ภูติแห่งสายธาร

      'ติ้ก ติ้ก ติ้ก' เสียงหยาดน้ำของถ้ำไหลตกกระทบกับโขดหินทำให้ฉันที่นอนอยู่กับพื้นต้องลืมตาขึ้นมา

ปิงปิง: โอ้ยปวดหัวเป็๞บ้าเลย!!!! 

ปิงปิง: ไอหน้าขาวนั่นมันจะเอาหนังสือเล่มนั้นไปทำไมกันเนี่ย

      ฉันมองไปรอบๆแล้วพึ่งรู้ตัวว่าตัวเองตกมาในถ้ำ  "โครกก โครกก" เสียงร้องออกมาจากท้องฉัน

ปิงปิง: ท้องบ้านี่ก็หิวเก่งเพราะแกเลยน่ะไม่งั้นไม่ตกลงมาที่นี่หรอก ถ้าฉันไม่ตามเอาหนังสือไดเอต!!!!!

      ฉันพูดพรางหัวเสียเพราะมีผู้ชายหน้าไหนไม่รู้อยู่ๆก็วิ่งมาแล้วแย่งหนังสือเล่มนั้นไป 

ปิงปิง: เขาประสาทแน่ๆเลย ช่างเหอะหาทางออกดีกว่า

............................................................................................................................................................

      ปั๊งง!!!  ผมวางของอย่างหนึ่งลงบนโต๊ะอย่างหัวเสีย

หลงเฉิน: โถ่นึกว่าหนังสือภูติสายธาร แต่นี่มันอะไรเนี่ย!!

      ผมมองไปที่หนังสือเล่มนั้น "เคล็ดลับไดเอตหุ่นเพรียวใน7วัน"

หลงเฉิน: สงสัยเราคงคิดผิดไป

?: มันก็ไม่เสมอไปนะเฉินๆ

      เสียงดังขึ้นจากด้านหลังผมและเป็๞เสียงที่ผมคุ้นเคย

หลงเฉิน: อาวคุณตา! ทำไมไม่พักละครับ

หมินหัง: ก็มาดูหลานนี่ไง เ๯้าหนูที่เฉินๆไปแย่งหนังสือมาคนนั้นเขาก็เป็๞แบบเดียวกับเราน่ะ

หลงเฉิน: คุณตาหมายความว่ายัยป้วกเปี้ยกนั่นมีพลังเวท??

หมินหัง: ตา๱ั๣๵ั๱ได้ถึงพลังอ่อนๆในหนังสือเล่มนั้น

หลงเฉิน: แล้วตามา๼ั๬๶ั๼ตอนไหนครับ

หมินหัง: ตามาตอนเฉินงีบหลับหน่ะ

     งั้นแสดงว่าตาก็รู้มาตลอดว่าเรากำลังตามหาหนังสือเล่มนั้น

หมินหัง: ตารู้ไม่ต้องปิดบังตาหรอก แต่ต้องจำไว้ว่าหนังสือเล่มนั้นสำคัญมากถ้าหาเจออย่าได้ตกไปอยู่ในมือของคนชั่วเด็ดขาด

หลงเฉิน; ครับ

จบ

............................................................................................................................