มู่จ้านถอนหายใจ ตอนอายุยี่สิบปี บิดามารดาไปทาบทามคุณหนูในครอบครัวทหารระดับแม่ทัพผู้หนึ่งเอาไว้ ผ่านไปหนึ่งปีคุณหนูผู้นั้นกลับพบรักกับขุนนางหนุ่ม แม่ทัพผู้นั้นจึงจำใจต้องบากหน้ามาขอถอนหมั้นกับแม่ทัพมู่
แม่ทัพมู่เห็นว่าบุตรชายของตนไม่ได้มีทีท่าเสียอกเสียใจจึงยินยอมให้สหายร่วมรบถอนหมั้นให้บุตรสาวไป ระหว่างนั้นมู่จ้านอ้างว่าตนเองต้องออกตระเวนตรวจหมู่เกาะจึงขอบิดามารดาอย่าเพิ่งหาภรรยาให้
ถ่วงเวลามาจนถึงอายุยี่สิบสาม มารดาจึงเริ่มร้อนใจ
“ไม่ได้แล้วนะท่านพี่ ลูกเราอายุยี่สิบสามแล้ว สมควรจะแต่งงานกับเขาเสียที บุรุษวัยเดียวกันกับเสี่ยวจ้านล้วนมีลูกชายวิ่งเล่นกันได้หมดแล้ว”
มู่จ้านไม่อาจทัดทานมารดา เขาถูกหมั้นหมายกับคุณหนูสกุลหงซึ่งเป็บุตรสาวขุนนางกลาโหมขั้นห้า มู่จ้านที่ขึ้นเป็ขุนพลแล้วเอาแต่ฝึกทหารรอนแรมอยู่ตามเกาะต่างๆ ไม่เคยพบหน้าคู่หมั้นของตนเลยสักครั้ง
“พี่จ้าน ข้าเอาภาพคุณหนูหงมาส่งขอรับ” มู่โจวที่เดินทางไปฝึกทหารกับพี่ชายเป็คนถือภาพไปด้วย
มู่จ้านคลี่ดูครั้งหนึ่ง เขายิ้มน้อยๆ “นางก็น่ารักดีนะ” จากนั้นก็ม้วนภาพเก็บวางไว้ในหีบ ไม่เคยนำขึ้นมาดูซ้ำอีกเลย
มีอยู่คราหนึ่งเกิดการจลาจลในเมืองหรงเฉิน มู่จ้านอยู่ใน่พักพอดี เขากับน้องชายทั้งสองออกไปช่วยบิดาปราบจลาจล ขุนพลหนุ่มแห่งท้องทะเลบุกเข้าไปในกองเพลิงเพื่อช่วยเหลือเด็กชายที่ติดอยู่ในร้านค้าชั้นที่สอง ทว่ายามนั้นเสาไม้ใหญ่ถูกไหม้กำลังจะโค่นลงมาทับร่างของเขา ในห้วงเวลาที่แทบจะเอาชีวิต ไม่รอด ขุนพลมู่ได้รับความช่วยเหลือจากจอมยุทธ์หญิงผู้หนึ่ง
ท่ามกลางควันไฟคละคลุ้ง ผ้าปิดหน้าของนางหลุดลง เขาจึงได้เห็นใบหน้างดงามที่ซ่อนอยู่ พลันนางก็รีบปิดใบหน้าเอาไว้ ช่วยผลักเขาให้พ้นจากการถูกไฟคลอกและอุ้มเด็กกระโจนตามลงมาจากชั้นสองของตึกแห่งนั้น
“แม่นาง ขอบคุณมาก”
“มิเป็ไร ไม่มีผู้ใดาเ็ล้มตายก็ดีแล้ว” นางส่งเด็กที่อุ้มอยู่ให้กับเขา “ท่านช่วยดูแลเขาต่อด้วยเถอะ ข้ายังมีธุระ”
“แต่....” มู่จ้านยังพูดไม่จบ นางก็วิ่งหนีหายไปในฝูงชน
ขุนพลหนุ่มยอมรับกับน้องชายคนเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลังว่านั่นคือรักแรกพบ จากนั้นมู่จ้านก็เริ่มกลัดกลุ้มอยากจะถอนหมั้นเพื่อไปตามหาจอมยุทธ์หญิง ผู้นั้น “ข้าพยายามลืมนางแล้ว แต่ทุกครั้งที่หลับตาลงก็นึกถึงหน้าของนางทุกที”
“พี่จ้าน ท่านเอาแต่ฝึกวรยุทธ์และการรบมาโดยตลอด ข้าไม่คิดเลยว่าท่านจะมีวันที่เป็เช่นนี้ด้วย”
“ข้าเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ก่อนหน้านี้ตอนรับปากท่านพ่อกับท่านแม่เื่หมั้นหมายกับคุณหนูหง เป็เพราะข้าไม่เคยรู้สึกชอบพอสตรีคนใด หากแต่งงานกับคนที่ครอบครัวพอใจก็คิดว่าน่าจะดี แต่ตอนนี้...”
มู่จ้านรู้สึกกระวนกระวายใจ เขารู้ตัวแล้วว่าตนเองไม่อาจจะแต่งงานกับคุณหนูหงได้อย่างที่เคยคิดเอาไว้ เขาวาดรูปหญิงสาวผู้นั้นออกมาและพยายามตามหาตัวนางแต่ก็ไร้ร่องรอย ชายหนุ่มรู้สึกว่าสตรีผู้นั้นอาจจะไม่ได้อยู่ในหรงเฉิน
“พี่จ้าน นางสวยเช่นนี้อาจจะเป็คุณหนูสักตระกูลนะ” มู่โจวเห็นพี่ชายกังวลมากจึงหาหนทางช่วยเหลือ “ข้าคิดอย่างหนึ่งได้แล้ว”
คุณชายน้อยจอมเ้าเล่ห์ส่งบ่าวรับใช้ออกไปตามหาของที่้าอยู่สองวันก็นำเอาสมุดภาพเล่มใหญ่มาวางใส่มือให้พี่ชาย “นี่ขอรับ เผื่อพี่จ้านจะหานางพบ”
“ตำราอะไรหรือ?”
มู่โจวเลิกคิ้ว “ข้าเอาเงินที่ซ่อนไว้ออกมาซื้อมา หมดไปเยอะเชียวนะขอรับ นี่น่ะคือภาพวาดของคุณหนูร้อยคนในเมืองหรงเฉิน”
“หา! เ้าไปหามาได้อย่างไร?”
“ข้าให้คนไปขอซื้อภาพวาดจากแม่สื่อทุกสำนักในเมืองน่ะสิขอรับ แล้วนำภาพพวกนางมารวมกันเย็บเป็เล่ม พี่จ้านจะได้ค่อยๆ ดูว่าจอมยุทธ์คนงามผู้นั้นเป็คุณหนูคนใด?”
มู่จ้านยิ้มกว้าง กอดน้องชายคนเล็กอย่างมีความหวัง “เ้าช่างดีเหลือเกิน สมแล้วที่เป็น้องชายสุดที่รักของข้า”
มู่โจวผู้มีอายุสิบหกปีในยามนั้น ผลักพี่ชายออก ยื่นมือมาตรงหน้า “ข้าว่าพี่จ้านให้เงินข้ามาดีกว่า ตอนนี้ในพระคลังของข้าขาดแคลนเงินขอรับ”
“ข้านึกว่าเ้าจะให้ข้าเปล่าๆ เสียอีก ที่แท้เ้ามันก็เห็นแก่เงิน” พี่ชายมองน้องเล็กอย่างเอ็นดู “บอกมาว่าจะเอาเท่าไหร่?”
“ข้าเอาแค่ห้าตำลึงก็แล้วกัน” มู่โจวเป็คนคำนวณทุกสิ่งเอาไว้ในหัว ทุกความช่วยเหลือของเขาต้องได้รับการตอบแทน
“เ้านี่มันค้ากำไรมาตลอดจริงๆ” แม้ปากจะบ่น แต่คนเป็พี่ก็ควักให้ “เอาไปแล้วคอยเฝ้าหน้าห้องให้ข้าด้วย อย่าให้เสี่ยวช่างรู้เข้าเชียว เ้านั่นรู้โลกรู้ ข้าไม่อยากให้ท่านพ่อท่านแม่ได้ยินเื่นาง”
“ขอรับ ไม่ต้องห่วง ข้าจะคอยระวังพี่ช่างให้”
มู่จ้านใช้เวลาดูภาพหญิงสาวทั้งร้อยนางอย่างพินิจอยู่กว่าห้าวันก็สิ้นหวัง
“ไม่มีเลยสักคน นางไม่ใช่คุณหนูในเมืองหรงเฉิน หรือว่านางเป็จอมยุทธ์พเนจร ฝีมือของนางนับว่าไม่ธรรมดา จะว่าไปก็น่าจะสูสีกับข้า”
“ถ้านางเก่งขนาดนั้น เราอาจจะต้องไปสืบในยุทธภพนะขอรับ”
“ข้าจะต้องกลับไปควบคุมกองทหารแล้ว ทางนี้คงต้องฝากเ้าแล้วล่ะเสี่ยวโจว”
“พี่จ้านไม่ต้องห่วง ขอเพียงท่านทิ้งเงินเอาไว้ให้ข้า ต้องมีความคืบหน้าอย่างแน่นอน”
มู่จ้านเห็นท่าทางอวดดีของน้องชายคนเล็กก็หัวเราะ เขายื่นเงินสิบตำลึงให้มู่โจวแต่โดยดี “ข้าเชื่อมือเ้า เอาเงินไปเถอะ แล้วอย่าลืมว่าเื่นี้ต้องเป็ความลับ”
ผ่านไปอีกสองเดือน มู่โจวก็ส่งจดหมายไปแจ้งข่าวร้ายให้กับพี่ชายคนโตได้ทราบว่าคู่หมั้นของเขาตกน้ำเสียชีวิต มู่จ้านเห็นว่าเป็โอกาสจึงได้แจ้งกับบิดามารดาว่าเขาจะไว้ทุกข์ให้กับคุณหนูหงเป็เวลาสามปี นั่นทำให้ขุนพลมู่จ้านกลายเป็ชายหนุ่มอายุมากถึงยี่สิบหกที่ยังไม่ได้แต่งงาน
มู่โจวได้เข้าฝึกกับกองทหารเรือจนกลายเป็หนึ่งกองทหารฉลามแล้วก็จริง แต่มู่ช่างพี่ชายคนรองใช่ว่าจะยอมปล่อยเื่นี้ให้ผ่านไปโดยง่าย มู่ช่างอดีตลูกชายคนเล็กที่จู่ๆ ก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็พี่ชายคนกลาง เกรงว่า มู่โจวจะรักพี่ชายคนโตมากกว่าตนก็บีบบังคับเอาน้องชายไปฝึกรบในป่าด้วย
“เ้ายอมตามพี่จ้านไปลงเรือแล้วต้องไปป่ากับข้าด้วย”
“พี่ช่าง ท่านพ่อบอกว่าข้าเพิ่งกลับมาได้ไม่กี่วัน อยากให้ข้าอยู่เรียนตำรากลศึกสักระยะก่อนขอรับ”
มู่ช่างได้ยินเช่นนั้นก็กระพริบตาถี่ๆ ทำตาแดงๆ อึดใจเดียวน้ำตาก็ไหลออกมา “ใช่สิ เ้ารักพี่จ้าน เ้ารักท่านพ่อ มีแค่ลูกคนกลางอย่างข้า ที่คนในบ้านไม่ให้ความสำคัญ แม้กระทั่งเ้าก็ยังมองข้าม ข้าออกไปฝึกในป่าเขาครั้งนี้ต้องไปราวสองเดือน กว่าจะกลับมาอีกที เกิดเ้าต้องติดตามท่านพ่อเข้าเมืองหลวงอีก ข้าก็คงไม่ได้เห็นเ้า”
มู่โจวมองพี่ชายคนรองด้วยความอึ้ง สุดยอดนักรบที่เป็ขุนพลทหารราบอย่างมู่ช่างบีบน้ำตาได้อย่างง่ายดาย และน้ำตาของพี่ชายคนรองก็เป็ของแสลงสำหรับทุกคนในครอบครัวโดยเฉพาะตัวเขา
มู่ช่างถูกเลี้ยงโดยแม่นมแซ่ิ่ที่เป็สตรีเ้าน้ำตา สามีของนางป่วยตาย ทิ้งนางกับบุตรชายตัวน้อยเอาไว้ แม่ทัพมู่ช่วยอุปการะพานางมาเป็แม่นมให้กับมู่ช่าง ทุกครั้งที่มีคนเล่าเื่เศร้านางจะร้องไห้เป็เผาเต่า มู่ช่างเห็นทุกคนคอยปลอบใจเวลานางร้องไห้ เขาจึงจดจำวิธีนี้มาใช้ั้แ่เด็กๆ
พอโตขึ้น เขารู้ว่าบิดากับพี่ชายคนโตไม่ชอบให้เขาร้องไห้เหมือนสตรี มู่ช่างก็ยังแอบใช้วิธีนี้กับมารดาและน้องชายคนเล็กเพราะสองคนนี้จะยอมทำสิ่งที่เขาร้องขอทุกครั้งที่เขาร้องไห้ ชายหนุ่มใบหน้าเคร่งขรึม ร่างสูงสง่าอย่างมู่ช่างพัฒนาความสามารถในการตีหน้าเศร้าและเรียกน้ำตาได้ทันที เก่งเสียยิ่งกว่านางงิ้วที่มาแสดงในจวน
“พี่ช่าง ท่านก็รู้ว่าข้าทนน้ำตาท่านไม่ได้ พอเถิดๆ ไม่ต้องร้องแล้ว ข้าจะไปขอท่านพ่อตามท่านไปป่าก็แล้วกัน”
**********
ไรเตอร์แนะนำ...อีบุ๊กเซ็ท นิยายรักจีนโบราณ "เว่ยเว่ยสาวน้อยสลับิญญา"
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjI2NTAwOSI7fQ
56K
![ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1744344860_18928631.webp)
