ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

หลังจากที่ชีพจรวิญญาณทั้งสามเส้นถูกเติมเต็มจนหมด สีหน้าของถังฮวนก็เปลี่ยนสีขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่จะมีเสียงโครกครากดังขึ้นมาจากภายในท้อง ในเวลานั้นเขาพึ่งจะรู้ตัวว่า ตั้งแต่ที่ตนมาอยู่ในร่างนี้ตั้งแต่เช้า ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย
"คงต้องเอาอาวุธไปขายเสียแล้วสิ"
ถังฮวนลุกยืนขึ้น สายตากวาดมองไปยังอาวุธที่แขวนอยู่บนผนัง
ชายชราช่างตีเหล็กออกไปจากเมืองนู่ลั่งได้หนึ่งเดือนแล้ว เงินที่เขาทิ้งเอาไว้ให้ก็ถูกใช้ไปจนหมด ในเช้าวันนี้ขณะที่เด็กหนุ่มกําลังคิดที่จะเอาอาวุธไปขายเพื่อเลี้ยงตัวเองนั้น เขาก็พบเข้ากับลูกศิษย์ของตระกูลถังแล้วถูกฆ่าตาย จากนั้นก็นําศพมาทิ้งเอาไว้ในร้านตีเหล็ก
อย่างไรก็ตาม ก็คงต้องขอบคุณเด็กหนุ่มถังฮวนที่ทําให้เขาได้มีร่างกายใหม่
ถังฮวนเลือกดาบยาวคมกริบมาสามเล่มแล้วใช้ผ้าขี้ริวชุบน้ํามันห่อมันเอาไว้ จากนั้นเขาก็พาดมันเอาไว้ที่บ่า แล้วก้าวฝีเท้าเดินออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว
ในทวีปหรงเหย้ามีเพียงอาวุธที่มีระดับเท่านั้นถึงจะขายได้ราคา โดยเฉพาะอาวุธระดับสูงที่เป็นที่ต้องการเป็นอยางยิ่ง
ส่วนอาวุธที่ไร้ระดับนั้นก็จะมีราคาถูกแสนถูก
เหมือนกับถังฮวนที่เอาดาบยาวสามเล่มไปขายที่ร้านอาวุธ เดาว่าน่าจะได้ราคาอยู่ที่สองหรือสามเหรียญทองซึ่งมากกว่าเครื่องมือการเกษตรไม่เท่าไหร่
ถ้าเป็นอาวุธระดับต่ำ ถึงแม้คุณภาพจะย่ำแย่ แต่ก็สามารถขายได้ราคามากกว่าหนึ่งร้อยเหรียญทอง
ทว่าตอนนี้เขามิได้สนใจอะไรเท่าไหร่นัก ขอแค่มีอะไรลงท้องก่อนก็เป็นพอ สองสามเหรียญทอง หากใช้อย่างประหยัดก็สามารถอยู่ในเมืองนู่ลั่งได้อีกหลายวัน
"มีคนมาอย่างนั้นรึ?"
ยังไม่ทันที่จะออกไปจากร้านตีเหล็ก ถังฮวนก็อึ้งไป ก่อนที่รอยยิ้มจะผุดขึ้นมาบนใบหน้า
หลังจากที่เปิดชีพจรวิญญาณได้สามเส้น แล้วบรรลุระดับยุทธ์ฝึกหัดขั้นที่หนึ่ง ความสามารถในการได้ยินของเขาก็เพิ่มสูงมากขึ้น ทําให้เขาได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินอยู่ข้างนอกอย่างชัดเจน
จากที่ถังฮวนวิเคราะห์ น่าจะมีประมาณสามคน
คนที่มาร้านตีเหล็กในตอนนี้ แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องมาเพื่อซื้ออาวุธ ซึ่งพอดีกับที่ถังฮวนต้องการ ไม่ใช่แค่ประหยัดเวลา ทั้งยังไม่ต้องโดนกดราคาจากร้านอาวุธ ดาบยาวสามเล่มนี้ ถ้าเอาไปขายที่ร้านอาวุธจะมีมูลค่าอยู่เพียงแค่สองสามเหรียญ แต่ถ้าขายที่นี่ก็จะได้ราคาสูงกว่านั้น
จากนั้นถังฮวนก็เปลี่ยนความคิด เขาเอาดาบยาวออกมาวางไว้บนโต๊ะไว้ จากนั้นก็ยืนรออยู่ข้างในร้าน
ไม่นานนัก ร่างเงาทั้งสามร่างก็เดินเข้ามาใกล้ร้านตีเหล็ก พวกเขาทั้งสามเป็นเด็กหนุ่มที่มีอายุราวสิบหกสิบเจ็ดปี ที่เอวมีกระบี่ยาวเล่มหนึ่งห้อยอยู่
หลังจากสายตาของพวกเขาสบเขาด้วยกัน ทั้งถังฮวนและเด็กหนุ่มทั้งสามคนก็พลันตกตะลึงอึ้งไป
"พวกเจ้า!"
ไม่นานนักถังฮวนก็ได้สติ เพลิงโทสะพรั่งพรูพวยพุ่งขึ้น พร้อมฟันขบกันแน่นก่อนที่จะแผดเสียงคํารามกล่าวออกไปเช่นนั้น
เด็กหนุ่มถังฮวนได้ถูกทั้งสามคนตรงหน้าฆ่าตาย เมื่อได้มาพบเจอกับพวกเขาอีกครั้ง ภายในความทรงจําของเด็กหนุ่มยังคงเหลือความอาฆาตที่มีต่อลูกศิษย์ตระกูลถังเอาไว้อยู่ ทําให้ถังฮวนอยากจะพุ่งทะยานเข้าไปสั่งสอนพวกเขาทั้งหมด
"พี่หง เจ้านี่ยังไม่ตาย"
หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง พวกเขาทั้งสามคนที่อยู่ตรงหน้าก็ได้สติ จากนั้นเด็กหนุ่มสวมชุดดําก็หัวเราะออกมา ก่อนที่จะก้าวฝีเท้าเดินเข้ามามองดูถังฮวนด้วยความประหลาดใจ
"พวกสวะนี่ ดวงแข็งแกร่งเสียจริง!"
เด็กหนุ่มร่างผอมคนหนึ่งเดินเข้ามาตรงหน้าของถังฮวน สีหน้าเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
"ไอ้เวร หาญกล้ามาแกล้งตายต่อหน้าข้า ยังอยากจะลิ้มรสหมัดอยู่ใช่หรือไม่!"
เด็กหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ท่าทีสง่างามที่ถูกเรียกว่า 'พี่หง' ก้าวฝีเท้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของถังฮวน สายตากวาดมองถังฮวนตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความดูถูก บนใบหน้าที่โหดเหี้ยมอํามหิตฉายสีความเจ้าเล่ห์เหมือนกับแมวที่กําลังมองดูหนูที่อยู่ในกรงเล็บ- โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 ระดับยุทธ์ฝึกหัดขั้นที่หนึ่ง (3)

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 2 ระดับยุทธ์ฝึกหัดขั้นที่หนึ่ง (3)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้