วันเวลาผ่าไป...
ผู้เป็แม่ตื่นขึ้นมาปัดกวาดบ้านั้แ่เช้าตรู่ วันพรุ่งนี้ลูกสาวของราตรีจะเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ และดูเหมือนจะได้ผัวฝรั่งกลับมาด้วย ด้วยความที่ห้องนอนเก่าของลูกสาวเล็กเกินไป ผู้เป็แม่เลยจัดการย้ายข้าวของเครื่องใช้ของตัวเองและสามีไปอยู่แทน
ตอนนี้ห้องนอนใหญ่ของบ้านถูกจัดเตรียมไว้สำหรับลูกสาวและผัวฝรั่งเป็ที่เรียบร้อย เหลือเพียงห้องนอนเล็กๆที่กำลังจะถูกจัดเตรียมไว้หลับนอนสำหรับตัวเองและสามีในคืนนี้
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
“โทรมาพอดี ฮัลโหล่ยัยเดือน ถึงไหนแล้ว”
“แม่ เดือนคงกลับบ้านไม่ทันพรุ่งนี้แล้วนะ”
“อ้าว ทำไมล่ะ มีอะไรหรือเปล่า”
“พอดีผัวใหม่เดือนติดธุระน่ะ แต่เขาบอกว่าจะพาเดือนกลับ่สงกรานต์นะ”
“แกก็น่าจะโทรมาบอกแม่เร็วกว่านี้สิ พ่อแกสั่งให้แม่ย้ายห้องให้กลัวผัวใหม่ของแกจะนอนไม่ได้”
“ขอโทษค่ะ เอาเป็ว่าเจอกันสงกรานต์เนอะ ฝากบอกพ่อด้วย”
“เอางั้นก็ดีเหมือกนัน รู้ใช่มั้ยว่าผัวเก่าของแกออกจากคุกแล้ว”
“อย่าพูดถึงมันเลยแม่ เสียอารมณ์ แค่นี้ก่อนนะคะ”
เมื่อคุยกับลูกสาวเสร็จ หญิงวัยกลางคนก็ปาดเหงื่อบนหน้าผากด้วยความเหน็ดเหนื่อย ราตรีเดินลงจากบ้านเพื่อไปบอกสามีว่าวันพรุ่งนี้ลูกสาวไม่สามารถกลับมาได้ ผู้เป็พ่อไม่ได้ติดใจอะไร เพราะตอนนี้ตาหาญก็ไม่อยากให้ลูกสาวกลับมาเจอผัวเก่าขี้คุกเหมือนกัน
“ให้มันอยู่ที่นั่นแหละ จะกลับมาลำบากที่นี่อีกทำไม”
“ทำไมคุณว่าอย่างนั้นล่ะคะ ไม่คิดถึงลูกบ้างหรอ”
“ก็ผมไม่อยากให้ไอ้จอมมันมายุ่งวุ่นวายกับครอบครัวเรานี่น่า”
“ฉันคุยกับจอมแล้ว ต่อจากนี้เขาคงไม่มายุ่งเกี่ยวกับลูกสาวของเราอีกแล้วล่ะค่ะ”
“หึ คนอย่างเมาเนี้ยนะ”
“เลิกอคติสักทีเถอะ”
ภรรยาบอกกับสามีเฒ่า แต่ดูเหมือนชายแก่คนนั้นจะไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่นัก ตาหาญวุ่นวายมาตลอดทั้งวัน เนื่องจากคืนนี้จะต้องไปงานเลี้ยงสังสรรค์รับตำแหน่งใหม่ของปลัดอำเภอ ชายแก่แอบน้อยใจที่ภรรยาของตัวเองไม่สามารถไปร่วมงานได้ ราตรีให้เหตุผลว่าเธออ่อนเพลียจากการปัดกวาดเช็ดถูบ้าน ั้แ่ที่ย้ายห้องสลับกับลูกสาวนั้น กล้ามเนื้อก็อ่อนล้าไปทั้งตัว
“คุณแน่ใจนะราตรีว่าจะไม่ไปกับผม”
“ไม่ไหวหรอกค่ะ ไหนๆยัยเดือนก็จะไม่มาแล้ว ฉันขอนอนพักเต็มๆสักคืนหน่อยก็แล้วกัน”
“ตามใจ”
สามีเฒ่าอาบน้ำใส่เสื้อผ้าและขับรถออกไปร่วมงาน่กลางวันั้แ่เช้าสาย จากนั้นก็อยู่ร่วมฉลองงานเลี้ยงเวลากลางคืนตามปกติ ราตรีรู้ดีว่าสามีของเธอชื่นชอบงานเลี้ยงเพียงใด หลังจากที่ได้ดื่มแก้วแรก แก้วต่อไปก็จะถูกกระดกจนเมาหัวราน้ำทุกที
เธอเหนื่อยหนายที่จะต้องไปลากสังขารสามีกลับบ้าน พักหลังๆมานี้เธอดูเงียบเหงาและไม่ค่อยมีชีวิตเป็ของตัวเองเท่าไหร่นัก
“อึก…อื้มม”
หลังจากที่พระดวงจันทร์ฉายเด่นบนท้องฟ้า ลมหนาวประหลาดก็พัดผ่านหน้าต่างจนม่านปลิวไหว ร่างอวบอิ่มของสาวใหญ่นอนกอดตัวเองในห้องนอนของลูกสาว อยู่ๆความเปลี่ยวเหงาก็เข้าครอบคลุมจิตใจ ราตรีไม่ได้มีอะไรกับสามีเฒ่ามานานหลายปี และด้วยความที่เธอตั้งครรภ์กระทันหันั้แ่ยังสาว มันก็ทำให้ชีวิตวัยสาวหายไปในพริบตา เรียวขาขาวผ่องเบียดเสียดกันไปมาใต้ผ้าห่ม
เมฆฝนบนท้องฟ้าเริ่มอึมครึมจนทำให้อุณหภูมิลดลงไปอีกหลายเท่า
“นี่เรา…เป็อะไรไป”
สาวใหญ่กัดริมฝีปาก จากนั้นเสียงปรอยฝนกระทบหลังคาก็ค่อยๆกล่อมหญิงวัยกลางคนให้หลับใหลในค่ำคืนอันเงียบสงบ
18K
