ความเ็ปแล่นพล่านไปทั่วร่าง ความรู้สึกแรกที่หวังหลินััได้หลังจากที่สติเลือนรางไปคือความอ่อนแอ ร่างกายนี้... ไม่ใช่ร่างกายที่แข็งแกร่งกำยำที่เขาเคยฝึกฝนมาทั้งชีวิต มันผอมบางและไร้เรี่ยวแรง ราวกับเด็กหนุ่มที่ไม่เคยกินอิ่ม
หวังหลินพยายามขยับตัว แต่ก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความเ็ป ราวกับกระดูกทุกชิ้นในร่างกำลังจะแตกออกเป็เสี่ยงๆ เขาพยายามรวบรวมสมาธิ หายใจเข้าลึกๆ ช้าๆ ตามแบบแผนที่เคยฝึกฝนมา แม้ร่างกายนี้จะอ่อนแอ แต่ความรู้และประสบการณ์ในการควบคุมลมหายใจยังคงอยู่
"ที่นี่... ที่ไหน?" หวังหลินพึมพำกับตัวเอง เสียงแหบแห้งจนแทบไม่ได้ยิน
เขาค่อยๆ พยุงตัวขึ้นนั่ง พิงกับผนังดินเย็นชื้น รอบกายคือห้องแคบๆ ที่มีเพียงแสงสลัวจากช่องลมเล็กๆ เหนือศีรษะ มองเห็นเพียงเตียงไม้เก่าๆ ที่เขานอนอยู่ และกองฟางที่มุมห้อง
หวังหลินกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง สัญชาตญาณของอดีตหัวหน้าหน่วยราชการลับยังคงทำงาน แม้ในสถานการณ์ที่แปลกประหลาดเช่นนี้ เขาสังเกตเห็นว่าเสื้อผ้าที่สวมอยู่เป็ผ้าเนื้อหยาบ ไม่ใช่ชุดคลุมสีดำที่คุ้นเคย
ทันใดนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเขา
[ยินดีต้อนรับสู่ระบบขโมยสกิล]
[ท่านได้รับภารกิจแรก: เอาชีวิตรอดในโลกใหม่]
[รางวัล: สกิล "ตรวจสอบ" (ใช้ตรวจสอบข้อมูลของสิ่งมีชีวิตและสิ่งของ)]
หวังหลินเบิกตากว้าง หัวใจเต้นรัว นี่มัน... เื่บ้าอะไรกัน? ระบบ? สกิล? โลกใหม่? เขาพยายามรวบรวมสติอีกครั้ง นี่ไม่ใช่ความฝัน เขาจำความเ็ปจากการถูกแทงได้ดี จำความรู้สึกของการสูญเสียชีวิตได้
"ระบบ... ขโมยสกิล..." หวังหลินพึมพำ พยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
[ท่าน้าเปิดใช้งานระบบหรือไม่?]
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับจะตอบคำถามในใจของเขา
หวังหลินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แม้จะไม่เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด แต่เขาก็รู้ว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย ร่างกายนี้อ่อนแอเกินกว่าจะต่อสู้กับใครได้ เขาจำเป็ต้องมีข้อมูล และ "ระบบ" ที่ว่านี้อาจเป็กุญแจสำคัญ
"เปิดใช้งาน" หวังหลินตอบกลับเสียงในหัว
ทันใดนั้นเอง ภาพของหน้าต่างโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
[ระบบขโมยสกิล]
[ผู้ใช้: หวังหลิน]
[สถานะ: อ่อนแอ]
[สกิล: ไม่มี]
[ภารกิจปัจจุบัน: เอาชีวิตรอดในโลกใหม่ (ยังไม่สำเร็จ)]
[รางวัล: สกิล "ตรวจสอบ"]
หวังหลินเลื่อนสายตาไปตามข้อมูลที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า แม้จะยังไม่เข้าใจทั้งหมด แต่เขาก็เริ่มเห็นภาพรางๆ ว่า "ระบบ" นี้อาจเป็เครื่องมือที่จะช่วยให้เขารอดชีวิตในโลกใหม่นี้ได้
"สกิล 'ตรวจสอบ'..." หวังหลินพึมพำ
[ท่าน้ารับรางวัลภารกิจหรือไม่?]
หวังหลินไม่ลังเล "รับ"
ทันใดนั้นเอง ความรู้สึกแปลกประหลาดก็แล่นเข้ามาในสมองของเขา ราวกับมีข้อมูลบางอย่างถูกติดตั้งเข้าไป
[ท่านได้รับสกิล "ตรวจสอบ"]
[ตรวจสอบ: สกิลพื้นฐานที่สามารถใช้ตรวจสอบข้อมูลของสิ่งมีชีวิตและสิ่งของได้ ระดับความแม่นยำขึ้นอยู่กับระดับของสกิล]
หวังหลินลองใช้สกิล "ตรวจสอบ" กับตัวเอง
[หวังหลิน (ร่างสิงสู่)]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[ระดับ: ร่างกายมนุษย์ขั้นต้น]
[สถานะ: าเ็, อ่อนแอ]
[สกิล: ตรวจสอบ (ระดับ 1)]
[ความสามารถพิเศษ: ประสบการณ์การต่อสู้ระดับสูง, ความรู้ด้านการแพทย์และการใช้พิษ (ถูกผนึก)]
หวังหลินขมวดคิ้ว "ร่างสิงสู่?" นี่หมายความว่าเขาอยู่ในร่างของคนอื่น? แล้ว "ความสามารถพิเศษ" ที่ถูกผนึกคืออะไร?
เขาหันไปมองรอบๆ ห้องอีกครั้ง ลองใช้สกิล "ตรวจสอบ" กับเตียงไม้
[เตียงไม้เก่า]
[วัสดุ: ไม้เนื้อแข็ง]
[สภาพ: เก่า, ชำรุด]
[ไม่มีข้อมูลพิเศษ]
หวังหลินพยักหน้า สกิล "ตรวจสอบ" ทำงานได้จริง แม้จะยังให้ข้อมูลไม่ละเอียดนัก แต่ก็เป็จุดเริ่มต้นที่ดี
ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านนอก ตามมาด้วยเสียงเคาะประตู
"เ้าเด็กเหลือขอ! ตื่นได้แล้ว! วันนี้มีงานต้องทำ!"
เสียงห้าวะโดังขึ้น พร้อมกับแรงกระแทกที่ประตู หวังหลินสะดุ้ง เขาไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างนอก แต่จากน้ำเสียงแล้ว คงไม่ใช่เื่ดีแน่
หวังหลินพยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่ก็ต้องล้มลงไปกองกับพื้น ความเ็ปจากาแที่ยังไม่หายดีทำให้เขาแทบจะหมดสติ
"เฮ้! ข้าบอกให้ตื่นไง!" เสียงนั้นะโอีกครั้ง คราวนี้ดังกว่าเดิม
หวังหลินกัดฟัน พยายามรวบรวมกำลังทั้งหมดที่มี ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล
"ข้า... ข้ากำลังไป..." หวังหลินะโตอบกลับไป เสียงแหบแห้งจนแทบไม่ได้ยิน
เขาเดินโซเซไปที่ประตู เปิดออกอย่างช้าๆ
แสงสว่างจากภายนอกสาดส่องเข้ามา ทำให้หวังหลินต้องหรี่ตาลง เขาเห็นชายร่างใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู ชายคนนั้นมีหนวดเคราครึ้ม สวมเสื้อผ้าเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยคราบสกปรก
"ชักช้าจริง! รีบตามข้ามา!" ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
หวังหลินไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องเดินตามชายคนนั้นไป เขาไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน และชายคนนี้เป็ใคร แต่เขาจำเป็ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม และ "ระบบ" นี้อาจเป็กุญแจสำคัญ
หวังหลินเดินตามชายร่างใหญ่ออกมาจากห้องแคบๆ นั้น ภายนอกคือลานดินกว้าง มีบ้านเรือนที่สร้างจากไม้และดินตั้งอยู่รายรอบ บรรยากาศดูทรุดโทรมและยากจน
ผู้คนเดินสวนไปมา บ้างก็แบกของหนัก บ้างก็กำลังทำงานฝีมือ ทุกคนดูเหนื่อยล้าและไม่มีชีวิตชีวา
หวังหลินใช้สกิล "ตรวจสอบ" กับชายร่างใหญ่ที่เดินนำหน้าเขา
[จางต้าหู่]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[ระดับ: ร่างกายมนุษย์ขั้นกลาง]
[สถานะ: ปกติ]
[สกิล: ไม่มี]
[อาชีพ: คนงาน]
หวังหลินขมวดคิ้ว "จางต้าหู่" ดูเหมือนจะเป็คนธรรมดา ไม่ได้มีอะไรพิเศษ
"เร็วเข้า! อย่ามัวแต่เดินเอ้อระเหย!" จางต้าหู่หันมาตะคอกใส่หวังหลิน
หวังหลินรีบก้าวตามไป เขาไม่้ามีปัญหากับคนในโลกใหม่นี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพร่างกายที่อ่อนแอเช่นนี้
จางต้าหู่พาหวังหลินเดินผ่านลานดินไปยังอาคารหลังหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็โรงเก็บของ
"วันนี้เ้าต้องทำความสะอาดโรงเก็บของนี่ให้หมด" จางต้าหู่พูด "อย่าให้มีฝุ่นเหลือแม้แต่น้อย เข้าใจไหม?"
หวังหลินพยักหน้า "เข้าใจแล้ว"
จางต้าหู่มองหวังหลินด้วยสายตาดูถูก "ดูท่าทางเ้าจะอ่อนแอเกินไปสำหรับงานนี้ แต่ก็ช่างเถอะ ข้าจะให้โอกาสเ้า ถ้าทำไม่เสร็จภายในวันนี้ อย่าหวังว่าจะได้กินข้าวเย็น"
พูดจบ จางต้าหู่ก็เดินจากไป ทิ้งให้หวังหลินยืนอยู่หน้าโรงเก็บของเพียงลำพัง
หวังหลินถอนหายใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตใหม่ของเขาจะต้องมาเริ่มต้นด้วยการเป็คนทำความสะอาด แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่น
หวังหลินเปิดประตูโรงเก็บของเข้าไป ภายในมืดสนิทและเต็มไปด้วยฝุ่น กลิ่นอับชื้นโชยออกมา
เขาใช้สกิล "ตรวจสอบ" กับโรงเก็บของ
[โรงเก็บของเก่า]
[วัสดุ: ไม้, ดิน]
[สภาพ: เก่า, ชำรุด, สกปรก]
[ไม่มีข้อมูลพิเศษ]
หวังหลินเริ่มลงมือทำความสะอาด เขากวาดพื้น ปัดฝุ่น เช็ดถู แม้จะเ็ปไปทั้งตัว แต่เขาก็พยายามอดทน
"ระบบ... ข้าจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร?" หวังหลินถามเสียงในหัว
**[ท่านสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้โดยการฝึกฝน, การต่อสู้, และการขโมยสกิลจากผู้อื่น]**
"ขโมยสกิล?"
**[ระบบขโมยสกิลสามารถขโมยสกิลจากสิ่งมีชีวิตอื่นได้ โดยมีโอกาสสำเร็จขึ้นอยู่กับระดับของสกิลและระดับความแข็งแกร่งของเป้าหมาย]**
หวังหลินครุ่นคิด "แล้วข้าจะฝึกฝนได้อย่างไร ในเมื่อร่างกายนี้อ่อนแอเกินไป?"
**[ท่านสามารถฟื้นฟูร่างกายได้โดยการใช้ยา, การพักผ่อน, และการฝึกฝนพลังปราณ]**
"พลังปราณ?" หวังหลินไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อน
**[พลังปราณคือพลังชีวิตที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของสิ่งมีชีวิตในโลกนี้ การฝึกฝนพลังปราณจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่ง, ความทนทาน, และความสามารถในการใช้สกิล]**
หวังหลินเริ่มเข้าใจมากขึ้น ดูเหมือนว่า "พลังปราณ" จะเป็สิ่งสำคัญในการใช้ชีวิตในโลกนี้
เขาทำงานหนักตลอดทั้งวัน แม้จะเหนื่อยล้าและเ็ป แต่เขาก็ไม่ยอมหยุดพัก
"ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้
น" หวังหลินพึมพำกับตัวเอง "ข้าจะต้องเอาชีวิตรอดในโลกนี้ให้ได้"
1K
