การเดินทางของความรัก

หลังจากถูกอากิปฏิเสธความรัก ทำให้ไอเสียใจอย่างมาก เหมือนเคยมีความสุขอย่างสูงลิ่วแต่กลับร่วงตกลงมาอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันตั้งตัวที่สำคัญไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำ เวลานั้นไออยากหยุดเวลาทุกอย่างของตัวเองเอาไว้แล้วอยู่กับตัวเองให้นานที่สุดจึงตัดสินใจขอลางานสัก 1 อาทิตย์เพื่อทบทวนบางสิ่งบางอย่างเงียบๆ ไม่อยากพบเจอใคร

กริ๊งๆๆๆๆ......กริ๊งๆๆๆๆ...เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลังจากไอหยุดงานไปได้ 2 วัน

“ไอ เป็๲ไงบ้างครับผมไปหาไอที่ร้านเขาบอกไอลาหยุดอาทิตย์หนึ่ง ไม่สบายรึเปล่าครับ”เสียงปลายสายที่ถามด้วยความอ่อนโยน ยิ่งทำให้ไอรู้สึกเสียใจเป็๲อย่างมาก(เปรียบได้เหมือนกับคนเราเวลาเศร้าหรือเสียใจยิ่งมีคนมาปลอบหรือแสดงออกถึงความห่วงใยก็จะยิ่งจมดิ่งไปกับความรู้สึกเศร้าของตัวเอง)

พอเห็นปลายสายเงียบ ไรน์ก็รู้สึกใจหาย

“ไอ ..ไอครับ ไอมีเ๱ื่๵๹ไม่สบายใจใช่ไหม  ถ้าไม่รังเกียจ คุยกับผมได้นะผมพร้อมรับฟังไอเสมอ ผมอยากให้ไอร่าเริงเหมือนเดิม”ไรน์พูดอย่างจริงจัง

“ไอขอเวลานิดหนึ่งนะตอนนี้ไอยังไม่พร้อมจะคุยกับใคร เดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้วล่ะขอบคุณไรน์มากนะที่เป็๞ห่วง”

“ผมเป็๲ห่วงไอเสมอครับ อย่าลืมนะว่าไม่ว่ายังไงไอยังมีผมยืนข้างๆเสมอ”

“ขอบใจจ๊ะ” ไอตอบ

ไอใช้เวลา 1 อาทิตย์ด้วยการนั่งอยู่บ้าน ใน  2วันแรกเอาแต่ร้องไห้และคิดวนไปวนมาว่าตนเองทำอะไรผิดความรักของเธอถึงได้จบลงอย่างนี้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ไอรู้สึกว่ามันก็แค่อีกครั้งหนึ่งที่เธอถูกปฏิเสธ และคิดว่าบางที ตอนที่อากิทำดีกับเธออาจจะแค่เกรงใจก็ได้การที่ถูกปฏิเสธมันก็เหมือนที่ซังโกะและรินขายขนมจีบอากิไม่ติด ซึ่งไอเองก็คงเป็๲หนึ่งในนั้นเมื่อคิดได้ดังนี้ ไอจึงตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะกลับไปเป็๲คนเดิมให้ได้ในเร็ววัน

หลังจากกลับมาทำงาน ครั้งแรกที่ได้เจอหน้าอากิความรู้สึกของไอก็เริ่มดิ่งลง แต่ด้วยความที่เข้าใจว่าก่อนหน้านี้อากิก็คงอึดอัดมาก เลยดึงสติกลับมาได้จากนั้นไอก็ยิ้มน้อยๆให้อากิและเดินเข้าไปทำงานต่อ

การร่วมงานระหว่างไอกับอากิเป็๞ไปตามเดิมเหมือนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆทั่วไปพูดคุยและทักทายกันตามหน้าที่การงาน และมักจะหลีกเลี่ยงเวลาที่อาจจะต้องอยู่เพียงลำพังเสมอจนซังโกะ ก็เคยทักไอมาเหมือนกันว่า ระหว่างนี้ไอกับอากิดูเศร้าๆนะ  ไอได้แต่ยิ้มแต่ไม่ได้ตอบอะไรตาก็เหลือบไปมองอากิ ไอสังเกตเห็นว่า อากิเอง ก็ดูไม่ค่อยยิ้ม มักทำท่าทางเครียดๆเหมือนมีอะไรในใจเสมอจนบางครั้งก็แอบรู้สึกเป็๞ห่วง อยากช่วยแบ่งเบา อยากทำให้อากิยิ้มได้เหมือนเดิมแต่คิดว่าตัวเองคงไม่มีค่าไม่มีความหมายอะไร และกลัวว่าถ้าทำอะไรไป อากิจะรู้สึกอึดอัดใจหนักกว่าเดิมก็เป็๞ได้

“สวัสดีครับ วันนี้เป็๲ยังไงบ้าง เหนื่อยไหม “ไรน์เดินเข้ามาในร้านแล้วถามไอ

“สบายมาก  ยังไม่กลับบ้านเหรอ” ไอถาม

“กำลังจะกลับครับ พอดีขับรถผ่าน เห็นไอเลยมาหา”ไรน์พูดต่อ

“มีอะไรรึเปล่า??” ไอถามต่อ

“เปล่าครับ แค่แวะมาทักทายน่ะ เห้นไอสบายดีผมก้ดีใจ ..งั้นผมกลับก่อนนะเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยแวะมาอีกนะครับ”ไรน์ยิ้มอย่างอายๆแล้วเดินกลับไป

การกระทำและคำพูดของไรน์ทำให้ไอรู้สึกดีขึ้นบางครั้งในจังหวะที่ไอรู้สึกแย่ ก็ยังมีไรน์ที่คอยทำให้ไอยิ้มและสบายใจตลอดไรน์เป็๞คนน่ารัก อารมณ์ดี และขี้เล่นจุดนี้ทำให้ไอมักลืมเ๹ื่๪๫ราวที่ทำให้เสียใจเสมอ

จากนั้นเป็๲ต้นมา หลังเลิกงานกะบ่ายไรน์มักจะเข้ามาแวะทักทายไอก่อนกลับบ้านเสมอ  การมาของไรน์ทำให้ไอรู้สึกสุขใจ และยิ้มได้  จนบางครั้งไอก็รู้สึกเกรงใจไรน์เหมือนกันเพราะการทำงานมันไม่สามารถออกมาพูดคุยกันได้ถ้าหากงานยังไม่เสร็จ อีกทั้งหลายครั้งไอก็มัวยุ่งจนทำให้ไรน์ต้องยืนรอเป็๲นานสองนาน  อีกอย่างไรน์เองก็ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้วควรได้รีบกลับบ้านไปพักผ่อน

แต่สำหรับไรน์เขาแค่๻้๪๫๷า๹แวะมาหาไอเพื่อทักทายและพูดคุยด้วยกันสักหน่อยเท่านั้น หลังจากที่ไอออกมาและได้พูดคุยทักทายกันสักคำไรน์ก็สบายใจและกลับบ้านไปอย่างมีความสุข ถึงแม้ว่า บางครั้งกว่าไรน์จะได้กลับบ้านก็เป็๞เวลาเกือบ ตี 2 ตีสามกันเลยทีเดียว

การมาของไรน์ทุกวันทำให้ไอมีความสุขวันไหนที่ไรน์ไม่มาไอจะชะเง้อคอยหา แต่พอไรน์มาถึงไอก็รู้สึกอุ่นใจ ในใจไออยากให้ไรน์มาหาทุกวัน แต่ก็รู้สึกกังวลและเป็๲ห่วงไรน์ที่จะต้องมาหาไอและกลับบ้านดึกๆแทบทุกวันไอจึงตัดสินใจพูดกับไรน์ไปว่า

“ไรน์กลับบ้านไปได้แล้ว อย่ามาหาไอบ่อยนักเลยไอทำงาน ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไร” ไอพูดกับไรน์ หวังจะให้ไรน์กลับบ้านไปพักผ่อนเพราะไอเห็นว่าเวลาพักผ่อนของไรน์น้อยลง เพราะเขามาหาไอนี่แหละไอเป็๞ห่วงกลัวเขาจะไม่สบาย แต่ก็ไม่ได้พูดออกจากปากไปว่าเป็๞ห่วง

แต่ทว่า คำพูดนั้นของไอ กลับทำให้ไรน์รู้สึกน้อยใจเป็๲อย่างมากเขาคิดว่า ไอคงจะรำคาญที่เขามาหาไอบ่อยๆ และอาจจะอึดอัดเวลาเขามา  เพราะบางครั้งเขารู้สึกเหมือนว่าไอดูเครียดๆเวลาเจอเขาเหมือนกัน เขาคิดในใจว่า บางทีไออาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย และไรน์ยังคิดว่า เขาถูกไอปฏิเสธเป็๲ครั้งที่สองอีกแล้วความคิดนั้นมันทำให้ไรน์ตัดสินใจว่าจะไม่มารบกวนไออีกต่อไป.............