่นมือใหม่ เครื่องรางนี้เป็สัญลักษณ์ว่าได้รับการยอมรับจาก จิ้งหยา
...
กลับกลายเป็ว่าไม่ใช่อุปกรณ์ แต่ลองคิดดูแล้วมันมีขนาดเล็กและที่สำคัญสิ่งที่จิ้งหยาเป็คนมอบให้ มันไม่น่ามีพิษมีภัยตุ่์ คงสามารถพกพาไปขณะที่สู้กับมอนสเตอร์ได้ รางวัลก็ได้รับแล้ว ผลกีวี่ มาแล้ว อีกฝ่ายจะให้อุปกรณ์อีกได้ยังไง
หลังจากที่เหน็บไว้ที่เอว เย่ฮวาก็ทำการล็อคเอาท์
เมื่อหน้าต่างแสดงสถานะขึ้นคำว่าออฟไลน์ ภาพในห้องก็ค่อยๆปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา
ความรู้สึกนี้คล้ายกับการเดินทางกลับมาจากโลกอีกใบ
พอเปิดประตูออก ก็ได้กลิ่นอาหารลอยเข้าปะทะใบหน้า เมื่อเดินไปยังที่ห้องนั่งเล่นก็พบว่ากวาจื่อกำลังสวมผ้ากันเปื้อนและนำอาหารมาวางที่โต๊ะ
เมื่อกวาจื่อเห็นเย่ฮวาออกมา เขาก็โบกไม้โบกมือให้ " ยะฮู่ว~ ตอนนายไม่อยู่ฉันกินเสร็จแล้ว "
เย่ฮวานั่งลงที่โต๊ะอาหาร ขณะไม่อยากจะเชื่อสายตา สิ่งที่เห็นมันช่างน่าเหลือเชื่อ คนอย่างเ้ากวาจื่อที่ี้เีเหมือนหมู เวลานี้เข้าครัวทำอาหารด้วยตัวเอง
เย่ฮวา จึงพูดไปว่า " วันนี้พระอาทิตย์คงขึ้นจากทิศตะวันตกใช่ไหม ? "
กวาจื่อหัวเราะแล้วพูดว่า " เพื่อนยาก ฉันมาอาศัยอยู่บ้านนาย ฉันก็ต้องช่วยเหลืออะไรนายบ้าง ไม่งั้นนายคงคิดว่าฉันเป็ตัวไร้ประโยชน์ แบบนั้นก็ถือว่าทำลายชื่อเสียงฉันแย่จริงมั้ย ? "
มุมปากเย่ฮวากระตุกขึ้น พร้อมกับพูดว่า " เท่าที่รู้จักกันั้แ่เล็กจนโต จนอายุปาเข้าไป 20 ใกล้จะขึ้นหลัก 3 ฉันก็รู้ว่าชื่อเสียงนายมันไม่มีอะไรจะให้เสีย "
กวาจื่อจ้องมองเขา " งั้นก็หมายความว่านายคงเข้าใจฉันผิด ? "
เย่ฮวา ยักไหล่แล้วพูดว่า " ฉันหิวแล้ว กินเสร็จจะกลับไปออนไลน์ต่อ "
กวาจื่อ ก็เป็แฟนเกมตัวยง พอได้ยินแบบนี้เขาก็รีบยื่นชามข้าวให้ เย่ฮวา
ผัดผักฝีมือของเ้ากวาจื่อต้องยอมรับว่ามันยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่มีรสชาติเกลือหรือความเค็มมากเกินไปจนคล้ายกับผัดผักดอง
หลังจากเมนูนี้แล้ว กวาจื่อก็ทำการเสิร์ฟไข่เจียวใบชาแผ่นเล็กๆ บอกว่ามันเป็อาหารที่ผสมผสานกับเครื่องดื่มแต่รับรองว่าเขาไม่อ้วกแตกแน่นอน ได้ยินแบบนั้นเย่ฮวาก็หยิบไข่เจียวใบชาขึ้นมาดม เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่ามันกินได้
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า กลิ่นของไข่เจียวใบชามันจะหอมมาก พอลองชิมดูก็พบว่ารสชาติของมันยอดเยี่ยมมากๆ จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือกินระหว่างที่กวาจื่อเริ่มเปิดหัวข้อพูดคุยเกี่ยวกับเกม
กวาจื่อถามเขาว่า " เย่ฮวา นายเลือกอาชีพอะไร ? "
เย่ฮวา ตอบกลับไปว่า " นักดาบ แล้วนายล่ะ ? "
กวาจื่อ : " นักฆ่า~ แล้วนายวางแผนว่าจะเลือกเมืองไหนเป็เมืองหลัก ? "
เขากระแอมสองครั้ง " ตอนนี้ฉันอยู่ในเมืองชิงสุ่ย "
" ไวมาก! ฉันเพิ่งจะอัพเป็ lv.10 และฉันก็วางแผนว่าจะมาปรึกษานายเพื่อคุยเกี่ยวกับเื่นี้ ฉันเลยออฟไลน์ออกมาเตรียมอาหารระหว่างที่รอนายเล่น ว่าแต่ ไข่เจียวใบชา รสชาติเยี่ยมไปเลยใช่มั้ย ? "
เย่ฮวา พยักหน้า แล้วถามว่า " ฉันจำได้ว่าชาที่บ้านใกล้หมดแล้ว นายซื้อชามาเองใช่มั้ย "
กวาจื่อ ส่ายหัวทำหน้าแปลกๆ " ฉันไม่ได้ซื้อ แต่ฉันไปค้นเจอใบชาในบ้านนาย ถ้าจำไม่ผิดฉันเห็นใบชาจำนวนมากอยู่ในถุงน้ำหนักน่าจะราวๆครึ่งกิโลเห็นจะได้ ฉันเอามันมาใช้ปรุงไข่เจียวใบชา วางใจเถอะฉันไม่ได้ใช้เยอะหรอก แค่ใช้ไปครึ่งหนึ่งของส่วนที่เหลือ "
ใบหน้าของเย่ฮวา เริ่มกลายเป็เขียวคล้ำ ระหว่างที่เงียบไปพักหนึ่งไม่ได้พูดอะไร
พอเห็นเขาไม่พูดอะไร กวาจื่อ ก็ยื่นไข่ชิ้นที่สองให้ แล้วพูดว่า " กินให้เยอะๆ ไม่งั้นฉันจะเป็คนกินให้เกลี้ยง~ "
เย่ฮวา ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วพร้อมกับตะคอกใส่เ้ากวาจื่อ " ไอบ้า! ครึ่งหนึ่งนั้นมันราคา 1500 หยวนเลยนะเว้ย! นี่นายสมองป่วยแล้วหรือไง!!! "
จบตอน