กลับมาที่โรงเตี้ยมจ่งซื่อ
“ฮ่าวอู๋ไป! วันนี้แม่นางหลิวจะคืนแหวนข้า เราจะได้เดินทางกันต่อ” เฟยิชวนฮ่าวอู๋ไปหาลี่เฉี่ยวที่จวนสกุลลู่
“แต่ว่า คุณหนูหลิวนั่นบอกให้ท่านสอนวรยุทธ์ต่อ ถึงแม้จะคืนแหวนให้แล้ว”
“ใช่แต่ข้าไม่ได้ตกลงกับนางว่าจะสอนถึงขั้นไหน”
ฮ่าวอู๋ยืนคิด คิ้วขมวด
“อืม...นั่น!ซิ เราไม่ได้ต้องตกลงสักหน่อยว่าจะสอนถึงไหน”
เฟยิและฮ่าวอู๋มุ่งหน้าไปจวนสกุลลู่แต่ก่อนจะถึงยังต้องผ่านตลาด ผ่านผู้คนมากมาย จู่ ๆก็มี เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังขึ้น
“ช่วยด้วยช่วยพี่สาวข้าด้วย”
“ไม่เอาไม่ช่วยข้าไม่อยากเดือดร้อน” ชาวบ้านที่อยู่บริเวณนั้นปฏิเสธเสียงร้องขอความช่วยเหลือนั่น
เสียงร้องขอความช่วยเหลือของเด็กเดินไปขอความช่วยเหลือ จากชาวบ้านที่เดินผ่านไปมา แต่กลับไม่มีใครสนใจ การขอความช่วยเหลือของเขาเลยชาวบ้านแถวนั้นรู้ดีว่าไม่สามารถช่วยอะไรถ้าช่วยก็จะเกิดเื่ไม่ดีกับครับครอบครัวเขา
เฟยิกับฮ่าวอู๋เดินผ่านมา
“ทางนั้น เกิดอะไรขึ้น” เฟยิพูดขึ้น
“นั่น เสี่ยวเจิ้น” ฮ่าวอู๋ตอบกลับเฟยิไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาเสี่ยวเจิ้น
“เสี่ยวเจิ้นเกิดอะไรขึ้น” เฟยิพูดด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง
“ช่วยด้วยพี่ชาย...หือๆ ช่วยพี่สาวข้าด้วย พี่สาวข้าโดนจับตัวไป”
“แล้วเ้ารู้หรือไม่ว่าโดนจับไปที่ใด” เสี่ยวเจิ้น รีบวิ่งนำหน้า พาไปยังบ้านตัวเองด้านหน้าเป็บ้านเก่าๆ หลังเล็ก ดูทรุดโทรม เจอพ่อของเสี่ยวเจิ้น(เฉิงเยว่ส่าง)กำลังก่อไฟต้มน้ำ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาของเขาหันมองไปที่เฟยิ และฮ่าวอู๋
“พวกท่านเป็ใครมาที่นี่ทำไม เจิ้นเอ๋อเ้าพาพวกเขามาทำไม”
“ท่านพ่อ พี่หยวนชิงโดนโจรจับตัวไป ทำไมท่านพ่อไม่ช่วยพี่ข้า ฮือ ๆ ท่านพ่อใจร้าย!”
“พี่เ้าไปทำงาน โดนจับที่ไหนกัน”น้ำเสียงแข็งกระด้างหลบหน้าไม่สบตา ดูมีพิรุธ “พวกท่านกลับไปได้แล้ว”
เฉิงเยว่ส่างปฏิเสธ หนักแน่นว่าลูกสาวตนไม่ได้โดนจับ ทั้งยังไล่เฟยิและฮ่าวอู๋ กลับไปไม่ให้มายุ่งเื่ของตน แต่เสี่ยวเจิ้นกลับอ้อนวอน ขอให้เฟยิช่วยทั้งยังพ่อของเขาดูพิรุธ เฟยิจี้ถามเหตุการณ์ ว่าตอนนี้ลูกสาวไปทำงานอะไร ที่ไหน กลับมาเมื่อไหร่ ทำเอาเฉิงเยว่ส่างจนมุม ยอมเล่าความจริงให้ฟังน้ำตาเริ่มคลอเป้า น้ำตาแห่งความเ็ปของผู้เป็พ่อ เริ่มไหลผ่านแก้มแต่มิได้มีเสียงร้องออกมาแต่อย่างใด มันอัดอั้น ข้างใน
“ข้าไม่ได้ตั้งใจข้าให้พวกนั้นมาจับลูกสาวไปเอง ข้าติดพนันไม่มีเงินใช้หนี้ ไม่เช่นนั้นพวกมันจะฆ่าข้า ข้าเห็นแก่ตัว ข้าเอาลูกสาวไปใช้หนี้ นางไม่ได้ผิดอะไร ฮือๆ” เสียงร้องเริ่มปลดปล่อยออกมาน้ำตาไหลพราก
“นางไม่รู้เื่ด้วยเลยฮือ ๆ ชิงเอ๋อ พ่อขอโทษ”
ฮ่าวอู๋รู้สึกหงุดหงิดกับคำพูดของเฉิงเยว่ส่างจึงพูดขึ้น
“ท่านเป็พ่อแบบไหนกันเอาลูกตัวเองไปใช้หนี้ ทั้ง ๆ ที่ท่านเป็คนสร้างปัญหา ถ้าเป็ข้าข้าขอไม่มีพ่อแบบท่าน!”
“อึ่ม....” เฟยิทำเสียงจากลำคอ มองหน้าฮ่าวอู๋ ฮ่าวอู๋หยุดพูดทันใด
“แล้วท่านรู้หรือไม่นางโดนจับไปที่ใด” เฉิงเยว่ส่างหันมองเฟยิด้วยสายตาอ้อนวอน
“ท่านจะช่วยลูกข้าใช่ไหม”
เฉิงเยว่ส่างไม่รู้ว่าพวกนั้นจะพาลูกสาวตนไปที่ใดแต่ก่อนหน้าเขาตกลงกันที่บ่อนพนัน ให้มาเอาตัวลูกสาว จึงต้องให้เฉิงเยว่ส่างพาเฟยิและฮ่าวอู๋เข้าบ่อนพนันเพื่อชี้ตัวผู้นั้น
ซอยเล็กและเงียบระหว่างทางแต่พอเข้าไปในบ่อน กลับครึกครื้น ผู้คนมากมาย
“นั่นชายผู้นั้นที่ข้าได้ตกลงกับเขา เขาชื่อเกาเิ” เฉิงเยว่ส่างชี้ตัวให้เฟยิดูกลุ่มคนมากมายจำนวนหนึ่งกำลังล้อมวงเดิมพันกันด้วยเงินโดยชายคิ้วหนาผิวเข้มตัวใหญ่ผู้นั้น ที่ดูเหมือนจะมีเงินมากกว่าคนอื่น เฟยิแทรกตัวเข้าร่วมวง สังเกตเหตุการณ์ไม่นานชายคนนั้น เดินไปด้านหลังพร้อมกับอีกคน
เฟยิเฝ้าจับตาดูเกาเิเหมือนกำลังดูละครฉากหนึ่ง เกาเิกำลังสนทนา กับอีกคนที่กำลังยกมือไหว้คุกเข่าเหมือนขอร้องอะไรบางอย่าง
เมื่อทั้งสองแยกย้ายกันเฟยิรีบเข้าไปถามชายที่ยกมือไหว้ ได้ความว่าเขาติดหนี้เพราะเล่นพนันและโดนข่มขู่ ให้รีบหาเงินมาคืน ไม่ต่างกันกับเฉิงเยว่ส่าง
“ถ้าข้าหาเงินให้พวกมันไม่ได้มันบอกว่าจะจับลูกเมียข้าไปขาย”
“พวกท่านก็รู้ว่าการเล่นพนันมันไม่ดี ก็ยังจะมาเล่นกัน เล่นแล้วแก้ปัญหาไม่ได้ ต้องมาเดือดร้อนคุณชายข้า” ฮ่าวอู๋พูดขึ้น
“ฮ่าวอู๋! หยุดพร่ำได้แล้ว” เฟยิพูดเสียงแข็งใส่
“ หวังดี ไม่ได้ดี ”ฮ่าวอู๋บ่นพึมพำเสียงแ่
เมื่อบ่อนพนันใกล้ปิดผู้คนเริ่มทยอยกลับ เกาเิ เดินเข้าห้องพร้อมคนจำนวนหนึ่งปิดประตูมิดชิดเฟยิเอียงหูแนบผนังห้องมีการสนทนา จัดสรรปันส่วน แบ่งเงินกัน เขาแอบมองผ่านรูเล็กๆพอมองเห็นใบหน้าทีละคนหน้าตาชายเ่าั้คือกลุ่มคนที่เล่นพนันด้วยกันที่ดูเหมือนว่าจะไม่รู้จักกัน แต่ตรงกันข้ามสิ่งที่เห็นตอนเล่นพนันกับตอนนี้พวกเขารู้จักกันดีนั่นหมายความว่าพวกเขารวมตัวกันโกงกับกลุ่มคนที่เล่นด้วยนั่นเองแต่ประเด็นของเฟยิตอนนี้เขาอยากจะหาทางช่วย พี่สาวเสี่ยวเจิ้นก่อน เฟยิให้เฉิงเยว่ส่างกับฮ่าวอู๋กลับไปก่อน
“ท่านกลับไปก่อนเ้าด้วยฮ่าวอู๋”
“คุณชายระวังตัวด้วยนะ” เฟยิรอจังหวะตอนที่เกาเิกับเพื่อนแยกย้ายกันเฟยิแต่งชุดดำปิดหน้าดักจับเกาเิ ระหว่างทางหนึ่งต่อหนึ่งการต่อสู้ไม่ยากอะไรเลยสำหรับเฟยิ เขาจับเกาเิผูกมัดกับต้นไม้ได้อย่างง่ายดาย เกาเิเป็เพียงผู้ที่มีรูปร่างใหญ่ใช้กำลังข่มขู่ชาวบ้านแต่ไม่มีวรยุทธ์อะไร
“เ้าเป็ใครมาจับข้าทำไมเ้ารู้ไหมว่าข้าเป็ใคร”
“งั้นช่วยบอกข้าหน่อยว่าเ้าเป็ใคร”
“ข้าเป็ญาติกับขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ถ้าเ้าไม่อยากเดือดร้อน”
“แต่ตอนนี้เ้าเดือดร้อนแน่ถ้าไม่บอกว่าหญิงสาวที่เ้าให้คนไปจับ เอาไปไว้ที่ไหน”
“จับหญิงสาวที่ไหนกัน ข้าไม่รู้เื่” เกาเิ ปากแข็งไม่ยอมรับ
“ดูสิ เ้าจะปากแข็งได้ถึงไหน”เฟยิไม่รอช้า ใช้ดาบฟันลงไปที่นิ้ว ตัดนิ้วก้อยไปหนึ่ง
“โอ๊ย..เจ็บๆ ๆทำไมเ้าไม่เตือนข้าก่อน หรือไม่ก็นับถอยหลังก็ได้นี่ ลงมือตัดนิ้วข้าเลย”
“ดีแค่ไหนที่เป็แค่นิ้ว”
“ข้ายอมแล้ว ข้ายอมแล้วเดี๋ยวข้าจะพาไปที่แห่งหนึ่ง”
เกาเิ พาเฟยหนิงเข้าไปในป่าเส้นทางดูรกร้างไม่ค่อยมีคนสัญจร ไม่นานก็ถึงจุดหมายด้านในมีกระโจมอยู่ 5-6 หลัง เขาบอกกับเฟยิว่าด้านในมีทั้งหญิงและชายวัยรุ่นที่โดนจับตัวมาแต่ไม่แน่ใจว่าจุดที่คุมขัง อยู่จุดใดแน่ เพื่อรอ การส่งตัวไปขาย ให้ไปเป็แรงงาน ส่วนชายคนไหนดูแข็งแรงหน่อยก็ถูกคัดเลือกให้ไปฝึกการต่อสู้
“โหดร้ายยิ่งนัก ”เฟยิได้ฟังคำบอกเล่าของเกาเิ รู้สึกสงสารคนเ่าั้
“ข้าพาท่านมาได้แค่นี้ ข้าก็เอานางมาขายให้พวกนี้”
“ข้าคนเดียวคงช่วยทุกคนไม่ได้ ท่านยังต้องช่วยข้าก่อน”
เฟยิยัง้าให้เกาเิช่วย
“ข้าก็ช่วยท่านแล้วไง ให้ช่วยอะไรอีก ข้าบอกหมดทุกอย่างแล้ว”
“หรือเ้าอยากมือหายไปทั้งมือ” เฟยิข่มขู่เกาเิ
“ก็ได้ ๆ”
เฟยิกลับมาโรงเตี้ยมจ่งซื่อ เพื่อเตรียมการที่จะเข้าไปอีกครั้ง
ลี่เฉี่ยว ซูปี้ก่อนหน้าเข้ามาหาเฟยิที่โรงเตี้ยมแต่ไม่เจอใครจนกระทั่งเข้ามาหาครั้งที่สอง
“พวกท่านไปที่ใดมาข้าหาพวกท่านั้แ่เช้าแล้ว จะเอาไหมแหวนของท่านเนี่ย”
“ไปช่วยพี่สาวเสี่ยวเจิ้นมาพี่สาวเสี่ยวเจิ้นโดนจับตัวไป พ่อของเขาเอาพี่สาวเสี่ยวเจิ้นให้ไปใช้หนี้แทน” ฮ่าวอู๋พูดไม่หยุด
“หาวอู๋! เ้าอยากไปอยู่เป็เพื่อนนางไหม” เฟยิพูดขึ้น
“ให้ไปเลย ให้ไปเลย” ซูปี้แทรกขึ้นพร้อมทำหน้าล้อฮ่าวอู๋
“เ้าเกี่ยวอะไรด้วย” ฮ่าวอู๋ถลึงตาใส่ซูปี้
“ทำไมไม่บอกข้าด้วยข้าก็อยากไปช่วยเสี่ยวเจิ้นเหมือนกัน”
ลี่เฉี่ยวพูดขึ้น
เฟยิไม่ตอบคำถามลี่เฉี่ยวแต่อย่างใดกลับแบมือยื่นออกมา
“ของของข้า”
“ท่านต้องเล่าให้ข้าฟังก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเสี่ยวเจิ้นเอาละเอียดเลยนะ”
ด้วยเฟยิอยากได้แหวนตัวเองคืนจึงเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ทุกคนฟังพร้อมทั้งเตรียมแผนการที่จะเข้าไปช่วยหนุ่มสาวที่โดนจับตัวไป
รุ่งเช้าอีกวัน
เฟยิปลอมตัวเป็คนที่ถูกนำตัวไปขายโดยมีเกาเิ เป็คนนำตัวไป ส่วนฮ่าวอู๋ ลี่เฉี่ยว ซูปี้และเฉิงเยว่ส่างรอด้านนอกโดยมีการวางแผนไว้แล้ว
เฟยิถูกมัดมือทั้งสองข้างเดินเข้าไปยังเขตของกลุ่มโจร
“ครั้งนี้เป็ชายรึท่าทางดูแข็งแรงดี” ชายสองคนออกมารับตัวเฟยิ เดินอ้อมมองรอบตัวหัวจรดเท้าพิจารณารูปร่าง ร่างกายกำยำของเฟยิ ดูน่าสนใจ เขาทำการจ่ายเงินให้
เกาเิ แล้วให้เขากลับไปส่วนเฟยิถูกนำตัวเข้าไปด้านใน เส้นทางดูลึกลับ
“ชายไปทางโน้นทำตัวให้แข็งแรงหน่อย อีกสองวันเราจะเดินทาง”ชายฉกรรจ์จับตัวเฟยิมาเข้าห้องคุมขังโดยแยกระหว่าง ห้องขังหญิงและชายออกจากกัน ระหว่างเดินทางไปที่คุมขังเฟยิได้สำรวจเส้นทาง ที่คุมขังสายตามองหาหญิงสาวลักษณะตามที่เฉิงเหว่ส่างบอก ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นแม่นางคนหนึ่งตรงตามลักษณะ
“น่าจะเป็แม่นางผู้นั้นยังดีพวกเขาน่าจะยังพอมีแรงหนี”
453
![พันธนาการมังกร [ท้องได้] (ทดลองอ่าน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1614832771_41075775.webp)
![ทะลุมิติมาเป็นสาวน้อยปากแซ่บ ผู้ใช้วาจานำโชคในยุค 70 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1744087062_6194598.webp)