ฟ้ากำลังโหมกระหน่ำเหมือนจะฉีกฟ้ายามเมื่อนาฬิกาบอกเวลาสามทุ่มเศษ แสงไฟถนนบนถนนสายรองนอกเมืองพยายามต่อสู้กับความมืด แต่ก็ดูเลือนรางไม่ต่างจากความหวังของคนที่ยืนกอดอกอยู่ข้างรถเก๋งเก่าๆ คันหนึ่ง
ฟ้าใส (ฟ้า) สบถในใจครั้งแล้วครั้งเล่าขณะมองไปยังฝากระโปรงรถที่เปิดอ้า เธอไม่ใช่ช่างยนต์ เธอแค่นักศึกษาสาวที่พยายามหารายได้เสริมด้วยการรับงานอิสระหลังเลิกเรียน แต่เครื่องยนต์ที่ดับสนิทนี้ได้พรากทั้งเงินและเวลาที่ควรจะมีไปจนหมดสิ้น โทรศัพท์แบตเตอรี่เหลือน้อยจนน่าใจหาย ช่างที่โทรไปก็บอกว่ามาไม่ได้จนกว่าจะเช้า
เธอก้มลงมองสภาพตัวเอง—เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปียกปอนจนแนบเนื้อ เผยให้เห็นทรวดทรงที่ถูกซ่อนไว้ใต้เสื้อผ้าธรรมดาๆ และกางเกงยีนส์ที่หนักอึ้งเพราะถูกละอองฝนสาดเข้ามา
จังหวะนั้นเอง แสงไฟจากรถยนต์คันหรูสีเข้มคันหนึ่งก็สาดเข้ามาจากด้านหลัง มันเป็รถที่ดูหนักแน่นและมีราคา เธอแทบไม่ได้ใส่ใจ จนกระทั่งรถคันนั้นชะลอความเร็วลงและจอดเทียบข้าง
กระจกฝั่งคนขับเลื่อนลงช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่ง ดวงตาของเขาคมกริบแต่ไม่ได้ให้ความรู้สึกคุกคาม ตรงกันข้าม กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นน่าประหลาดภายใต้โครงหน้าที่ดูเคร่งขรึมและเป็ผู้ใหญ่เต็มตัว เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเทาเข้ม ซึ่งดูเรียบร้อยและมีรสนิยม
“มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังแทรกเสียงฝน “รถเสียเหรอ”
ฟ้าเงยหน้ามองเขาเต็มตา ชายคนนี้ดูมีอายุมากกว่าเธอหลายปี อาจจะสามสิบปลายๆ หรือสี่สิบต้นๆ ด้วยซ้ำ แต่เขากลับดูดีในแบบของผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมามากและยังคงรักษาสุขภาพกายและใจไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม
“ค่ะ... มันดับไปเฉยๆ เลยค่ะ” ฟ้าตอบเสียงเบา “โทรหาช่างแล้ว แต่เขามาไม่ได้ตอนนี้”
เขาขยับแว่นสายตาที่สวมอยู่เล็กน้อย กวาดตามองรอบๆ บริเวณซึ่งค่อนข้างเปลี่ยว ก่อนจะตัดสินใจ
“ผมธีร์ครับ” เขาแนะนำตัวสั้นๆ “รถคันนี้คงต้องรอช่างจริงๆ ดูจากสภาพแล้วน่าจะไม่ใช่เื่ง่ายๆ ถ้าคุณอยู่ตรงนี้คนเดียวอันตรายเกินไป”
ธีร์มองมาที่เธออย่างประเมินสถานการณ์ ดวงตาของเขามีความจริงจังที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย
“คุณมากับผมดีกว่า ผมจะไปส่งคุณที่บ้าน หรือถ้าคุณไม่สะดวก ผมมีคอนโดอยู่ไม่ไกลจากนี่ คุณไปพักที่นั่นก่อนก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยจัดการเื่รถ”
การตัดสินใจของธีร์นั้นเด็ดขาดและรวดเร็ว จนฟ้าแทบไม่ได้มีโอกาสคิดไตร่ตรองถึงความไม่เหมาะสมของการขึ้นรถคนแปลกหน้า
“คือ...” ฟ้าลังเล แต่ความหนาวเหน็บและความเหนื่อยล้าเริ่มทำให้เธออ่อนแอลง
ธีร์ยิ้มเล็กน้อย เป็รอยยิ้มที่ดูปลอบโยน “ไม่ต้องกังวลครับ ผมไม่ได้มีเจตนาไม่ดี ผมแค่ไม่สบายใจที่จะทิ้งผู้หญิงคนเดียวไว้ในที่แบบนี้ตอนกลางคืน”
วินาทีนั้น ความเหนื่อยเอาชนะความระแวง ฟ้าพยักหน้าอย่างเงียบๆ
“ขอบคุณมากนะคะ... คุณธีร์”
ธีร์จัดการล็อกรถของเธออย่างเรียบร้อยก่อนจะเปิดประตูรถให้เธอก้าวเข้าไปในรถยนต์ของเขา โลกภายนอกที่เต็มไปด้วยความเปียกชื้นและความหนาวเย็นถูกตัดขาดทันทีที่ประตูรถปิดลง ภายในรถอบอุ่นและมีกลิ่นหอมสะอาดแบบผู้ชายเจือจาง สร้างความผ่อนคลายอย่างน่าประหลาดใจ
“คุณชื่ออะไรครับ” ธีร์ถามขณะขับรถออกตัวอย่างนุ่มนวล
“ฟ้าใสค่ะ เรียกฟ้าเฉยๆ ก็ได้”
“ฟ้าใส... ชื่อเพราะจัง” ธีร์พึมพำ “แล้วรถคุณมีปัญหามานานแล้วรึเปล่า”
บทสนทนาที่เกิดขึ้นตลอดทางเป็ไปอย่างสุภาพและเป็เื่เป็ราว ธีร์ถามถึงการเรียนของเธอ ถามถึงรถ ถามถึงความฝันเล็กๆ น้อยๆ ของนักศึกษาปีสุดท้ายอย่างเธอ เขาไม่ได้เร่งรัดหรือกดดัน แต่กลับทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมีค่าพอที่จะได้รับความใส่ใจจากผู้ชายที่ดูประสบความสำเร็จอย่างเขา
สุดท้ายแล้ว ฟ้าเลือกที่จะไปกับธีร์ที่คอนโดของเขา เพราะเธอไม่ได้อยากให้เขาต้องเสียเวลาวนรถไปส่งเธอถึงห้องเช่าเล็กๆ ในซอยลึกๆ
คอนโดของธีร์ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจที่เงียบสงบ มันเป็ห้องเพนท์เฮาส์ที่มองเห็นวิวเมืองยามค่ำคืนได้อย่างชัดเจน ไฟในห้องไม่ได้สว่างจ้า แต่ใช้แสงวอร์มไวท์จากโคมไฟที่ติดตั้งอย่างมีรสนิยม ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็ส่วนตัว
“เสื้อคุณเปียกไปหมดแล้ว เข้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ” ธีร์ยื่นผ้าขนหนูผืนหนาให้เธอ “ผมเตรียมเสื้อเชิ้ตให้คุณยืมใส่ไปก่อนได้”
“ขอบคุณค่ะ” ฟ้าเอ่ยเบาๆ ขณะรับผ้าขนหนูมาไว้ในอ้อมแขน ความรู้สึกเหนื่อยล้าและตึงเครียดตลอดทั้งวันเริ่มคลายตัวลง
เมื่อเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ กลิ่นหอมสะอาดของสบู่และน้ำหอมที่ผู้ชายใช้ก็ตลบอบอวล เธอปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่เปียกและหนักอึ้งทิ้งลงตะกร้า ก่อนจะเปิดน้ำอุ่นให้ไหลผ่านเรือนร่างที่เย็นเฉียบ
ขณะที่น้ำอุ่นกำลังชะล้างความเปียกชื้นภายนอกออกไป ความคิดของเธอกลับเริ่มร้อนรุ่ม
ธีร์เป็คนดี เขาเป็สุภาพบุรุษ แต่สายตาของเขาในบางครั้งที่เหลือบมองมาที่เธอก่อนหน้านั้น... มันไม่ใช่แค่ความเมตตาธรรมดา มันมีความคาดหวังบางอย่างซ่อนอยู่ ความคาดหวังที่ฟ้าเองก็กำลังโหยหาอย่างประหลาด
เธอออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันรอบกาย ผมที่เปียกหมาดถูกซับไว้ด้วยผ้าอีกผืน เธอเดินตรงไปยังเตียงที่ธีร์เตรียมชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาไว้ให้ มันเป็เสื้อเชิ้ตที่ใหญ่เกินตัวเธอมาก แต่ดูสะอาดและมีกลิ่นหอมอ่อนๆ
ทันทีที่เธอสวมเสื้อเชิ้ตตัวนั้น มันยาวลงมาเกือบถึงกลางขา ทำให้เธอแทบไม่ต้องกังวลเื่การเปิดเผยมากเกินไป แต่กระนั้น... ความรู้สึกว่าตัวเองกำลังใส่เสื้อผ้าของผู้ชายคนหนึ่งที่เพิ่งเจอหน้ากันไม่กี่ชั่วโมง ก็ทำให้หัวใจเธอเต้นรัวอย่างไม่เป็จังหวะ
เธอเดินออกมาจากห้องนอน ในห้องนั่งเล่น ธีร์กำลังนั่งทำงานบางอย่างอยู่บนโซฟา เขาหันมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า
แววตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอในชุดของเขาเอง มันเป็สายตาที่ลึกซึ้งและมีความ้าแฝงอยู่ แต่เขาก็ยังควบคุมตัวเองได้ดี
“ดูเหมือนคุณจะตัวเล็กกว่าที่ผมคิดไว้มากเลย” ธีร์ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาหาเธอช้าๆ
“ขอโทษนะคะ ที่ต้องรบกวน”
“ไม่เป็ไรครับ” ธีร์ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ มือที่ใหญ่และอบอุ่นของเขายกขึ้นแตะที่แก้มของเธออย่างแ่เบา เป็ััที่บริสุทธิ์ทว่าเร้าอารมณ์อย่างประหลาด
“คุณหนาวอยู่รึเปล่า”
“นิดหน่อยค่ะ” เธอตอบเสียงกระซิบ ใบหน้าของเธอเงยขึ้นสบตาเขาอย่างไม่รู้ตัว เธอเห็นดวงตาของเขาเริ่มขุ่นมัวด้วยไฟปรารถนาที่ไม่อาจปฏิเสธได้
ความจริงแล้ว ั้แ่ที่เขายื่นมือมาช่วยเธอั้แ่ข้างถนน ทั้งคู่ก็รู้ดีอยู่แล้วว่าความสัมพันธ์นี้จะไม่จบลงแค่การเป็ผู้ใจบุญและผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือ
ธีร์โน้มตัวลงมา ใบหน้าของเขาใกล้ชิดจนเธอสามารถรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่กระทบผิวแก้ม
“ผมรู้ว่าคุณคงจะเหนื่อย” เขาพูดเสียงนุ่ม “แต่ผมก็รู้ว่าตอนนี้เราทั้งคู่กำลังคิดอะไรอยู่”
ไฟในตัวฟ้าลุกโชนทันทีที่เธอได้ยินประโยคนั้น ความตึงเครียดที่ถูกเก็บไว้ตลอดการเดินทางและระหว่างการอาบน้ำปะทุขึ้นมาในทันที ฟ้าไม่พูดอะไร เธอเพียงแต่ยื่นมือเล็กๆ ของเธอออกไปโอบรอบลำคอของเขา ดึงเขาลงมาหาเธอ
เธอเลือกแล้ว
ริมฝีปากของธีร์ประทับลงบนริมฝีปากของเธออย่างอ่อนโยนในตอนแรก ก่อนจะกลายเป็ความเร่งร้อนที่รุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว
รสจูบของเขาเข้มข้นและร้อนแรง มือใหญ่ของเขาเลื่อนจากแก้มลงมาโอบรัดเอวของเธอ กดให้ร่างของเธอแนบชิดกับกายแกร่งของเขา ฟ้าตอบรับจูบนั้นอย่างกระหาย ปากของเธอเปิดออกต้อนรับลิ้นที่ร้อนผ่าวของเขาที่รุกล้ำเข้ามาสำรวจความหวานภายในช่องปากของเธอ
จ๊วบ... จ๊วบ...
เสียงจูบที่เปียกชื้นดังชัดเจนในความเงียบของห้อง ดวงตาของเธอพร่ามัวไปด้วยความปรารถนาและอารมณ์ที่พุ่งสูง เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของธีร์ไม่ได้เป็เกราะป้องกันอีกต่อไป มันเป็เพียงอุปสรรคเล็กน้อยที่ขวางกั้นััที่้า
มือของธีร์สอดเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ต ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่ยังคงเปียกชื้นเล็กน้อยจากการอาบน้ำ ผิวของฟ้าอ่อนนุ่มและอุ่นจัดภายใต้การััของเขา
จูบของเขาผละออก ริมฝีปากของเขาเคลื่อนต่ำลงมาตามลำคอระหงของเธอ ขบเม้มและดูดดึงเบาๆ ให้เกิดรอยแดงจางๆ
“เสื้อตัวนี้มันเกะกะจัง” ธีร์กระซิบเสียงแหบพร่า ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาเองออกอย่างรวดเร็ว
เมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายหลุดออก เสื้อเชิ้ตสีขาวของธีร์ก็ถูกปลดออกจากร่างของฟ้าอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเรือนร่างที่งดงามของเธอที่ไม่มีสิ่งใดปกปิดภายใต้แสงไฟสลัว
ทรวงอกอวบอิ่มที่ถูกปลดปล่อยจากการพันธนาการกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่เร่งรัวของเธอ หัวนมสีชมพูเข้มชูชันอย่างน่ารักกำลังรอคอยการัั
ธีร์หายใจเข้าลึกๆ เขายกมือขึ้นััทรวงอกของเธออย่างทะนุถนอม ราวกับมันเป็งานศิลปะที่ละเอียดอ่อน มือของเขานวดคลึงเบาๆ ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลงไปใช้ปากยอดอกข้างหนึ่งไว้
จ๊วบ!
เขาดูดดึงอย่างกระหาย ราวกับเด็กทารกที่เพิ่งได้พบกับแหล่งอาหารที่หอมหวาน ฟ้าเงยหน้าขึ้น ซี๊ดเสียงแ่ในลำคอ เมื่อฟันของเขาขบลงบนยอดอกอย่างเร้าอารมณ์
“อ๊าาา... คุณธีร์...” เสียงของเธอสั่นพร่าด้วยความเสียวซ่าน
ธีร์เปลี่ยนข้าง สลับไปดูดดึงยอดอกอีกข้างอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม เขาทั้งดูด ทั้งเลีย ทั้งหยอกล้อด้วยลิ้นร้อนๆ จนทรวงอกของเธอเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและเต็มไปด้วยร่องรอยสีแดงฉ่ำ
จากทรวงอก ธีร์อุ้มร่างของฟ้าขึ้นมาในอ้อมแขน ก่อนจะพาเธอไปยังเตียงขนาดคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีเทาเข้ม เขาค่อยๆ วางเธอลงอย่างนุ่มนวล แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ไม่อาจปิดบังได้
ร่างของธีร์สูงใหญ่และเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้เสื้อผ้ามาตลอด เขาถอดกางเกงสแล็กและชั้นในออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแก่นกายที่แข็งแกร่งและใหญ่โต ซึ่งกำลังผงาดอย่างน่าเกรงขาม
ธีร์เลื่อนตัวลงมาอีกครั้ง เขามองต่ำไปยังจุดซ่อนเร้นของฟ้าที่ถูกปกคลุมไปด้วยเส้นขนสีเข้มบางเบา
ความบริสุทธิ์ของความปรารถนา
เขาลูบไล้ไปตามโคนขาด้านในของเธออย่างช้าๆ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วััไปยังกลีบกุหลาบที่บวมเป่งเพราะอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น
“คุณเปียกไปหมดแล้ว...” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงชื่นชม
ฟ้าบิดเร่าด้วยความกระสัน เมื่อปลายนิ้วของเขาเริ่มััคลึงไปยังเม็ดกริบเล็กๆ ที่ไวต่อการกระตุ้น
จากนั้น เขาก็ใช้ริมฝีปากและลิ้นอันร้อนแรงของเขาส่วนที่หอมหวานที่สุดของเธอ เขาแหวกกลีบอ่อนนุ่มออกก่อนจะฝังใบหน้าลงไปอย่างลืมตัว
จ๊วบ... แผล็บ...
ลิ้นของธีร์ชอนไชเข้าสำรวจความลึกของช่องทางรักอย่างชำนาญ เขาเลีย ดูด และใช้ปลายลิ้นสะกิดซ้ำๆ ไปยังจุดที่อ่อนไหวที่สุดอย่างไม่ลดละ
ร่างของฟ้าเกร็งกระตุก เธอไม่เคยได้รับความสุขในรูปแบบนี้มาก่อน มันรุนแรงและลึกซึ้งจนเธอต้องจิกนิ้วลงบนผ้าปูที่นอน
“อ๊าาา... ไม่ไหว... ซี๊ดดด... คุณธีร์... อื้ออออ”
น้ำรักของเธอไหลอาบเปียกชุ่มไปทั่วบริเวณนั้น กลิ่นสาบสาวที่หอมหวานทำให้ธีร์ยิ่งเร่งเร้าการรุกรานด้วยปากและลิ้นของเขา
เมื่อเขารู้ว่าฟ้าใกล้จะถึงจุดสูงสุด ธีร์ก็ผละใบหน้าออกมาจากความหอมหวานนั้นอย่างไม่เต็มใจนัก
“ตาผมแล้วนะ” เขาพูดเสียงแหบพร่า ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาประกบจูบกับเธออีกครั้ง
เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ แก่นกายที่แข็งขืนและร้อนผ่าวของเขาถูกนำมาจ่อที่ปากทางเข้า
ธีร์มองตาฟ้าอย่างลึกซึ้ง ราวกับขออนุญาตเป็ครั้งสุดท้าย
ฟ้าพยักหน้าอย่างแน่วแน่และเต็มใจ
เขาค่อยๆ กดปลายแก่นกายเข้าไปอย่างช้าๆ ร่างกายของเธออ่อนนุ่มและอบอุ่น แต่ก็แ่าอย่างไม่น่าเชื่อ
“อ่าส์...” ธีร์สูดปากเมื่อความคับแน่นบีบรัดแก่นกายของเขาจนแทบกระดิกไม่ได้
“โอ๊ย...” ฟ้าส่งเสียงครางเบาๆ ด้วยความตึงแน่น
ธีร์รอให้ฟ้าปรับตัวเข้ากับขนาดของเขาได้ก่อน เขาใช้มือโอบรอบบั้นท้ายของเธอแล้วค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างนุ่มนวล แต่หนักแน่น
ตับ... ตับ... แฉะ...
เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่เปียกชุ่มเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเขาเพิ่มจังหวะ
พวกเขาอยู่ในท่ามิชชันนารี ธีร์ก้มลงจูบปากเธอพลางกระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างเป็จังหวะ แต่ละครั้งที่เขาถอนออกและเสียบเข้าไปใหม่มันช่างลึกและหนักหน่วงจนฟ้าแทบจะลืมหายใจ
“คุณ... แน่น... มากเลยฟ้า” ธีร์กระซิบข้างหูเธอขณะที่เขาเริ่มเพิ่มความเร็ว
“เร็วขึ้น... อีกค่ะ... ซี๊ดดดด...”
ธีร์ไม่รอช้า เขากระแทกแก่นกายเข้าไปจนสุดความยาว ก่อนจะถอนออกแล้วเสียบกลับเข้าไปใหม่ซ้ำๆ อย่างบ้าคลั่ง
ตับๆๆๆ! ป๊าบๆๆ!
เตียงสั่นไหวไปตามจังหวะที่รุนแรง เหงื่อเริ่มไหลซึมออกมาจากร่างกายของคนทั้งสอง
จังหวะที่ดุดันทำให้ฟ้าต้องเกร็งขาขึ้นโอบรอบเอวของธีร์ไว้เพื่อรับแรงกระแทก
“เราเปลี่ยนท่าหน่อยดีกว่า” ธีร์พูดขณะที่เขาถอดแก่นกายออกมาจากช่องทางรักอย่างรวดเร็ว
เขาพลิกร่างของฟ้าให้คว่ำลงและชันเข่าขึ้นในท่าคลานเข่า
ธีร์เลื่อนตัวเข้ามาจากด้านหลัง มองเห็นบั้นท้ายขาวเนียนที่ผายงามงอนของเธอได้อย่างชัดเจน ก่อนที่เขาจะใช้มือรวบเอวเธอไว้แล้วดันแก่นกายเข้าสู่ช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะจากด้านหลังในทันที
สวบ!
เสียงที่แก่นกายแทรกเข้าไปดังชัดเจนกว่าเดิม ความลึกที่ได้รับในท่านี้ทำให้ฟ้าส่งเสียงครางดังลั่น
“อ๊าาาาาาาาา! ลึก... ลึกมากค่ะ!”
ธีร์ไม่พูดอะไร เขาก้มลงจูบที่ต้นคอของเธอแล้วเริ่มขยับสะโพกอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ
ตับๆๆๆๆ! แปะ! แจ๊ะๆๆ!
เสียงของน้ำรักที่เปียกชุ่มผสมกับเสียงการกระทบกันของร่างกายดังประสานไปทั่วห้อง มันเป็เสียงที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและความ้า
ธีร์ใช้มือบีบนวดบั้นท้ายของฟ้าพลางกระแทกแก่นกายเข้าออกอย่างรุนแรงจนร่างของฟ้าโงนเงนไปข้างหน้า
“ใกล้แล้ว... ฟ้า... ผมจะเสร็จแล้ว!” ธีร์คำรามด้วยความทรมานปนสุข
ฟ้าเองก็ถึงขีดสุดของการรับรู้ เธอรู้สึกถึงกระแสความสุขที่พุ่งพล่านจากจุดศูนย์กลางไปยังปลายประสาททุกส่วน
“พร้อมกัน... อ๊าาาาาาาาาาาา!”
จังหวะสุดท้ายที่รุนแรงที่สุด ธีร์กระแทกเข้าไปสุดแรงพร้อมกับปลดปล่อยน้ำอุ่นร้อนจำนวนมหาศาลเข้าสู่ภายในของเธอ ร่างของเขาทรุดลงทาบทับแผ่นหลังของเธออย่างอ่อนแรง ขณะที่ฟ้าก็กระตุกเกร็งเป็ครั้งสุดท้าย
พวกเขาหายใจหอบถี่อยู่บนเตียง เนื้อตัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและน้ำรักที่ไหลย้อยออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอน
ธีร์ดึงแก่นกายที่อ่อนตัวลงเล็กน้อยออกมา ก่อนจะพลิกตัวนอนข้างๆ แล้วดึงฟ้าเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนที่แข็งแรงของเขา
ความเงียบเข้ามาแทนที่ความวุ่นวาย มีเพียงเสียงฝนที่ตกพรำๆ นอกหน้าต่าง
ฟ้าซบหน้าเข้ากับอกแกร่งของธีร์ ััได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ยังคงเร็วอยู่
“คุณธีร์...” ฟ้าเรียกชื่อเขาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานกว่าที่เคย
ธีร์ก้มลงจูบที่หน้าผากของเธอ
“จำไว้นะฟ้าใส” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดที่ทำให้เธอรู้สึกถึงกำแพงที่มองไม่เห็น “สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้... มันคือการช่วยเหลือที่คุณร้องขอจากผม”
เขาเว้นจังหวะ “และมันจะจบลงแค่คืนนี้เท่านั้น เราจะไม่ถามถึงอนาคตของกันและกัน”
คำพูดนั้นแม้จะไม่ได้รุนแรง แต่กลับแทงลึกเข้าไปในใจของฟ้าใส ทำให้เธอตระหนักว่า ความสุขที่เพิ่งได้รับนั้น... อาจจะต้องแลกมาด้วยการยอมรับความจริงที่ว่าความสัมพันธ์นี้เป็เพียงแค่ความฉาบฉวยที่ไม่มีความผูกพันใดๆ ตามมา
เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ในแววตาของธีร์ยังคงมีความ้าอยู่ แต่ก็มีความจริงจังที่น่ากลัว... เขาไม่ได้โกหก เขาชัดเจนเสมอมา
แล้วเธอจะทำอย่างไรกับความรู้สึกที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างไม่ตั้งใจนี้?
ชอบเื่นี้ฝาก กดหัวใจ ❤️ กดติดตาม ➕ และ เก็บเข้าคลัง ???? เพื่อเป็กำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับ
5K
