(นิยายแปล) แฟนใหม่ใกล้ฉัน จับมือกันสู้เซิร์ก

ตอนที่ 28 มีรูมเมทแล้วเปลี่ยนไป (2)

        กลุ่มเรียนที่เพิ่มมาจัดเป็นกลุ่มเรียนชั่วคราวหมายเลขยี่สิบ ดังนั้นครูฝึกซึ่งถูกทุบตีอย่างน่าสังเวชที่สุดคนนั้นจึงกลายเป็นครูฝึกของกลุ่มเรียนชั่วคราวของพวกถังอวี่

        “หัวหน้าฝ่าย ในเมื่อทุกคนต่างก็ต้องดูแลเด็กแล้วทำไม...ซี้ด! เจ็บ...ทำไมยังต้องให้พวกเราสู้กันอีกล่ะ” ครูฝึกคนนั้นโอดครวญ ความโกรธบนตัวเขาแทบจะปั้นเป็นตัวได้อยู่แล้ว เขาเป็นคนที่ถูกทุบตีมากที่สุดเพื่อชัยชนะเชียวนะ! พวกสารเลวนั่นต่างโจมตีเข้าที่ใบหน้าของเขา!

        หัวหน้าฝ่ายหน้าเด็กเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “ผมแค่อยากดูว่าศักยภาพของพวกคุณถดถอยลงหรือเปล่า”

        ครูฝึกคนนั้นพูดไม่ออก เขารู้สึกว่าหัวหน้าฝ่ายพูดได้มีเหตุผลหนักแน่นจริงๆ เขาไม่กล้าโต้แย้ง

        ครูฝึกคนนั้นลูบคลำใบหน้าที่บวมช้ำของตัวเอง เขารู้ว่าเพราะหัวหน้าฝ่ายไม่พอใจตน ไม่อย่างนั้นคงไม่แบ่งกลุ่มเรียนออกมาใหม่หนึ่งกลุ่มให้เขาดูแลหรอก

        บอกว่าพวกเขาว่างดูแลนักเรียนใหม่ แต่ความจริงในโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งพวกเขาเป็นยี่สิบคนที่ศักยภาพต่ำที่สุด ถูกครูฝึกคนอื่นบดขยี้จนทนไม่ไหวถึงต้องมาเป็นครูฝึกที่นี่

        เพราะเป็นครูฝึกแล้วพวกเขาก็ต้องฝึกด้วยยังไงล่ะ!

        เมื่อเหล่านักเรียนใหม่ฝึกพวกเขาก็ต้องฝึกด้วยเพื่อเป็นแบบอย่างให้นักเรียนใหม่ ช่วงเวลาที่เหล่านักเรียนใหม่พักพวกเขาก็ยังต้องฝึกกับหัวหน้าฝ่ายเพราะศักยภาพของพวกเขาแย่ที่สุด ดังนั้นต้องตามครูฝึกคนอื่นๆ ให้ทัน ปีหน้าจะได้ไม่ต้องดูแลนักเรียนใหม่อีก!

        เมื่อคิดว่าอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าต้องอยู่อย่างตกระกำลำบากเช่นนี้ เหล่าครูฝึกกลุ่มเรียนชั่วคราวต่างน้ำตาตกในไปตามๆ กัน

        เฉิงเวยเห็นครูฝึกซึ่งสุดท้ายได้รับชัยชนะเดินมายังกลุ่มเรียนของพวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นมาก ดึงแขนเสื้อของถังอวี่ไม่หยุด “ถังอวี่! ถังอวี่! นายดูสิ! ดู! ครูฝึกคนนั้นจะมาเป็นครูฝึกของพวกเรา! เขาเก่งขนาดนี้จะต้องพาพวกเราขึ้นสู่ระดับใหม่ได้แน่นอนเลย! พวกเราโชคดีแล้ว!”

        ถังอวี่จนปัญญา จริงสินะ ขึ้นสู่ระดับใหม่ แต่นายไม่เห็นเลยเหรอว่าความโกรธของครูฝึกคนนี้เริ่มมาเยือนพวกเราแล้ว เขาเชื่อว่าวันข้างหน้าต้องไปถึงระดับใหม่ด้วยความทุกข์ทรมานแน่นอน!

        ถังอวี่ดึงแขนเสื้อตัวเองกลับ มองร่างกายเล็กๆ ของตัวเองไปมา ไม่รู้ว่าเขาจะทนการฝึกนี้ได้ไหม

        ถ้าเขาทนไม่ไหวจะทำยังไง คงไม่ต้องกลับไปตระกูลถังหรอกนะ

        เพียงคิดถึงการกลับตระกูลถังไปเผชิญกับคนที่แสนคุ้นเคยทว่าแปลกหน้าและต้องแต่งงานกับโจวจิ้นหมิงคนนั้น ถังอวี่ก็รู้สึกคลื่นไส้อย่างมาก

        ไม่ได้! เขาตัดสินใจแล้วว่าถึงตายก็ต้องทนให้ไหว!

        เมื่อครูฝึกทุกคนยืนอยู่ในกลุ่มเรียนของตัวเองร้อยแล้ว หัวหน้าฝ่ายหน้าเด็กก็เรียกพวกไอวี่ขึ้นมายืนหันหน้าเข้าหานักเรียนใหม่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย จำนวนไม่มากไม่น้อย ยี่สิบคนพอดี ป๋ายจิ่นก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

        ถังอวี่เหลือบมองด้านบนแล้วละสายตาออก ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า เขามักรู้สึกว่ามีคนหลายคนข้างบนจ้องมองตัวเองอยู่...

        ต่อมาถังอวี่ก็รู้สึกว่าตัวเองคิดมากไป เขาไม่ได้เด่นดังอะไร จะมีใครจ้องมองเขาได้ยังไงกัน

        ซึ่งความจริงข้างบนมีคนกำลังจ้องตรงที่ถังอวี่อยู่จริงๆ

        หัวหน้าฝ่ายหน้าเด็กพอใจนักเรียนยี่สิบคนนี้มาก โชว์รอยยิ้มแรกของวันให้พวกเขา “ตามธรรมเนียมแล้วครั้งนี้พวกเธอเป็นผู้ช่วยของครูฝึก พวกเธอเลือกเอาเองได้เลย”

        เหล่าครูฝึกรู้สึกหดหู่ในใจ ตอนพวกเขาเลือกพวกเขาต้องต่อสู้กัน พอเป็นนักเรียนกลับให้เลือกเองโดยไม่ต้องทำอะไรเลย แน่จริงคุณลำเอียงให้อีกกว่านี้สิ!

        เมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้าฝ่ายหน้าเด็ก สิบเก้าคนที่เหลือต่างมองยังป๋ายจิ่น ไม่พูดก็รู้กันว่าให้เขาเลือกก่อน

        หัวหน้าฝ่ายหน้าเด็กมองป๋ายจิ่นเช่นกัน คนที่เขาพอใจมากที่สุดในบรรดานักเรียนยี่สิบคนนี้ย่อมเป็นป๋ายจิ่น อายุยังน้อยก็ติดยศพันเอกแล้ว ยศทหารเป็นสิ่งที่แสดงถึงคุณูปการทางทหารอย่างแท้จริง สำเร็จถึงระดับนี้ได้ตั้งแต่อายุแค่นี้ ตอนที่เขาอายุเท่ากันยังทำไม่ได้เลย

        นี่พิสูจน์ได้ว่าป๋ายจิ่นมีศักยภาพที่แข็งแกร่งมาก!

        ป๋ายจิ่นเมินสายตาของทุกคน ยกเท้าเดินไปทางกลุ่มเจ็ด

        คนที่จำป๋ายจิ่นได้ย่อมมีไม่น้อย ผมสีเงินอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาสะดุดตาอย่างยิ่ง นักเรียนกลุ่มเจ็ดเห็นเขาเดินมาทางตัวเอง ในใจก็รู้สึกตื่นเต้นแทบทนไม่ไหว บางคนประทับใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

        ครูฝึกกลุ่มเจ็ดเองก็ดีใจมากเช่นกัน การได้รับความช่วยเหลือจากป๋ายจิ่นย่อมดีที่สุด บางทีตนอาจสามารถขโมยวิชาจากอีกฝ่ายด้วยก็ได้! เพราะเขาออกจะเก่งขนาดนี้!

        ดวงตางดงามคู่หนึ่งมองแผ่นหลังของป๋ายจิ่นจนแทบลุกเป็นไฟ

        ไอวี่ผิวปากเบาๆ “ฉันยังนึกว่าคุณชายป๋ายจะรอให้พวกเราเลือกก่อนแล้วเดินไปยังกลุ่มที่เหลือซะอีก คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้จะให้ความร่วมมือขนาดนี้!”

        คนอื่นๆ พยักหน้าตาม

        ในขณะที่แต่ละคนต่างคิดว่าป๋ายจิ่นจะไปยังกลุ่มเจ็ด เขากลับเดินผ่านครูฝึกกลุ่มเจ็ดไปหยุดตรงครูฝึกกลุ่มยี่สิบ

        ป๋ายจิ่นยื่นมือออกไปพร้อมแนะนำอย่างกระชับและทรงพลัง “ผมป๋ายจิ่นครับ”

        ครูฝึกกลุ่มยี่สิบรู้สึกดีใจอย่างไม่คาดฝัน เขาเองก็คิดว่าป๋ายจิ่นจะไปกลุ่มเจ็ด ทว่ายังคงมือจับกับป๋ายจิ่นอย่างรวดเร็ว “สวัสดี! ฉันดีใจมากนะที่เธอมาช่วยฉัน!”

        คนของกลุ่มเจ็ดจ้องกลุ่มที่ยี่สิบเขม็ง เดิมทีพวกเขาเป็นกลุ่มเดียวกัน! ทำไมท่านป๋ายถึงไปทางนั้นแต่ไม่มาทางนี้ล่ะ!

        ไอวี่ทำเสียงจุ๊ๆ พลางส่ายหน้า จากศักยภาพของเขาต้องมองเห็นว่าถังอวี่อยู่กลุ่มยี่สิบอยู่แล้ว

        “มีรูมเมทแล้วเปลี่ยนไปจริงด้วย!”

        ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าดวงตางดงามที่ลุกเป็นไฟคู่นั้นฉายความอาฆาตวาบผ่าน