เช้าวันนั้น อากาศครึ้มั้แ่ยังไม่ออกจากกรุงเทพฯ ฉันนั่งเบาะข้างคนขับ มือถือแฟ้มเอกสารแนบอก พลางมองสายฝนที่เริ่มโปรยลงกระจกเป็ริ้วบาง ๆ ปลายทางคือ ชลบุรี ซึ่งคุณอามอบหมายให้พี่นัทพาฉันไปช่วยนำเสนอเอกสารกับลูกค้ารายสำคัญ
การเดินทางใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าปกติ เพราะรถติดยาวบนทางด่วนสายบางนา–ตราด ฝนเทลงมาไม่หยุด พี่นัทขับรถด้วยท่าทีผ่อนคลาย มือใหญ่กุมพวงมาลัยอย่างมั่นคง แต่บางครั้งก็ปล่อยมือหนึ่งมาวางบนคันเกียร์ใกล้ต้นขาของฉันอย่างจงใจ ราวกับจะวัดว่าฉันจะขยับหนีหรือไม่
“ถ้าหนาวกว่านี้ เดี๋ยวพี่จะให้มานั่งใกล้ ๆ” พี่นัทพูดพลางเหลือบตามามอง สายตานั้นทำให้หัวใจฉันเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว ความใกล้ชิดและพื้นที่จำกัดในรถทำให้ทุกการเคลื่อนไหวของพี่นัทเหมือนจะกระทบใจฉันมากขึ้นเรื่อย ๆ สายตาของเขาเหลือบมามองฉันที่กำลังนั่งไขว่ห้าง กระโปรงทำงานสั้นที่สวมเผยผิวขาขาวเนียนตัดกับเบาะสีเข้ม พี่นัทค่อย ๆ ขยับมือจากคันเกียร์มาวางบนต้นขา ััแรกทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อย แต่กลับไม่ได้ปัดออก มือของเขาลูบขึ้นสูงทีละน้อย ผ่านความเรียบตึงของกระโปรงทำงาน ฉันเผลอกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อเก็บเสียง แต่ก็ไม่วาย อืมม...อืมม.. ราวกับการจราจรที่หยุดนิ่งได้เปิดโอกาสให้บางอย่างที่ไม่ควรเกิด กลับค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
ความใกล้ชิดในพื้นที่จำกัดทำให้ทุกััชัดขึ้น พี่นัทปล่อยให้ฝ่ามือเลื่อนลึกเข้าไปใต้ชายกระโปรง ก่อนที่นิ้วแข็งแรงจะกดเบา ๆ ลงบนผ้าบางที่กั้นอยู่ เสียงหายใจของฉันถี่ขึ้น ขณะสายตาฉันเหลือบมองกระจกข้าง เห็นเพียงม่านฝนที่บดบังสายตาคนภายนอก มือของพี่นัทเปลี่ยนมาโอบคอฉันให้เข้ามาใกล้ ริมฝีปากเขาแตะที่แก้มก่อนเลื่อนลงมาที่ซอกคอ อีกมือปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตได้สองเม็ด เผยให้เห็นเนินอกอูมกับชุดชั้นในผ้าซีทรูแบบตาข่ายสีขาว แล้วมือพี่นัทก็สอดผ่านชุดชั้นในเกาะกุมที่อกและลูบคลึงที่หัวของมันพร้อมกับริมฝีปากเลื่อนขึ้นมาประกบกับริมฝีปากของฉัน พี่นัทแทรกลิ้นเข้ามาในจังหวะที่ฉันอ้าปากเล็กน้อยด้วยความเสียวซ่าน เขาสอดลิ้นเข้ามาให้ฉันใช้ลิ้นโต้ตอบอยู่ภายในปากของฉัน
แล้วอกอูมทั้งสองข้างก็ถูกปลดเปลื้องอาภรณ์ปิดกั้นเผยให้เห็นความเนียนขาวกับหัวอมชมพูที่ตั้งชูชัน ฝนภายนอกยังคงตก แต่ในรถคันนี้ อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นตามจังหวะการััและเสียงหายใจที่เริ่มดังประสานกัน เมื่อริมฝึปากของพี่นัทลงมาเลียวนที่ปลายยอด พร้อมมือเลื่อนแทรกผ่านจีสตริงัักับรอยแยกและกลีบแคมที่ชื้นแฉะ ฉันต้องครางออกมาเพื่อลดความเสียวที่ทวีเพิ่มขึ้น เสียงบีบแตรดังขัดจังหวะทำให้พี่นัทชันตัวขึ้นมามองไปยังเบื้องหน้า มือพี่นัทจับพวงมาลัยรถข้างหนึ่ง อีกมือก็ยังถูวนอยู่ที่รอยแยกของฉัน ฉันทำตามอย่างว่าง่ายเมื่อพี่นัทบอกให้เอนเบาะลงอีกหน่อยทำให้่ล่างของฉันเผยให้เห็นเด่นชัดขึ้น อีกเพียงไม่กี่อึดใจเราก็ถึงจุดแวะพักรถ พี่นัทเลี้ยวรถเข้ามาจอดห่างจากรถคันอื่น ฝนยังคงตกหนักและฟ้ามืดจนมองไม่เห็นตัวอาคารร้านค้าภายนอก
เมื่อจอดรถเรียบร้อย พี่นัทเอียงตัวเข้ามาใกล้ฉัน พรมจูบไปแทบจะทั้งตัวของฉัน เสียงลมหายใจอุ่น ๆ รินรดที่ข้างแก้ม ความร้อนจากฝ่ามือที่วางบนกลับมาวางทับที่รอยแยกของฉันค่อย ๆ ไล่ความเย็นจากแอร์ออกไปเหมือนเปลวไฟลามช้า ๆ ความตึงเครียดในกล้ามเนื้อผสมกับความหวิวในช่องท้องทำให้ฉันแทบลืมว่าฝนยังตกอยู่ด้านนอก นิ้วเรียวหยาบกร้านบดบี้ที่ติ่งเสียวและชอนไชเข้าไปในร่องหลืบของฉันจนฉันสะท้าน บิดกายส่ายสะโพกไปกับความเสียวที่พี่นัทมอบให้
"พี่..จะไปนั่งเบาะเดียวกับหลินนะ" ว่าแล้วพี่นัทก็กระเถิบตัวจากเบาะคนขับมานั่งที่เบาะข้างคนขับ พี่นัทปลดกางเกงของตัวเองลงไปกองที่ปลายเท้า ให้ฉันนั่งทับลงบนตักสองกลีบของฉันบดเบียนอยู่กับแก่นกายของพี่นัทขณะที่ฉันเอนตัวลงพิงกับอกของพี่นัท มือพี่นัทข้างหนึ่งช่วยบี้หัวนมของฉัน อีกข้างก็คลึงบี้ติ่งเสียวด้านล่าง ฉันขยับสะโพกด้วยความเสียว แก่นกายก็ครูดผ่านติ่งเสียวของฉันทุกครั้ง ฉันร้อย อูยย..อูยยย เสียวจังค่ะ..
"พี่..ช่วยให้น้องหลินหายเสียวนะครับ" พี่นัทพูดพลางจับแก่นกายตั้งขึ้นแล้วให้ฉันหย่อนสะโพกให้สองกลีบคาบแท่งของพี่นัทเข้าไปจนหมด พี่นัทให้ฉันขยับตัวร่องของฉันบดเบียดกับของพี่นัทเป็มันเลื่อม ไม่พอ..ไม่พอ พี่นัทใช้ทั้งสองมือบี้หัวนมทั้งสองข้างของฉันไปพร้อมกัน ทำเอาฉันร้องครางไม่เป็ภาษา
พี่นัทประคองให้ฉันลุกขึ้น คว่ำหน้าลงไปกับคอนโซลด้านหน้าคราวนี้ให้ฉันยกตัวขย่มตอแบบเน้น ๆ ฉันเสียวจนไม่รู้จะเสียวยังไง ร้องครางเสียงดังแข่งกับเสียงฝน แล้วฉันก็เหมือนกำลังจะถึง์ ฉันบอกพี่นัทว่าจะไม่ไหวแล้ว พี่นัทจึงบอกให้เร่งขย่มเลย เราจะได้เสร็จพร้อมกัน พี่นัทก็เร่งอัดสะโพกสวนขึ้นมาเวลาที่ฉันกดสะโพกลงไป เพียงไม่กี่อึดใจ ร่างของฉันก็กระตุกเกร็ง พี่นัทอัดสะโพกอีกห้าหกครั้ง น้ำแห่งความสุขก็พวยพุ่งจนอุ่นช่องท้องของฉัน
ฉันตัวอ่อนระทวยจนต้องเอนกายลงพิงแนบอกพี่นัท เราสองคนหายใจหอบ มือพี่นัทยังวนเวียนอยู่กับอกอูมทั้งสองข้าง
"เรายังต้องไปพบลูกค้าใช่ไหมคะ" ฉันถามขึ้น
"ใช่ครับ" พี่นัทตอบ และบอกให้ฉันปีนไปนั่งที่เบาะหลัง เพื่อแต่งตัวให้เรีียบร้อย ระหว่างที่พี่นัทเองก็กลับไปยังที่นั่งคนขับและเตรียมตัวขับรถออกจากจุดพักเมื่อฝนเริ่มซาลง
469
