“เปล่าค่ะ…จีน่า…คิดว่า หน้าพี่ โนเอล เหมือนคนเอเชีย”
“ใช่…พี่เป็ลูกครึ่ง พ่อพี่เป็คนฝรั่งเศส ส่วนแม่เป็คนไทย พี่ถือ สองสัญชาติน่ะ…”
“อ๋อค่ะ….”
บ่อยครั้งที่โนเอล แอบมองคนร่างบาง ที่พูดไปยิ้มไป เธอน่ารักมาก….ทั้งสองคนคุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนมาส่งเธอถึงที่อพาร์ทเม้นท์ของ จีน่า
“เจอกันที่มหาลัยนะครับ…จีน่า…”
“พี่โนเอล ขอบคุณมากนะคะ…ที่มาส่ง บ๊าย-บาย ค่ะ…ขับรถดีๆ นะคะ…”
หลังชายหนุ่มขับรถจากไป…จีน่าก็เดินเข้าไปในตึกเพื่อเข้าห้องพักของเธอ
เมื่อผลักประตูเข้าห้อง จีน่า ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว
“กลับมาแล้วเหรอที่รัก…”
รามินทร์ดึงร่างบางเข้ามาจนชิดกับหน้าอก ก่อนจะหอมฟอดใหญ่
“พี่มิน…ใหมดเลย….”
“พี่รอ…จีน่า…กลับมา….ว่าแต่ใครมาส่ง รีเบคก้าเหรอ?”
“อ่ะ…ใช่ค่ะ…”
จีน่าเลือกที่จะโกหก เพราะเท่าที่ศึกษาดูใจกับรามินทร์ก็พอรู้ว่าเขาเป็คนขี้หึงมาก เธอจึงไม่อยากที่จะทะเลาะกับเขา
“วันนี้พี่มีที่พิเศษ…ที่จะพาจีน่าไปดินเนอร์นะครับ”
“โอเคค่ะ….งั้นขอจีน่า อาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ…”
“ให้พี่อาบให้ไหม?”
“พี่มิน…คิดอะไร…จีน่ารู้นะคะ…ขืนให้พี่มินอาบให้ เกรงว่าจะไม่ได้อาบอย่างเดียวนะคะ”
รามินทร์หัวเราะชอบใจ ก่อนจะปล่อยคนตัวเล็กไปอาบน้ำเพื่อให้สบายตัว
วันนี้เขาพาเธอไปดินเนอร์ที่ร้าน Le Procope ที่ขึ้นชื่อว่าอาหารอร่อยและบรรยากาศดี
เขาพาเธอล่องเรือ ชมบรรยากาศ รอบแม่น้ำแซน สองหนุ่มสาวมีความสุข นั่ง กอดกันอย่างมีความสุข
จีน่า พิงซบไปที่อกของ รามินทร์ ชายหนุ่มลูบเส้นผมที่นุ่มสลวยของเธอก่อนจะจูบเบาๆ
“จีน่า…หลังเรียนจบแล้ว เราแต่งงานกันนะ…”
“พี่มิน….พูดจริงเหรอคะ?”
“ใช่…พี่อยากมีลูกกับจีน่า…พี่รักจีน่า….แล้วจีน่ารักพี่ไหม?”
“จีน่าก็รักพี่มินค่ะ…”
“เราสองคนจะใช้ชีวิตอยู่ที่ฝรั่งเศส…มีลูกกันสัก 3 คนเนอะ…มีบ้านหลังเล็กๆ ถ้าจีน่าอยากจัดงานแต่งงานที่ไทยก็ได้นะ…พี่ยินดี…”
เขากำลังพูดถึงสิ่งที่วาดฝันไว้ โดยมีเธอ จีน่า เป็หนึ่งในความฝันนั้น อย่างมีความสุข ดวงตาของรามินทร์เป็ประกาย ยามเมื่อมองคนรักที่อยู่ในอ้อมกอดของตัวเองในตอนนี้
…………….
“จีน่า….ทำไมตัวหอมจัง…..”
“พี่มิน…อย่ากอดจีน่าแรงซิคะ….จีน่าอึดอัด….”
“จีน่าครับ….พี่รักจีน่า…อยู่กับพี่แบบนี้ตลอดไปนะครับ….เมียของพี่…”
“วันนี้พี่มินดื่มเยอะเลย…น่าจะเมาหนักนะคะ…”
“เมายังไง…พี่ก็จัดหนักให้จีน่าได้….”
“อ๊ายส์…พี่มิน…”
ร่างบางถูกยกขึ้นจนตัวลอย รามินทร์ไม่รอช้าประกบจูบปากเธออย่างเร่าร้อน
หญิงสาวร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ถึงแม้จะเคยร่วมรักกับรามินทร์หลายครั้ง แต่ทุกครั้งเขาก็ทำให้เธอตื่นเต้นได้เสมอ
“อาส์…จีน่า…ตัวหอมเหลือเกิน….พี่อยากจะกินจีน่าทั้งตัว…”
“พี่มิน…จีน่า…สะ…เสียว…”
ริมฝีปากหนาของชายหนุ่มกำลังดูดเลียยอดปทุมถันอวบอิ่มสีชมพูของเธออย่างดุดัน
เสื้อบางที่ถูกถกไปอยู่เหนือเนินหน้าอก เผยให้เห็นความสวยงามของทรวงอกที่เต่งตึงเป็ก้อนกลม
ผิวที่ขาวอมชมพูของเธอ ถูกรามินทร์ ขบและดูดด้วยปลายลิ้นจนเป็จ้ำ ๆ สร้างความเสียวสยิวเป็อย่างยิ่งนัก
ชิ้นส่วนด้านล่างของเธอถูกเขาถอดออกไปตอนไหน จีน่าไม่รู้สึกตัว แต่กลับรู้สึกถึงความรุกรานของบางสิ่งที่เข้ามายังร่องลึกของเธอ
“อืม…จีน่า…น้ำออกเยอะ…เลย…จีน่า้าพี่ใช่ไหมครับ?”
ั์ตาที่หวานฉ่ำของรามินทร์ หน้าเขาแดงด้วย ไวน์แดงที่วันนี้ดื่มเข้าไปอย่างมากมาย แต่ทำไมช่างดูเซ็กซี่เหลือเกิน
“จีน่า้าพี่มินค่ะ…พี่มิน…รัก…จีน่าทีค่ะ”
สาวสวยเสียงกระเส่า ปลุกเร้าความเป็ชายของรามินทร์จนลุกโพรง
เขาปลดกางเกงที่สวมใส่ในวันนี้อย่างง่ายดาย ก่อนจะงัดเ้าท่อนเอ็นขนาดใหญ่โตที่มองยังไงก็ไม่ต่ำกว่าไซส์ 60
จีน่ามองภาพนั้นด้วยอารมณ์รัญจวน ยามเมื่อเขากระแทกกระทั้นเข้ามา ทั้งเสียวทั้งมีความสุข อย่างบอกไม่ถูก
“พี่มินขา…จีน่า…จะไม่ไหวแล้ว….พี่มินขา…”
รามินทร์อ่อนโยนและดุดันไปพร้อมๆ กัน ยิ่งเธอร้องเรียกชื่อเขา ทำให้เขายิ่งอารมณ์กระเจิดกระเจิงจนควบคุมไม่อยู่
เผลอจับเธอกระแทกอย่างรุนแรง สองขาเรียวในตอนนี้ที่เกาะเกี่ยวเอวของเขาไว้ ตั่วสั่นกระเด้งกระดอน ตามแรงอัดของชายหนุ่ม
ในไม่ช้าก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของจีน่า แน่นอนเธอเสร็จสมทุกครั้งที่ได้ร่วมรักกับเขา และรามินทร์เองก็รู้สึกพึงพอใจที่ได้ทำให้เธอมีความสุข
“จีน่า…ตาพี่บ้างนะครับ…ที่รัก…อ่าส์…จีน่าตอดพี่เหลือเกิน….ที่รักครับ….ที่รัก…ครางชื่อพี่ที…”
รามินทร์กำลังทำให้เธอกลับมาเสียววาบบริเวณท้องน้อยอีกแล้ว ได้แต่ครางเรียกชื่อเขา ตามที่เขาสั่ง
“พี่มิน…พี่มิน…จีน่ารักพี่มินค่ะ….พี่มินขา…”
ใช้เวลาไม่นานนัก รามินทร์ก็ร่างตอดกระตุก บ่งบอกว่าเขาเสร็จสมปลายทางของสรวง์ไปอย่างเรียบร้อย
เสียงหอบหายใจ ราวกับวิ่งระยะไกลสัก 10 กิโล ก่อนที่ชายหนุ่มจะปล่อยร่างของหญิงสาวคนรักลงเบาๆ บนเตียง โดยมีตัวเขานอนทับอยู่
“จีน่า…ของพี่ช่างเร่าร้อนเหลือเกิน…ยายแม่มดของพี่…”
รามินทร์ยังคงกดริมฝีปากบนเรียวปากสีสวยของคนรักอย่างหลงใหล และเขาคิดว่าคืนนี้ ครั้งเดียวมันก็คงไม่เพียงพอสำหรับเขาอย่างแน่นอน
“พี่ทำต่อนะ…จีน่า….พี่ยังไม่อิ่ม….”
“รอบเดียวนะคะพี่มิน…จีน่าง่วงแล้ว….”
“ครับ….”
กว่าจะได้หลับได้นอน เวลาก็ล่วงมาเกือบจะตีสาม จนคนทั้งคู่เหนื่อยและนอนกอดกัน อย่างสุขสม
เสียงสั่นของโทรศัพท์ดังขึ้น เนื่องจาก จีน่า ตั้งปิดเสียงไว้ เธอค่อยเอื้อมมือไปหยิบมาดู และค่อยๆแกะวงแขนหนาที่กอดเอวออกอย่างเบามือที่สุด ด้วยเกรงว่าเขาจะตื่น
หน้าจอแจ้งเตือนว่า คนที่โทรมา คือ คุณลุง
“วิกรม” ซึ่งเป็คนสนิทของบิดาเธอ หรือ อีกหน้าที่นึงคือเป็เลขา และคอยดูแลเื่ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ให้เธอ ในขณะที่มาเรียนที่ฝรั่งเศสด้วย
จีน่าเดินออกมาคุยโทรศัพท์ที่นอกระเบียงและปิดกระจกบานประตู เพื่อไม่ให้เสียงเข้าไปรบกวนรามินทร์ที่นอนหลับอยู่ในตอนนี้
“ฮัลโหลค่ะ…คุณอา…โทรหาจีน่า…มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ?”
“คุณจีน่า…ทำใจดีๆ นะครับ….ตอนนี้คุณพ่อของคุณจีน่า….เสียแล้ว ด้วยอาการหัวใจวาย…อาอยากให้คุณจีน่ากลับไทยด่วน!!!...ในตอนนี้เลยครับ…”
18K
