ตอนแม่ยายยังสาว
เมธี…
“สวัสดีครับคุณแม่”
“สวัสดีจ้ะพ่อธีมาๆ เข้าบ้านดื่มน้ำดื่มท่าก่อน คาดกันนิดเดียวเองน้ำอิงเพิ่งจะเข้าสวนไปเห็นว่าจะไปเดินเล่นดูผลไม้ในสวนน่ะ”
“ไม่เป็ไรหรอกครับสักพักก็คงออกมา”
ผมกล่าวทักทายแม่ยายที่ยังอยู่ในวัยสาวสวยพริ้งแม่ยายของผมเธอมีลูกั้แ่ยังสาวตอนนี้ทำให้ดูไม่แก่เลยสักนิดเดียว ยังสวยพริ้งผิวพรรณขาวผ่องนวลเนียนใบหน้าก็ละม้ายคล้ายกับน้ำอิงเมียของผมราวกับฝาแฝดกันผมนัดกับน้ำอิงเอาไว้ว่าจะแวะมาหาเธอที่บ้านสวนแล้วก็จะกลับกรุงเทพฯไปพร้อมกับเลยทีเดียว พอเสร็จจากงานเลยรีบบึงรถมาหาเธอ
บ้านของพ่อตาแม่ยายของผมเป็บ้านสองชั้นที่ปลูกอยู่ในสวนผลไม้กินเนื้อที่เกือบร้อยไร่ผลไม้ก็มีหลายชนิดผลัดกันออกดอกออกผลตามฤดูกาล แม้นจะเป็ชาวสวนสาวไร่แต่ฐานะก็ไม่ได้ยากจนแต่อย่างใดเลยพ่อตาของผมเป็ข้าราชการเกษียณกินเงินำาญชอบเข้าป่าเข้าดงไปล่าสัตว์เป็ชีวิตจิตใจ
ผมเคยตามท่านเข้าป่าไปอยู่หลายหนเหมือนกันแต่ดูแล้วไม่ค่อยใช้แนวของผมสักเท่าไหร่เหนื่อยกับงานมาก็พอแล้วจะให้เดินเท้าเข้าป่าเข้าดงไปนอนค้างอ้างแรมนอนบนต้นไม้ให้ยุงกัดอีกก็ไม่ไหวอยากจะพักผ่อนแบบสบายๆ มากกว่า ส่วนแม่ยายก็เป็แม่บ้านแม่เรือน
“อะ น้ำเย็นๆ”
แม่ยายของผมสวมใส่เสื้อคอกว้างยามที่ก้มลงเอาแก้วน้ำวางนมสองเต้าแทบปลิ้นออกมากระแทกตาของผมแตกแม้จะอยู่ในวัยที่ไม่แก่เลยแต่แม่ยายของผมดันชอบสวมใส่ผ้าถุงและเสื้อคอกระเช้า เวลาก้มๆเงยๆ แต่ละทีเล่นเอาหัวใจของผมเต้นแรงแทบกระเด็นออกมา
“ขอบคุณครับ”
“เป็ไงบ้างเมธีงาน่นี้”
เธอนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตรงโต๊ะรับแขกตรงข้ามกับผมพอนั่งลงก็ยกขาขึ้นไขว่ห้าง ผ้าถุงสำเร็จที่สวมใส่อยู่ร่นขึ้นไปเลยหัวเข่า
“ก็ยุ่งๆนิดหน่อยครับใกล้จะสิ้นปีแล้ว ผมต้องรีบสร้างผลงานเพื่อเลื่อนตำแหน่ง”
“คงเหนื่อยแย่เลยสินะ”
“ไม่เท่าไหร่หรอกครับมันจำเป็เพื่อความก้าวหน้าน่ะครับ”
“ดีแล้วแหละ แล้วระยะนี้เมธีกับน้ำอิงมีปัญหาอะไรเหรอเปล่า”
แม่ยายของผมจ้องหน้าผมเขม็งเหมือนกำลังรอคอยคำตอบจนผมแอบนึกไปว่าเมียของผมจะไปฟ้องอะไรแม่เธอเหรอเปล่า
“ก็ ไม่นะครับถ้าจะมีบ้างก็คงเพราะหลังๆ มาผมไม่ค่อยมีเวลาให้น้ำอิงสักเท่าไหร่ อย่างที่บอกนั่นแหละครับว่า่นี้ผมบ้างานมากไปหน่อย”
“งั้นเหรอ”
แม่ยายของผมเม้มปากผมเพิ่งสังเกตว่ามารอบนี้เธอย้อมผมสีสดใสที่วัยรุ่นชอบทำกัน ส่งให้ใบหน้าของเธอดูสว่างและอ่อนเยาว์ลงไปเยอะเชียว
“เอ… น้ำอิงเล่าอะไรให้คุณแม่ฟังเหรอครับ”
“เปล่าๆไม่ได้เล่าอะไรหรอกจ้ะ แค่แม่ดูๆ แล้วเหมือนมารอบนี้น้ำอิงจะซึมๆเหมือนมีเื่อะไรในใจ แม่ก็คิดว่าน้ำอิงกับเมธีจะทะเลาะกันเหรอเปล่าเลยลองถามดูถ้าไม่มีอะไรก็ดีแล้ว”
“อ้อครับ”
“แม่ไม่กวนแล้วล่ะขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าพักเหนื่อยให้สบายตัวซะนะ แม่ขอตัวไปทำงานบ้านต่อสักหน่อยก่อน”
“ครับ”
พูดจบแม่ยายของผมก็ลุกขึ้นเดินจากไปหุ่นทรงของเธอดีชะมัดทำให้ผมเผลอคิดไม่ดีกับเธออยู่บ่อยๆ แต่ก็ต้องรีบสลัดความคิดแย่ๆในหัวทิ้งไปแล้วเดินขึ้นชั้นสองไปอาบน้ำอาบท่าซะหน่อย เพราะเหนียวตัวเหลือทนแล้ว