ช่อง : วิลล์หิวแล้ว
หัวข้อ :เค้กวุ้นผลไม้
ผู้ชม : 100,901,385
คำมั่นสัญญาของวิลล์ในการเปิดเผยทุกเคล็ดลับ เกี่ยวกับการจัดการวัตถุดิบและวิธีการทำอาหารได้สร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ให้กับช่อง วิลล์หิวแล้ว ของเธอจนยอดผู้ชมล่าสุดกลับมาแตะหลัก หนึ่งร้อยล้าน อีกครั้ง และยังไม่มีวี่แววว่าจะลดลง
เสียงแจ้งเตือนผู้ชมไหลเข้ามาไม่ขาดสายขณะที่กล้องถ่ายทอดสดจับภาพหญิงสาวผู้เป็เ้าของช่อง เธอคลี่ยิ้มบาง ๆที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ก่อนจะปรบมือเบา ๆ เรียกความสนใจจากผู้ชม
“เอาล่ะค่ะ!”น้ำเสียงสดใสผสมความขี้เล่นดังออกมา “วันนี้เราจะมาเปลี่ยนน้ำใส ๆ ธรรมดา ๆ พวกนี้ให้กลายเป็วุ้นผลไม้ที่ทั้งสวย ทั้งอร่อยกันนะคะ”
วิลล์ยกมือขึ้นพลางทำท่าทางร่ายเวทมนตร์ใส่กะละมังที่เต็มไปด้วยน้ำวุ้นใสเธอพลิกข้อมือเบา ๆ คล้ายกำลังสะบัดคทาเวท ก่อนที่กล้องจะซูมเข้ามาใกล้กะละมังใบนั้นค่อย ๆ เลื่อนหายไปและแทนที่ด้วยแผ่นวุ้นใสเนียนเรียบที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับผลึกแก้ว
เสียง “ว้าว!”และอีโมจิหัวใจพุ่งขึ้นมาท่วมหน้าจอแชททันที
ผู้ชม : 137,859,231
[ว้าว!เหมือนกับแผ่นแก้วใส ๆ เลย]
[สิ่งนี้กินได้จริงๆ เหรอ มันใสสว่างเหมือนกับคริสตัลเลย]
[เ้าของช่องราวกับร่ายเวทมนตร์จริงๆ อย่างนั้นแหละ]
ผู้ชมมากมายต่างคอมเมนต์ชื่นชมในความแปลกตาและแปลกใหม่ของแผ่นวุ้นใส
วิลล์นำแผ่นวุ้นใสไปแช่ในน้ำสะอาดแล้วทิ้งไว้ประมาณ5-10 นาที
วุ้นจะค่อย ๆดูดซับน้ำจนถึงขั้นอิ่มตัววิธีนี้ไม่เพียงช่วยให้วุ้นละลายได้เร็วขึ้นเมื่อนำไปต้มแต่ยังช่วยป้องกันการจับตัวเป็ก้อนอีกทั้งการแช่วุ้นก่อนต้มยังช่วยลดการคายน้ำในระหว่างการเซ็ตตัวส่งผลให้เนื้อวุ้นที่ได้มีความใสสวยงาม ไม่หมองหรือขุ่นมัว
ระหว่างที่รอให้วุ้นดูดซับน้ำจนเต็มที่หญิงสาวก็หยิบผลไม้ที่เตรียมไว้มาหั่นอย่างพิถีพิถัน เธอเลือกใช้ กีวี องุ่นแดงและสับปะรด เพื่อมอบรสชาติเปรี้ยวสดชื่นเป็ตัวชูโรง
พร้อมกับเลือกมะม่วงสุก สตรอว์เบอร์รี และแคนตาลูป เพื่อเติมรสหวานหอมให้สมดุลกับรสเปรี้ยวผลลัพธ์คือเค้กวุ้นผลไม้ที่รวมทั้งรสเปรี้ยวและรสหวานไว้ในก้อนเดียวกันไม่ว่าจะเป็เค้กชิ้นเล็กหรือชิ้นใหญ่ ก็ยังคงรสชาติหลากหลายครบถ้วน
เมื่อวุ้นดูดซับน้ำจนได้ที่วิลล์จึงยกขึ้นตั้งบนเตา ใช้ไฟกลางค่อย ๆ ต้ม พร้อมคนไปเรื่อย ๆด้วยทัพพีเพื่อไม่ให้วุ้นจับตัวติดก้นหม้อ ไม่นานน้ำก็เริ่มเดือดหญิงสาวจึงเติมน้ำตาลทรายเล็กน้อยเพื่อแต่งรสหวานกลมกล่อมให้กับวุ้นใส
“ขั้นตอนนี้ห้ามใช้ไฟแรงจัดนะคะไม่งั้นวุ้นจะไหม้ติดก้นหม้ออีกทั้งการต้มน้ำวุ้นจนเดือดพล่านเกินไปจะทำให้วุ้นที่ได้ขุ่นไม่ใสและไม่น่ารับประทานค่ะ” เธอเอ่ยเตือนเสียงนุ่ม
หลังจากนั้นเธอปิดไฟและพักน้ำวุ้นให้คลายความร้อนเล็กน้อย“แต่อย่าพักจนเย็นสนิทนะคะ เพราะถ้าเย็นเกินไป วุ้นจะแข็งตัวทันทีใช้งานต่อไม่ได้ค่ะ”
เมื่ออุณหภูมิวุ้นลดลงในระดับที่เหมาะสมวิลล์จึงเทน้ำวุ้นบางส่วนลงในพิมพ์เค้กเพื่อทำเป็ฐานรองสำหรับจัดผลไม้
เธอกรองน้ำวุ้นผ่านตะแกรงทุกครั้งเพื่อคัดแยกเศษวุ้นที่เริ่มแข็งตัวหรือจับตัวเป็ก้อนออก
จากนั้นหญิงสาวก็นำผลไม้ที่หั่นไว้จัดเรียงลงบนฐานวุ้นทีละชิ้นอย่างบรรจงและสวยงาม ราวกับกำลังวาดภาพด้วยผลไม้สด
พอผลไม้ถูกจัดเรียงเสร็จเธอจึงเทน้ำวุ้นส่วนที่เหลือใส่ลงไปในพิมพ์จนท่วมผลไม้ โดยไม่ลืมที่จะกรองผ่านที่กรองเช่นเดิม
เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนเธอพักไว้ให้วุ้นเซ็ตตัวจนแข็งพอที่จะทรงรูปได้ดีแล้วจึงนำไปแช่เย็นเพื่อเพิ่มความสดชื่นและให้รสััดียิ่งขึ้น
ระหว่างนั้นวิลล์ก็ไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่าเธอลงมือทำ เค้กวุ้นผลไม้ขนาดเล็ก เพิ่มเติมไปพลางขณะรอเค้กวุ้นก้อนใหญ่ที่แช่อยู่ในตู้เย็นแข็งตัวจนพร้อมเสิร์ฟ
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
วิลล์หยิบเค้กวุ้นผลไม้ออกจากตู้เย็นแล้วค่อย ๆ นำเค้กออกจากพิมพ์
“เสร็จแล้วค่ะ!สวยไหมคะ! น่ากินไหมเอ่ย?” กล่าวพลางยื่นเค้กให้กับกล้อง
รูมิควบคุมกล้องซูมและโฟกัสไปที่เค้กวุ้นผลไม้แล้วค่อย ๆ โคลสอัพไปที่ความใสและความเงางามของเค้กวุ้นผลไม้อย่างช้า ๆ
ผู้ชม : 203,718,529
วิลล์ยิ้มหวานโปรยเสน่ห์เล็กน้อยให้กับผู้ชม
“เรามาชิมกันเลยดีกว่าค่ะ!”กล่าวพลางทำหน้าดุ ๆ ให้กับกล้อง “รบกวนเพื่อน ๆ ของวิลล์ที่นัดเจอกันเย็นนี้ห้ามชิมเด็ดขาดเลยนะ เอาไว้ค่อยไปชิมพร้อม ๆ กันที่งานเข้าใจไหม!”กล่าวด้วยน้ำเสียงแง่งอน ก่อนที่จะทำแก้มป่องเล็กน้อย
[สวย สวยมาก ๆไม่เคยเห็นอาหารอะไรใสเหมือนแก้วแล้วยังเห็นผลไม้ข้างในอีก]
[‘สนับสนุน 112,233เฟนี’ เปรี้ยว หวาน กลมกล่อมกำลังดี เ้าของช่องเลือกผลไม้ที่นำมาใช้ได้ดีจริง ๆ]
[‘สนับสนุน 555 เฟนีx100’ ถ้าพวกฉันชิมแล้วเธอจะรู้ได้ยังไง] : คอมเมนต์จากลีน่า
[‘สนับสนุน 5,000เฟนี’ อิจฉาเพื่อนคุณวิลล์จังเลย ใช่คอมเมนต์ที่สนับสนุนมา 555 เฟนี รัว ๆ ใช่ไหม]
[‘สนับสนุน10,000,000 เฟนี’ ชอบมาก ๆ สวยงาม งดงาม ขอบคุณในนามเอลฟ์คนหนึ่ง]
[‘สนับสนุน1,000,000 เฟนี’ยินดีกับเ้าของช่องด้วยนะครับที่สามารถบุกเบิกอาหารโบราณกลับมาได้อีกแล้วหวังว่าเ้าของช่องจะทำตามสัญญาไม่จดสิทธิบัตรอาหารโบราณต่าง ๆไว้คนเดียว]
วิลล์ที่กำลังทำเค้กก้อนเล็กต้องใกับเสียงแจ้งเตือนของรูมิเกี่ยวกับเงินสนับสนุนสิบล้านเฟนี
“สามารถนำวุ้นไปประยุกต์ทำเป็อาหารได้อีกหลายเมนูนะคะ”
“รสชาติของวุ้นอร่อยถูกใจทุกคนไหมเอ่ย”
“คุณเพื่อนคะไม่ต้องมาหัวเราะใส่ด้วยเลข 555 ค่ะ ถ้าจับได้ว่าแอบกิน งดงดอาหารทั้งหมดในงานเลี้ยงทันที”
“ขอบคุณเพื่อนเอลฟ์สำหรับเงินสนับสนุนนะคะ”
“วิลล์ไม่เคยพูดว่าจะไม่จดสิทธิบัตรอาหารนะคะแต่ไม่ต้องกลัวค่ะ วิลล์ไม่คิดจะจดอยู่แล้ว อ้อ!และถ้าใครกล้าเอาเมนูอาหารที่วิลล์บุกเบิกขึ้นมาไปจดสิทธิบัตรวิลล์ขอฟ้องและรับเป็เงินเท่านั้นนะคะ”
แม้ว่าใบหน้าของวิลล์ยังคงยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่ทว่าภายในใจกับไม่เป็แบบนั้น
‘เอลฟ์คนไหนกันที่สนับสนุนมาสิบล้านเฟนี’คิดในใจด้วยความกังวล
วิลล์มีความกังวลใจเล็กน้อยเกี่ยวกับเงินสนับสนุนสิบล้านเฟนี เพราะว่าเงินสนับสนุนก้อนนี้มันถือว่าเป็เงินก้อนใหญ่มากสำหรับหญิงสาว
‘เอาไว้ค่อยไปปรึกษากับพวกลีน่าเย็นนี้ก็แล้วกัน’กล่าวในใจพลางโบกมือลาให้กับกล้องและผู้ชม
“แล้วกลับมาพบกับวิลล์ใหม่อีกครั้งเมื่อ‘วิลล์หิวแล้ว บ๊าย บายค่ะ!’”
...
ไลฟ์สตรีมจบลง
วิลล์ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเงยหน้าขึ้นมองรูมิ
“ค้นหาข้อมูลของเอลฟ์ที่สนับสนุนเข้ามาสิบล้านเฟนีได้ไหม”
“รูมิลองแล้วแต่ยากเกินไป ดูเหมือนว่าอีกฝ่าย น่าจะมีเผ่าพันธุ์จักรกลคอยช่วยเหลือหรือไม่ก็เป็บัญชีที่สหพันธ์ดวงดาวให้ความสำคัญมาก”
แม้ว่ารูมิจะเป็เผ่าพันธุ์จักรกลที่มีความสามารถในด้านไซเบอร์หลายๆ ด้าน ทว่ารูมิก็เป็เพียงจักรกลรับใช้ที่มีข้อจำกัดอยู่เช่นกันถ้าเป็เื่การป้องกัน รูมิถือว่าเป็ตัวตนที่แข็งแกร่งมากในด้านนี้แต่ถ้าเป็ด้านขโมยหรือโจมตีข้อมูล รูมิยังถือว่าเป็รองเผ่าพันธุ์จักรกลอื่น ๆอยู่
วิลล์ถอนหายใจแล้วหันมาสนใจกับเค้กวุ้นผลไม้ของเธอต่อ
“ช่างมันก็แล้วกันสนับสนุนมาแล้วก็ถือว่ามันเป็เงินของฉัน” ยิ้มบาง ๆ เล็กน้อย
หญิงสาวทำเค้กวุ้นผลไม้อย่างขยันขันแข็งเธอ้าทำเค้กวุ้นขนาดเล็กออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้
วิลล์้าเก็บเค้กวุ้นเหล่านี้เอาไว้กับตัวและมอบให้เป็ของฝากกับบรรดาสหายเอลฟ์ที่จะมาร่วมงานในเย็นวันนี้
วิลล์ใช้เวลาเดินทางประมาณสองชั่วโมงเพื่อมาที่เมืองคาเลเมียร์เพราะว่ายานพาหนะที่ใช้มีข้อจำกัดในเื่ของความเร็วหญิงสาวจึงใช้เวลานานพอสมควรกับการเดินทาง
วิลล์ติดต่อไปหาลีน่าเพื่อสอบถามถึงสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลอง
เมื่อได้พิกัดตำแหน่งของสถานที่มาหญิงสาวก็รีบเดินทางตรงไปยังจุดหมายทันที
ณสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลอง
สถานที่แห่งนี้ถูกเช่าโดยลีน่าและสหายเอลฟ์ที่เป็อาจารย์ฝึกสอนให้กับวิลล์
บรรยากาศเต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับและเสียงดนตรีที่คลอเคล้าสถานที่ถูกเช่าไว้ทั้งอาคาร ภายในไม่เพียงมีห้องโถงกว้างสำหรับงานรื่นเริงเท่านั้นแต่ยังมีห้องพักและพื้นที่ผ่อนคลายหลากหลายไว้รองรับแขกผู้มาเยือน
ลีน่าที่มัวจัดแจงสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลองเผอิญหันไปเห็นวิลล์เดินเข้ามาแต่สิ่งที่ทำให้เธอสะดุดตาคืออีกฝ่ายยังอยู่ในชุดทะมัดทะแมงที่ใช้ทำงานไม่ได้แต่งกายให้เข้ากับบรรยากาศงานเลี้ยงเลยแม้แต่น้อยเธอจึงรีบก้าวฉับเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคว้ามือของวิลล์ไปโดยไม่ให้ตั้งตัวก่อนจะลากตรงไปยังห้องพักด้านใน
“ห้องนี้เป็ห้องพักของเธอ!แต่งตัวสวย ๆ ด้วยล่ะ! เ้าของงาน!” ลีน่ากล่าวเสียงเข้ม
วิลล์พยักหน้าแล้วยิ้มให้กับท่าทางที่จริงจังของอีกฝ่าย“เข้าใจแล้วน่า!” กล่าวตอบรับก่อนที่จะเอ่ยร้องขออะไรบางอย่างออกมา“ช่วยเตรียมพื้นที่กับภาชนะสำหรับวางเค้กวุ้นให้ด้วยนะ”
“เรียบร้อยแล้วล่ะ!”ลีน่ายิ้มเ้าเล่ห์ “ยกให้เธอโต๊ะใหญ่ทั้งโต๊ะเลย” กล่าวพลางโบกมือลา
…
วิลล์ในชุดเดรสยาวสีฟ้าอ่อนที่เรียบง่าย
หญิงสาวก้าวเดินเข้ามาในงานเลี้ยงท่ามกลางสายตาของแขกหลายคนที่หันมามองเธอด้วยความประทับใจแม้เธอจะไม่ได้ประดับประดาด้วยเครื่องเพชรหรืออัญมณีใด ๆนอกจากอุปกรณ์สื่อสารที่สวมอยู่ตรงข้อมือแต่ความสง่างามอันเรียบง่ายกลับทำให้เธอดูโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับในห้องโถง
บรรยากาศภายในงานเลี้ยงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเสียงพูดคุยสลับกับเสียงดนตรีอันไพเราะ
อาหารและเครื่องดื่มของชาวเอลฟ์ถูกจัดเรียงอย่างพิถีพิถันตามจุดต่างๆ โต๊ะยาวเต็มไปด้วยสีสันจากผลไม้ เครื่องดื่มสีใสเหมือนอัญมณีและเมนูที่ดูแปลกตาสำหรับวิลล์
หญิงสาวเดินเล่นไปรอบๆ ด้วยความสนใจ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย “อาหารเอลฟ์พวกนี้เอามาจากไหนเหรอ?”
ลีน่าซึ่งคอยประกบอยู่ข้างๆ ยิ้มกว้าง ตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “พวกฉันทำกันเองที่นี่แหละ! แต่พวกแยม ขนมปังแล้วก็อาหารเอลฟ์ทั่ว ๆ ไปที่ไม่ใช่เมนูที่เธอคิดขึ้นมา พวกฉันซื้อมาน่ะ”
วิลล์ชะงักเล็กน้อยก่อนหันไปสำรวจอาหารที่จัดเรียงอยู่เบื้องหน้าหลายเมนูมีเต้าหู้แข็งและเต้าหู้อ่อนเป็ส่วนประกอบหลักสีสันและการจัดแต่งดูประณีต ราวกับงานศิลปะมากกว่าอาหารเสียอีก
“ว้าว!เก่งกันใช่เล่นนะเนี่ย!” เธอเอ่ยชมอย่างตื่นเต้น แววตาเป็ประกาย
ลีน่าเผยรอยยิ้มภูมิใจเล็กน้อยเธอเองก็อยากให้วิลล์ได้เห็นความพยายามของทุกคน
งานเลี้ยงฉลองในครั้งนี้หรือในครั้งต่อๆ ไป จะมีเมนูอาหารเอลฟ์เพิ่มขึ้นมามากกว่าแต่ก่อนเพราะว่าั้แ่ที่เต้าหู้ปรากฏออกมา เอลฟ์ก็สามารถทำเมนูอาหารอื่น ๆ ขึ้นมาได้โดยใช้เต้าหู้แข็งเป็วัตถุดิบหลัก
เมื่อใกล้ถึงเวลาผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองก็ทยอยกันเดินเข้ามาภายในงานและยังรวมไปถึงนักดนตรีที่กำลังจัดเตรียมพื้นที่สำหรับพวกเขา
วิลล์ที่กำลังมีสีหน้าตื่นเต้นกับงานเลี้ยงฉลองต้องชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเธอได้พบกับผู้ร่วมงานที่ดูคุ้นตา
“ไมรอน?กับพวกช่างฝีมือในร้านใช่ไหม!” หญิงสาวทักทายพลางโบกมือ
เพราะว่างานเลี้ยงฉลองนั้น้าความครื้นเครงผู้ที่เข้าร่วมงานในวันนี้จึงเป็บุคคลที่วิลล์พอจะรู้จัก
“ก็เธอรู้จักคนน้อยเหลือเกิน!พวกเราจึงถือวิสาสะชวนช่างฝีมือและครอบครัวของพวกเขามาหวังว่าเธอจะไม่ถือสาอะไรนะ” ทารินที่เป็คนต้นคิดกล่าว
วิลล์ยิ้มกว้างพลางพยักหน้า“ไม่เป็ไร! ดีเลย! ฉันก็คิดแบบนั้น งานจะได้สนุกแล้วก็ครื้นเครงขึ้นมาหน่อย”
ในขณะนี้ ทารินลีน่า เฟนริก เซลิไมรอนและบรรดาช่างฝีมือกับครอบครัวกำลังยืนล้อมรอบตัวของวิลล์ในลักษณะที่เป็วงกลม
แก้วที่อยู่ในมือของพวกเขาทุกคนถูกชูขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่จะเป็ทารินกล่าวออกมาว่า “ยินดีที่ผ่านการทดสอบนะ!”
เสียงเฮลั่นและเสียงโห่ร้องค่อย ๆ ดังขึ้นมาพร้อม ๆ กับเสียงดนตรี
งานเลี้ยงฉลองที่จัดขึ้นมาเพื่อวิลล์ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็ทางการ
4K
