ไม่นานวันประลอง5สำนักก็จะใกล้จะเริ่มขึ้น
แต่ละอาณาจักรต่างพาอนุชนไปยังอาณาจักรสายธาร เพื่อประลองใครจะเป็อันดับหนึ่งของ5อาณาจักร
แต่เหมือนหลายๆคนไม่สนใจอันดับกันแล้วพวกเขาอยากไปดินแดนร้อยแคว้นกันมากกว่า
อนุชนที่ถูก หกแคว้นคัดเลือกต่าง ขึ้นเรือบินไปยังลานประลองหลังจากประลองเสร็จพวกเขาจากเดินทางกลับ ดินแดนร้อยแคว้น
เรือบินนั้นลำใหญ่มากจุจอมยุทธ์ได้หลายร้อยคนเหมือนเรือพวกนี้ไว้ใช้สำหรับทำา
มีอาวุธภายในครบมือพร้อมสู้รบ
เพียงแค่มูลค่าของเรือบินลำนี้ก็อาจจะเทียบได้กับทั้งอาณาจักร 1 เลยมันทำมาจากวัสดุอย่างดีไม่แปลกใจที่มันสามารถข้ามผ่านป่าไร้สิ้นสุดมาได้
อี้เฉินที่ได้ขึ้นเรือบินครั้งแรกเขาก็รู้สึกได้ ว่าถ้ามีเ้านี่ หน้าจะบินผ่านป่าไร้สิ้นสุดได้สบาย
อี้เฉินที่ออกมาจากการนั่งบำเพ็ญ เขาก็ได้รู้อะไรหลายๆอย่างจาก เยว่ฉานที่เล่าให้ฟัง
แต่สายตาหลายคู่ที่มองมาที่อี้เฉินตอนอยู่บนเรือบินนั้น เรารู้สึกได้ถึงแววอาฆาตมาดร้าย
ตัวเขายังไม่รู้ตัวว่าไปทำอะไรให้ใครโกรธแค้นเข้า
ตงหยางเห็นอี้เฉินเขาก็เดินไปทักทาย อี้เฉิน
แต่อี้เฉินรู้สึกแปลกๆ ชอบกล เหมือนตัวของตงหยางนั้น แสร้งทำ
"อี้เฉินคารวะท่านตงหยาง"
ตงหยางนั้น ขับเคลื่อนปราณพลังเล็กน้อยกดดันไปที่อี้เฉิน
จนอี้เฉิน ร่างกายสั่นคลอนจวนจะล้มลงกับพื้นดาดฟ้าเรือ
ขั้นพลังที่ห่างมากเกินไปของตงหยาง ที่สำแดงเพียงเล็กน้อยก็สามารถฆ่า อี้เฉินได้
"น้องอี้เฉิน เ้าเมาเรือ งั้นหรือ" พวกต่างดินแดนต่าง"หัวเราะเยาะ"อี้เฉิน
บาง คนเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ กับความตึงเครียดบนดาดฟ้าเรือ
เยว่ฉานรู้สึกผิดเหมือนอี้เฉินจะมีปัญหาเพราะตัวนางเสียแล้ว นางถึงกับขมวดคิ้ว
"มากับข้าข้าจะพาเ้าไปพัก"
เยว่ฉานนำตัวอี้เฉินเข้าไปพักด้านในลำเรือ
ด้านในลำเรือส่วนใหญ่เป็ห้องส่วนตัวที่ใช้ได้มีแต่จอมยุทธ์ระดับสูง ไว้สำหรับปิดขั้นพลัง
ส่วนด่านฟ้าเรือจะไว้สำหรับจอมยุทธ์ทั่วไป
จอมยุทธ์หลายๆคนกำหมัดแน่นพวกเขาไม่เคยคิดว่าเยว่ฉานจะให้ความสำคัญกับ
อี้เฉินถึงขนาดนี้ ขนาดข้ามหน้าข้ามตาพวกเขาไป ใช้ห้องด้านในลำเรือ
"เยว่ฉานจะข้าบหน้าข้าบตาพวกเราเกินไปแล้วไปเห็นคน5อาณาจักร ดีกว่าพวกเราดินแดนร้อยแคว้น"
ระหว่างทางนางพูดคุยกับ"อี้เฉิน ถ้าหากเ้าโดนเพ่งเล็งเ้าอาจจะตายได้ ข้ามีสองทาง
เลือกให้เ้า หนึ่งเ้าไปดินแดนร้อยแคว้นพร้อมข้า แต่เ้าอาจถูกฆ่าได้เมื่อไม่มีข้าอยู่ไกล้ๆ"
"ข้อสอง เ้ารอให้ขั้นพลังของเ้าไปถึงขั้นพลัง วีรชนแล้วฝ่าป่าไร้สิ้นสุด"
"ไปดินแดนร้อยแคว้นทีหลังมันจะปลอดภัยกว่าตอนนี้เ้าเหมือนถูกเพ่งเล็งเพราะข้า"
"ข้าอยากให้เ้าเลือกข้อที่สอง ข้าไม่อยากเห็นเ้าตาย"
"ท่านอาจารย์ท่านคิดมากเกินไป"
"แต่ข้าว่าเ้า อ่อนต่อโลกมากเกินไป
ในโลกจอมยุทธ์นั้นพลังคือทุกสิ่ง"
"ผู้ที่มีพลังคือผู้เขียนประวัติศาสตร์ ส่วนผู้อ่อนแอจะถูกกลบฝัง"
"ท่านห่วงข้าอีกแล้วนะท่านอาจารย์ อี้เฉินยิ้ม"
"เ้าข้าจริงจัง" เยว่ฉานถึงกับทำหน้ามุ้ย
อี้เฉินที่เห็นใบหน้าอาจารย์แบบนี้ครั้งแรกถึงกับทำให้อี้เฉินใจเต้นแรง
"สีหน้าแบบนี้ของท่านนั้นเหมาะกับท่านมาก"
"เ้ายังจะพูดเล่นอีก"
"ข้าก็หวังว่าจะเป็ข้าเองที่คิดมากเกินไป"
"ยังไงเ้าก็ระวังตัวไว้แล้วกัน"
เรือบินใช้เวลาไม่กี่ชั่วยามก็มาถึง อาณาจักรสายธาร อาณาจักรแห่งนี้มีแต่ยอดเขากับสายน้ำอยู่มากมาย
ต้นไม้เขียวขจีเต็มผืนป่า พันธุ์พืช และสัตว์ป่า หลากหลายชนิด
มองไปแล้ว รู้สึกผ่อนคลาย ปราณพลังก็หนาแน่นกว่าที่อื่นๆถือเป็อาณาจักรที่อุดมสมบูรณ์ ูเาน้ำตกบนหน้าผาสูงไหลลงมาภายในเมืองสายธารแห่งนี้
จนทำให้เมืองนี้ดูสวยงามมากยิ่งขึ้น
เมืองนี้ขึ้นชื่อว่าเมืองที่น้ำตกสูงที่สุดและสวยที่สุด
ไม่นานพวกเขาก็ไปถึงเมืองหลวงของอาณาจักรสายธาร ตั้งอยู่ใจกลางหุบเขาหลายลูกล้อมรอบเป็แอ่งกระทะ
มองเห็นหน้าผาน้ำตกหลาย
สิ่งปลูกสร้างภายในเมืองหนาแน่น
เห็นลานประลองขนาดใหญ่อยู่ใจกลางเมือง
แม้แต่ร้านค้ายังมีของวางขายเรียงราย
ร้านส่วนใหญ่ที่ขายของจะขายสมุนไพร
เห็นโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่อยู่หลายแห่ง
เมืองเต็มไปด้วยสีสัน ผู้คนพลุกพล่าน
อาณาจักรแห่งนี้ขึ้นชื่อเื่การรักษา แม้แต่ตำรารักษายังถูกส่งไปยังหมู่บ้านเล็กๆได้เรียนรู้ ได้ชื่อว่าเป็อาณาจักรแห่งการเรียนรู้
ผู้คนที่นี่ไม่ได้อดอยากอยากอาณาจักรอื่นๆ
สภาพพื้นดินอุดมสมบูรณ์ทำให้พวกเขาไม่ขาดแคลนเสมียนอาหาร
ถึงอนุชนจะไม่ได้เก่งกาจเื่การต่อสู้ แต่การรักษานั้นเป็อับดับหนึ่ง
เมืองคึกคักไปด้วยผู้คนอนุชนหลายคนหลั่งไหลเข้ามาภายในเมือง เรือบินทั้ง 6 นำอนุชนที่จะไปดินแดงร้อยแคว้น
มาประลอง5อาณาจักรก่อนจะจากไป
ลานประลองนั้นใหญ่โต แบ่งเขตที่นั่งเป็ 5 อาณาจักร ที่พักมีไว้สำหรับตัวแทนของแต่ละอาณาจักร
"งานประลองจัดขึ้น 3 วันติด อาณาจักรไหนที่อยู่บนลานประลองนานที่สุดถือว่าเป็อันดับ 1
ผู้ที่ขึ้นไปยืนบนลานประลองจะถูกอาณาจักรอื่นๆขึ้นไปสู้ แม้ไม่มีผู้ท้าทาย เวลาก็ยังนับไปเรื่อยๆ"
"จะมีหลอดแก้วทราย 5 หลอด เพื่อจับเวลาของทั้ง 5 อาณาจักร"
ชายชราผู้นำแคว้นเยว่ นำเหล่าจอมยุทธดินแดนร้อยแคว้น
ไปนั่งที่กิตติมศักดิ์ที่พวกผู้าุโใหญ่จัดไว้ให้
ผู้มีอำนาจของ5อาณาจักร ยังไปคำนับทักทาย ชายชราผู้นำแคว้นเยว่
ด้วยฤทธิรณของชายชรานั้นสูงมากจนพวกเขาไม่รู้ขั้นพลังของชายชรา
ทำให้พวกผู้าุโ5อาณาจักรต่างหวาดกลัวชายชราอย่างมาก
ถ้าพวกเขาก่อา 5 อาณาจักรไม่มีทางต่อต้านได้แม้แต่น้อยนี่หรือคือความห่างชั้นของพวกเขาแม้แต่ขั้นพลังของชายชราพวกเขายังไม่รู้จักพวกเขาเดาว่าดินแดนร้อยแคว้นคงมีจอมยุทธแบบนี้อยู่กันหลายคน โลกพวกเขารู้จักนั้นเล็กเกินไป
ปราณพลังที่ชายชราปล่อยออกมานั้นเขายังไม่สำแดงเต็มกำลังก็ยังกดดันบริเวณรอบๆ
คนที่มองชายชราเขาต่างขนลุกชัน ขนาดเขายังไม่ลงมือยังน่ากลัวขนาดนี้
เยว่ฉานนั้น งั้นปวดหัวอย่างมากที่มานั่งทนฟังคำสรรเสริญพวกนี้ จากผู้าุโชราทั้ง
จอมยุทธ5อาณาจักร พูดเชิญชวนหมายจะสร้างสัมพันธ์กับดินแดนร้อยแคว้น
อนุชนหลายคนตื่นเต้นอย่างมาก พวกเขาจะเริ่มการประลองในอีกไม่ช้า
ใจกลางนั้นมีลานประลองขนาดใหญ่ปกคลุมด้วยค่ายกลป้องกันแ่า
ลานประลองมีผู้คนมาดูมากมายผู้าุโชราประจำตระกลู สำนักต่างมาดู
แม้แต่อนุชนรุ่นใหม่ๆยังมาชมจนแน่นขนัด เสียงดังอึกทึกครึกโครม
188
