เครดิตภาพประกอบจากgoogle รูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายค่ะ
ผ่านไปสามเดือน
นายตุรงค์ไม่กลับมาที่บ้านสวนเลยั้แ่ที่ออกไปคราวก่อนส่วนติณภัทรรับรู้เพียงแค่ว่าพ่อไปติดผู้หญิงคนใหม่ในตัวเมืองและก็ติดพันจนโงหัวไม่ขึ้นส่วนตัวเขาเองก็ไปๆมาๆที่บ้านสวนและในเมืองตามประสาคนชอบเที่ยวดึกๆดื่นปล่อยให้กมลเนตรอยู่เพียงลำพังที่ห้องนอนของเขา หญิงสาวแทบไม่ได้พูดคุยกับใครเลยนอกจากป้าเอียดที่คอยส่งข้าวส่งน้ำเท่านั้นเอง
“ป้าเอียด”
“ว่าไงหนู”ป้าเอียดมองเด็กสาวที่หน้าตาอิดโรยราวกับไม่ได้กินอะไรเลย
“หนูไม่อยากกินของพวกนี้เลยค่ะ”
“ไม่อร่อยเหรอ”
“หนูว่ามันเหม็นค่ะ”
“ตายแล้วหนู”ป้าเอียดเอามือทาบอกราวกับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“ทำไมคะ”กมลเนตรเอียงหน้าไปถาม
“หนูประจำเดือนขาดไปกี่เดือน”
“สองเดือนกว่าแล้วมั้งคะยังไม่มาเลยค่ะ”
“อีหนูเอ๊ยท้องแน่เลยคุณติณรู้เื่หรือยังนี่”
“ทะท้องเหรอคะป้าไม่นะ” กมลเนตรเอามือปิดหน้าทันที
“เออสิยังไงก็ท้อง ประจำเดือนไม่มาแบบนี้ บอกคุณติณนะหนู”
“หนูกลัวค่ะป้า”กมลเนตรเริ่มสะอื้นดังขึ้น
“กลัวทำไมหนูหนูท้องกับเขาไม่ใช่เหรอหรือว่าคนอื่น”
“ฮือ ฮือไม่ๆ”เสียงร้องดังพอให้ชายสูงวัยที่กำลังก้าวขึ้นมาหยุดเดินและเรียกป้าเอียดเสียงค่อนข้างดัง
“นังเอียดใครร้องไห้” จู่ๆนายใหญ่ก็โผล่มาตอนนี้
“นายใหญ่” ป้าเอียดกับกมลเนตรเรียกชื่อพร้อมๆกัน
“ฉันมานอนที่นี่นังเอียดลงไปได้ส่วนแกไปห้องฉัน” นายใหญ่สั่งด้วยน้ำเสียงดุดัน
“ค่ะ”ป้าเอียดรีบเดินลงไปด้วยความใหากเื่ที่กมลเนตรท้องนายใหญ่รู้คงเื่ใหญ่แน่นอน
“นายใหญ่คะหนูจะนอนห้องคุณติณค่ะ”
“หมดเวลานอนฉันกลับมาไปนอนห้องฉันคืนนี้”
“ไม่ค่ะ”
“แกอยากตายเหรอขัดคำสั่งฉัน”
“หนูอยากตายค่ะ”กมลเนตรน้ำตานองหน้าทันที
“ไม่ไปก็รอดูศพพ่อแกเลยพรุ่งนี้เช้า”
“เจอพ่อเหรอคะไม่นะอย่าทำอะไรพ่อหนูเลย” มือเรียวงามยกพนมอย่างรวดเร็ว
“ก็เข้าห้องนอนก็จบ”นายใหญ่มองหน้าเด็กสาวตรงหน้า ไม่กี่อึดใจกมลเนตรก็รีบเดินเข้าห้องนอนนายตุรงค์ไปจังหวะเดียวกับที่ลูกชายเพียงคนเดียวของนายตุรงค์กลับมาพอดิบพอดี
“บัดซบจริงๆเมียลูกเมียพ่อ ชีวิตบัดซบ” เขาสบถซ้ำๆด้วยความรู้สึกรังเกียจตัวเอง
“อย่าค่ะ”เสียงร้องดังออกมาและเงียบไปเกือบสองชั่วโมง แต่จู่ๆคนร่างหนาก็ตัดสินใจเดินไปที่หน้าประตูของผู้เป็พ่อก่อนจะเคาะเรียก
“พ่อ!”
“อือ มีอะไร”เสียงตอบกลับเบาๆ
“ผมมีอะไรอยากคุยด้วย”
“พรุ่งนี้นะฉันง่วง” นายตุรงค์เงียบเสียงไปทำให้ติณภัทรรู้สึกหงุดหงิดจนแทบจะชกผนังบ้านเล่นเสียตอนนั้น
“โธ่เว้ย!”เขาเดินไปนั่งที่ระเบียงแล้วพ่นควันบุหรี่ด้วยความหงุดหงิดกับเื่ที่เขาจัดการตามความ้าไม่ได้ก่อนสายตาจะมองไปด้านล่างเห็นหลังของใครบางคนเดินไวๆไปด้านหลังของตัวบ้านที่วาสนาพักอยู่
“เหมือนนังวาสไปไหนดึกดื่น” ติณภัทรได้แต่มองก่อนเดินกลับเข้าห้องนอน
เสียงแรงเสียดสีของร่างกายของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังบรรเลงบทรักอย่างกับพายุโหมกระหน่ำท่ามกลางพุ่มไม้ที่ท้ายสวนที่มีเพียงเสื้อยืดตัวเดียวปูที่พื้นเพื่อรองรับร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยแรงสิเนหา
“อ๊า พี่กริชอ๊า พี่กริช” เสียงร้องของคนร่างเปลือยอวบอัดที่กำลังร้องครางยิ่งกระตุ้นให้ร่างกำยำกระแทกส่วนล่างซ้ำๆจนร่างอวบอัดแทบแตกสลายก่อนเขาจะกัดลงที่ยอดถันที่ชูชันเรียกร้องให้เขาโน้มริมฝีปากไปลิ้มลอง
“หูย อูย โอว… นังวาสแกไปตายอดตายอยากจากไหนมาวะ”
“อือ โอยเร็วๆวาสไม่ไหวจะตายแล้ว”
“จ๊วบ”เสียงดูดยอดอกงามซ้ำๆก่อนจะถอนริมฝีปากออกและออกแรงโยกท่อนล่างอย่างหนำใจ
“พี่กริชทำให้วาสลืมไอ้แก่นั่นไปเลย”วาสนาหันไปหอมแก้มนายกริชพร้อมกับกอดแน่นก่อนจะสะดุ้งใ
“เป็อะไรวะ”
“เพิ่งนึกได้วาสกลับก่อนนะ ก่อนมาไปดูแล้วมันนอนกะอีเด็กเวรนั่นแต่เกิดมันตื่นมาซวยเลย อีกอย่างพี่ก็ตามมันไปหลายเดือนเพิ่งโผล่มาที่ตายอดตายอยากก็แบบนี้ไงล่ะ”
“น่าเบื่อวะยังไม่หายอยากเลยให้กูรวยก่อนเถอะจะเด็ดหัวมันทิ้งเลย”
“ตอนนี้เอาตัวให้รอดก่อนนะพี่กริชวาสไปก่อน”
“จ้ะเมียรักจ๋า”นายกริชก้มไปจูบยอดอกงามก่อนจะดูดและบีบขยำราวกับจะสั่งเสียกัน
“อ๊าพี่กริชอย่าสิ อ๊า เดี๋ยววาส…” ไม่ทันขาดคำร่างกำยำขึ้นคร่อมทับร่างเปลือยอีกครั้งคราวนี้แรงรักที่เหมือนจะโกรธแค้นใครบางคนกระหน่ำจนหญิงสาวถึงกับหมดแรงไปเลยทีเดียว
“เมียกูมึงก็แค่กินของเหลือเดนจากกู”นายกริชสบถเบาๆก่อนจะก้มจูบอกงามๆที่กระเพื่อมแล้วโยกจังหวะจนหนำใจอีกครั้ง
“พอแล้ว”วาสนาพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้าพร้อมกับค่อยๆสวมเสื้อผ้าแล้วเดินหลบไปตามมุมมืด
134
![คู่บุพเพสะท้านฟ้า อยากเห็นนักว่าใครจะกล้ากับชายาผู้บ้าบิ่น [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1759893412_24922332.webp)
