ตอนนั้นเอง ยูซังอาก็ร้องะโเสียงดัง
“คุณดกจา! ข้างหลัง!”
ผมก้มตัวลงตามสัญชาตญาณหมัดเปื้อนเืพุ่งแหวกกลางอากาศเข้ามาหมัดที่เปี่ยมไปด้วยจิตด้านมืดอันแสนคุ้นเคย
ผมย่อตัวตวัดขาเตะรู้สึกได้ว่าปลายเท้าััเข้ากับอะไรบางอย่าง ไม่ต้องหันกลับไปมองก็พอจะเดาได้ว่าเป็ใคร
เผ่าพันธุ์ุ์ระดับ 9มนุษย์ผีดิบ
มนุษย์ที่กลายพันธุ์เพราะติดเชื้อธาตุมืด
แม้ว่าผีดิบจะอยู่ในระดับ9แต่มันก็เป็สัตว์ประหลาดที่ถูกจัดประเภทให้อยู่ในกลุ่มอันตรายเหล่าผีดิบที่สร้างขึ้นโดยมีพื้นฐานจากมนุษย์ทั่วไปนั้นอาจไม่มีอะไรแตกต่างไปจากซอมบี้ก็จริงแต่ถ้าร่างโฮสต์ของมันมีระดับที่พิเศษเหมือนอย่างเ้าตัวที่อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้ละก็ถือว่าเป็เื่อันตรายมาก
ผมมองป้ายชื่อนักเรียนมัธยมปลายชายที่หัวถูกะเิทิ้ง
“...คิมนัมอุน”
เด็กหนุ่มที่เพิ่งจะถูกะเิหัวทิ้งไปเมื่อก่อนหน้านี้ตอนนี้กลับกลายเป็ผีดิบและจ้องเล่นงานผม ตรงส่วนคอที่เืเนื้อกระจุยเส้นเสียงของคิมนัมอุนบิดเบี้ยวเป็รูปทรงประหลาด
“กรรรรร”
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเ้า’ ถูกเปิดใช้งาน!]
[ตัวละครนี้ไม่มีสติเหลืออยู่ การเปิดใช้งาน ‘มุมมองนักอ่านพระเ้า’ถูกยกเลิก]
ให้ตายเถอะใช้ไม่ได้จริงด้วย
แควก!
ปลายเล็บยาวแหลมดำคล้ำของคิมนัมอุนเฉือนต้นขาของผมจนเป็รอยความเ็ปแผ่ซ่านไปทั่วขาราวกับถูกไฟเผาผิวที่แทงด้วยมีดยังแทบไม่เกิดรอยแผลกลับฉีกขาดอย่างง่ายดายด้วยกรงเล็บ
มนุษย์ที่กลายเป็ผีดิบจะแข็งแกร่งกว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่หลายเท่าตัว
“คุณยูซังอา รีบ...”
ผมพูดออกไปแบบนั้นแต่แล้วก็รู้สึกสังหรณ์ใจชอบกลรับรู้ได้ทันทีว่ามีเื่อะไรเกิดขึ้นแม้จะไม่หันหลังไปมอง
“ปล่อยนะคะ! ฉันบอกให้ปล่อย! คุณดกจา! คุณดกจา!”
ฮันมยองโอที่เมื่อครู่ยังยืนขาสั่นอยู่คนนั้นตอนนี้กำลังแบกยูซังอาที่ดิ้นไม่หยุดพร้อมกับวิ่งข้ามสะพานด้วยความเร็วที่น่าใ
[กลุ่มดาว ‘จอมวางแผนลับ’ ประทับใจในความทึ่มของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงดุจปีศาจ’ ประทับใจในความเสียสละของคุณ]
[คุณได้รับเงินสนับสนุน 100 เหรียญ]
...เข้าใจแล้ว ทิ้งผมไว้ แล้วหนีเอาตัวรอดกันสินะ
แต่ไอ้ท่าทางตอนวิ่งนั่นมันดูแปลกชอบกลทั้ง ๆ ที่วิ่งด้วยขาข้างเดียวแต่ความเร็วของฝีเท้ากลับรวดเร็วเทียบเท่านักกีฬาโอลิมปิก
มันไม่มีทางเป็สกิลเฉพาะตัวของฮันมยองโอที่มีพุงยื่นคงจะเป็อักขระของกลุ่มดาวผู้สนับสนุนเขามากกว่า
[ขาเดียวผู้ว่องไว]
ผมรู้แล้วว่ากลุ่มดาวไหนมอบอักขระนั่นให้เขาผมใช้ ‘ลิสต์ตัวละคร’ มองตรงไปยังฮันมยองโอที่วิ่งห่างออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ
[ข้อมูลของบุคคลดังกล่าวไม่สามารถเปิดได้ด้วย ‘ลิสต์ตัวละคร’]
คราวนี้‘ลิสต์ตัวละคร’ ก็ใช้งานไม่ได้เหมือนเคย
ถ้าผมจำไม่ผิด[ขาเดียวผู้ว่องไว] เป็อักขระของกลุ่มดาว ‘นักต้มตุ๋นพิการ’และนักต้มตุ๋นพิการย่อมไม่มอบอักขระบาเรียป้องกันจิตให้แน่ ยิ่งไม่มีทางที่ฮันมยองโอจะสกิลแบบนั้นไว้ั้แ่แรก
หมายความว่าการที่สกิลของผมใช้ไม่ได้ผลไม่ได้เป็เพราะความสามารถที่ฮันมยองโอ
...ผมนี่โง่ชะมัด
ผมหัวเราะเยาะตัวเองขณะเดียวกันก็มองหน้าต่างข้อความที่ลอยอยู่ตรงหน้า
[บุคคลนี้ไม่ได้ถูกลงทะเบียนใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]
ผมคิดลึกเกินไปความหมายมันตรงตัวอยู่แล้ว ‘ลิสต์ตัวละคร’ ก็อย่างที่บอกมันคือสกิลในการอ่านข้อมูลตัวละคร
ยูซังอากับฮันมยองโอเป็ตัวละครที่ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นใน ‘สามวิธีรอด’ฉบับดั้งเดิมพวกเขาเป็คนที่จะต้องตายไปแล้วถ้าผมไม่ช่วยชีวิตเอาไว้ ดังนั้นจึงแน่นอนว่าผมจะไม่สามารถตรวจสอบได้ด้วย‘ลิสต์ตัวละคร’
“ค็อก! ค็อก! ค็อก!”
ฝั่งหนึ่งเป็เหล่าผีดิบกับคิมนัมอุนที่กำลังเข้ามาใกล้พร้อมกับส่งเสียงฟังไม่ได้ศัพท์และอีกฝั่งก็เป็ฮันมยองโอที่ข้ามสะพานไปได้เกินกว่าครึ่งทางส่วนอีฮยอนซองกับอีกิลยองข้ามสะพานไปยังเขตพื้นที่ปลอดภัยนานแล้วผมไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากพวกเขาได้
นี่เป็สถานการณ์วิกฤตของจริงหัวสมองประมวลผลครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว
คว้าเอาผีดิบสักตัวแล้ววิ่งข้ามสะพาน? คุ้มค่าที่จะลองอยู่เหมือนกัน แต่โอกาสสำเร็จต่ำเตี้ยมนุษย์ผีดิบนั้นต่างจากชื่อ พวกมันถูกจัดประเภทให้เป็เผ่าพันธุ์ุ์ย่อมหมายความว่าไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว
“อ๊ากกก!”
ผีดิบที่วิ่งตรงเข้ามาหลายตัวสูญเสียการทรงตัวแล้วร่วงหล่นลงไปข้างล่างราวสะพาน
แควกกก!
เหล่าผีดิบที่ตกลงไปกลายเป็เหยื่อของพวกอิกทิโอซอรัสพวกมันพุ่งกระโจนเข้าใส่เหมือนปิรันย่าผีดิบพวกนั้นถูกรุมทึ้งกลายเป็เศษเนื้อในพริบตา
ความหวาดกลัวคืบคลานกลับเข้ามาถ้าจำนวนคนบนสะพานเป็จำนวนคี่ผมก็จะมีสภาพเหมือนเ้าพวกนั้นการจะข้ามไปด้วยตัวคนเดียวแทบเป็ไปไม่ได้
ถ้าอย่างนั้นจะเอายังไงดีล่ะ
“...ค่อย ๆ คิดก็แล้วกัน”
ผมพึมพำกับตัวเองเพื่อควบคุมสติตอนนี้ผมจำเป็ต้องสงบสติให้ได้ก่อนยังเหลือวิธีที่พอจะใช้การได้อยู่บ้างสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการจัดการกับเื่ตรงหน้า
ผมควบคุมลมหายใจคว้าขาของพวกผีดิบที่กำลังวิ่งตรงเข้ามา
“กรร?”
โล่งอกที่พวกมันไม่มีความคิดการใช้ความเฉื่อยชาของพวกมันให้เป็ประโยชน์แล้วจัดการทำให้ตกลงไปข้างล่างจึงไม่ใช่เื่ยากเย็นอะไร
กรรรรร — แควกกก!
ผมลดจำนวนพวกมันลงด้วยการโยนลงไปด้านล่างสะพานเรื่อยๆ ตัวนับเวลาของโทแกบีที่ปรากฏอยู่กลางอากาศกะพริบปริบ
ตอนนี้เหลือเวลาอีกสิบห้านาทีก่อนซีนาริโอนี้จะสิ้นสุดลง
“แฮก...”
กรงเล็บแหลมพุ่งเข้ามาทางจุดอับสายตาก่อให้เกิดรอยแผลบริเวณข้อต่อหัวไหล่ ต่อให้ผมจะทำใจให้สงบลงแค่ไหนต่อให้รู้ข้อมูลมากเพียงใด ก็ช่วยอะไรไม่ได้เมื่อร่างกายไม่เคยได้รับการฝึกฝน
“กรรรรร!”
การโจมตีของคิมนัมอุนที่ยังเหลือสัญชาตญาณดิบในตัวเริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ
ไหล่ซ้าย
ต้นขาขวา
เหนือศีรษะ
ผมต้องสลัดการโจมตีนี้ให้พ้นพยายามหลบกรงเล็บที่พุ่งเข้ามาใกล้ได้อย่างฉิวเฉียดใช้เท้าเตะเข้าที่หน้าแข้งของเด็กหนุ่ม
“กรร?”
แต่เ้านี่มันไม่เหลือความรู้สึกอีกต่อไปแล้วจึงไม่กระทบกระเทือนเลยสักนิด
ผมก้าวถอยหลังไปจนชนเข้ากับโครงเหล็กของสะพานพวกอิกทิโอซอรัสแผดเสียงร้องคำรามอยู่ด้านล่าง พวกมัน้าเหยื่อ
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่งสนุกกับเคราะห์กรรมของคุณ]
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่งมอบเงินสนับสนุนให้คุณ 200 เหรียญ]
ผมสะสมเหรียญได้มากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้มีเหรียญในอยู่ทั้งหมดห้าพันเหรียญแล้วถือว่ารวบรวมได้ค่อนข้างมากทีเดียวสำหรับ่เริ่มต้น
[ว้าว! อดทนได้ดีพอตัวเลยนะเนี่ย เอาละ ๆ!มีกลุ่มดาวท่านใดอยากมอบพรให้เพื่อนผู้น่าสงสารคนนี้บ้างมั้ยขอรับ]
เสียงของโทแกบีดังขึ้นเ้านี่ทำตัวอย่างกับเป็พ่อค้า อยากจะสับให้เป็ชิ้น ๆ ชะมัด
[นี่มัน ไม่มีท่านใดเลยจริง ๆ หรือขอรับ]
มันก็ต้องไม่มีแน่ละมีกลุ่มดาวไหนที่อยากจะสนับสนุนผมขึ้นมาหลังจากเื่ที่ผมทำลงไปตอน <การเลือกผู้สนับสนุน> ก็แปลกแล้ว
[ถึงได้บอกไงล่ะ เ้าควรจะทำตัวให้มันดี ๆ หน่อย น่าสงสารนัก]