เอเดินกลับไปตรงที่ร้านค้าที่เจอกับเด็กหญิง ระหว่างทางเขาเจอเข้ากับผู้เล่นมากหน้าหลายตาที่ต่างพากันสนทนาเกี่ยวกับเกม บ้างคนก็ตะโกณด่าเกม บ้างคนก็พยายามเรียกหน้าสเตตัสออกมาเหมือนคนบ้าแต่ที่แปลกก็คือ npc แถวนั้นต่างหายเกลี้ยง เขาเห็นบางคนกำลังแอบมองทางหน้าต่างมาที่กลุ่มผู้เล่นอย่างหวาดกลัว เอเขาเห็นผู้เล่นบางกลุ่มที่โดนยามของหมู่บ้านลากออกจากหมู่บ้านไป เขาแอบเดินตามยามออกไปดูเขาเห็นยามโยนผู้เล่นกลุ่มนั้นออกไปข้างนอกจากวินาทีที่ออกไปข้างนอกพวกเขาก็ต้องจบชีวิตลงจากมอนเตอร์ข้างนอกนั้นผมวิ่งมาตรงที่ลานที่ถูกวาร์ปมาทีแรกแต่ผมกลับไม่เจอคนพวกนั้นอีกเลย ผู้เล่นคืนอื่นที่สงสัยก็ยิ่งสงสัยเข้าไปอีกจนมีคนสังเกตุเห็นผม
“เฮ้นายนะ ใช่นายนั้นแหละ”
“ครับมีอะไรหรอครับ”
“นายรู้ไหมว่าเราต้องทำอะไรบ้าง”
“ผมว่านายควรไปหาผู้ใหญ่บ้านดูนะ”
“ที่ไหน ตรงนั้นเห็นบ้านหลังใหญ่ตรงนั้นไหม”
“เครๆ ขอบคุณมาก”
“งั้นผมไปก่อนนะครับ” ผมเดินเข้าไปในร้านค้า เสียงกริ่งก็ดังขึ้น
“สวัสดีค๊า!!! คุณลูกค้าจะรับอะไรดีคะ”
“สวัสดีครับผมมาตามที่ผู้ใหญ่บ้านบอกนะครับ” เอว่าพลางยื่นนามบัตรผู้ใหญ่บ้านไปให้
“อ่อ! มาใหม่ โอเค มาตรงนี้ รับนี้ไป” เธอพูดอย่างเซ็ง เซ็ง
“แพ็คผู้เริ่มต้น แล้วอย่าลืมมาใช้บริการละ”เธอว่าพลางขยิบตาให้เอ เขาได้แต่รับของแล้วเดินออกจากร้านไป หลังจากนั้นไม่นานเอก็ทำเควสเสร็จตอนนี้เขาสวมชุดเกราะผ้าที่ดูไม่น่าจะกันอะไรได้ แบกกระเป้าที่เต็มไปด้วยขนมปังกับน้ำ ตรงเอวของเขาสวมเข็มขัดที่บรรจุขวดยาขนาดเล็ก 3 ขวดและมีฝักพร้อมทั้งมีดติดอยู่ข้างเอว จากนั้นผมก็เดินไปจนถึงบ้านผู้ใหญ่บ้านผมเห็นคนต่อแถวแน่นขนัดผมพยายามผ่านเข้าไปในบ้าน พอดีคนใช้เห็นผมจึงเชิญผมเข้าไปข้างใน
“เล นายมาตอนรับแขกทีฉันจะพานายคนนั้นไปที่นั้น”
“ครับพ่อผู้ใหญ่”
“ตามมาเลยพ่อหนุ่ม” เขาเดินตามหลังผู้ใหญ่บ้านเข้าไปข้างในตัวบ้าน จนถึงสวนหลังบ้านตรงนั้นเขาเห็นโต๊ะน้ำชาเล็กอยู่ถัดจากบ่อปลาสวยงาม
“เอาละพ่อหนุ่มนั่งก่อน”หลังจากนั่งเสร็จผู้ใหญ่บ้านก็เอิญขึ้นมา
“เป็ไงบ้างพ่อหนุ่มโลกใบนี้ คนมารยาทดีอย่างเธอคงไม่อยากที่จะปรับตัวเข้ากับโลกใบนี้ได้ แต่ข้าขอเตือนเ้าไว้พ่อหนุ่ม จงทำให้เต็มที่เพื่อโลกของเ้าข้าพูดได้แค่นี้ ก่อนอื่นเลยข้าจะมอบสิ่งนี้ให้เ้า ผู้มาใหม่” ผู้ใหญ่บ้านเยื่อนลูกแก้วมาให้เขาแล้วก็พูดต่อ
“คุณได้รับลูกแก้วอัญเชิญซัพพอตเตอร์”
“ผู้มาใหม่อย่างพวกเ้าจะไปไม่รอดถ้าขาดซัพพอตเตอร์ที่จะช่วยเหลือพวกเ้า นักพจญภัยแต่ละคนจะได้รับซัพพอตเตอร์หนึ่งตนซึ่งซัพพอตเตอร์ของเ้าสำคัญมากควรดูแลให้ดี เอาลองอัญเชิญออกมาสิซัพพอตเตอร์ของเ้า”
“ครับ”
“ท่า้าใช้ลูกแก้วอัญเชิญซัพพอตเตอร์หรือไม่”
“ใช่”
แสงจ้าปรากฏขึ้น แต่หน้าแปลกที่มันไม่มีความรู้สึกแสบตายเลยแม้แต่น้อยจากนั้นก็มีเด็กหญิงทัมเบลิน่าตัวน้อยที่มีปีกแห่งแสงบางๆ เธอลอยวนรอบเอเพื่อดูเขา ก่อนที่จะลอยมาหยุดที่ฝามือของเอ เขาเอานิ้วแย่เธอเล่นอย่างอดไม่ได้ก่อนที่เธอจะกัดนิ้วของเอ
“ท่านได้ทำสัญญากับ ซัพพอตเตอร์เคียร่า เสร็จสิ้น” ในทุกขั้นตอนผู้ใหญ่บ้านได้เฝ้าดูอยู่อย่างเงียบก่อนที่จะพูดขึ้น
“ทีนี้เ้าลอง พูดว่า สเตตัส สิ”
“สเตตัส” ทันใดนั้นเคยร่าตัวน้อยก็ดีดนิ้วมือเล็กๆของเธอจากนั้นก็ปรากฏว่ามีกล่องข้อความปรากฏออกมาตรงที่เธอบินอยู่ เขามองไปยังกล่องข้อความนั้น
ผู้เล่น:เอ
ระดับ:0
คลาส:-
อาชีพ:-
ระดับนักพจญภัย:-
HP:10
SP:10
Str:1
Agi:1
Int:1
โจมตี
ความเร็วใจการโจมตี:1
พลังโจมตีกายภาพ:2~ 4 (1+(1~3))
พลังโจมตีเวทย์: 0~1(1+0)
ระยะโจมตี:0.5
ความเร็วในการเคลื่อนที่:100
เพิ่มพลังโจมตีเวทย์:0
ป้องกัน
ป้องกันการโจมตีกายภาพ : 4
ป้องกันการโจมตีเวทย์ : 0
ต้านทานกายภาพ:1%
ต้านทานเวทมนต์:1%
ต้านทานสถานะ:1%
การฟื้นฟู Hp:0.5
การฟื้นฟู Sp:0.5
สกิล(ยังไม่ปลดล็อค)