[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】

        ไม่นานนัก คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กรุ่นล่าสุดก็ถูกวางลงบนโต๊ะของเซียวอวี้เหอ หน้าจอปรากฏภาพบันทึกการประเมินผล

        เซียวอวี้เหอเหลือบมองเด็กหนุ่มที่ชื่อลู่เซิ่งจากข้อมูลทันที

        ลู่เซิ่งในภาพมีรูปร่างสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลา ท่าทางทุกกระเบียดนิ้วเผยให้เห็นความสุขุมมั่นใจ

        ดวงตาของเซียวอวี้เหอเป็นประกาย เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม “วัยเยาว์แต่สุขุม มีแวววีรบุรุษ...”

        เลขาฯ ข้างกายรีบพยักหน้าเห็นด้วย

        ต่อมา ลู่เซิ่งในภาพก็เริ่มทดสอบค่าพลังชีวิต

        แม้ว่าเซียวอวี้เหอจะทราบผลลัพธ์จากข้อมูลแล้ว แต่เมื่อได้เห็นตัวเลข “15.701” ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ก็ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านเล็กน้อย

        สาเหตุหลักคือ

        เขายังเด็กเกินไป

        ข้อมูลระบุว่าเด็กหนุ่มที่ชื่อลู่เซิ่งผู้นี้ อายุจริงเพียงสิบเจ็ดปีกับอีกหนึ่งเดือนกว่าๆ เท่านั้น และเพิ่งเรียนชั้นม.6

        อายุเท่านี้กลับมีค่าพลังชีวิตถึงขนาดนี้...

        มันช่างน่าตกตะลึงเกินไป

        ต้องรู้ว่านักเรียนมัธยมปลายทั่วไปในช่วงวัยเดียวกับเขา ค่าพลังชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่ประมาณ 1 เท่านั้น

        คนที่มีค่าเกิน 1 ก็ถือว่าดีแล้ว

        การสำรวจค่าพลังชีวิตของนักเรียนมัธยมปลายครั้งที่หนึ่งร้อยเก้าสิบแปดของเมืองไป๋เหอ มีค่าพลังชีวิตเฉลี่ยเพียง 0.783 เท่านั้น

        ลู่เซิ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยถึงยี่สิบเท่า

        โรงเรียนมัธยมปลายที่ดีที่สุดในเมืองไป๋เหอ โรงเรียนมัธยมไป๋เหอสาขาหนึ่ง อัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในแต่ละรุ่น มีค่าพลังชีวิตเท่าไร?

        ไม่มีใครเกิน 2.0

        “หัวหน้าคะ คิดว่าลู่เซิ่งคนนี้จะกินยาบำรุงไปเยอะหรือเปล่า...”

        เลขาฯ พูดแทรกขึ้นมา

        เซียวอวี้เหอส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้ สภาพครอบครัวของลู่เซิ่งเธอก็เห็นแล้ว พ่อแม่เป็นคนธรรมดา ไม่สามารถซื้อยาบำรุงได้มากขนาดนั้น...”

        เลขาฯ ครุ่นคิด “คนอื่นให้การสนับสนุน?”

        เซียวอวี้เหอมองเลขาฯ

        “เธอรู้ไหมว่าเด็กในวัยเดียวกับเขา การทำให้ค่าพลังชีวิตไปถึง 15.7 ต้องกินยาบำรุงมากแค่ไหน?”

        เซียวอวี้เหอยื่นนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว กล่าวอย่างใจเย็น “มากพอที่จะทำให้ครอบครัวที่มีทรัพย์สินเกินร้อยล้านล้มละลายได้! แถมยังไม่แน่ว่าจะพอ...

        และโดยทั่วไปแล้ว แม้ว่าจะปล่อยให้กินอย่างเต็มที่ ก็ไม่มีทางที่จะไปถึงระดับเดียวกับเขาได้

        อัจฉริยะ ไม่สามารถสร้างขึ้นมาได้ด้วยเงิน!”

        ประเด็นสำคัญที่สุด เซียวอวี้เหอไม่ได้พูด

        ในฐานะนักสู้ระดับหกขั้นสูงสุด เขารู้ดีว่านักสู้ที่ขึ้นมาได้ด้วยการกินยาบำรุงจะมีค่าพลังชีวิตที่อ่อนแอขนาดไหน มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นโครงกระดูกกลวงๆ

        ไม่มีความแข็งแกร่งเหมือนลู่เซิ่ง

        อีกอย่าง ผลการทดสอบพลังการต่อสู้ของลู่เซิ่งในภายหลังก็เป็นหลักฐานที่ดีที่สุด

        “ปัง”

        เสียงดังขึ้นในภาพ นั่นคือเสียงที่ลู่เซิ่งปล่อยหมัด

        “หนึ่งหมื่นห้าพันเจ็ดร้อยกว่า...”

        เลขาฯ อุทานแทบจะเป็นเสียงครวญคราง “ถ้าไม่ใช่เพราะงานตรวจสอบเครื่องมือของสมาคมทุกสัปดาห์เป็นหน้าที่ที่ฉันรับผิดชอบด้วยตัวเอง ฉันคงสงสัยว่าเครื่องมือมันเสียไปแล้ว...”

        เซียวอวี้เหอไม่ได้พูดอะไร ดวงตาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ มือแตะปุ่มสโลว์โมชันในวิดีโออย่างต่อเนื่อง

        ครู่ต่อมา เซียวอวี้เหอก็เอนตัวไปข้างหลังอย่างช้าๆ ทำท่าสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างเห็นได้ชัด

        “วิชาหมัดมวย...ระดับสมบูรณ์แบบ...”

        เขากล่าวทีละคำ

        “วิชาหมัดมวยระดับสมบูรณ์แบบ...”

        เลขาฯ ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าค่อนข้างสับสน

        เซียวอวี้เหอโบกมือ “นี่เป็นศัพท์เฉพาะในโลกศิลปะการต่อสู้ เธอไม่ใช่นักสู้ เธอไม่เข้าใจหรอก...เธอรู้เรื่องเดียวก็พอ...”

        เซียวอวี้เหอกล่าวด้วยสีหน้าสับสน “เท่าที่ฉันรู้ คนที่อายุเท่าเขาแล้วฝึกวิชาหมัดมวยให้ออกมาอยู่ในระดับสมบูรณ์แบบได้...มีไม่ถึงสิบคน!”

        เลขาฯ ตกตะลึง

        รู้สึกถึงความสุดยอดที่อธิบายไม่ได้

        “สิบเจ็ดปี วิชาหมัดมวยระดับสมบูรณ์แบบ...ฮ่าๆๆ...”

        เซียวอวี้เหอพึมพำ

        “แต่ถึงจะเป็นวิชาหมัดมวยระดับสมบูรณ์แบบ ก็ยากที่จะสร้างค่าความสามารถในการต่อสู้ที่สูงกว่าหนึ่งหมื่นห้าพันจากค่าพลังชีวิต 15.7 ได้...วิชาหมัดมวยระดับสมบูรณ์แบบจะเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ได้มากสุดแค่สองเท่า...”

        คิ้วของเซียวอวี้เหอขมวดมุ่น

        เขาจึงย้อนวิดีโอ กลับไปดูใหม่อีกครั้ง

        ดูจบ แล้วย้อนกลับไปดูอีก...

        ในระหว่างนี้ ดวงตาของเซียวอวี้เหอค่อยๆ เปล่งประกาย

        “ค่าพลังชีวิต 15.7...ค่าพลังการต่อสู้สูงกว่าค่าพลังชีวิตถึงสิบเท่า...ครอบครัวธรรมดา...”

        ในที่สุด เมื่อดูเป็นรอบที่ห้า เซียวอวี้เหอก็ลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างรวดเร็ว ทำให้เลขาฯ ที่อยู่ข้างๆ ตกใจ

        “ต้องเป็นแบบนี้สิ ต้องใช่แน่! ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถอธิบายได้เลย!”

        เซียวอวี้เหอกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น ความรู้สึกตื่นเต้นและยินดีนั้นเหนือกว่าครั้งไหนๆ

        เลขาฯ กลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบๆ

        เขาเป็นเลขาฯ ของเซียวอวี้เหอมาหลายปีแล้ว ไม่เคยเห็นเซียวอวี้เหอแสดงท่าทีแบบนี้มาก่อน

        เหมือนกับ...

        เหมือนกับถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่!

        “หัวหน้าคะ...”

        เลขาฯ เรียกอย่างระมัดระวัง

        แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของเซียวอวี้เหอ

        “ฮ่าๆๆ เสี่ยวสวี คราวนี้สมาคมนักสู้ไป๋เหอของเราได้ของดีเข้าแล้วจริงๆ!”

        “นักสู้ผู้มีพรสวรรค์ คนที่อยู่ในแวดวงศิลปะการต่อสู้ของเราสักกี่คนถึงจะได้เป็นนักสู้ผู้มีพรสวรรค์? แต่กลับปรากฏตัวออกมาในเมืองไป๋เหอของเรา

        แถมยังอายุน้อย พรสวรรค์ด้านวิชาหมัดมวยก็โดดเด่นขนาดนี้

        ฮ่าๆๆ...”

        ข้อมูลระบุว่านักเรียนที่ชื่อลู่เซิ่งคนนี้ ตอนที่เรียนอยู่ชั้นม.5 ผลการเรียนทุกด้านยังธรรมดามาก หรืออาจจะเรียกว่าต่ำด้วยซ้ำ

        แต่พอขึ้นชั้นม.6 ในช่วงเวลาเพียงหนึ่งถึงสองเดือน ค่าพลังชีวิตกลับเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ความสามารถทุกด้านก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนถึงระดับนักสู้ระดับสอง เกือบถึงระดับสามแล้ว

        สถานการณ์แบบนี้ เซียวอวี้เหอสามารถเชื่อมโยงไปถึงกลุ่มนักสู้พิเศษกลุ่มหนึ่งได้เท่านั้น

        นักสู้ผู้มีพรสวรรค์!