ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ
5
อยากมีบุญคุณ
“โอ๊ย...อิ่ม” ธนภูมิลูบท้องขณะเดินกลับโรงเรียน เขาไม่เคยกินได้เยอะขนาดนี้มาก่อน ตอนแรกว่าจะกินแค่สองถ้วย แต่ไป ๆ มา ๆ ไม่รู้ยังไง สั่งมาเพิ่มอีกสรุปเขาฟาดไปสามถ้วยเลยทีเดียว
“แล้วทำมาพูดว่าไม่เท่าไหร่” ธิษณามดีพูดพลางมองค้อน
“ผมหิวมากแค่นั้นเอง” ธนภูมิยังไม่ยอมรับ ก็เขาไม่อยากแพ้ผู้หญิงคนนี้ จะพูดจะแถยังไงก็ได้ขอแค่ชนะก็พอ แม้คำพูดคำแถนั้นมันจะไม่ได้เข้าท่าหรือตรงกันข้ามกับสิ่งที่แสดงออกก็ตาม
“ยังไงก็ช่างเถอะ อิ่มก็กลับไปได้แล้ว” ธิษณามดีไล่ เมื่อคิดว่าเธอได้ใช้หนี้บุญคุณเขาเรียบร้อยแล้วไม่มีอะไรติดค้างต่อกันอีก
“เย็นนี้คุณกลับไง” ชายหนุ่มถามขณะหยิบหมวกกันน๊อคขึ้นมาถือเอาไว้
“นั่งแท็กซี่สิคะ”
“ผมมารับไหม” ธนภูมิถามด้วยรอยยิ้มเป็มิตรกว่าทุกครั้งและหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่น่ายินดี แต่เปล่าเลยไม่มีคำตอบหลุดออกจากปากของธิษณามดีมีเพียงสีหน้าที่เหมือนกับกำลังกินยาขม “ทำไมทำหน้าอย่างนั้น เพราะรถผมเป็มอเตอร์ไซค์เหรอ” เขาถามเสียงขุ่นเมื่อคิดว่าหญิงสาวรังเกียจที่จะนั่งรถของตัวเอง
“เปล่าซะหน่อย ฉันแค่ไม่อยากติดหนี้บุญคุณคุณอีกเท่านั้นเอง”
“ผมเต็มใจ”
“ตอนนี้บอกว่าเต็มใจ แต่ก็มาทวงบุญคุณที่หลังอย่างนั้นเหรอ” ธิษณามดีถามเสียงเยาะ แม้จะไม่รู้หรอกว่าที่เขามาทวงนะแค่้าแกล้งเธอหรือตั้งใจอยากได้มันจริง ๆ
“ผมขอค่าน้ำมันเป็ข้าวเที่ยงพรุ่งนี้ดีไหม” เขาหาข้ออ้างที่จะมาตามตอแยหญิงสาวต่อ ทั้งที่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเพราะอะไร คงเพราะมันสนุก สนุกที่เธอไม่ยอมเออออไปกับเขาซะทุกอย่าง เหมือนกับตอนนี้
“ไม่ดีและไม่ต้องมากวนฉันอีกเลยนะ ไม่มีสมาธิทำงาน” หญิงสาวปฏิเสธอย่างไม่มีการลังเล ไม่ไว้หน้าไม่รักษาน้ำใจอะไรทั้งนั้น รู้ดีกับความหน้าด้านหน้ามึนของอีกฝ่าย
“ทำไม ความหล่อของผมมันรบกวนใจคุณหรือไง” เขาถามพลางทำหน้าทะเล้น
“อีตาบ้า หลงตัวเอง กลับบ้านไปเลยไป๊” ไล่เสร็จธิษณามดีก็เดินผละจากที่จอดรถไปที่หน้าประตูรั้วแล้วเปิดรอให้อีกฝ่ายขับรถออกไป
“กลับก็ได้ ไล่จัง” ธนภูมิบ่นแล้วสตาร์ทรถขับออกมาจอดที่หน้าประตู เขาเปิดหมวกกันน็อกแล้วพูดต่อ “ยังไงเย็นนี้ผมก็จะมารับโอเคนะ”
“ไม่ !” ธิษณามดีที่ยืนรอปิดประตูรั้วปฏิเสธเสียงแข็ง
“ไม่อยากนั่งมอ’ไซค์ เดี๋ยวเอารถยนต์มารับก็ได้ตกลงตามนี้ ไปละ” พูดจบธนภูมิก็บิดรถออกไปอย่างไม่รอคำตอบว่าอีกฝ่ายจะตกลงหรือไม่
“นี่คุณกลับมาคุยกันรู้เื่ก่อนสิ จะมาพูดเองเออเองแบบนี้ไม่ได้นะ” ธิษณามดีะโตามหลัง แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าชายหนุ่มจะได้ยิน หรือได้ยินแต่ไม่สนใจก็ไม่รู้ถึงขับรถไปไม่วนกลับมาเลย “โอ๊ย ! ไอ้ผู้ชายบ้า คิดจะมัดมือชกฉันเหรอ ฝันไปเถอะ” หญิงสาวย่นจมูกใส่ลมใส่อากาศแทนคนกวนประสาทแล้วปิดประตูรั้ว ก่อนจะกลับไปทำงานและเคลียร์งานให้เสร็จ วันนี้เธอจะกลับก่อนเวลา...
617
