เมฆาสืบล่าผี (ฉบับไร้เวท) - The Series

        ตอนที่ 6 – เงาในตะเกียง

        เปลวไฟในตะเกียงสั่นระริกเหมือนกำลังหายใจ

        แสงนั้นขยับตามจังหวะเสียงแมวในอ้อมแขนของหญิงชุดขาว—แมวที่ไม่มีทางยังมีชีวิตอยู่ได้

        เมฆาก้าวขึ้นหน้าไปช้าๆ แสงไฟฉายในมือส่องทะลุหมอกฝุ่น

        วรุฒกับจิตรายังยืนเกาะกันแน่น

        “พี่...อย่าเข้าไปใกล้เลยครับ!” วรุฒเสียงสั่น

        “อยู่เฉยๆ” เมฆาตอบเรียบๆ “ผีไม่ทำร้ายใคร ถ้าเราไม่เข้าไปยุ่งในสิ่งที่มันหวง”

        หญิงชุดขาวค่อยๆ เงยหน้า ดวงตาเธอเต็มไปด้วยความว่างเปล่า

        แต่ริมฝีปากกลับขยับช้าๆ เป็๞คำพูดที่ฟังแทบไม่ได้ยิน

        “เขา...อยู่ในเงา...”

        เธอก้มลงมองแมวในอ้อมแขน แล้วจู่ๆ ตะเกียงก็ดับวูบ!

        เงามืดปกคลุมทุกสิ่ง

        มีเพียงเสียงแมวข่วนพื้นไม้ดัง “กรืด…กรืด…”

        แล้วตามด้วยเสียงฝีเท้าเบาๆ เดินรอบตัวพวกเขา

        วรุฒแทบจะร้องไห้ “พี่...พี่เมฆา ผมว่ามันเดินรอบตัวเราอยู่จริงๆ ครับ!”

        “อยู่นิ่งๆ” เมฆากระซิบ “มันไม่ได้อยู่ในโลกเราแล้ว แต่มันจำทางเก่าได้”

        ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังขึ้นอีกครั้ง—ดังมาจากในผนังด้านหลัง

        จิตรา๻๠ใ๽ “พี่! ผนังมันสั่นค่ะ!”

        เมฆาเปิดไฟฉายส่องทันที

        บนผนังมีเงาคนปรากฏขึ้น—แต่ไม่มีใครยืนอยู่ตรงนั้น

        เงานั้นก้มๆ เงยๆ คล้ายกำลังเล่นไวโอลิน

        “นั่นคือรัชนี” เมฆาพูดเบาๆ

        “แต่ว่าเธอ...”

        “ยังไม่ได้ไปไหน จนกว่าเราจะรู้ว่า ใครฆ่าเธอจริงๆ”

        เงาในผนังหยุดนิ่ง แล้วชี้นิ้วไปยังชั้นวางของเก่ามุมห้อง

        บนชั้นนั้นมีตะเกียงอีกดวงหนึ่ง—แต่เก่ากว่า ราวกับมาจากศตวรรษก่อน

        เปลวไฟในตะเกียงนั้นลุกขึ้นเอง

        “พี่ครับ... มันติดเองอีกแล้ว...”

        “ใช่” เมฆาก้าวเข้าไปใกล้ “และดูเหมือนจะไม่ใช่แค่ไฟ”

        ภายในตะเกียงนั้นมีควันดำหมุนวนอยู่ข้างใน ราวกับมีบางสิ่งกำลังพยายามหนีออกมา

        จิตรากลืนน้ำลาย “พี่...มันขยับค่ะ”

        จู่ๆ เงาบนผนังก็หันหน้ากลับมาทางพวกเขา

        ตาของเงานั้น—ว่างเปล่า แต่เต็มไปด้วย “ความรู้สึก” อะไรบางอย่าง

        เสียงผู้หญิงดังขึ้นอีกครั้งจากในตะเกียง

        “เขา...ไม่ใช่คน...”

        วรุฒแทบกลั้นหายใจ “หมายความว่าไงครับพี่... ไม่ใช่คน!?”

        เมฆาจ้องเปลวไฟนิ่ง “หมายความว่า... รัชนีไม่ได้อยู่คนเดียวในบ้านนี้๻ั้๫แ๻่ต้น”

        เงาในผนังเริ่มเลือนจาง ควันในตะเกียงพวยพุ่งขึ้น

        แล้วทุกอย่างก็สงบลง—อย่างน่ากลัว

        เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง

        จิตราเอ่ยเบาๆ “พี่...ผีเธอจะกลับมาอีกไหมคะ”

        “กลับแน่” เมฆาพูด “แต่คราวหน้า เธออาจไม่ได้มาคนเดียว”

        จบตอนที่ 6 – เงาในตะเกียง

        *ตอนที่ 7 – เสียงร้องจากช่องลม

        เมฆาและทีมเริ่มขุดเบาะแสของ “เขาในเงา” ที่รัชนีพูดถึง และจะพบสิ่งผิดปกติในแปลนบ้าน—ช่องลมที่ไม่ควรมี และเสียงที่ไม่มีใครอยากได้ยินในยามดึก*

        *โปรดติดตามตอนต่อไป*