ดาวเคราห์ที่มีชื่อว่าวีร่า ดาวดวงนี้เเบ่งเป็ 3 ทวีปใหญ่ๆ 1.ทวีปของมนุษย์ 2.ทวีปของุ์ 3.ทวีปปีศาจ เป็ดาวที่เกี่ยวพันกับเวทมนต์ที่ดาววีร่ามีมอนสเตอร์อันตรายมากมาย เเละเผ่าพันธ์มนุษย์ไม่ใช่เผ่าพันธ์เดียวที่อาศัยในโลกใบนั้น เอลฟ์ คนเเคระ ปีศาจ เเละยังมีอีกหลายเผ่าพันธ์ในโลกใบนั้น ผู้คนที่ดาววีร่าใช้เวทมนต์ในชีวิตประจำวันพึ่งพาเวทมนต์เทคโนโลยีเลยไม่พัฒนาอย่างโลกของเรา ต่างกับโลกของเราที่ไม่มีเวทมนต์เลยต้องมีการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อความสะดวกสะบาย
เเต่ว่ามีอยู่วันหนึ่ง าาของประเทศเเอสทอลได้คิดที่จะใช้เวทย์ที่บรรจุไว้ในคัมภีต้องห้ามเเห่ง์ เนื้อหาของเวทมนข้างในมันเกี่ยวกับการกำจัดมอนสเตอร์ออกจากโลกใบนี้ คัมภีต้องห้ามนี้มีประวัติยาวนานเกี่ยวกับมันบางคนว่า มันถูกนักปราชญ์คนหนึ่งเขียนขึ้นมา บางคนก็บอกว่ามันถูกสร้างโดยพระเ้า เเละยังมีเื่เล่าเกี่ยวกับมันมากมายไม่รู้ว่าอันไหนจริงอันไหนไม่จริง าาของประเทศเเอสทอลเขาได้สูญเสียลูกชายของเขาไปเพราะว่าถูกพวกมอนสเตอร์ฆ่าตายระหว่างเดินทาง เขาเลยคิดที่จะใช้มันเพื่อกำจัดมอนสเตอร์ทั้งหมด เพราะเขาไม่อยากให้มีคนตายเหมือนลูกชายของเขา
เวทที่ถูกบรรจุไว้ในนั้นจำเป็ต้องสังเวยชีวิตคนเพื่อเพิ่มพลังเวทย์ให้กับพิธี าาของเเอสทอลเลยหาคนที่จะยอมสละชีวิตเพื่อทำให้พิธีนี้สำเร็จ คนที่เขาหามาได้มีทั้งหมด 10 คน เเละเมื่อเริ่มพิธีเขาก็ไม่ได้ทำทุกอย่างให้เหมือนที่คัมภีเล่มนั้นเขียนไว้ ตอนที่เวทย์ทำงานมันกลับส่งผลคนละอย่างกับที่าาคนนั้นคิดไว้ เเทนที่จะกำจัดมอนสเตอร์ทั้งหมดออกไปมันกลับเป็การเปิดประตูมิติหลายเเห่งเชื่อมระหว่าง 2 โลกเเทน เหตุการณ์นี้ทำให้มอนสเตอร์สามารถข้ามมาที่โลกฝั่งนี้ได้ หลายๆคนจึงเรียนเหตุการณ์นี้ว่า มหาเวทย์
"งั้น ที่ผลลัพธ์ของการทำพิธีนี้เปลี่ยนไปก็เพราะว่าาาคนนั้นไม่ได้ทำตามที่คัมภีต้องห้ามเขียนไว้ใช่รึปล่าว"วินถาม
"ไม่! ถึงเขาจะทำตามทุกขั้นตอนก็มีเเต่จะเปิดประตูมิติเพิ่มขึ้นเท่านั้น"นิวตอบ
"โห นิวนายนี่เเต่งนิยายเก่งเหมือนกันนะเนี่ย"วินพูด
"เดี๋ยวนายก็จะรู้เมื่อถึงเวลา"
"หืม?"วินทำหน้างง
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆจนใกล้จะเที่ยงวัน ฝนก็ยังตกไปเรื่อยๆไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ตอนที่ทั้งสองคนคุยกันอยู่ก็มีเสียงเรียกของใครบางคนดังขึ้น
"นี่!คนที่อยู่ตรงนั้นหนะทำไมไม่ไปเรียน มานั้งอยู่ที่ห้องเก็บอุปกรณ์กันทำไม"
"ชิบหายละ!!นั้นมันพวกประธานนักเรียนนี่หว่า สงสัยต้องกลับขึ้นห้องเเล้วละ"วินพูดขึ้นด้วยความใ
"ไม่!พวกเราต้องอยู่ที่นี่"นิวคัดค้าน
"เอ๊ะ!พวกนายคนที่มีเื่กับดีนเมื่อวานนิ"ข้าวพูด
"พวกนายไม่เรียนหรือไง กลับขึ้นห้องไปได้เเล้ว"
ข้าวพูดกับวินเเละนิวเเต่ดูเหมือนว่านิวจะไม่สนใจเขาก็ยังคงนั่งต่อไป ไม่มีทีท่าว่าจะลุกเเม้เเต่น้อย ข้าวเริ่มจะโมโหเธอจึงพูดกับนิวว่า
"นี่นายอยากเข้าห้องปกครองนักใช่ไหม ทำไมนายไม่คิดถึงพ่อเเม่ของนายบ้างละพวกเขาทำงานเพื่อหาเงินส่งนายเรียนเเต่นายกลับทำตัวอย่างนี้"
"เออ...คือประธานครับ พ่อเเม่ของวินพวกเขาตายไปเเล้วครับ"วินกระซิบ
"ข-ขอโทษ คือ..ชั้นไม่รู้"ข้าวตอบเธอไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงกับสิ่งที่เธอพูดออกไป
"ช่างมันเถอะ"นิวพูด
ในระหว่างนั้นเองก็มีเสียงดังขึ้นข้างหลังข้าว เสียงนั้นคือเสียงของเจมเขาทำหน้าหงุดหงิดเเละตะคอกใส่นิว
"นี่เเก พูดกับข้าวให้ดีๆหน่อยดิวะ"
"พวกเราไปกันเถอะ"ข้าวพูดพร้อมกับบอกให้ทุกคนที่มากับเธอตามเธอไป
เมื่อข้าวเเละคนอื่นๆออกไปเเล้ววินก็ถอนหายใจออกมา"เฮ้อ นึกว่าจะไม่รอดซะเเล้ว"เเละเมื่อวินมองไปทางนิวเขาก็ถามนิวว่า"นี่นิว นายดูเเปลกๆไปตั้งเเต่เมื่อวานเเล้วนะ เเล้วทำไมนายถึงไม่กลับไปห้องเรียนหรอ?"
"นี่กี่โมงเเล้ว?"นิวตอบคำถามด้วยคำถามเเทน
"11 โมง 59 นาที ทำไมหรอ"วินถามนิว
"มันใกล้ถึงเวลาเเล้ว"
"เวลา? เวลาอะไรหรอนิ..."
"----เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!"
ในตอนที่วินกำลังจะพูดก็มีเสียงฟ้าผ่าดังขึ้นมันเป็เสียงที่ดังมาก
"อ-อะไรกัน เกิดอะไรขึ้น"วินกระวนกระวาย
"อย่าไปสนใจพวกเราเเค่รออยู่ในนี้ก็พอ"
"จะให้ไม่สนใจได้ไงเล่า!ชั้นขอไปดูเเปปนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น"
เมื่อวินเปิดประตูออกไปเขาก็ได้พบกับก็อบลิ้นกำลังเดินมาหาเขาในมือของมันถือมีด เมื่อวินตั้งสติได้เขาก็ปิดประตูเเละวิ่งเข้าไปอยู่ข้างในห้องเหมือนเดิม
"น-นั้นมันก็อบลิน!!นิวชั้นเห็นก็อบลินอยู่ข้างนอกนั้นมันมีมีดด้วย!!"
"---ปัง....ปัง....ปัง....ปัง!"
มีบางอย่างกำลังพังประตูเข้ามาหาพวกเขาทั้งสอง นิวลุกขึ้นเเละเขาก็หันไปพูดกับวินว่า"นายไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวชั้นจัดการเอง"เขาลุกออกไปที่หน้าประตู "--ปัง--" ประตูได้พังลง ด้านหน้าของนิวมีก็อบลิน หลายตัวรวมถึงออร์ค เเละยังมีหมาที่รูปร่างใหญ่มีเปลวไฟอยู่รอบตัว
"กีสสสสสส--"เสียงก็ฮบลิน
"วู้ววววววววว---"เสียงหมา
"โอ้ ก็อบลิน ออร์ค เเล้วก็หมาเปลวไฟหรอ"
"ออกมา destroy heaven"
ตอนนี้ในมือของนิวถือเคียวสีดำสนิทไว้ในมือ เมื่อคืนก่อนที่เขาจะนอนเขาได้ตรวจสอบเกี่ยวกับตราสัญลักษ์ที่เเขนของเขาเเละเขาก็ได้พบว่าเคียวของเขาได้ถูกเก็บอยู่ในนั้น
"ไอพวกสวะ!ไปตายซะ!!!"นิวะโพร้อมกับวิ่งเข้าไปหามอนสเตอร์ที่อยู่ด้านหน้าเขา
เขาฟันเคียงของเขาตัดหัวก็อบลิน เเละเขาก็ใช้เวทเพื่อควบคุมพืชเเถวนั้น เขาให้พืชรัดออร์คไว้ ข้างหลังของเขาหมาเปลวไฟ ได้ปล่อยลูกไฟออกมาทำให้เขาต้องหลบออกไปด้านข้าง เมื่อเขาหลบลูกไฟเเล้วเขาก็ยืนอยู่กับที่เขาเอาเคียวของเขาปักลงบนพื้นต่อมาพื้นที่บริเวณนั้นมีเปลวไฟสีดำอยู่รอบบริเวรเต็มไปหมด ไฟเ่าั้เผ่ามอนสเตอร์ทั้งหมดที่เข้ามา เมื่อพวกมันตายหมดเเล้วเขาเก็บเคียวของเขาเเละเดินไปหาวิน
"น-นายเป็ใครกัน"
"ชั้นก็คือนิวเพื่อนของนายไง ถามเเปลกๆนะนายเนี่ย"
"เเฮะ เเฮะ เเฮะ ดูเหมือนว่านายต้องเล่าให้ชั้นฟังเเล้วหละนะ"วินหัวเราะเเห้ง
"พวกเราอยู่ที่นี่ไม่ได้เเล้วออกไปกันเถอะ เดี๋ยวว่างๆชั้นจะเล่าให้ฟัง"
ทั้งคู่เดินออกจากห้องเก็บอุปกรณ์ เมื่อเขาออกไปภาพที่อยู่ข้างหน้าทำให้วินใอย่างมากเพราะมันมี ก็อบลินไล่ฆ่าคนในโรงเรียนอยู่ มีออร์คเดินอยู่รอบๆ มีทั้งมีงกรบินไปมาบนท้องฟ้า เเละมีมอสเตอร์อีกมากมายอยู่ข้างหน้าของเขา บนพื้นมีเเต่รอยเื เเต่ว่าสำหรับนิวที่เคยเห็นภาพนี้มาเเล้วเขาไม่รู้สึกใเกี่ยวกับมันเเม้เเต่นิดเดียว