คุณคล้าวกินข้าวหรือยัง
เสียงแม่ไก่ร้องเรียกลูกไก่ให้เดินตามหลังมาเมื่อถึงเวลาที่เ้าของต้องเอาอาหารมาหวานให้มือด้านสากจากการทำไร่ทำนากอบกำรำอ่อนหว่านให้แม่ไก่กับลูกไก่ตรงหน้า สลับกับข้าวเปลือกหว่านออกไปไกลหน่อยเพื่อให้ไก่ตัวอื่นๆได้กินกัน
มือด้านสากหว่านรำอ่อนกับข้าวเปลือกให้ไก่จนพอแล้วก็เดินปลีกตัวไปที่คอกวัวคอกควายที่อยู่ไม่ไกลกันร่างสูงล่ำสันผิวดำแดดหอบหญ้าสีเขียวที่ตนเพิ่งจะไปเกี่ยวหญ้ามาสดๆ ใหม่ๆเมื่อ่บ่ายแก่ๆ มาให้วัวกับควายของตน
เมื่อเ้าพวกที่อยู่ในคอกเห็นหญ้าสีเขียวสดใหม่หอมๆตรงหน้าก็รีบเดินฉึบฉับเข้ามาใกล้ๆรางหญ้าแล้วโผล่หัวออกมาจากช่องที่เ้าของทำเอาไว้ให้กินหญ้าโดยเฉพาะก่อนที่ลิ้นสากของพวกมันจะค่อยๆตะล่อมหญ้าสีเขียวสดเข้าปากเคี้ยวกันอย่างเอร็ดอร่อย
“คุณคล้าว!” เสียงหวานเอ่ยเรียกชายหนุ่มล่ำสันที่ยืนดูควายกินหญิงอยู่ในคอกเมื่อปั่นจักรยานมาถึงหน้าบ้านของร่างสูง
คล้าวคือชื่อของร่างสูงล่ำสันในวัยเกือบจะสามสิบปีผู้ซึ่งชอบทำไร่ไถนาอยู่กับตากับยายมาั้แ่เด็กๆส่วนพ่อกับแม่ของเขาทำงานอยู่ที่เมืองกรุงนานๆ ถึงจะกลับมาเยี่ยมเขาที
ร่างสูงยืนเท้าเอวอยู่ข้างๆคอกควายโดยไม่สนใจเ้าของเสียงหวานที่เรียกชื่อของตนอยู่ตรงหน้าบ้านที่คล้าวไม่สนใจเพราะถึงยังไงคนที่เรียกชื่อของเขาก็จะเดินมาหาเขาตรงนี้อยู่ดี
“คุณคล้าวไม่ได้ยินที่หอมเรียกหรือจ๊ะ” คำหอมชื่อของเ้าของร่างเล็กที่กำลังเดินมาหาคล้าวที่คอกควายพร้อมกับถือปิ่นโตสามชั้นที่เป็สเตนเลสสีเหลืองอย่างดีมาด้วยคำหอมหยุดยืนอยู่ข้างๆคล้าวเมื่อเดินมาถึงคนตัวสูงก่อนจะยกปิ่นโตที่ถือมาด้วยโชว์ให้คล้าวดูพร้อมเอ่ยถามประโยคที่คล้าวพอจะเดาได้ออกมาให้เขาได้ยิน
"โอ๊ะ!!" คนตัวเล็กร้องอุทานออกมาด้วยความใเมื่อจู่ๆคำหอมดันเดินสะดุดขาของตัวเองจนเกือบล้มหน้าทิ่มไปกับพื้นดินแต่ยังโชคดีที่ได้คนตัวสูงที่ยืนอยู่ใกล้ๆรีบสาวเท้าเดินมาประคองตัวของคำหอมเอาไว้ได้ทัน
"เดินระวังหน่อย จะรีบไปไหน"เสียงทุ้มเอ่ยบอกกับคนที่อายุน้อยกว่าที่อยู่ในอ้อมแขน
"ขะ ขอโทษจ๊ะ แล้ว">คุณคล้าววันนี้กินข้าวเย็นหรือยังจ๊ะ”คนตัวเล็กที่ล้มหน้าเกือบจะทิ่มพื้นดินเอ่ยเสียงใสถามคล้าวพร้อมกับยิ้มหวานส่งไปให้
ทั้งเขินทั้งอายคนตรงหน้าแต่ก็ยังที่จะไม่ลืมถามอีกฝ่ายว่ากินข้าวหรือยัง
“ยัง” คนตัวสูงมองหน้าคำหอมพร้อมกับตอบคำถามเ้าตัวเสียงเรียบพร้อมกับปล่อยคนตัวเล็กให้เป็อิสระแต่สายตาก็ยังมองสำรวจบริเวณที่คนตัวเล็กเกือบล้มว่าเ้าตัวเดินสะดุดอะไร
“หอมทำกับข้าวมาให้คุณคล้าวอย่าลืมกินด้วยนะจ๊ะ”คำหอมพูดจบก็หันหลังเดินกลับไปที่รถจักรยานของตนที่จอดทิ้งไว้อยู่หน้าบ้านของคล้าวก่อนจะขึ้นคร่อมมันแล้วปั่นกลับไปที่บ้าน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คล้าวได้ปิ่นโตสเตนเลสสีเหลืองสามชั้นจากคนตัวเล็กั้แ่เ้าตัวได้เจอเขาครั้งแรกก็เอ่ยปากบอกกับคล้าวว่าชอบคล้าวก็คิดว่าที่ไปร่ำเรียนถึงเมืองกรุงกลับมาก็คงพูดไปเรื่อยแต่เปล่าเลยคำหอมตามตื๊อคล้าวั้แ่่แรกๆ ที่บอกว่าชอบแต่ดีหน่อยที่คำหอมไม่ได้ตามตื๊อแบบน่ารำคาญเหมือนคนอื่นๆคำหอมทำแค่เพียงทำกับข้าวมาส่งคล้าววันละมื้อหรือสองมื้อแล้วแต่ว่าวันนั้นอยากให้คล้าวได้กินเมนูอะไรหรือถ้าคิดไม่ออกก็จะลงทุนปั่นจักรยานมาถามเขาถึงที่บ้าน
แรกๆ คล้าวที่ไม่ได้คิดอะไรกับคำหอมปฏิเสธไปแล้วก็หลายครั้งแต่คำหอมก็ยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นคำหอมก็ยังคงทำกับข้าวมาส่งคล้าวอยู่เหมือนเดิมจนคล้าวเลิกบอกให้คำหอมหยุดพยายามและเปลี่ยนมานั่งกินกับข้าวฝีมือคำหอมทุกวันแทน
ร่างสูงยืนคิดอะไรเพลินๆ อยู่ข้างคอกควายก่อนจะสะดุ้งตัวตื่นเมื่อได้ยินเสียงความร้องออกมาเสียงดังจนเขาต้องหันไปด่ามัน
“ร้องหาพ่อมึงหรือไงไอ้ทอง”คล้าวด่าควายตัวโปรดของตนที่ยืนมองหน้าตนอยู่ก่อนที่คล้าวจะเดินถือปิ่นโตเดินขึ้นบ้านไป
ม๊อววว... เหมือนไอ้ทองจะรู้ว่าเ้านายของมันเริ่มจะมีใจให้น้องคำหอมคนน่ารักอย่างไรอย่างนั้น
24K
![เกิดใหม่พร้อมคำอธิษฐาน[จีนยุค70]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670468011_62143916.webp)
