ค่ำคืนเข้าหอผ่านพ้นไปอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อเ้าบ่าวที่ออกมานอนรอเ้าสาวที่อาบน้ำนานจนเผลอหลับไป ส่วนเ้าสาวนั้นแช่ตัวจนเนื้อเปื่อย จึงออกมาใส่เสื้อผ้าแต่งตัว เธอยิ้มน้อยๆเมื่อออกมาแล้วเห็นเ้าบ่าวนั่งพิงหัวเตียงหลับ รอด!คำนี้คิดขึ้นในใจ เธอรีบเดินไปล้มตัวลงนอนอีกฝั่งโดยเอาหมอนข้างมากั้นแบ่งอณาเขตระหว่างเรา
06.00
ก๊อกๆ
“หญิงตื่นรึยังลูก พ่อเข้าไปได้มั้ยลูก”
สองสามีภรรยาป้ายแดงที่นอนอยู่บนเตียงสดุ้งตื่นขึ้นอย่างใ เมื่อเสียงที่มาเคาะเรียกเป็เสียงของท่านชายผู้เป็เ้าของวัง หันมองนาฬิกานี่ก็ยังไม่ได้เวลารับประมานอาหาร และอีกอย่างท่านพ่อไม่เคยมาเคาะเรียกสักครั้ง รึว่าเกิดเหตุอะไรขึ้น คิดได้ดังนั้นก้รีบวิ่งไปเปิดประตูให้ท่านพ่อตนโดยเร็ว เมื่อเปิดประตูได้ก็สำรวจเนื้อตัวท่านว่าเป็อะไรรึป่าว เมื่อไม่เป็อะไรจึงโล่งใจแล้วชวนท่านเข้ามานั่งที่โซฟายาวในมุมนั่งเล่น ส่วนนายสิงห์เมื่อเห็นพ่อตาเข้ามา จึงยกมือไหว้แล้วขอตัวไปอาบน้ำทันที เขามองออกว่าท่านชายมีเื่จะคุยกับภรรยาเขาเป็การส่วนตัว
“พ่อขอโทษนะที่เข้ามารบกวนแต่เช้า แต่พ่อมีธุระสำคัญจะคุยกับหญิงจริงๆ พ่อเอากุญแจเซฟมาให้รหัสเซฟก็เป็วันเดือนปีเกิดของหญิงฟ้าและหม่อมแม่ของหญิงรวมกัน ในนี้มีเื่เพชรที่ดิน และสินสอดที่สามีหญิงมาสู่ขอ พ่อเก็บไว้ในนี้ให้หมด”
“ท่านพ่อ”
“อย่าร้องลูก แล้วพ่อก็จะบอกหญิงไว้ ถึงแม้หญิงจะแต่งออกไปเป็สามัญ แต่หญิงก็คือหญิงลูกของพ่อ พ่อให้อาทนายเขียนพินัยกรรมไว้แล้ว ถ้าพ่อเป็อะไรไป คนที่ถือโฉนดวังเทพชัยกุลต่อไปคือหญิงฟ้าอย่างชอบธรรม”
สองมือก้มลงกราบเท้าบิดาด้วยความซาบซึ่ง น้ำตาสองข้างไหลลงอาบหน้าพร้อมเสียงสะอื้น
“หญิงคิดว่าท่านพ่อไม่รักหญิงแล้ว”
“หญิงฟ้าคือลูกคนเดียวของพ่อ ทำไมพ่อจะไม่รักหญิงเล่า”
“ก็ท่านพ่อจะให้หญิงแต่งกับคุณชายวิชิต”
“เื่นั้นพ่อยอมรับ พ่อเห็นแก่ตัว ที่เห็นแก่เกียรติ์ของเทพชัยกุลมากเกินไปจนเกือบทำร้ายหญิง”
“หญิงรักท่านพ่อค่ะ”
“พ่อก็รักหญิงลูก ไปอยู่ที่นู้นก็ดูแลตัวเองดีๆ หลานคลอดแล้วพ่อจะไปรับขัวญ”
อ้อมกอดที่ไม่ค่อยได้กอดนี้อุ่นยิ่งนัก ความตื้นตันจุกที่อก ความน้อยใจผิดหวังและเสียใจที่คิดว่าท่านพ่อไม่รักมะลายหายไปสิ้น
“สิงห์มานี่มาลูก”
สิงห์หนุ่มที่พึ่งออกมาจากห้องแต่งตัวนั่งลงพื้นข้างๆท่านหญิงด้วยความนอบน้อม
“พ่อฝากน้องด้วยนะลูก ถ้าน้องทำผิดให้ตักเตื่อนอย่าตบตี หรือถ้าหมดรักน้องให้ส่งน้องกลับมาหาพ่อนะ”
“ผมสัญญาจะรักและดูแลท่านหญิงกับลูกอย่างดีครับ"
“พ่อได้ยินอีกครั้งจากปากสิงห์พ่อก็เบาใจ งั้นพ่อออกไปก่อนนะเดี๋ยวคุณสุเขาสงสัย”
ทั้งสองคนก้มลงกราบที่เท้า ท่านหญิงยิ่งสะอื้นหนักเทื่อท่านพ่อลูบหัวแล้วเดินออกไป จนทำให้สิงห์ที่เห็นภาพนั้นเข้าไปกอดภรรยาไว้จนสงบลง
ณ.โต๊ะทานอาหาร
“ท่านพี่ดูสิค่ะ ลูกพิมพ์ได้รางวัลงานแข่งภาษาอังกฤษชนะด้วยค่ะ ดูสิคะ ถ้าลูกพิมพ์มีโอกาสได้ไปเรียนต่างประเทศ จพต้องพัฒนาภาษาดีกว่านี้แน่ค่ะ”
“ผมว่าก็ดีนะ มีประเทศไหนที่อยู่ในใจมั้ยละหนูพิมพ์”
พิมพ์วลีกับหม่อมสุยิ้มสมใจ เมื่อท่านชายผู้เป็ใหญ่พูดเป็ในว่าจะส่งเสียให้ไปเรียนต่างแดน จึงรีบบอกไปว่าตนนั้นอย่างไปเรียนที่ประเทศอังกฤษเมืองผู้ดี ท่านชายก็พยักหน้าแล้วบอกให้เรียนที่ไทยจบเร็วๆ สองแม่ลูกต่างพากันกริ๊ดในใจ ดีใจที่พวกตนจะได้ยกระดับสัมคมขึ้นอีกคั้น แต่หารู้ไม่ ที่ท่านชายพยายามมอบสิ่งดีๆให้ เพราะตนนั้นได้ยกทรัพย์สินของตนและภรรยาเก่าให้ลูกหญิงหมดแล้ว หลงเหลือไว้แค่เงินในบัญชีที่เขาทำขึ้นมาใหม่พร้อมกับเงิน30ล้านที่จะเตรียมยกให้คุณสุในวันที่เขาจากไปเพราะถือยังไงคุณสุก็ขึ้นชื่อว่าเป็ภรรยาเขาอีกคน
“ลงมาพอดีเลยค่ะ ท่านหญิงคุณสิงห์ น้ากำลังจะให้คนขึ้นไปเรียกเลย”
ท่านหญิงแปลกใจที่วันนี้แม่เลี้ยงใจร้ายทำตัวดีกับเขา ถึงขั้นส่งยิ้มมาให้แต่ไกลเมื่อเช้ากินยาไม่เขย่าขวดป่าวว่ะ?
“ขอบคุณค่ะ”
สิงห์หนุ่มเดินไปเลื่อนเก้าอี้ให้ภรรยาสาวนั่งอย่างถนุถนอม จนทำให้หม่อมสุและพิมพ์วลีทำหน้าทำตาหมั่นใส้จนเก็บอาการแทบไม่ทัน ซึ่งต่างกับท่านชายและเด็กในบ้าน ที่ยิ้มยินดีกับสิ่งที่เห็น
“แล้วจะกลับไร่ที่เพชรบูรณ์วันไหนหรอค่ะ อุ้ยอย่าเข้าใจผิดนะค่ะ น้าถามเพราะว่าจะได้เตรียมของบำรุงไว้ให้ท่านหญิงเยอะๆทางนั้นเป็บ้านนอกมีแต่ป่าแต่เขาน้ากลัวหญิงฟ้าจะลำบากค่ะ”
“อีกสองวันครับ ตอนแรกผมจะกับพรุ่งนี้ แต่ท่านหญิงติดงานแต่งเพื่อนนะครับ แล้วอยู่ที่นู้นไม่ต้องห่วงนะครับ ที่ไร่ผมมีแม่บ้านมีคนงานเยอะไม่ลำบากหรอกครับ อีกอย่างท่านหญิงก็ไปเป็เ้าของไร่อีกคนไม่มีใครกล้าใช้งานหรอกครับ ”
“ถ้างั้นก็โล่งอกไปทีค่ะ”
“หึ.สตอ”
“ท่านหญิง ทานต้มจืดดีกว่านะครับผมตักให้”
เขยสิงห์ที่เห็นท่าไม่ดีระหว่างแม่เลี้ยงและลูกเลี้ยงก็หาวิธีล้มทัพด้วยการตักนู้นนี่นั้นใส่จานให้หญิงฟ้าจนคนที่ถูกตักให้มองหน้าอย่างไม่พอที่ ที่สิงห์เกือบจะทำจานข้าวเขาล้นด้วยกับข้าวพวกนี้
“วันนี้ไปไหนกันมั้ยลูกคุณสุเขาจะจัดงานให้หนูพิมพ์แข่งชนะ เลี้ยงอาหารกลางวันที่ร้านประจำตระกลูเรา”
“วันนี้ไม่ว่างค่ะ ตอนเช้าไปหาหมอ ตอนบ่ายไปดูชุดตอนเย็นไปงานแต่งเพื่อน ”
“ไม่เป็ไรค่ะ เราไปกันพ่อแม่ลูกสามคนก็ได้ น้องพิมพ์เกรงใจพี่หญิงฟ้า”
“ค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ พี่ให้ยื้มพ่อไปวันหนึ่งสงสารเธอนะ ไม่มีพ่อก็แบบนี้แหละไม่เป็ไรๆพี่ให้ยื้ม”
หญิงฟ้าเดินออกมาหลังจากที่เหน็บฝ่ายนั้นได้ โดยมีสิงห์หนุ่มเดินตามมาติดๆและแอบยิ้มให้กับความแสบของภรรยาตน ไอ้เราก็คิดว่าเป็คนยอมคน ที่ไหนได้ แสบกว่าที่คิด
3K
