บทที่ 8 การแสดงเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
รุ่งอรุณของวันใหม่ก็มาถึงในที่สุด
ทันทีที่ฮั่วอวี๋ลืมตาขึ้น เขาก็เห็นก้อนขนปุยสีขาวหิมะนอนขดอยู่ข้างใบหน้าตัวเอง
“เ้าตัวเล็ก เบาะนอนมันเล็กเกินไปสำหรับนายหรือยังไง?" ฮั่วอวี๋เอื้อมมือไปเกาคางของเสี่ยวอวี๋เบา ๆ
เสี่ยวอวี๋แลบลิ้นสีชมพูของมันออกมาเลียมือชายหนุ่มเพื่อเป็การตอบโต้
ฮั่วอวี๋ยิ้มและเอ่ย "อรุณสวัสดิ์เช่นกัน"
เขาเทนมให้กับหมาป่าตัวน้อย จากนั้นจึงย่างเนื้อจามรีกินเป็มื้อเช้า
หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ฮั่วอวี๋ก็ทำการถ่ายทอดสด
ทันทีที่เริ่มถ่ายทอดสด ผู้คนหลายพันคนก็หลั่งไหลเข้ามา
ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มตกตะลึงอยู่ชั่วขณะ นี่เขาดังขนาดนี้เลยเหรอ?
- ยังเช้าอยู่เลย วันนี้เ้าของห้องจะทำอะไรเหรอ?
- เ้าของห้อง ตอนนี้คุณดังมากเลยนะ! ติดแถบค้นหายอดนิยมบนโต่วอินด้วย!
- เ้าตัวเล็กอยู่ไหน? รีบพาเ้าตัวเล็กมาหาเราเร็วเข้า!
- นี่คือเ้าของห้องที่เลี้ยงลูกหมาป่าตัวน้อย แถมเขายังหล่อมากด้วย!
- เ้าของห้อง วันนี้คุณจะได้เห็นแสงเหนือรึเปล่า?
เมื่อเห็นแถบข้อความจำนวนมากในห้องถ่ายทอดสด ฮั่วอวี๋ก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดทันที
เมื่อวานคงมีใครบางคนบันทึกการถ่ายทอดสดของเขาตอนรับเสี่ยวอวี๋มาเลี้ยงและนำไปเผยแพร่อย่างแน่นอน
คลิปวิดีโอดังกล่าวเลยดึงดูดผู้ชมจำนวนมากมาให้กับเขา
ฮั่วอวี๋มองดูความนิยมของห้องถ่ายทอดสดและพบว่ามีผู้เข้าชมมากกว่า 10,000 คนภายในไม่กี่นาที!
เมื่อคิดว่าคนเหล่านี้จะมอบคะแนนการรับรู้จำนวนมากให้กับเขา รอยยิ้มของชายหนุ่มก็สดใสยิ่งกว่าเดิม
“วันนี้มีอะไรหลายอย่างให้ต้องทำ อย่างแรกคือการลาดตระเวนรายวัน นอกจากนี้ผมยังต้องซ่อมบำรุงฐานตามเห็นสมควรด้วย"
“เสี่ยวอวี๋สบายดี ทุกคนสบายใจได้"
ฮั่วอวี๋ปรับกล้องไปทางเสี่ยวอวี๋ที่นอนอยู่ในบ้านสุนัขหลังจากที่กินอาหารเสร็จ“เสี่ยวอวี๋ ทักทายทุกคนหน่อยสิ!"
หมาป่าน้อยเงยหน้าขึ้นอย่างสงสัยและเอียงคอเล็กน้อย
ห้องถ่ายทอดสดเดือดพล่านขึ้นทันที
- อ๊ากกกก! ฆ่าคนด้วยการเอียงคอ นี่มันคือการฆ่าคนด้วยการเอียงคอชัด ๆ!
- ช่วยด้วย! ฉันโสดมานานเกินไป ขนาดมองหมาป่ายังรู้สึกว่ามันสวยเลย
- เ้าของห้อง คุณช่วยถามเสี่ยวอวี๋ได้ไหมว่าเขาชอบกระสอบสีอะไร?
"เอาละ" ฮั่วอวี๋หันกล้องกลับมาจากเสี่ยวอวี๋ “เสี่ยวอวี๋ยังเด็กเกินไปและยังไม่ได้รับการฝึกฝน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถไปทำภารกิจร่วมกับผมในวันนี้ได้"
ฮั่วอวี๋ผละจากเสี่ยวอวี๋และเดินออกจากสถานีหน้าด่านเพียงลำพัง โดยไม่คำนึกถึงการโอดครวญของเหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสด
“น้ำมันที่หน้าด่านมีอยู่อย่างจำกัด ดังนั้นวันนี้ผมจะไม่ขี่สโนว์โมบิล"
“ในทางทฤษฎีแล้ว รัศมีการลาดตระเวนรอบสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์นั้นจะอยู่ที่ 200 เมตร" ฮั่วอวี๋ชี้ไปยังธารน้ำแข็งตรงหน้า “ตามสูตร 2πr สำหรับการคำนวณหาเส้นรอบวงของวงกลม ผมต้องเดินรอบนอกอย่างน้อย 1,256 เมตร"
“นอกจากเดินแล้ว ผมยังต้องตรวจสอบความหนาของธารน้ำแข็ง วัดอุณหภูมิ และจดบันทึกการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศและความผิดปกติด้วย”
“ในสภาพแวดล้อมอันหนาวเย็นของขั้วโลกเหนือ สิ่งที่สามารถทำได้ภายในไม่กี่นาทีกลายเป็เื่ที่ยากมาก"
"นี่คือชีวิตประจำวันของผู้พิทักษ์น้ำแข็ง!"
ก่อนที่ฮั่วอวี๋จะเอ่ยจบ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นภายในหูของเขา
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับ 11 คะแนนการรับรู้!]
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับ 17 คะแนนการรับรู้!]
...
มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย จากนั้นจึงทำการปิดเสียงแจ้งเตือนของระบบอย่างเงียบ ๆ
หลังจากเดินมายังจุดตรวจวัดที่อยู่ห่างออกมา 200 เมตร เขาก็หยิบแท่งโลหะสำหรับใช้วัดค่าออกมาเจาะลงไปในน้ำแข็ง
แท่งวัดนี้คือเทคโนโลยีสุดล้ำของโลก คุณไม่จำเป็ต้องเจาะมันลงไปจนถึงชั้นน้ำแข็งด้านล่างสุด แค่เจาะลงไปเพียง 10 เิเเพื่อวิเคราะห์ความหนาของน้ำแข็งก็พอ
ฮั่วอวี๋เอ่ยกับห้องถ่ายทอดสด “ในขั้วโลกเหนือ ทุกคนควรระวังเครื่องมือโลหะของตัวเองด้วย"
ทันทีที่เขาเอ่ยออกมาแบบนั้น เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดก็ต่างงุนงง
- ทำไมล่ะ? เกร็ดความรู้ทางวิทยาศาสตร์?
- ฮ่า ๆ ๆ ๆ ในฐานะคนเหนือ ฉันเข้าใจสิ่งที่เ้าของห้องจะสื่อได้ทันที
- ใคร ๆ ก็รู้ว่ารั้วเหล็กทางเหนือนั้นเย็นกว่าไอศกรีมเสียอีก
- นอกจากนี้ อุณหภูมิของขั้วโลกเหนือเองก็ต่ำกว่าทางตอนเหนือสุดของจีนด้วย
ฮั่วอวี๋มองหน้าต่างข้อความและเอ่ย “นี่ไม่ใช่เื่ตลก ผลิตภัณฑ์ที่ทำมาจากโลหะนั้นอันตรายจริง ๆ"
“ตอนที่กำลังปืนูเาน้ำแข็งในขั้วโลกเหนือ เพื่อนของผมคนหนึ่งหยิบที่เจาะน้ำแข็งท้ายเกลียวออกมาจากกระเป๋าเป้ จากนั้นก็คาบมันไว้ในปากเพื่อหันไปรูดซิปปิดกระเป๋า แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ที่เจาะน้ำแข็งกลับติดแน่นอยู่ที่ปากของเขาและเอาไม่ออก"
“ตอนที่ดึงมันออก เืจำนวนมากก็ไหลออกมาจากปากและลิ้นของเขา"
ฮั่วอวี๋หยิบกริชออกมาเล่มหนึ่ง จากนั้นก็ถอดถุงมือขวาออกและวางกริชลงบนฝ่ามือ
ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็คลายมือที่ถือกริชออกและหันให้กล้องดู
“ดูสิ มันติดแน่นและแข็งตัวในเวลาไม่นาน"
“หากผมพยายามดึงมันออก ิัของผมก็จะหลุดออกมาด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย"
เกิดความโกลาหลขึ้นภายในห้องถ่ายทอดสดทันที
- พระเ้า นี่มันเกินไปแล้ว มันติดอยู่จริง ๆ!
- ไม่เสียแรงที่เ้าของห้องเป็ผู้เชี่ยวชาญ!
- ยังไงก็ตาม มีฉันคนเดียวรึเปล่าที่สงสัยว่าเ้าของห้องจะเอามันออกได้ยังไง?
ฮั่วอวี๋ยิ้มและเอ่ย "มันมีทางเอาออกอยู่"
"ปัสสาวะใส่มัน!"
หลังจากเอ่ยเช่นนั้น เขาก็หันหลังให้กับกล้อง จากนั้นจึงหยิบกระติกน้ำร้อนออกมาจากกระเป๋าเป้
เพื่อให้ความร่วมมือกับฮั่วอวี๋ ระบบเบลอภาพร่างกายส่วนล่างของเขาเป็พิเศษ
น้ำร้อนในถ้วยถูกรินออกมาล้างมือขวาที่แสดงให้กล้องเห็น และไอน้ำก็ลอยตัวขึ้นชั่วขณะ
- ให้ตายเถอะ นี่คุณทำอะไรน่ะ? ถ่ายตรงนั้นด้วยสิ!
- ท่อขนาดใหญ่มาแล้ว ท่อขนาดใหญ่มาแล้ว!
- เอ่อ นี่... มันใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ?
- การเบลอภาพนี่จริงจังรึเปล่า?
- นี่คือสิ่งที่ฉันสามารถดูได้โดยไม่ต้องจ่ายเงินเหรอ?
น้ำร้อนที่เทลงมาทำให้กริชที่ติดอยู่บนฝ่ามือของชายหนุ่มร่วงลงกับพื้นหิมะด้านล่าง
ฮั่วอวี๋เองก็แสร้งทำเป็ดึงกางเกงขึ้น จากนั้นจึงหยิบกริชบนพื้นขึ้นมาและเอ่ยกับกล้องด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เชื่อผม แม้ว่าจะต้องทนความขยะแขยงของปัสสาวะ แต่ก็ดีกว่าการได้รับาเ็"
"เพียงไม่กี่นาทีเืบริเวณาแของคุณอาจแข็งตัวได้"
“ในกรณีของเพื่อนผม ที่เจาะน้ำแข็งติดอยู่ที่ปากเขา ดังนั้นจึงทำอะไรไม่ได้" ฮั่วอวี๋เอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจตีความ
ภายใต้การแสดงของฮั่วอวี๋ ผู้คนจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาภายในห้องถ่ายทอดสด และความนิยมของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง
ไม่แปลกใจเลยที่ชาวเน็ตจะฮือฮา เพราะรูปแบบการถ่ายทอดสดที่สุดขั้วของเขาไม่เหมือนใครจริง ๆ
ในโลกนี้ การถ่ายทอดสดในที่กลางแจ้งไม่ได้รับความนิยมนัก
บางคนไปวิ่งบนกำแพงเมืองจีน ออกไปกินเนื้อย่างกับเพื่อน หรือแม้แต่ไปเดินห้างเพื่อทำการถ่ายทอดสด
และสิ่งที่น่าใยิ่งกว่าคือการที่มีคนถ่ายทอดสดการนอนหลับของตัวเองในหัวข้อการถ่ายทอดสดกลางแจ้ง
ด้วยเหตุนี้ ผู้คนส่วนใหญ่จึงรู้สึกเบื่อมากขณะที่พวกเขาดูการถ่ายทอดสดของเ้าของห้องที่หลับไป
อย่างไรก็ตาม ฮั่วอวี๋มีแผนการที่ยิ่งใหญ่และเป็ระบบสำหรับรูปแบบการถ่ายทอดสดของเขา
ไม่ใช่แค่สุดขั้วเท่านั้น แต่ต้องน่าสนใจด้วย
ก่อนหน้านี้ ผู้พิทักษ์น้ำแข็งคนอื่น ๆ เองก็ใช้การถ่ายทอดสดเพื่อประชาสัมพันธ์และดึงดูดผู้คนให้เข้าร่วมกลุ่มผู้พิทักษ์น้ำแข็ง
รูปแบบของพวกเขาเองก็สุดขั้วมาก แต่กลับได้ผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เพราะในความเป็จริง ชีวิตประจำวันของผู้พิทักษ์น้ำแข็งนั้นน่าเบื่อมาก
ฮั่วอวี๋เลียนแบบรูปแบบของชายผู้อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารจากโลกในชีวิตก่อนของเขา และมันก็ได้ผลเกินคาด
เขาช่วยเหลือลูกหมาป่าตัวน้อยภายใต้สายตาของหมาป่าอาร์กติก และล้างกริชที่ติดอยู่กับมือด้วยการปัสสาวะ
เหล่าผู้ชมที่คุ้นชินกับการดูเหล่าเ้าของห้องที่ถ่ายทอดสดกลางแจ้งจะเคยเห็นสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร?
การถ่ายทอดสดของเขาไม่ต่างอะไรจากการให้เหล้าขาวที่มีดีกรีสูงกับคนสมัยก่อนที่ดื่มเหล้าดีกรีต่ำ!
ฮั่วอวี๋ไม่สามารถหยุดหัวเราะได้ ใเหรอ?
แต่การแสดงมันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!