เช้าวันรุ่งขึ้น
ปลายฟ้าลงมาออกกำลังกายที่ฟิตเนทของคอนโดแต่เช้าเธอเริ่มปรับความรู้สึกให้ปล่อยวางในเื่ของพ่อและแม่ได้มากขึ้นกว่าเมื่อหลายๆวันที่ผ่านมา
ขณะที่กำลังนั่งพักหลังจากออกกำลังกายเรียบร้อยเธอได้มองไปเห็นภูผาที่นั่งพักอยู่อีกมุมหนึ่งของฟิตเนทเธอจึงลุกขึ้นเดินเข้าไปคุยกับเขา
"ขอคุยด้วยได้มั้ย" เธอถามเขาขึ้นมาเมื่อเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าของเขา
"ได้สิ"
"ขอถามอะไรได้มั้ย" เธอพูดพร้อมกับนั่งลงข้างเขา
"ได้" ภูผาตอบกลับมา
"ไปหามิ้นบ้างมั้ย่นี้"
"ถามทำไม"
"ก็อยากรู้"
"ไม่ ไม่ได้ไปหาเลย"
"แล้วมิ้นมาหาที่คอนโดบ่อยมั้ย"
"อะไรของเธอ จู่ๆก็มาถาม"
"ก็ตอบสิ"
ไม่ทันที่ภูผาจะได้ตอบคำถามของเธอก็มีเสียงของชายคนหนึ่งที่ดูมีอายุเรียกชื่อของเธอขึ้นมา
"ปลายฟ้า"
ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้นปลายฟ้าจึงรีบหันไปมองเ้าของเสียงที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากที่เธอนั่งอยู่ก่อนจะเธอลุกขึ้นและเดินหนีเ้าของเสียงนั้นออกไปจากห้องฟิตเนท
"ฟ้า ปลายฟ้ารุ่ง" เสียงของชายคนนั้นยังคงเรียกและเดินตามเธอไม่หยุด
ภูผาเห็นท่าทีของปลายฟ้าที่กำลังเดินหนีชายสูงวัยคนนั้นเขาจึงรีบเดินตามออกไปทันที
"มีอะไรหรือเปล่า" ภูผาที่เดินตามปลายฟ้าถามขึ้นมา
"เปล่า ไม่มีอะไร" ปลายฟ้าตอบภูผากลับไป
"ขึ้นไปบนห้องเถอะค่ะ" ปลายฟ้าจูงมือชายสูงวัยคนดังกล่าวขึ้นไปที่ห้องพร้อมกับเธอ
ภูผาเห็นอย่างนั้นจึงรู้สึกเหมือนมีบางอย่างมาทิ่มแทงใจของเขาหรือว่าชายคนนั้นจะเป็เสี่ยที่เลี้ยงเธอตามที่เธอเคยพูดเอาไว้
เขาอยากจะขัดขวางไม่ให้เธอกับชายสูงวัยนั้นไปด้วยกันแต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะเขาและเธอไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรต่อกัน
หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปเขาเดินกลับมาที่ห้องภูผามองไปที่ห้องของปลายฟ้าด้วยความรู้สึกผิดหวัง
ภายในห้องของปลายฟ้า
"พ่อมาหาฟ้าทำไม" ปลายฟ้าถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงน้อยใจพ่อของเธออยู่
"พ่อมาหาไม่ได้เหรอ ฟ้าไม่คิดถึงพ่อหรือยังไง" พ่อของเธอเอ่ยถามขึ้นมาพร้อมเอามือไปลูบที่หัวของเธออย่างอ่อนโยน
ปลายฟ้ามองหน้าของพ่อตัวเองอยู่ชั่วขณะด้วยแววตาที่รู้สึกผิดก่อนเธอจะโผเข้าไปกอดผู้เป็พ่อ
"คิดถึงค่ะ คิดถึงพ่อ และคิดถึงแม่"
"แล้วทำไมถึงทำหน้าเหมือนไม่ดีใจ"
"พ่อคะ ฟ้ายังปรับความรู้สึกตัวเองให้รับเื่ที่เกิดขึ้นไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นนะคะ"
"พ่อกับแม่รู้และเชื่อว่าลูกของพ่อกับแม่เป็คนที่มีเหตุผลเป็ผู้ใหญ่พอที่จะเข้าใจทุกอย่างด้วยตัวเอง"
"ค่ะ" ปลายฟ้าตอบรับขณะที่ยังอยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็พ่อ
"นี่ วันนี้นะ พ่อกับแม่มารับลูกไปเที่ยวด้วยกัน"
"แม่ก็มาเหรอคะ"
"ใช่ แม่เค้ากำลังมาไม่นานคงใกล้จะถึง"
"แล้วเราจะไปเที่ยวไหนกันคะ"
"ไว้รอแม่ของลูกมาถึงก่อนค่อยบอกดีกว่า"
"ค่ะ เอ่อพ่อคะ ฟ้าลงไปเอาของที่ลืมไว้ในฟิตเนทก่อนนะคะ"
"อ้าว ลูกลืมอะไรไว้ล่ะ"
"เดี๋ยวฟ้ามานะคะ" ปลายฟ้าพูดจบก็รีบเดินออกมาจากห้องไปทันทีแต่เธอกลับไม่ได้ไปเอาของที่ฟิตเนทตามที่บอกพ่อของเธอ