Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่ 4 แล้วไง?


    ณ ปัจจุบัน เช้าวันถัดมา เย่ชิงหยูผู้ออกจากบ้านมาก็มาถึงสถาบัน เขาหยุดอยู่หน้าประตูทางเข้า พลางมองดูสถาบันอยู่ ผู้คนที่เดินผ่านไปมาบริเวณนั่นก็หันมามองชายหนุ่มมากมายเลยทีเดียว
    "นั่นใครกันอะ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?"
    "จะไปรู้หรอ สถาบันเรามีคนแบบนี้ด้วยหรอเนี่ยย"?นักเรียนหญิงพูดคุยกันยกใหญ่
    ขนาดที่เย่ชิงหยูก้าวเดินเข้าไปเขากำลัง เดินอยู่เพลินๆพลางมองโน่นนี่นั่นอยู่ จนไมไ่ด้สังเกตก็เดินเข้าไปชนเข้ากับนักเรียนกลุ่มนึง
    "ปัก......"เสียงกระทบไหล่ดังขึ้น
    "โอ๊ะ ขอโทษ"เย่ชิงหยูหันมาพูดพร้อมก้มหัวให้เล็กน้อย
    "เห้ย แกชนข้าเนี่ย ชดใช้ค่าเสียหายมาซะ"นักเรียนที่โดนชนพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าตาที่โหดร้าย
    เย่ชิงหยูเมื่อเห็นดังนั่นก็อึ้ง"ไอนี่มันบ้าป่าวว่ะ แค่เดินชนนิดหน่อยก็ไถ่ตัง"
    "ขอโทษไปแล้วไง!"เย่ชิงหยูหลี่ตาลงพลางส่ายหัวเดินออกไป
    "เดียวก่อนโว๊ย!!! อยากมีเรื่องรึไง"นักเรียนกลุ่มนั่นตะโกนไล่หลังมา
    นักเรียนคนอื่นๆเริ่มไทยมุงมากขึ้นเรื่อยๆ
    "ไอกลุ่มนั่นมัน จอมรีดไถนิหว่า ไอคนนั่นโดนแน่ๆ แถมไอพวกนี้แต่ละคนปรับแต่งร่างกายขั้น 6 ขึ้นไปทั้งนั่น"นักเรียนคนนึงเอ่ยขึ้น
    เย่ชิงหยูพอได้ฟังดังนั่นก็หยุดเดินพร้อมกับหันมาพูด
    "แล้วไง คนยิ่งอารมรณ์ดีๆอยู่ พวกแกไปเหอ"
    "ฮึ่มม..ไอนี่ จัดการมัน"ไอ้หัวโจกตะโกนขึ้น
    "แค่ปรับแต่งร่างกายขั้น 6? เหอ พอดีเลยมาทดลองพละกำลังหน่อยละกัน"เย่ชิงหยูยิ้ม
    พวกลูกสมุนก็กูกันเข้าไปพร้อมออกหมัดพุ่งใส่ด้วยความรวดเร็ว "ช้ามาก เราเห็นแบบสโลเลย" เย่ชิงหยูพลางโยกหลบนิดหน่อยพร้อมกับเหวี่ยงขาขวาเตะเข้าไปที่หน้าอกคนนึง
    "ป๊าบบบ" ไอลูกสมุนที่โดนเตะถึงกับหน้าเปลี่ยนสีกระเลือดออกมาชุดใหญ่ พร้อมกับกระเด็นไปไกลสลบเหมือดอยู่ตรงนั่น
    ลูกสมุนคนอื่นๆก็ได้แต่ยืนนิ่งค้าง อยู่อย่างนั่น
    "ยังไงต่อ!"เย่ชิงหยูพูดพลางโยกคอไปมาทำท่าเหมือนล้อเลียน
    ไอหัวโจกหน้าเขียวค้ำเห็นดังนั่นก็โกรธมากได้ตะโกน "จัดการมันต่อ ข้าไม่เชื่อว่ามันจะจัดการพวกเราพร้อมกัน 5 คนได้"พวกลูกสมุนกับไอหัวโจกก็พุ่งเข้ามาพร้อมใช้ทักษะการต่อสู้
    "ฮึ่มม กรงเล็บพยัคฆ์"หัวโจกตะโกนขึ้น ออร่ามือขวาได้แปรเปลี่ยนคล้ายกับกรงเล็บเสือ พลังพุ่งพล่านออกมา พร้อมซัดมือขวาเข้าใส่เย่ชิงหยูตรงหน้า
    "อ่อนหัด"เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้นพร้อมตั้งท่าซัดหมัดไปปะทะกับกรงเล็บทันที
    "ฟิ้ววว"
    "ปัง"เสียงหมัดกับกรงเล็บปะทะกัน
    "ฮ่าๆ เจ้าโง่แขนแกได้แหลกแน่"หัวโจกหัวเราะอย่างสะใจ
    ขนาดที่ไอตัวหัวโจกกำลังยิ้มอย่างได้ใจ ขนาดนั่นรอมยิ้มของเขาก็หายไป พลางรู้สึกความเจ็บปวดที่มาจากบริเวณแขน
    "อ๊ากก แขนข้า"หัวโจกล้มลงร้องโวยวายออกมาพลางเอามืออีกข้างกุมแขนที่หัก เลือดไหลยาวถึงกับมีกระดูกแทงทะลุเนื้อออกมาเลยทีเดียว
    เย่ชิงหยูไม่จบแค่นั่น พลางออกกระบวนท่า ทั้งหมัด ทั้งเท้าเข้าใส่ลูกสมุนรอบๆอย่างรวดเร็ว
    "ปัง ปัง ปัง ปัง"ตัวลูกสมุนกระเด็นกระดอนไปคนละทิศทางกระอักเลือดออกมาคำใหญ่
    นักเรียนคนอื่นๆที่ยืนดูเรื่องสนุกถึงกับอึ้งเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน
    "เห้ย ไอหมอนั่นจัดการได้หมดเลย ในเวลาแค่แปปเดียวเอง แถมคนละทีเลยด้วย"
    "จริงด้วยสิ จัดการขั้น 6 ได้พร้อมกัน 5 คนเลย มันเป็นใครกันเนี่ย สถาบันเรามีคนนี้ด้วยหรอ"คนอื่นๆได้แต่พูดขึ้นด้วยสีหน้าที่เหลือเชื่อ
    นักเรียนชายคนนึงยืนคุ้นคิดพลางมองดูเย่ชิงหยู เขาจำได้ว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน
    "เด่วก่อน! จำได้แล้วไอเด็กนี่อายุแค่15ปีเอง หน้าตาที่หล่อเหลาของมันจำได้อย่างดีเลยทีเดียว มีชื่อว่า เย่ชิงหยู แต่ลักษณะของมันไม่ใช่ยังงี้นี่หว่า แต่ก่อนมันผอมร่างกายก็เตี้ย แต่นี่มันไปทำไรมา แถมเจ้าเด็กนี่อยู่แค่ขั้น ปรับแต่งร่างกายขั้นที่ 3 เองนะ"นักเรียนคนนี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหลือเชื่อ ขนาดเขายังไม่เชื่อเลยว่า เจ้าเด็กนี้จัดการขึ้น 6 ได้อยู่หมัด
    "ปรับแต่งร่างกายขั้น 3? เป็นไปได้ไง"
    "มันล้มขั้น ปรับแต่งร่างกายขั้น 6 เลยนะ แถมไม่ใช้ทักษะเลยด้วย" นักเรียนพูดคุยกันเสียงดัง
    เย่ชิงหยูได้ยินดังนั่นก็ไม่ได้พูดอะไร หันมองดูพวกที่มาหาเรื่อง ที่สลบกันไปหมดแล้ว ส่ายหน้าไปมาพร้อมเดินหันหลังจากไป ถึงยังไงสถาบันนี้ก็มีการรักษาชั้น 1 อยู่แล้ว เขาเลยไม่ค่อยได้สนใจ แถมที่นี้ การต่อสู้กันถือเป็นเรื่องปกติ ยกเว้นแต่การฆ่าคนซึ่งถือว่าเป็นกฏข้อห้ามสูงสุด นักเรียนคนอื่นๆเมื่อเห็นว่าเรื่องยุติลงแล้วจึงได้แยกย้ายกันไป แต่เสียงพูดคุยกันยังไม่จบไม่สิ้นเกี่ยวกับเรื่องของเย่ชิงหยู
    ข่าวการต่อสู้ก็แพร่ไปทั่วทั้งสถาบันอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าจรวด