ตอนที่ 23 คุณแม่คะ
เวลา 16.00 น. ที่บริษัท
“น้องอิ๋งคะพี่กลับบ้านก่อนนะค่ะ” เพียงตาเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวก่อนพูดกับเลขาสาวหน้าห้อง
“ค่ะวันจันทร์เจอกันนะคะ” อิ๋งพูดตอบ เพียงตายังยืนนิ่งไม่ได้ไปไหน
“น้องอิ๋งคะพี่ขอถามละลาบละล้วงหน่อยนะคะ คืนนี้น้องอิ๋งมีนัดจะไปไหนหรือเปล่าคะ” เพียงตามองหน้าอิ๋งจริงจังก่อนถามขึ้น
“ถามได้ซิคะไม่มีปัญหา คืนนี้อิ๋งมีนัดกินข้าวกับคนๆนึงน่ะค่ะ” อิ๋งรู้สึกตลกกับใบหน้าที่จริงจังของเพียงตาก่อนตอบออกไป
“พี่ไม่รู้ว่าควรจะพูดหรือเปล่าแต่ก็ระวังตัวด้วยนะคะ พี่เป็ห่วง” เพียงตายังคงถามด้วยใบหน้าที่จริงจัง อิ๋งทำหน้างงนิดนึงก่อนยิ้มแล้วพูดตอบ
“อิ๋งไม่รู้ว่าคุณเพียงไปได้ยินเื่อะไรมาหรอกนะคะแต่คนที่นัดกับอิ๋งคืนนี้ก็มีชื่อเสียงที่ไม่ดีเกี่ยวกับผู้หญิงอยู่แล้วน่ะค่ะเค้ามาตามตื้ออิ๋งหลายรอบแล้วอิ๋งยอมไปกินข้าวกับเค้าครั้งนี้เพื่อจะได้ให้เค้าเลิกตามตื้ออิ๋งน่ะค่ะอีกอย่างอิ๋งก็ให้พี่ชายมารอรับที่ร้านอาหารด้วยน่ะค่ะ” อิ๋งร่ายยาวเป็ชุด
“อ๋อ....งั้นก็ดีแล้วหล่ะค่ะ” ใบหน้าของเพียงตาดูจะผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด
“ขอบคุณที่เป็ห่วงอิ๋งนะคะ คุณเพียง” อิ๋งยิ้มก่อนพูดขึ้นแล้วเพียงตาก็บอกลาก่อนเดินจากมา
เพียงตาลงมาถึงลานจอดรถเดินตรงไปที่รถ ลุงอ่ำที่ยืนรออยู่ที่ข้างรถก็เปิดประตูหน้าออกแทนที่จะเป็ประตูหลัง เพียงตาทำหน้างงเล็กน้อยลุงอ่ำจึงยิ้มแล้วตอบว่า
“ข้างหลังของเต็มน่ะครับ” เพียงตาก็เลยเดินไปขึ้นประตูหน้าแบบเสียไม่ได้แล้วลุงอ่ำก็ปิดประตูลงก่อนเดินมาขึ้นรถเพียงตาหันไปมองเบาะหลังก็เห็นกระเป๋าเอกสารสองใบที่ฝากให้ลุงอ่ำเอาลงมาให้เมื่อตอนเที่ยงถูกวางไว้ข้างๆกัน
“ของก็ไม่ได้เต็มขนาดนั้นนี่คะลุงอ่ำก็แค่ยกกระเป๋าสองใบนั้นไปวางไว้ที่กระโปรงท้ายรถก็พอนี่คะเพียงไปนั่งข้างหลังดีกว่า”เพียงตาหันมาพูดกับลุงอ่ำที่ตอนนี้เข้ามานั่งอยู่ที่ที่นั่งคนขับแล้ว
“นั่งหน้าด้วยกันกับผมนี่แหล่ะครับไม่เป็อะไรหรอกครับ ฟิล์มรถเราทึบจะตาย ไม่มีใครเห็นหรอก” ลุงอ่ำพูดเสร็จก็ขับรถออกมาทันทีโดยไม่ให้โอกาสเพียงตาได้ย้ายไปนั่งเบาะหลังเพียงตาก็เลยปล่อยเลยตามเลย พอรถขับออกมาได้พักนึงลุงอ่ำก็เอามือมาจับที่ขาอ่อนของเพียงตา
“ลุงอ่ำจะทำอะไรคะเนี่ย” เพียงตาเอามือมาจับแขนของลุงอ่ำไว้เป็เชิงห้ามปราม แต่ลุงอ่ำกลับเลื่อนมือขึ้นไปล้วงที่หว่างขาก่อนใช้นิ้วกรีดไปที่เป้ากางเกงในที่เปียกชื้นอย่างมากซึ่งส่วนนึงที่เปียกก็มาจากน้ำกามของลุงอ่ำที่ยังคงค้างอยู่ในร่องเสียวของเพียงตาที่ไหลย้อนออกมาจากการเริงกามเมื่อตอนบ่าย
“ก็ล้วงหอยเมียอยู่นี่ไงจ๊ะถ่างขาออกหน่อยซิ” ลุงอ่ำหันมาพูด
“อื้อสส์ย...อย่าค่ะ อ้าสส” ปากของเพียงตาก็พูดห้ามแต่ขากลับถ่างออกก่อนที่ลุงอ่ำจะล้วงผ่านขอบกางเกงในแล้วใช้นิ้วแหย่แยงเข้าออกในร่องรัก
“โอ้ยยยอ้าสสส ล....ลุงอ่ำขา อ้าสสส ซี้ดดดด เสียวค่ะ อ้าสสสส”เพียงตามองออกไปนอกหน้าต่างเห็นคนขับรถผ่านไปผ่านมายิ่งเพิ่มความเสียวซ่านแก่เพียงตาให้ร้องครางเสียงดังไปกันใหญ่
“เสียวมากไหมเมียจ๋า บอกผัวซิจ๊ะ” ตาของลุงอ่ำมองไปข้างหน้ามือข้างนึงจับพวงมาลัยรถไว้แน่นแต่อีกมือกลับล้วงหว่างขาเ้านายสาวเมามัน
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“อ้าสสสซี้ดดด ค่ะ อ้าสสส ส....เสียวมากค่ะ อ้าสสส ผัวขา อ้าสสส เมียเสียว” เพียงตาหันมามองลุงอ่ำตาฉ่ำเยิ้มรถจอดติดไฟแดงลุงอ่ำจึงหันมามองสบตาของเพียงตา
“เมียจ๋ามองที่กระจกข้างนู้นซิจ๊ะ มีมอไซค์มาจอดอยู่ข้างๆรถเราด้วยเค้าจะเห็นข้างในไหมเนี่ย”เพียงตาหันมองไปที่กระจกข้างฝั่งตัวเองตามที่ลุงอ่ำบอกก็เห็นมอเตอร์ไซค์คันนึงจอดอยู่ข้างๆรถมีผู้ชายสองคนนั่งอยู่บนนั้น
“พอรู้ว่ามีคนอื่นอยู่ใกล้ๆหอยเมียก็ตอดนิ้วผัวแรงขึ้นเลยนะเนี่ย” แล้วลุงอ่ำก็เร่งจังหวะนิ้วรัวเร็วขึ้น
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ
“โอ้ยยยอ้าสสส อ้าสสส ซี้ดดด ส......เสร็จแล้ว อ๊ะ โอ้วววววว” แล้วเพียงตาก็เกร็งตัวกระตุกเสร็จสมคานิ้วของลุงอ่ำน้ำพุ่งกระจายเต็มคอนโซลหน้ารถแล้วลุงอ่ำก็ดึงนิ้วออกจากร่องรักมาดูดน้ำที่เปื้อนอยู่ ก่อนเอากลับไปจับพวงมาลัยพอไฟเขียวลุงอ่ำก็ออกรถทันที
“เมียจ๋าเราแวะไปที่ใต้ทางด่วนนั่นกันไหม” ลุงอ่ำชวนเพียงตาไปที่ใต้ทางด่วนเปลี่ยวร้างที่ๆเพียงตามีอะไรกับลุงอ่ำเป็ครั้งแรก ถึงแม้ตอนนี้เพียงตาจะอยู่ในอารมณ์กระสันสุดขีด
“อย่าเลยนะคะเพียงอยากรีบกลับบ้านไปดูแพรวาน่ะค่ะ เอาไว้ครั้งหน้านะ” แต่เพียงตาก็ยังเป็ห่วงลูกเลี้ยงสาวที่เป็ไข้อยู่ที่บ้านมากกว่า
“อ๋อ....ได้ครับแต่เมียสัญญาแล้วนะ” ลุงอ่ำหันมามองเพียงตา เพียงตาก็พยักหน้าตอบเล็กน้อยแล้วทั้งสองก็ขับรถมุ่งตรงกลับไปที่บ้าน พอรถมาถึงข้างรั้วบ้านลุงอ่ำก็จอดรถให้เพียงตากลับไปนั่งที่เบาะหลังตามเดิม พอรถเข้ามาถึงตัวบ้าน
“เดี๋ยวลุงอ่ำเอากระเป๋าสองใบนั้นขึ้นไปไว้ที่ห้องเพียงให้หน่อยนะคะ” เพียงตาชี้นิ้วไปที่กระเป๋าเอกสารสองใบที่วางอยู่ที่เบาะหลังก่อนเดินตรงเข้าไปในบ้านก็เจอกับลุงฉิมเดินถือถาดอาหารกำลังจะเดินขึ้นไปชั้นบน
“ลุงฉิมกำลังจะเอาข้าวเย็นไปให้แพรวาหรือคะเดี๋ยวเพียงเอาไปให้เองก็ได้ค่ะ” เพียงตาเสนอตัว
“ไม่เป็ไรหรอกครับเดี๋ยวผมถือขึ้นไปให้จนถึงหน้าห้องแล้วคุณเพียงค่อยเอาเข้าไปให้คุณหนูในห้องก็ได้ครับ” ลุงฉิมพูด
“งั้นก็ได้ค่ะ” แล้วเพียงตาก็เดินนำลุงฉิมขึ้นไปชั้นบนพอถึงหน้าห้องแพรวา เพียงตาก็เคาะประตูสองที
ก๊อก ก๊อก
“แพรวาคุณแม่เอาข้าวเย็นมาให้ทานน่ะค่ะ” พูดจบเพียงตาก็ยื่นมือมารับถาดอาหารจากลุงฉิมเอาเข้าไปให้แพรวาแล้วลุงฉิมก็เดินลงมาจากบ้าน
“อาการเป็ยังไงบ้างคะแพรวา” เพียงตาถามลูกเลี้ยงสาวเมื่อเดินเข้ามาก่อนวางถาดอาหารลงที่โต๊ะข้างเตียง
“ก็ดีขึ้นค่ะ คุณแม่” แพรวาตอบ
“งั้นคุณแม่ขอไปอาบน้ำหน่อยนะคะแพรวากินข้าวไปก่อนแล้วเดี๋ยวคุณแม่เข้ามาเช็ดตัวให้” แพรวาพยักหน้าตอบ แล้วเพียงตาก็เดินตรงไปที่ห้องก่อนอาบน้ำชำระล้างร่างกาย
เช้าวันรุ่งขึ้น
แพรวาตื่นขึ้นมาในตอนเช้าหันไปเห็นเพียงตานอนอยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียงเมื่อคืนหลังจากเพียงตาอาบน้ำเสร็จก็ถือกะละมังใส่น้ำเข้ามาเช็ดตัวให้ก่อนอาสาจะมานอนเฝ้าไข้หลังจากนั้นแพรวาก็กินยาแล้วก็หลับไป ซึ่งเพียงตาก็คงจะนอนหลับไปหลังจากนั้น แพรวาหันมองเพียงตาก็อดที่จะดีใจไม่ได้ที่ได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็แม่เลี้ยงเพราะแม่แท้ๆของแพรวาเสียไปั้แ่ตอนที่เธอยังเด็กมากทำให้เธอไม่ค่อยได้รับความอบอุ่นจากแม่ซักเท่าไหร่ทั้งยังอดที่จะชื่นชมไม่ได้ทั้งๆที่อายุของเธอกับเพียงตาก็ห่างกันเพียงแค่เจ็ดปีเท่านั้นแต่เพียงตากลับดูเป็ผู้ใหญ่ทั้งยังจัดการเื่ต่างๆได้ดีอีกด้วย หลังจากเหตุการณ์โจรปล้นบ้านในคืนนั้นจนถึงตอนนี้แพรวาก็ยิ่งรู้สึกรักและเคารพผู้หญิงคนนี้มากยิ่งขึ้นไปอีก
“คุณแม่คะไปนอนที่ห้องเถอะค่ะ” แพรวาเขย่าตัวเพียงตาเบาๆเพื่อปลุกก่อนพูดขึ้น
“อ๊ะ......แพรวาอาการดีขึ้นแล้วหรอค่ะ” เพียงตาสะดุ้งตื่นขึ้นมาก่อนหันไปถามลูกเลี้ยงสาว
“ค่ะดีขึ้นมากแล้ว คุณแม่ไปนอนบนเตียงดีๆเถอะค่ะ” แพรวาพูดจบเพียงตาก็เดินกลับไปที่ห้องทันที
732
